PG 50, col. 375
sterii pertinent adhibendam : ut quaecumque ad ob- A przescientiam principis, absque quo nullus increpandi
disciplinam fariant. Qui considerans omnes actus
singulorum , si quae contra rationem facta viderit,
sed per se emendet, vel abbati indicet. ’
III. Ille vero , qui secundum ordinem disciplina
ordia.atioue abbatis ex consilio et voluntate omnium
fratrum fratribus praepositus est. omnem ad se cu-
ram de diSt iplina fratrum et diligentiam monasterii
remeabit; habens potestatem abbate absente faciendi
omnia qum abbas praesens facit. Ille autem patien-
tiam, mausuctudinem , humilitatem , charitatem,
aequitatem , sine personarum acceptione servabit; B mensuram monasterii excedentem , referant hoc pa-
ita agens, ut nec abbati taedium generet, nec fratres
intemperantia illius laborent. Haec observabit senior
monasterii qui fratribus praepositus est, referens ad
abbatem omnia , vel praecipue illa quae per se non
voluerit explicare.
IV. Conuneudatum aliquod etiam a germano fratre
nullus accipiat : nihil in cella sua absque praepositi
jussione quispiam habeat, nec poma quidem vilis-
sima, et caetera hujuscemodi.
V. Operantes vero fratres nihil loquantur saecu-
lare : sed aut meditentur ea quae sancta sunt, aut
certe silebunt.
VI. Qui autem coquinat, antequam fratres refl-
ciant, non gustabit quidquam.
VII. Nemo in cella aut in domo sua habeat quid- (ἶ fraudulentus, neque in cogitationibus verset dolos;
quam praeter ea , qua: in communi monasterii lege
pra'cepta sunt.
VIII. Cumque ad dormiendum se collocaveriut,
alter alteri non loquatur. Cellam alterius, nisi prius
ad ostium percutiat, introire non audeat.
IX. Mutare de bis quae a praeposito acceperit cum
altero non audebit. Nec accipiet melius et dabit de-
terius, aut econtrario dans melius et deterius acci-
piens. Nemo ab altero accipiat quidpiam, nisi prte-
positus jusserit.
X. Clausa cella nullus dormiat, nec habeat cubi-
culum quod claudi possit, nisi forte aetati alicujus
vel infirmitati pater monasterii concesserit.
XI. Nemo a terra solvat funiculum absque jus-
sioue patris. Qui in monasterio fratrum invenerit”
quidpiam , suspendat ut tollat qui cognoverit.
XII. Ad collectam et ad psallendum nullus sibi
occasiones inveniat, quibus se dicat occupatum,
quasi ire non possit. Et si in monasterio, vel in agro,
aut in itinere, aut in quolibet ministerio fuerit,
orandi et psallendi tempus non praetermittat.
XIII. Qui minister est, habeat studium ne quid
operis pereat in monasterio. In qualicumque omnino
arte, quae exercetur a fratribus, si quid perierit, et
per negligentiam fuerit dissipatum, increpetur a pa-
tre minister operum; et ipse iterum increpet alium
qui opus perdiderit, dumtaxat juxta voluntatem et
disciplinam fariant. Qui considerans omnes actus
singulorum , si quae contra rationem facta viderit,
sed per se emendet, vel abbati indicet. ’
III. Ille vero , qui secundum ordinem disciplina
ordia.atioue abbatis ex consilio et voluntate omnium
fratrum fratribus praepositus est. omnem ad se cu-
ram de diSt iplina fratrum et diligentiam monasterii
remeabit; habens potestatem abbate absente faciendi
omnia qum abbas praesens facit. Ille autem patien-
tiam, mausuctudinem , humilitatem , charitatem,
aequitatem , sine personarum acceptione servabit; B mensuram monasterii excedentem , referant hoc pa-
ita agens, ut nec abbati taedium generet, nec fratres
intemperantia illius laborent. Haec observabit senior
monasterii qui fratribus praepositus est, referens ad
abbatem omnia , vel praecipue illa quae per se non
voluerit explicare.
IV. Conuneudatum aliquod etiam a germano fratre
nullus accipiat : nihil in cella sua absque praepositi
jussione quispiam habeat, nec poma quidem vilis-
sima, et caetera hujuscemodi.
V. Operantes vero fratres nihil loquantur saecu-
lare : sed aut meditentur ea quae sancta sunt, aut
certe silebunt.
VI. Qui autem coquinat, antequam fratres refl-
ciant, non gustabit quidquam.
VII. Nemo in cella aut in domo sua habeat quid- (ἶ fraudulentus, neque in cogitationibus verset dolos;
quam praeter ea , qua: in communi monasterii lege
pra'cepta sunt.
VIII. Cumque ad dormiendum se collocaveriut,
alter alteri non loquatur. Cellam alterius, nisi prius
ad ostium percutiat, introire non audeat.
IX. Mutare de bis quae a praeposito acceperit cum
altero non audebit. Nec accipiet melius et dabit de-
terius, aut econtrario dans melius et deterius acci-
piens. Nemo ab altero accipiat quidpiam, nisi prte-
positus jusserit.
X. Clausa cella nullus dormiat, nec habeat cubi-
culum quod claudi possit, nisi forte aetati alicujus
vel infirmitati pater monasterii concesserit.
XI. Nemo a terra solvat funiculum absque jus-
sioue patris. Qui in monasterio fratrum invenerit”
quidpiam , suspendat ut tollat qui cognoverit.
XII. Ad collectam et ad psallendum nullus sibi
occasiones inveniat, quibus se dicat occupatum,
quasi ire non possit. Et si in monasterio, vel in agro,
aut in itinere, aut in quolibet ministerio fuerit,
orandi et psallendi tempus non praetermittat.
XIII. Qui minister est, habeat studium ne quid
operis pereat in monasterio. In qualicumque omnino
arte, quae exercetur a fratribus, si quid perierit, et
per negligentiam fuerit dissipatum, increpetur a pa-
tre minister operum; et ipse iterum increpet alium
qui opus perdiderit, dumtaxat juxta voluntatem et