PG 59, col. 755
ὁ καιρόςζ Τί ,τὸ μηδὲ ὠμὸν, ἁλλ’,Ὀπι-ἱι mqjt'; Οὐδεὶς
γὰρ κωλύει τὸ μή γενόμενον. Ἀλλὰ σημαίνεται διὰ τῶν
τύπων, ὡς »ἔφηνη τὰ πράγματα. Ὠμὴν προσφέρεται τὴν
ἁγίαν τροιρὴν ὀ τὴν πίστιν γὲχων ἀργήν ⁸ ἑφθὴν ὃ φιλήὃὲ-
νος, ἐξυδειρῶν ἓν τῇ τοῦ βίου ῥᾳθυμίᾳ τὸ στερῤδνξτῆς
πίστεως ἔργον, [ὀπτὴν δενῦ] ἐπιτελῶν ’ἐν πνεύματι θερ-
πιστεως ερ ον, [οπτην οε ο] επιτελιον εν πνεύματι υερ-
μῷ τε καὶ ξέοντι, Κεφαλὴν σὺν ποσὶ καὶ τοῖς ἐντοσθίοις
ἐσθίειν κελεύονται. Γίνωσκε καὶ Χριστὸν ἀπὸ μὲν τῆς
κεφαλῆς, ὅτι Θεὸς προ αἰώνων ὑπάρχων κεφαλὴ τῆς
ᾴοράτου καὶ πνευματικῆςγἘκκλησίαςν·ίἀπὸ δὲ τῶν πο-
δῶν, ὅτι καὶ ἅνθρωπος ἐπ’ ἐσχάτων αἰώνων γῆς ἑπιόἀς⁶
ἀπὸ δὲ τῶν ὲντοσθίων, ὅτι κεκρυμμένην ἔχων ἐν σαρκὶ
δύναμιν καὶ δικαιοσύνην, καὶ οὑ κατὰ τὸ ἐκτὸς καὶ θεω-
pou’ μενον μόνον ὲπωιρελὴς καὶ σωτήριος τοῖς μετέχουσιν,
ἆλλᾶ καὶ κατὰ τδγένδονᾯαὶ κατὰ ’έδ ἀπόκρυξρον. Ἒσθίεξ
ίται δὲ ἐν ,νυκτὶ τὰ κρέα, καὶ ἐἰς’ τὴν ἡμέραν οὐχ. ὑποῖ
λείπεταιηΑνάμνησις γὰρ τοῦ Χριστοῦ πάθους ὲν τῷ
καιρῷ τῆς ,κοσμικῆς νυκτὸς, μεθ’ ἢν ἡμέρα διαλάμψει,
καῖ’ ζωὴ Χριστοῦ φανήσεται, Κατὰ τὸζἩ δὲ ἡμέρα
fin-ms. Συντρίὸει δὲ ὀστέον οὐδείς. οὐδὲ γὰρ κατέαξαν
οί δήμιοι τὰ Χριστοῦ σκέλη , [τὰ] τῶν συσταυρωθέντων
κατεάξαντες, ὡς ὁ εὐαγγελιστὴξ ἐμαρτύ ρησεν. Αἱ πικρίδες
αί σὺν τῷ προϐάτῳ ἐσθιόμεναι τὴν τῶν θλίψεων πικρίαν
ἐδήλουν· τὰ ἄζυμα τὴν ἁπλότητα καὶ εἱλικρίνειανἱ ὡς ὁ
ιῖαῦλὸς φησι, τουτέστι, τὺ ἀμιγὲς πρὸς τὴν ,παλαιὰν
κακίανγκαῖ νέαν ἀρετήν. ’Υπόλοιπόν ἐστί σοι τὸ σχῆμα
τῶν ἐσθιόντων τὸ Πάσχα καὶ θεωρῆσαι πνευματικῶς,
καὶ μιμήσασθαι · ἔσται’γάρ ἐν τῷπνευματικῴ τὸ σω-
ιιατικὺν σχῆμα. Ούκ ἔστι σχῆμα κενὸν, ἀλλὰ ,ἔργον σω-
τήριον ζῶσαι τὴν ὀσφύν, σουζμὴ τὴν τοῦ σώματος ἐν
ἱμᾶντιμάλλᾲ τὴν τῆς ψυχῆς ὲν ἑτοιμότητιηὙπόδησαι
τοῦς πόδας ὼσαύτωςέν ἑτοιμασίᾳ τοῦ Εὐαγγελίου, κατὰ
τον Ἀπὸστο).ον. Βακτηρίαν ἐν ταῖς χερσὶν ἔχεν, μὴ ξύλον,
ἀλλὰ πίστεως ,ὑποστηριζούσηςβολον τὸ σχῆμα ἐκεῖνο
ὁδοιπορητικὺν ὃν, ὡς ἂν πρὸς ἔξοδον ἐπειγομένων τὴν
ἐξ Αξγῦπτου, μίᾴησᾶι σὺ {fimi ὡς είς ἐὲοὲονὲπειγύ-
μενος τὴν ἀπο κόσμου καὶ φθορᾶς. Σπουδὴ δὲ ἔστω, καὶ
ῥᾳθυμία μηδαμῶς ἐν τῇ τοῦ Πάσχα βρώσει τῇ πνευμα-
α¹.Ὶεραὶ μὲνλῆδη (fug-Eb; pnapauyoficg}; ριστοῦ ἁκτηῖνες,
καὶ καθαροίκαθαροῦ. Πνεύματος ᾲνατέλλουσι φωστῆρες,
οὐράνιοι ξξκαὶ ρασιλειαι. δόξαικθεότητος ὰνεῲγασι θη-
σαῖδρούς. Νὺξ πολλὴ καὶ-ἀμαυμρόι κατεπόθη. καὶ ὁ αρξι-
δὴς’ θάνατοςί συσκίασθξίςλν, ζωὴ τοῖς ὅλοῖς ἐφηπλάξθῃ.
