PG 47, col. 518
ἐν πλάστιγγι καταθέντες καὶ ἀντιστήσαντες, ἀποπηδή·
σωμεν ὀψέ γοῦν ποτε τῆς χαλεπωτάτης καὶ ὀλεθρίας
νόσου, ἵνα μετά λαμπρῶν ἀπέλθωμεν ἐκεῖ στεφά-
νων, καὶ δυνηθῶμεν ἐλευθέροις στόμασι πρὸς τὸν
Χριστὸν εἰπεῖν, ὅτι Διά σὲ καὶ τὴν δόξαν τὴν σὴν καὶ
συνηθείας κατεφρονήσαμεν, [248] καὶ ἡδονῆς ἐκρατή-
σαμεν, καὶ τὴν ψυχὴν ἐθλίψαμεν τὴν ἡμετέραν, καὶ
πᾶσαν φιλίαν ἐκϐαλόντες καὶ πρόληψιν, σέ καὶ τὸν
είς σὲ πόθον ἁπάντων προτετιμήκαμεν πραγμάτοιν.
Οῦτω γάρ κερδανοῦμεν ἡμᾶς αὐτοὺς, κερδανοῦμεν
δέ τὰς ἀθλίας ἐκείνας, κερδανοῦμεν δέ τοὺς σκανδαλι-
ζομένους, καὶ παρ’ αὐτοὺς στησόμεθα τοὺς μάρτυρας,
καὶ τὴν πρώτην ληψόμεθα τάξιν. Τῶν γὰρ τὴν μεγί-
στην ἀθλησάντων ἀθλησιν ἐκείνην, καὶ τάς καρτερικικ
ἐνεγκόντων ὀδύνας, οὐκ ἐλάττονα τίθεμαι ἄνθρωπον
τὸν ἐπιθυμία κατεχόμενον παλαιᾷ, καὶ ἐν ἡδίστη τινὶ
καὶ ἀρχαίᾳ προκατειλημμένον συνηθείᾳ, εἶτα διά τὸν
τοῦ Θεοῦ φόϐον διακόπτοντα τά δεσμά, καὶ πρὸς τὸ τῷ
Θεῷ δοκοῦν ἀνατρέχοντα. Καὶ γὰρ τῶν σφόδρα ἐστὶ χαι
λεπωτάτων, συ μπάθειάν τε καὶ⁸ φιλοστοργίαν ἐκϐαλεῖν
ἀρχαίαν, καὶτὰς πολυπλόκους διακόψαι λαϐάς, καὶ πτε-
ροφυῆσαι, καὶπρὸς τὰς οὐρανίους ἀψῖδας ἀναδραμεῖν.
Kal καθάπερ ἐκείνοις δριμὺς 6 πόνος, οὕτω καὶ τούτοις
μακροτέρα ἡ ὀδύνη. Διὸ καὶ οί στέφανοι πάλιν ῖσοι,
ἐπειδὴ καὶ τὰ παλαίσματα αὐτοῖς παράλληλα κεῖται.
Εί γὰρ 6 ἐξαγαγὼν τίμιον ἐξ ἀναξίου ὡς στόμα τοῦ
Θεοῦ ἔσται, ὀ καὶ ἐαυτὸν ἐλευθερώσας, καὶ μυρίους
ἀλλους ἀπαλλάξας κατηγορίας, ἐννόησον ὅσον λὴο
ψεται τὸν μισθὸν, καὶ τῇ τῶν ἐπάθλων ἐλπίδι κους
φιζόμενος καταφρόνησον συνηθείας τωνηρᾶς. ἴνα
κατά τὸ τῷ Θεῴ δοκοῦν διαδραμὼν τὸν παρόντα
βίον, μετά καθαροῦ συνειδότος αὐτὴν ἴδῃς ἐκεῖ, καὶ
τῆς ἁγιωτάτης αὐτῆς ἀπάλαύσῃς ὁμιλίας. Τῶν γάρ
σωματικῶν λυθέντων παθῶν, καὶ τῆς τυραννικῆς
σϐεσθείσης ἐπιθυμίας, οὐδὲν τὸ κωλύον ἀνδρας τε
ὁμοῦ καὶ γυναῖκας εἶναι ἐκεῖ, πάσης μὲν ἐκποδὼν
πονηράς οὔσης ὑποψίας, τὴν δέ τῶν ἀγγέλων πολι-
τείαν, καὶ τῶν νοερῶν δυνάμεων ἐκείνων δυναμένων
διασώζειν, τῶν είς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν εἰσ-
αγομένων ἀπάντων, χάριτι- καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ
Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ,
ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, δόξα, τιμὴ, κράτος είς τοὺς
αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
ΠΕΡΙ ΤΟΥ Τ ΔΣ ΚΑΝΟΝῘΚΛΣ ΜΗ ΣΥΝΟΙΚΕΙΝ ΑΝΔΡΔΣΙΝ ⁸.
