PG 56, col. 434
utar vobis furore obliquo; non quod divina natura a
recto declinet; sed quod improbis, ea qua: ex veritate
proficiscuntur, non recta procedant. In qua potestate
[nec facis? aut quis tibi dedit hanc potestatem? Tum
Servator eis. llic attende, quam nobis doctrina: nor-
mam et regulam proponat universorum Dominus.
Quaenam lure est? Vult nos improbis hmreticis, Ju-
dteis, gentilibus, vel aliis qui a pia religione desci-
verint, non respondere semper interrogatos Contingit
enim. contingit smpe, interrogationem non esse re-
sponsione dignam : atque par est omnino hujusmodi
interrogationibus justas interrogationes opponere.
Ideo ait illis Dominus : Interrogabo vos et ego—sermo-
nem, quem si dixeritis mihi, et ego vobis respondebo.
Joannis baptismus, inquit, unde erat? ex creto, an et:
hominibus (Matth. 2i. 24. 25)? Vide ntihi fontem sa-
pientim, ut interrogatione mendacium arguat ; vide
mihi Verbum Dei, quod syllogismis nequitiam ever-
tit: vide quoque malitiam, quomodo suis telis confo-
diatur, ac suis pravis artibus avellatur. Bnptisma
Joannis unde erat ἔ) ea: cazlo, an ea: hominibus ? illi quo-
que apud se sermonis vim explorabant, et aiunt : Si
dixerimus, Ea: etclo, dicet nobis, Cur ergo non credidi-
stis (Ibid. υ. 26)? Novit improbitas exitium suum;
novit se per qua. protendit, per ea destrui. Quia Jo-
anni non obtemperaverant, verebantur dicere ipsum
ex Deo esse, ne e vestigio sequeretur reprehensio. Si
autem dixerimus, Ea: hominibus, timemus turbam, ne
lopidcmur (Luc. 20. 6). Nam przeoceupata de justo
opinio inexorabilem adversum nos feret ultionem.
Omnis enim populus habebat Joannem sicut prOphetam
(Matth. 21. 26). Noluerunt ergo vera diecre, nempe
quod ex Deo esset: Dei namque veritatem objece-
runt, ac mendacium dicere non ausi sunt; impruden-
tiae enim judicem habebant timorem, huncque non
divinum, sed humanum. Nam ita se res habet ; multi
smpe Dei timore non praediti. humano serviunt timori.
Timebant plebem. Utinam Deum, non plebem! illud
namque pietatis est, hoc impietatis. Dicunt ei, Nesci-
mus (Marc. ii. 55). Vide quomodo nequitia in impro-
bis latitet : vide quomodo absorditatem suam impie.
tas przedicat. Nam sicut vipera, aut innnanissitna
quaeque fera, in latibulis degens, sensim e specu pro-
dit, nec omnino vult prodire: sic et Jlttitl'i in antro
pravitatis versantes, sententiam suam in lucem non
proferunt. Quamobrem Dominus ait illis : Nec ego dico
vobis (Matth. 2i. 27). Vide quomodo silentium absur-
dam interrogationem castigaverit : vide quomodo ne-
quitiae non fecerit satis, sed averterit eos in medio
ratiociniorum. Et quod olim contigit asina: Balaami,
ut nec ad dexteram, nec ad sinistram posset declinaa
re, propter angelum, qui obvius stabat (Nam. 2'2.
26) : id accidit Iudaica: improbitati, qua) nec ad
dexteram veritatis ausa est respicere, ob Servato-
(ιι) Iltt'C non ad verbum cx Scriptura desumpta sunt.
recto declinet; sed quod improbis, ea qua: ex veritate
proficiscuntur, non recta procedant. In qua potestate
[nec facis? aut quis tibi dedit hanc potestatem? Tum
Servator eis. llic attende, quam nobis doctrina: nor-
mam et regulam proponat universorum Dominus.
Quaenam lure est? Vult nos improbis hmreticis, Ju-
dteis, gentilibus, vel aliis qui a pia religione desci-
verint, non respondere semper interrogatos Contingit
enim. contingit smpe, interrogationem non esse re-
sponsione dignam : atque par est omnino hujusmodi
interrogationibus justas interrogationes opponere.
Ideo ait illis Dominus : Interrogabo vos et ego—sermo-
nem, quem si dixeritis mihi, et ego vobis respondebo.
Joannis baptismus, inquit, unde erat? ex creto, an et:
hominibus (Matth. 2i. 24. 25)? Vide ntihi fontem sa-
pientim, ut interrogatione mendacium arguat ; vide
mihi Verbum Dei, quod syllogismis nequitiam ever-
tit: vide quoque malitiam, quomodo suis telis confo-
diatur, ac suis pravis artibus avellatur. Bnptisma
Joannis unde erat ἔ) ea: cazlo, an ea: hominibus ? illi quo-
que apud se sermonis vim explorabant, et aiunt : Si
dixerimus, Ea: etclo, dicet nobis, Cur ergo non credidi-
stis (Ibid. υ. 26)? Novit improbitas exitium suum;
novit se per qua. protendit, per ea destrui. Quia Jo-
anni non obtemperaverant, verebantur dicere ipsum
ex Deo esse, ne e vestigio sequeretur reprehensio. Si
autem dixerimus, Ea: hominibus, timemus turbam, ne
lopidcmur (Luc. 20. 6). Nam przeoceupata de justo
opinio inexorabilem adversum nos feret ultionem.
Omnis enim populus habebat Joannem sicut prOphetam
(Matth. 21. 26). Noluerunt ergo vera diecre, nempe
quod ex Deo esset: Dei namque veritatem objece-
runt, ac mendacium dicere non ausi sunt; impruden-
tiae enim judicem habebant timorem, huncque non
divinum, sed humanum. Nam ita se res habet ; multi
smpe Dei timore non praediti. humano serviunt timori.
Timebant plebem. Utinam Deum, non plebem! illud
namque pietatis est, hoc impietatis. Dicunt ei, Nesci-
mus (Marc. ii. 55). Vide quomodo nequitia in impro-
bis latitet : vide quomodo absorditatem suam impie.
tas przedicat. Nam sicut vipera, aut innnanissitna
quaeque fera, in latibulis degens, sensim e specu pro-
dit, nec omnino vult prodire: sic et Jlttitl'i in antro
pravitatis versantes, sententiam suam in lucem non
proferunt. Quamobrem Dominus ait illis : Nec ego dico
vobis (Matth. 2i. 27). Vide quomodo silentium absur-
dam interrogationem castigaverit : vide quomodo ne-
quitiae non fecerit satis, sed averterit eos in medio
ratiociniorum. Et quod olim contigit asina: Balaami,
ut nec ad dexteram, nec ad sinistram posset declinaa
re, propter angelum, qui obvius stabat (Nam. 2'2.
26) : id accidit Iudaica: improbitati, qua) nec ad
dexteram veritatis ausa est respicere, ob Servato-
(ιι) Iltt'C non ad verbum cx Scriptura desumpta sunt.