PG 58, col. 993
pus, donec veniat cui paratum est: et tpse erit exspectotio gentium (en. λ9. 10). Hæc ergo
prophetia ex tribn quidem Juda illum foisse declarat, non tamen quod ex David genere des-
cendat. Putasne igitur ex tribu Juda, unius familiæ tantum, id est solius David, propagatum
genus ac non allorum etiam multorum? Imo usuvenire videmus, ut quis sit ex tribu Juda,
qui tamen a David genus non trahpt. Sed ne istud hic diceres, præveniens evangelista pror-
sus exclusit suspicionem tuam, non solum ex domo, verum etiam ex familia David illum
esse confirmans. Si vero nunc aliunde quoque vis istud addiscere, nec altera probatione de-
serimur. Non solum enim de alia tribu, sed ne de familia quidem, hoc est cognatione altera
fas erat conjugia copulari.Ita istud quod dicitur, ex domo esse et familia David, siνe Vir-
gini copuletur, constabit dictum, sive ipsi Joseph potius aptetur, lud idem conficitur. Si
enim ex domao David atque famailia erat, non ahunde accepit conjugem, nisi ex ea tribu. de
qua etiam ipse descenderat. Quid vero, inquis, si legem ille transgressus est? Sad idcirco
evangelista præveniens, Joseph justum esse testatus est, ne tu ei temere crimen imopingeres:
sed ut virtutem ejus potius agnoscens, suspicioner transgressionis abjiceres. Ille siquidem
tam modestus, et prava cupiditate liber, ut ne suspicione cogente vellet in Virginis inquirere
supplicium, quomodo propter libidinem præcepta legis violassct? Qui enim supra legem sa-
piebat; dimmittere enim, et occulte dimittere, sine duhio erat supra legem profecti : quomodo
contra legem aliquid admitteret, et hoc nullius causæ necessitate cogente? Sed quoniam
quod ex genere David fuerit hæc Virgo, ex iis quæ dicta sunt, manifestum est: necessarium
est dicere, cujus rei gratia Joscph in generationibus evangelista memorarit, cum Virginem
prorsus omiserit. Ouænama igitur hæc causa ost? Non erat mos apud Hebræos generationum
catalogum per feminas texere. Ut ergo et morem custodiret, neve in ipso statim principio
videretur antiqua destruere, et nobis Virginem certius indicaret, parentes ejus reticens
atque majores, de Joseph generatione non tacuit. Sive enim hæc fecissct in Virgine, novi-
tatis non effugisset invidiama : sive Joseph reticuisset, non agnovissemus ex qua tribu Virgo
subxisteret. Ut ergo et nos discerneremus quæ esset Maria, vel unde, et consuetudolegis per-
maneret immaobils, generationum catalogum usque ad sponsum eus perduxit, ac de domo
illum David esse maonstravit. Hoc enim declarato, illud quoque pariter ostendit quod scilicet
inde esset ct Virgo : quia ulique nequaquam justus iste pateretur uxorem sibi aliunde, quam
unde lex præcipebat eligere. Possumus vero aliam quoque et altiorem quidem proferre ra-
tionem, ob quam parentes Virginis prætermissi sunt : quam nunc exponere mmnus oppor-
tunum videtur, eo quod multa jam dicta sunt. Et idcirco hic jam sermonem de quæstionibus
terminantes,teneamus interim diligenter ea quæ nobis absoluta patuerunt: quam ob causam
David nominaverit priorem, deinde qua ratione librum ipsum, librum generationis vocarit,
νel etiam cur dixerit, Jesu hristi: deinde quomodo generatio ejus et communis sit, et non
sit per cuncta commounis : tum, unde Maria ad David pertinere monstretur: ad extremumn,
quam ob rem Joseph quidem generationum catalogo collocctur, Mariæ autem parentes om-
nino sileantur. Si enim custoheritis ista, promptiores nos facietis ad reliqua : sin vero hæc
respueritis et expuleritis e mentibus, pigriores erimus in cæteris. Neque enim terræ quæ
semina priora corruperit, curam adhibere delectabit agricolam : propter quod, obsecro, ut
hæc quæ seminata sunt, versetis. Detalienim studio,talique cura ingens quoddam animabus
bonum, ac salutare conquiritur. Nam et Deo placere possumus ista curando, et abinjuriosis
obscœnisque sermonibus et a conviciis munda ora servabimus, dum spiritualibus exercemur
eloquiis : et dæmaonibus terrori esse poterimus, liuguam nostram talium armis muniendo
verborum, et tunc majorem Dei gratiam valebimaus promaereri. Hinc enim mentis vestræ et
acumen angetur. ot lumaon. Nar ot oculos, et os, et amditura propterea posuitin nobis Deus.
ut omnia ipsi membra servirent : ut quæ pmus sunt audamus, quæ ipsius, loquamur; quæ
ipsius, semper operemur; eique laudes canamus assiduas, et gratins per cuncta refera-
mus, perque hæc omnia conscientiæ nostræ s, creta mundemus. Sicut enim corpus quod
aeris puritate perfruitur, sanius fit : sic profecto etiam anima fit sapientior, tali meditatione
innutrita.
