PG 58, col. 666
pugnes, in pugna totum detrimentum est; hic vero
tn vita aeterna. Secundum misericordiam similis en
Deo : esto igitur illi similis, ostentationem vitando.
Dicebat enim ille cum curaret, nemini ut dicerent.
Sed vis misericors apud homines vocari? Quid inde
lucri? Nihil utique, sed damnum infinitum. Ipsi
enim, quos ad testimonium vocas, fures sunt thesau-
rorum in caelis repositorum; imo non illi, sed nos
ipsi qui nostra nobis furatnur, et quae in cado posita
sunt dissipamus. Ο novam calamitatem! ο stupen-
dum morbum! Ubi tinea non demolitur , ubi fures
non efl‘odiunt, vana gloria dissipat. Haec esttiuca.
etclestis thesauri, hic fur opulentiae cmlestis, qui di-
vitias illas tuto collocatas abripit. lloc omnia pes-
sumdat et perdit. Quia enim vidit diabolus, et
furibus et vermi aliisque insidiis inaccessum esse
locum illum,'per vanam gloriam divitias illas subripit.
4.. Quemadmodum Deus sub mysterii velo suam mi-
sericordiam largitur et significat , sic nos eleemosynam
nostram occultare debemus. -- Sed glorim cupidus cs ’ἒ
Annon tibi satis est illa quam ab accipiente habes ,
a benignissimo Deo, sed etiam gloriam apud homines
qmeris? Vide ne contrarium patiaris; ne quis te
damnet quasi non miserantem , sed fastui et ambi-
tioni deditum, atque alienas calamitates traducentcm.
Nam mysterium est eleemosyna. Claude ergo januas,
ne quis illa videat qua: ostentare nefas est. lloc
quippe sunt maxime mysteria nostra , misericordia ’,
et benignitas Dei: nam secundum misericordiam
suam magnam nos inobsequentes miseratus est. Et
prima precatio, quam pro energumenis adhibemus ,
misericordia: commemoratione plena est; secunda
quoque, pro iis qui in poenitentia sunt, multam mise-
rieordiam postulat: tertia demum, pro nobis ipsis,
populi infantes innocentes inducit, Deum ad miseri-
cordiam provocantes. Quia enim nos peccata nostra
damnamus, pro iis qui multum peccarunt, et- accu-
sari debent, nos precamur: pro nobis vero 'pucri,
quorum simplicitatis imitatores regnum emlorum ex.
spectat. Ipsa enim precandi forma id ostendit: nam
quiinstar puerorum humiles sunt et sinceri, hi maxi-
me possunt pro reis precari. Ipsum mysterium quan-
tmtnisericordiaa , quantm benignitatis sit plenum,
sciunt initiati. Et tu igitur, cum homini facis eleemo-
syuam , claude januam tuam : ipse qui accipit, solus
videat; imo si fieri possit, neipse quidem. Si ianuam
aperias, mysterium tuum ostentas. Cogita cum ipsum,
a quo gloriam expetis , te damnatorum esse. Si ami-
cus sit, te apud se criminabitur; si inimicus, apud
alios te traducet, et contraria tibi evenient, quam
desiderabas. Tu enim cupiebas, ut ipse diceret te
misericordem ; ille vero non hoc dicet, sed te vana:
gloria: cupidum , auram hominum captantem appela
labit, aliaque graviora adjicict. Siti occultaveris , his
tn vita aeterna. Secundum misericordiam similis en
Deo : esto igitur illi similis, ostentationem vitando.
Dicebat enim ille cum curaret, nemini ut dicerent.
Sed vis misericors apud homines vocari? Quid inde
lucri? Nihil utique, sed damnum infinitum. Ipsi
enim, quos ad testimonium vocas, fures sunt thesau-
rorum in caelis repositorum; imo non illi, sed nos
ipsi qui nostra nobis furatnur, et quae in cado posita
sunt dissipamus. Ο novam calamitatem! ο stupen-
dum morbum! Ubi tinea non demolitur , ubi fures
non efl‘odiunt, vana gloria dissipat. Haec esttiuca.
etclestis thesauri, hic fur opulentiae cmlestis, qui di-
vitias illas tuto collocatas abripit. lloc omnia pes-
sumdat et perdit. Quia enim vidit diabolus, et
furibus et vermi aliisque insidiis inaccessum esse
locum illum,'per vanam gloriam divitias illas subripit.
4.. Quemadmodum Deus sub mysterii velo suam mi-
sericordiam largitur et significat , sic nos eleemosynam
nostram occultare debemus. -- Sed glorim cupidus cs ’ἒ
Annon tibi satis est illa quam ab accipiente habes ,
a benignissimo Deo, sed etiam gloriam apud homines
qmeris? Vide ne contrarium patiaris; ne quis te
damnet quasi non miserantem , sed fastui et ambi-
tioni deditum, atque alienas calamitates traducentcm.
Nam mysterium est eleemosyna. Claude ergo januas,
ne quis illa videat qua: ostentare nefas est. lloc
quippe sunt maxime mysteria nostra , misericordia ’,
et benignitas Dei: nam secundum misericordiam
suam magnam nos inobsequentes miseratus est. Et
prima precatio, quam pro energumenis adhibemus ,
misericordia: commemoratione plena est; secunda
quoque, pro iis qui in poenitentia sunt, multam mise-
rieordiam postulat: tertia demum, pro nobis ipsis,
populi infantes innocentes inducit, Deum ad miseri-
cordiam provocantes. Quia enim nos peccata nostra
damnamus, pro iis qui multum peccarunt, et- accu-
sari debent, nos precamur: pro nobis vero 'pucri,
quorum simplicitatis imitatores regnum emlorum ex.
spectat. Ipsa enim precandi forma id ostendit: nam
quiinstar puerorum humiles sunt et sinceri, hi maxi-
me possunt pro reis precari. Ipsum mysterium quan-
tmtnisericordiaa , quantm benignitatis sit plenum,
sciunt initiati. Et tu igitur, cum homini facis eleemo-
syuam , claude januam tuam : ipse qui accipit, solus
videat; imo si fieri possit, neipse quidem. Si ianuam
aperias, mysterium tuum ostentas. Cogita cum ipsum,
a quo gloriam expetis , te damnatorum esse. Si ami-
cus sit, te apud se criminabitur; si inimicus, apud
alios te traducet, et contraria tibi evenient, quam
desiderabas. Tu enim cupiebas, ut ipse diceret te
misericordem ; ille vero non hoc dicet, sed te vana:
gloria: cupidum , auram hominum captantem appela
labit, aliaque graviora adjicict. Siti occultaveris , his