PG 50, col. 522
ἐξ ἀπάσης· τῆς ὑπ’ cupavo); coandpzuaya γὰρ ἡμῖν καὶ
οἱ παρὰ τῆς ὁσιότητος τῆς σῆς ἀπεσταλμένοι θεοσε-
ϐέστατοι ἐπίσκοποι, Ἀρκάδιος καὶ Προΐεκτος, καὶ σὺν
αὐτοῖς ὁ εὐλαϐέστατος πρεσϐύτερος Φίλιππος, τήν σήν
ἡμῖν παρουσίαν δι’ ἑαυτῶν χαριζόμενοι. καὶ τῆς ἀπο·
στολικῆς καθέδρας τὸν τόπον ἀναπληροῦντες. Ἀγανακτη-
σὰτω τοίνυν προσφόροις ἐπὶ τοῖς γεγενημένοις ri σὴ
ὁσιότης. Ei γὰρ δοθείη τοῖς ἐθέλουσιν ἄδεια καὶ τοὺς
μείζονας ὑϐρίζειν θρόνους, καὶ καθ’ ὧν οὐκ ἴχουσιν
ἐξουσίαν, παρανόμους οὕτω καί ἁκανονίστους ἐκφέρειν
ψήφους, μᾶλλον δέ ὕϐρεις. καὶ τοῖς ὑπὲρ τῆς εὐσεϐείας
τοσούτους ἄθλους ὑπομεμενηκόσιν, ὧν ἕνεκεν καὶ νῦν
ἡ εὐσέϐεια διὰ τῶν εὐχῶν τῆς σῆς ὁσιότητος ἀνέλαμψεν.
οἰχήσεται πρὸς ἐσχάτην ἀταξίαν τὰ τῆς ἐκκλησίας
πράγματα. Σωφρονισθέντων δὲ καθ’ ὃν προσήκει τρόπον
τὰ τοιαῦτα remitto-eorm, ἀργήσει πᾶς Θόρυίῗος , καὶ ἡ
πρέπουσα τοῖς κανόσιν αἰδὼς παρὰ πάντων σωθήσεται.
’.ἀναγνωσθέντων δὲ ἐν τῇ ἁγίᾳ συνόδῳ τῶν ὑπομνημα-
των τῶν πεπραγμένων ἐπὶ τῇ καθαιρέσει τῶν ἀνοσίων
Πελαγιανῶν καὶ Κελεστιανῶν, Κελεστίου, Πελαγίου, ἰουο
λιανοῦ, Περσιδίου, Φλώρου , Μαρκελλίνου, Ὀρεντίου καί
τῶν τὰ αὐτὰ τούτοις φρονούντων, ἐδικαιὼσαμεν καὶ ἡμεῖς
ἰσχυρὰ καὶ βέϐαια μένειν τὰ ἐπ’ αὐτοῖς ὡρισμένα ποιρά
τῆς σῆς Θεοσεϐείας Καὶ σύμψηφοι πάντες ἐσμέν, neten-
ρημένους ἔχοντες αὐτούς. Ὑπὲρ δὲ ἀκριϐοῦς εὐμαθίας
μνήματα καὶ τὰς ὑπογραφάς τῆς συνόδου. Ἐῥρὧσθαί σι
καί μνημονεύειν ἡμῶν τῷ κυρίῳ εὐχόμεθα, ita/um! καὶ
ποθεινότατε.
ΜοΝιΤωι IN EPISTULAM SEQUENTEM,
EIQUI SUBNIXAS AUCTORITA'I'ES.
solum exstat in collectionibus Dionysii Exigui, lla-
epist. I3 iteratis ejus petitionibus satisfaciens, hoc
unum n. 8 respondet : Hos quiaque hereticos, de qui-
bus nos, velut eorum qua: gesta sunt nescius. consulere
voluisti, sedibus suis iniusta dicentes Iusta expulit damna-
tio; ubi sicut et itt subnexis, nihil quidem novi a se
adversus Pelagianos gestum vel decretum memorat,
sed satis habet ea itt utentem revocare. gestavetera,
qua: ignorare Nestorius nequibat, qua: decessor
ipsius Sisinius qtnerere non eguit, quibus et antea
Artieus assentiens de damnatis’a se. Pelagianis gesta
Romam direxerat. Non alia igitur adversus Pelagia-
nos geSIa in Eplicsina synodo lecta met-ito videantur,
commemorat. Eodemattinct illud Prospcri contra
Collat. e. il n. 5_8 : Per [tunc virum (leestinum)
etiam Orientales Ecclesia: gemina peste purgatae sunt,
quando Cyrillo Alexandrintc urbis antistiti gloriosissimo
fidei catlt’olira: defensori ad exsecandam Nestorianam
impietatem apostolico auxiliatus est gladio, quo etiam
Pelagiani, dum cognatis confmderarentur erroribus,
iterum prosternerentur. Eodem quippe tempore et
epistola ad Cyl illum qua Nestori: errores damnantur,
et epistola ad hunc ltmresiarcbam qua Pelagianorum
damnatio confirmatur, a Caelestino conscriptae sunt.
'I‘illemontius tom XIII, pag. 75:2, non alia existima,
geSIa Ephesi recitata, nisi ejus synodi Romanae, quat
pra-sidente Zosimo, Pelagius et CteIeStius iterums
cumque eis Julianus et socii damnati et ι sedibu,
suis abacti sunt.
