PG 59, col. 109
In inglese: The Homilies of St. John Chrysostom on the Gospel of St. John 17
Spectant, balnea dico et cinna: , etsi necessaria sint ,
st frequentius adhibeantur , corpus extenuant: ani-
mae autem doctrina quanto magis inculcatur, tanto
fortiorem reddit animam. Nunc autem nugis inutiliter
omne tempus consumimus , auroram , matutinum ,
meridiem , vesperam in constituto loco vane impen-
dimus; divina autem dogmata si semel aut bis per
hebdomadam audiamus, torpescimus, nauseamus.
Quare? Quia animo prave allecti sumus. Appetitum
studiumque ejus circa istaec omne dissolvimus; ideo-
que spiritualem escam non appetimus. Magnum hoc
praeter alia est a‘gritudinis indicium , cum non csu-
rimus , nec sitimus, sed utrumque nobis fastidiosmn
est. Si autem hoc, cum in corpore accidit, gravis
morbi indicium et causa est; multo magis in anima.
Quomodo igitur illam lapsam et dissolutam erigere
poterimus? quibus operibus? quibus verbis? Si divi-
nos sermones, propheticos, apostolicos, evangelicos
aliosque oumes tractemus. Tunc enim sciemus longe
melius esse his uti cibis, quam impuris aliis ; sic enim
licet intempestivas nugas et confabulationes voeare.
Quid enim, qumso, melius, de forensibus , de judicia-
libus , de militaribus rebus , an de caelestibus loqui,
deque iis qua: post hanc vitam eveniunt? quid utilius,
de vicino et ejus negotiis loqui, ac de alienis curiose
perquirere , an de angelis , et de rebus qua: ad no-
stram vertuntur utilitatem , verba facere? Qum enim
vieini tui sunt, non tua; quae ad cmlos pertinent, tua
sunt. Sed licet, inquies, ei qni semel lucc dixit , om-
nia implere. Quid vero de iis , quze frustra 'et temere
disputatis, non idipsum cogitatis , sed totam in illis
vitam impendentes , nullum disputationis linem in-
venitis? Necdum dico his longe graviora. Nam qui
41. Invenit hic primus fratrem suum Simonem, et
dicit ei : Invenimus Messium, quod est interpretatum
Christus : 42. et adduxit illum ad Iesum.
ί. Uuiom's bona. — Deus initio cum fecit hominem,
non reliquit illum solum , sed dedit ei adjutricem
mulierem , ut habitaret cum eo : cum ex hoc contu-
bernio multum lucri accessurum nosset. Quid enim
si non, uti par erat, hoc beneficio usa sit mulier? At-
'tanten si rei naturam quis exploraverit, magnam
comperiet ex hoc contubernio utilitatem in eos qui
mente valent derivatum. Neque id de viro tantum et
uxore dicitur; sed etiam si fratres una vixerint , pari
beneficio fruentur. Quamobrem propheta dicebat :
Quam bonum et quam jucundum , habitare fratres in
unum (Paul. 159.. i)? PaultISque (Hebr. 10. ’25) mo-
net ne nostrum emtum deseramus. lloc quippe est iu
quo a feris differimus. Ideo urbes construitnus , fora,
Δίκαιος, ut una collecti simus, non habitaculo tantum,
st frequentius adhibeantur , corpus extenuant: ani-
mae autem doctrina quanto magis inculcatur, tanto
fortiorem reddit animam. Nunc autem nugis inutiliter
omne tempus consumimus , auroram , matutinum ,
meridiem , vesperam in constituto loco vane impen-
dimus; divina autem dogmata si semel aut bis per
hebdomadam audiamus, torpescimus, nauseamus.
Quare? Quia animo prave allecti sumus. Appetitum
studiumque ejus circa istaec omne dissolvimus; ideo-
que spiritualem escam non appetimus. Magnum hoc
praeter alia est a‘gritudinis indicium , cum non csu-
rimus , nec sitimus, sed utrumque nobis fastidiosmn
est. Si autem hoc, cum in corpore accidit, gravis
morbi indicium et causa est; multo magis in anima.
Quomodo igitur illam lapsam et dissolutam erigere
poterimus? quibus operibus? quibus verbis? Si divi-
nos sermones, propheticos, apostolicos, evangelicos
aliosque oumes tractemus. Tunc enim sciemus longe
melius esse his uti cibis, quam impuris aliis ; sic enim
licet intempestivas nugas et confabulationes voeare.
Quid enim, qumso, melius, de forensibus , de judicia-
libus , de militaribus rebus , an de caelestibus loqui,
deque iis qua: post hanc vitam eveniunt? quid utilius,
de vicino et ejus negotiis loqui, ac de alienis curiose
perquirere , an de angelis , et de rebus qua: ad no-
stram vertuntur utilitatem , verba facere? Qum enim
vieini tui sunt, non tua; quae ad cmlos pertinent, tua
sunt. Sed licet, inquies, ei qni semel lucc dixit , om-
nia implere. Quid vero de iis , quze frustra 'et temere
disputatis, non idipsum cogitatis , sed totam in illis
vitam impendentes , nullum disputationis linem in-
venitis? Necdum dico his longe graviora. Nam qui
41. Invenit hic primus fratrem suum Simonem, et
dicit ei : Invenimus Messium, quod est interpretatum
Christus : 42. et adduxit illum ad Iesum.
ί. Uuiom's bona. — Deus initio cum fecit hominem,
non reliquit illum solum , sed dedit ei adjutricem
mulierem , ut habitaret cum eo : cum ex hoc contu-
bernio multum lucri accessurum nosset. Quid enim
si non, uti par erat, hoc beneficio usa sit mulier? At-
'tanten si rei naturam quis exploraverit, magnam
comperiet ex hoc contubernio utilitatem in eos qui
mente valent derivatum. Neque id de viro tantum et
uxore dicitur; sed etiam si fratres una vixerint , pari
beneficio fruentur. Quamobrem propheta dicebat :
Quam bonum et quam jucundum , habitare fratres in
unum (Paul. 159.. i)? PaultISque (Hebr. 10. ’25) mo-
net ne nostrum emtum deseramus. lloc quippe est iu
quo a feris differimus. Ideo urbes construitnus , fora,
Δίκαιος, ut una collecti simus, non habitaculo tantum,