ἀπελήλαται τάξιν⁶ κα)⁵ τὸ δὴ ι’ χαλεπώτερον, ὅτι ού
πολέμιοί τινεςοούδέ ἐχθροὶ, ἀλλ’ αί δοκοῦσαι μάλιστα
θεραπεύειν αὐτὴν οὕτως αὐτὴν διέθηκαν. καὶ al παρέο
χουσαι μάλιστα πάντων ἡμῖν πρὸς τοὺς ἀπίστους ἐλευ-
θεροστομεῖν, αὗται μάλιστα πάντων [ἡμῖν] ἀπέρῤαψαν
ἡμῶν τά στόματα, κα)⁸ πολλὴν κατεσκέδασαν αῖσχύνην.
Χρημάτων μὲν ἕνεκεν α ὀλίγους μὲν, εἶχον δὲ
ὅμως δεῖξαί τινας ’Έλληνες παρ’ αὐτοῖς φιλοσοφὴ-
σαντας, καὶ ὀργῆς δέ τινες ἐν ἐκείνοις περιεγένοντο·
παρθενίας δὲ ἄνθος οὐδαμοῦ παρ’ αὐτοῖς, ἀλλ’ ἀεὶ
παρεχώρουν ἐνταῦθα τῶν πρωτείων ἡμῖν, ὁμολοο
γοῦντες ἀνωτέρω τῆς φύσεως εἶναι τὸ κατόρθωμα.
καὶ οὐκ ἀνθρώπινον. Διά τοῦτο σφόδρα ἡμῶν τὸ πᾶν
ἔθνος ἐθαύμαζονο ἀλλά νῦν οὐκέτι, ἀλλά καταγε-
λῶσι καὶ κωμῳδοῦσι. Διά τοῦτο καὶ ὀ διάϐολος το-
b Savil. καὶτὸ δέ.
° SaViI. μὲν γὰρ ἕνεκεν. Infra idem Ἓλληνας.
σωμεν ὀψέ γοῦν ποτε τῆς χαλεπωτάτης καὶ ὀλεθρίας
νόσου, ἵνα μετά λαμπρῶν ἀπέλθωμεν ἐκεῖ στεφά-
νων, καὶ δυνηθῶμεν ἐλευθέροις στόμασι πρὸς τὸν
Χριστὸν εἰπεῖν, ὅτι Διά σὲ καὶ τὴν δόξαν τὴν σὴν καὶ
συνηθείας κατεφρονήσαμεν, [248] καὶ ἡδονῆς ἐκρατή-
σαμεν, καὶ τὴν ψυχὴν ἐθλίψαμεν τὴν ἡμετέραν, καὶ
πᾶσαν φιλίαν ἐκϐαλόντες καὶ πρόληψιν, σέ καὶ τὸν
είς σὲ πόθον ἁπάντων προτετιμήκαμεν πραγμάτοιν.
Οῦτω γάρ κερδανοῦμεν ἡμᾶς αὐτοὺς, κερδανοῦμεν
δέ τὰς ἀθλίας ἐκείνας, κερδανοῦμεν δέ τοὺς σκανδαλι-
ζομένους, καὶ παρ’ αὐτοὺς στησόμεθα τοὺς μάρτυρας,
καὶ τὴν πρώτην ληψόμεθα τάξιν. Τῶν γὰρ τὴν μεγί-
στην ἀθλησάντων ἀθλησιν ἐκείνην, καὶ τάς καρτερικικ
ἐνεγκόντων ὀδύνας, οὐκ ἐλάττονα τίθεμαι ἄνθρωπον
τὸν ἐπιθυμία κατεχόμενον παλαιᾷ, καὶ ἐν ἡδίστη τινὶ
καὶ ἀρχαίᾳ προκατειλημμένον συνηθείᾳ, εἶτα διά τὸν
τοῦ Θεοῦ φόϐον διακόπτοντα τά δεσμά, καὶ πρὸς τὸ τῷ
Θεῷ δοκοῦν ἀνατρέχοντα. Καὶ γὰρ τῶν σφόδρα ἐστὶ χαι
λεπωτάτων, συ μπάθειάν τε καὶ⁸ φιλοστοργίαν ἐκϐαλεῖν
ἀρχαίαν, καὶτὰς πολυπλόκους διακόψαι λαϐάς, καὶ πτε-
ροφυῆσαι, καὶπρὸς τὰς οὐρανίους ἀψῖδας ἀναδραμεῖν.