5. Nonne vides etiam corporis oculos, cum in fumo forte remorantur, lacrymas semper
ffundere : si vero potiantur aere purgato, ct lorentibus pratis, et hortis virentibus, et fon-
tibus inter amœna luentibus, et saniores esse, multoque majore aciei fulgore rutilare? Τalis
profecto est et mentis oculus. Si enim in pratis spiritualis pascatur eloquii, erit totus sine
dubio purus ac lucidus, et acutius cuncta perlustrans : si vero in fumum sæcularium nego-
tiorum fuerit ingressus, ad innumera prorsus mala lacrymabitur, ac lebit, ct in hoc quidem
sæculo, sed multo amarius in futuro. Bumo enim sunt humaana negotia comparanda. Propte-
rea et ille ait: Defecerunt sicut famus dies mei ( Psol. 101. ἀ). Sed ille quidem de brevitate
hoc, et fuga quadam hujus dixit ætatis. Ego vero non ad hoc solum, verum etiam ad turbu-
lentiam rerum præsentium dici posse istud accipio. Nihil enim ita oculos animæ contristat
ac turbat, ut sæcularium turba curarum, et quasi obvolitantia quædam multiplicis cupidita-
tis examaina. Hæc enim sunt istius fumi ligna. Nam sicut ignis iste communis uhi humidan
corripit conspersamque materiam, plurimum sine dubio fumum suscitat: sic etiam concu
piscentia vehemens illa prorsus, ac lamamea, quando humentem alicujus ac palustrem suc-
cendit animam, multum in ea fumum gignit, ac nutrit. Propter hoc etiam rore opus est san-
cti Spiritus,et potentis illiusauræ latn, ut hujusmodi exstinguatignem,fumumque dispergat,
ct cogitationem nostram expeditam reddat, ac volucrem. Non potest enim quis omnino, non
potest tantis prægravatus, atquc in terram defixus malis, ad cælorum evolare fastigium. Εt
prophetia ex tribn quidem Juda illum foisse declarat, non tamen quod ex David genere des-
cendat. Putasne igitur ex tribu Juda, unius familiæ tantum, id est solius David, propagatum
genus ac non allorum etiam multorum? Imo usuvenire videmus, ut quis sit ex tribu Juda,
qui tamen a David genus non trahpt. Sed ne istud hic diceres, præveniens evangelista pror-
sus exclusit suspicionem tuam, non solum ex domo, verum etiam ex familia David illum
esse confirmans. Si vero nunc aliunde quoque vis istud addiscere, nec altera probatione de-
serimur. Non solum enim de alia tribu, sed ne de familia quidem, hoc est cognatione altera
fas erat conjugia copulari.Ita istud quod dicitur, ex domo esse et familia David, siνe Vir-
gini copuletur, constabit dictum, sive ipsi Joseph potius aptetur, lud idem conficitur. Si
enim ex domao David atque famailia erat, non ahunde accepit conjugem, nisi ex ea tribu. de
qua etiam ipse descenderat. Quid vero, inquis, si legem ille transgressus est? Sad idcirco
evangelista præveniens, Joseph justum esse testatus est, ne tu ei temere crimen imopingeres:
sed ut virtutem ejus potius agnoscens, suspicioner transgressionis abjiceres. Ille siquidem
tam modestus, et prava cupiditate liber, ut ne suspicione cogente vellet in Virginis inquirere
supplicium, quomodo propter libidinem præcepta legis violassct? Qui enim supra legem sa-
piebat; dimmittere enim, et occulte dimittere, sine duhio erat supra legem profecti : quomodo
contra legem aliquid admitteret, et hoc nullius causæ necessitate cogente? Sed quoniam
quod ex genere David fuerit hæc Virgo, ex iis quæ dicta sunt, manifestum est: necessarium
est dicere, cujus rei gratia Joscph in generationibus evangelista memorarit, cum Virginem
prorsus omiserit. Ouænama igitur hæc causa ost? Non erat mos apud Hebræos generationum
catalogum per feminas texere. Ut ergo et morem custodiret, neve in ipso statim principio
videretur antiqua destruere, et nobis Virginem certius indicaret, parentes ejus reticens
atque majores, de Joseph generatione non tacuit. Sive enim hæc fecissct in Virgine, novi-
tatis non effugisset invidiama : sive Joseph reticuisset, non agnovissemus ex qua tribu Virgo