Π
οἱ παρὰ τῆς ὁσιότητος τῆς σῆς ἀπεσταλμένοι θεοσε-
ϐέστατοι ἐπίσκοποι, Ἀρκάδιος καὶ Προΐεκτος, καὶ σὺν
αὐτοῖς ὁ εὐλαϐέστατος πρεσϐύτερος Φίλιππος, τήν σήν
ἡμῖν παρουσίαν δι’ ἑαυτῶν χαριζόμενοι. καὶ τῆς ἀπο·
στολικῆς καθέδρας τὸν τόπον ἀναπληροῦντες. Ἀγανακτη-
σὰτω τοίνυν προσφόροις ἐπὶ τοῖς γεγενημένοις ri σὴ
ὁσιότης. Ei γὰρ δοθείη τοῖς ἐθέλουσιν ἄδεια καὶ τοὺς
μείζονας ὑϐρίζειν θρόνους, καὶ καθ’ ὧν οὐκ ἴχουσιν
ἐξουσίαν, παρανόμους οὕτω καί ἁκανονίστους ἐκφέρειν
ψήφους, μᾶλλον δέ ὕϐρεις. καὶ τοῖς ὑπὲρ τῆς εὐσεϐείας
τοσούτους ἄθλους ὑπομεμενηκόσιν, ὧν ἕνεκεν καὶ νῦν
ἡ εὐσέϐεια διὰ τῶν εὐχῶν τῆς σῆς ὁσιότητος ἀνέλαμψεν.
οἰχήσεται πρὸς ἐσχάτην ἀταξίαν τὰ τῆς ἐκκλησίας
πράγματα. Σωφρονισθέντων δὲ καθ’ ὃν προσήκει τρόπον
τὰ τοιαῦτα remitto-eorm, ἀργήσει πᾶς Θόρυίῗος , καὶ ἡ
πρέπουσα τοῖς κανόσιν αἰδὼς παρὰ πάντων σωθήσεται.
’.ἀναγνωσθέντων δὲ ἐν τῇ ἁγίᾳ συνόδῳ τῶν ὑπομνημα-
των τῶν πεπραγμένων ἐπὶ τῇ καθαιρέσει τῶν ἀνοσίων
Πελαγιανῶν καὶ Κελεστιανῶν, Κελεστίου, Πελαγίου, ἰουο
λιανοῦ, Περσιδίου, Φλώρου , Μαρκελλίνου, Ὀρεντίου καί
τῶν τὰ αὐτὰ τούτοις φρονούντων, ἐδικαιὼσαμεν καὶ ἡμεῖς
ἰσχυρὰ καὶ βέϐαια μένειν τὰ ἐπ’ αὐτοῖς ὡρισμένα ποιρά
τῆς σῆς Θεοσεϐείας Καὶ σύμψηφοι πάντες ἐσμέν, neten-
ρημένους ἔχοντες αὐτούς. Ὑπὲρ δὲ ἀκριϐοῦς εὐμαθίας
μνήματα καὶ τὰς ὑπογραφάς τῆς συνόδου. Ἐῥρὧσθαί σι
καί μνημονεύειν ἡμῶν τῷ κυρίῳ εὐχόμεθα, ita/um! καὶ
ποθεινότατε.
ΜοΝιΤωι IN EPISTULAM SEQUENTEM,
EIQUI SUBNIXAS AUCTORITA'I'ES.
solum exstat in collectionibus Dionysii Exigui, lla-
epist. I3 iteratis ejus petitionibus satisfaciens, hoc
unum n. 8 respondet : Hos quiaque hereticos, de qui-
bus nos, velut eorum qua: gesta sunt nescius. consulere
voluisti, sedibus suis iniusta dicentes Iusta expulit damna-
tio; ubi sicut et itt subnexis, nihil quidem novi a se
adversus Pelagianos gestum vel decretum memorat,
sed satis habet ea itt utentem revocare. gestavetera,
qua: ignorare Nestorius nequibat, qua: decessor
ipsius Sisinius qtnerere non eguit, quibus et antea
Artieus assentiens de damnatis’a se. Pelagianis gesta
Romam direxerat. Non alia igitur adversus Pelagia-
nos geSIa in Eplicsina synodo lecta met-ito videantur,
commemorat. Eodemattinct illud Prospcri contra
Collat. e. il n. 5_8 : Per [tunc virum (leestinum)
etiam Orientales Ecclesia: gemina peste purgatae sunt,
quando Cyrillo Alexandrintc urbis antistiti gloriosissimo
fidei catlt’olira: defensori ad exsecandam Nestorianam
impietatem apostolico auxiliatus est gladio, quo etiam
Pelagiani, dum cognatis confmderarentur erroribus,
iterum prosternerentur. Eodem quippe tempore et
epistola ad Cyl illum qua Nestori: errores damnantur,
et epistola ad hunc ltmresiarcbam qua Pelagianorum
damnatio confirmatur, a Caelestino conscriptae sunt.
'I‘illemontius tom XIII, pag. 75:2, non alia existima,
geSIa Ephesi recitata, nisi ejus synodi Romanae, quat
pra-sidente Zosimo, Pelagius et CteIeStius iterums
cumque eis Julianus et socii damnati et ι sedibu,
suis abacti sunt.
Π