Kal καθάπερ ἐκείνοις δριμὺς 6 πόνος, οὕτω καὶ τούτοις
μακροτέρα ἡ ὀδύνη. Διὸ καὶ οί στέφανοι πάλιν ῖσοι,
ἐπειδὴ καὶ τὰ παλαίσματα αὐτοῖς παράλληλα κεῖται.
Εί γὰρ 6 ἐξαγαγὼν τίμιον ἐξ ἀναξίου ὡς στόμα τοῦ
Θεοῦ ἔσται, ὀ καὶ ἐαυτὸν ἐλευθερώσας, καὶ μυρίους
ἀλλους ἀπαλλάξας κατηγορίας, ἐννόησον ὅσον λὴο
ψεται τὸν μισθὸν, καὶ τῇ τῶν ἐπάθλων ἐλπίδι κους
φιζόμενος καταφρόνησον συνηθείας τωνηρᾶς. ἴνα
κατά τὸ τῷ Θεῴ δοκοῦν διαδραμὼν τὸν παρόντα
βίον, μετά καθαροῦ συνειδότος αὐτὴν ἴδῃς ἐκεῖ, καὶ
τῆς ἁγιωτάτης αὐτῆς ἀπάλαύσῃς ὁμιλίας. Τῶν γάρ
σωματικῶν λυθέντων παθῶν, καὶ τῆς τυραννικῆς
σϐεσθείσης ἐπιθυμίας, οὐδὲν τὸ κωλύον ἀνδρας τε
ὁμοῦ καὶ γυναῖκας εἶναι ἐκεῖ, πάσης μὲν ἐκποδὼν
πονηράς οὔσης ὑποψίας, τὴν δέ τῶν ἀγγέλων πολι-
τείαν, καὶ τῶν νοερῶν δυνάμεων ἐκείνων δυναμένων
διασώζειν, τῶν είς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν εἰσ-
αγομένων ἀπάντων, χάριτι- καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ
Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ,
ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, δόξα, τιμὴ, κράτος είς τοὺς
αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
ΠΕΡΙ ΤΟΥ Τ ΔΣ ΚΑΝΟΝῘΚΛΣ ΜΗ ΣΥΝΟΙΚΕΙΝ ΑΝΔΡΔΣΙΝ ⁸.
ἀπελήλαται τάξιν⁶ κα)⁵ τὸ δὴ ι’ χαλεπώτερον, ὅτι ού
πολέμιοί τινεςοούδέ ἐχθροὶ, ἀλλ’ αί δοκοῦσαι μάλιστα
θεραπεύειν αὐτὴν οὕτως αὐτὴν διέθηκαν. καὶ al παρέο
χουσαι μάλιστα πάντων ἡμῖν πρὸς τοὺς ἀπίστους ἐλευ-
θεροστομεῖν, αὗται μάλιστα πάντων [ἡμῖν] ἀπέρῤαψαν
ἡμῶν τά στόματα, κα)⁸ πολλὴν κατεσκέδασαν αῖσχύνην.
Χρημάτων μὲν ἕνεκεν α ὀλίγους μὲν, εἶχον δὲ
ὅμως δεῖξαί τινας ’Έλληνες παρ’ αὐτοῖς φιλοσοφὴ-
σαντας, καὶ ὀργῆς δέ τινες ἐν ἐκείνοις περιεγένοντο·
παρθενίας δὲ ἄνθος οὐδαμοῦ παρ’ αὐτοῖς, ἀλλ’ ἀεὶ
παρεχώρουν ἐνταῦθα τῶν πρωτείων ἡμῖν, ὁμολοο
γοῦντες ἀνωτέρω τῆς φύσεως εἶναι τὸ κατόρθωμα.
καὶ οὐκ ἀνθρώπινον. Διά τοῦτο σφόδρα ἡμῶν τὸ πᾶν
ἔθνος ἐθαύμαζονο ἀλλά νῦν οὐκέτι, ἀλλά καταγε-
λῶσι καὶ κωμῳδοῦσι. Διά τοῦτο καὶ ὀ διάϐολος το-
b Savil. καὶτὸ δέ.
° SaViI. μὲν γὰρ ἕνεκεν. Infra idem Ἓλληνας.