subxisteret. Ut ergo et nos discerneremus quæ esset Maria, vel unde, et consuetudolegis per-
maneret immaobils, generationum catalogum usque ad sponsum eus perduxit, ac de domo
illum David esse maonstravit. Hoc enim declarato, illud quoque pariter ostendit quod scilicet
inde esset ct Virgo : quia ulique nequaquam justus iste pateretur uxorem sibi aliunde, quam
unde lex præcipebat eligere. Possumus vero aliam quoque et altiorem quidem proferre ra-
tionem, ob quam parentes Virginis prætermissi sunt : quam nunc exponere mmnus oppor-
tunum videtur, eo quod multa jam dicta sunt. Et idcirco hic jam sermonem de quæstionibus
terminantes,teneamus interim diligenter ea quæ nobis absoluta patuerunt: quam ob causam
David nominaverit priorem, deinde qua ratione librum ipsum, librum generationis vocarit,
νel etiam cur dixerit, Jesu hristi: deinde quomodo generatio ejus et communis sit, et non
sit per cuncta commounis : tum, unde Maria ad David pertinere monstretur: ad extremumn,
quam ob rem Joseph quidem generationum catalogo collocctur, Mariæ autem parentes om-
nino sileantur. Si enim custoheritis ista, promptiores nos facietis ad reliqua : sin vero hæc
respueritis et expuleritis e mentibus, pigriores erimus in cæteris. Neque enim terræ quæ
semina priora corruperit, curam adhibere delectabit agricolam : propter quod, obsecro, ut
hæc quæ seminata sunt, versetis. Detalienim studio,talique cura ingens quoddam animabus
bonum, ac salutare conquiritur. Nam et Deo placere possumus ista curando, et abinjuriosis
obscœnisque sermonibus et a conviciis munda ora servabimus, dum spiritualibus exercemur
eloquiis : et dæmaonibus terrori esse poterimus, liuguam nostram talium armis muniendo
verborum, et tunc majorem Dei gratiam valebimaus promaereri. Hinc enim mentis vestræ et
acumen angetur. ot lumaon. Nar ot oculos, et os, et amditura propterea posuitin nobis Deus.
ut omnia ipsi membra servirent : ut quæ pmus sunt audamus, quæ ipsius, loquamur; quæ
ipsius, semper operemur; eique laudes canamus assiduas, et gratins per cuncta refera-
mus, perque hæc omnia conscientiæ nostræ s, creta mundemus. Sicut enim corpus quod
aeris puritate perfruitur, sanius fit : sic profecto etiam anima fit sapientior, tali meditatione
innutrita.
5. Nonne vides etiam corporis oculos, cum in fumo forte remorantur, lacrymas semper
ffundere : si vero potiantur aere purgato, ct lorentibus pratis, et hortis virentibus, et fon-
tibus inter amœna luentibus, et saniores esse, multoque majore aciei fulgore rutilare? Τalis
profecto est et mentis oculus. Si enim in pratis spiritualis pascatur eloquii, erit totus sine
dubio purus ac lucidus, et acutius cuncta perlustrans : si vero in fumum sæcularium nego-
tiorum fuerit ingressus, ad innumera prorsus mala lacrymabitur, ac lebit, ct in hoc quidem
sæculo, sed multo amarius in futuro. Bumo enim sunt humaana negotia comparanda. Propte-
rea et ille ait: Defecerunt sicut famus dies mei ( Psol. 101. ἀ). Sed ille quidem de brevitate
hoc, et fuga quadam hujus dixit ætatis. Ego vero non ad hoc solum, verum etiam ad turbu-
lentiam rerum præsentium dici posse istud accipio. Nihil enim ita oculos animæ contristat
ac turbat, ut sæcularium turba curarum, et quasi obvolitantia quædam multiplicis cupidita-
tis examaina. Hæc enim sunt istius fumi ligna. Nam sicut ignis iste communis uhi humidan
corripit conspersamque materiam, plurimum sine dubio fumum suscitat: sic etiam concu
piscentia vehemens illa prorsus, ac lamamea, quando humentem alicujus ac palustrem suc-
cendit animam, multum in ea fumum gignit, ac nutrit. Propter hoc etiam rore opus est san-
cti Spiritus,et potentis illiusauræ latn, ut hujusmodi exstinguatignem,fumumque dispergat,
ct cogitationem nostram expeditam reddat, ac volucrem. Non potest enim quis omnino, non
potest tantis prægravatus, atquc in terram defixus malis, ad cælorum evolare fastigium. Εt