φωτὸς ,ἀεννάου τα ᾷλα γεμειίκαὶ ἀνατολαὶιάνατοιλῶν
ἐπέχουσι τδῂπᾶν, καὶ ὁ πρὸ ξὀζσεόρουὶγεννηθεὲξ. ἀθανα-
τος,”καὶ πολὺς μέγας επανθεί Χριστὸς τοῖς ᾷλριςιὺπὲρ
mli». ΚαὶΔ διὰξ τοῦτο μακρά καῖ αἰῶνιος καί ᾶσξεστος
ἧμίν ἐμπολιτεύεται τοῖς ’πεπιστευκόσιν ἐπ’ αὐτῷ λερκὴ
ἡμέραί Πάσχα τὸ μυστικὸν, τυπικῶς μέν διλὰ ,νόμου λει-
4000706115v03'_ Πάσχαέιτὺλ θαυμαστὸν ’τῆς θείας ἀρεῖ-ῆς
ἐξιῖιῖέυζιᾶμεως Epyov': 0111059; ξορτὴ καὶ ,μνημόσυνον εν-
νομον αἱίὺνιον. Ἐκ σιτάθούς ἀπαθείας εκ θανᾲτου ἀθανα-
σία, ὲκ νεότητοςιι ζωὴ. ἐκ πληγῇς ἴασιῇ εκ-πτῴρεως
ἀνάστασις, ἔχ’ καθόδου ἄνάὸασιςζοῦτως ὁ Θεὸς ἐργάζεται
ιεγάλα· οὕτως ἐκ τῶν ἀδυνάτων δημιουργεί τὰ παρά-
οξι. ὃπως γνωσθῇ , ὅτι μόνῳ πάντα θέλοντι ἔξεστι.
υυμ, mum, μυηνη, ν.. ...υτ .-.η-.- --..-,-. “fl...
Τούτους μὲν οὖν τους τόπους προσαπαγγελλέτρ καινό-
μος, τὲίςέἰκόνας τῆς ἁληθείαξ πρρερμηνευέτωιάγγελας,
κηρύττων μεγάληί μεγάλου βασιλέως ἐπιδημίαν· ἔνθα
ό μὲν Αἰγύπτιος των πρωτοτόκων ᾀπέθνηξκε δημοςὶό
τῷ ’μυστικῷῗ uiua}; ἐσώζετο. ιΓαῖιιταηπέιῖντιι
ξῶνᾞέῖῇἐντρέν im. ἐν ἡμῖν ξι τῶν εἱκρνῳν εει-μορφιρ.
ματα, καὶ τῶν τύπων τὰΔπληρώματαηκαξ αντὶ
αῦτη’ὴ ἀκρίὸεια καὶ βεϐαίωσιὶςξτῇς ἀληθείας. Ἀμνὸς ἐξ
alyn-15' ἐκεῖ, ἐνταῦθαξαμνζξςι ἐξ οὐρανῶν· αἵματος riq—
μὲῐονέκεί καὶ κατ’ [ὶϐὅ] ὀλίγον τοῦ παντὸς ,φυλακτή-
ριην, ἐνταῦθα. λόγοςξ κρατὴρ θείου γέμων ἀἵματός τε
καὶ πνεύματος ⁸ πρόϐατον ἐκ ποίμνης ἐκεῖ, ἐνταῦθα αὐὴ
'Sic, absente \erbo. 1³ An νεκρὸτητοςτ
γὰρ κωλύει τὸ μή γενόμενον. Ἀλλὰ σημαίνεται διὰ τῶν
τύπων, ὡς »ἔφηνη τὰ πράγματα. Ὠμὴν προσφέρεται τὴν
ἁγίαν τροιρὴν ὀ τὴν πίστιν γὲχων ἀργήν ⁸ ἑφθὴν ὃ φιλήὃὲ-
νος, ἐξυδειρῶν ἓν τῇ τοῦ βίου ῥᾳθυμίᾳ τὸ στερῤδνξτῆς
πίστεως ἔργον, [ὀπτὴν δενῦ] ἐπιτελῶν ’ἐν πνεύματι θερ-
πιστεως ερ ον, [οπτην οε ο] επιτελιον εν πνεύματι υερ-
μῷ τε καὶ ξέοντι, Κεφαλὴν σὺν ποσὶ καὶ τοῖς ἐντοσθίοις
ἐσθίειν κελεύονται. Γίνωσκε καὶ Χριστὸν ἀπὸ μὲν τῆς
κεφαλῆς, ὅτι Θεὸς προ αἰώνων ὑπάρχων κεφαλὴ τῆς
ᾴοράτου καὶ πνευματικῆςγἘκκλησίαςν·ίἀπὸ δὲ τῶν πο-
δῶν, ὅτι καὶ ἅνθρωπος ἐπ’ ἐσχάτων αἰώνων γῆς ἑπιόἀς⁶
ἀπὸ δὲ τῶν ὲντοσθίων, ὅτι κεκρυμμένην ἔχων ἐν σαρκὶ
δύναμιν καὶ δικαιοσύνην, καὶ οὑ κατὰ τὸ ἐκτὸς καὶ θεω-
pou’ μενον μόνον ὲπωιρελὴς καὶ σωτήριος τοῖς μετέχουσιν,
ἆλλᾶ καὶ κατὰ τδγένδονᾯαὶ κατὰ ’έδ ἀπόκρυξρον. Ἒσθίεξ
ίται δὲ ἐν ,νυκτὶ τὰ κρέα, καὶ ἐἰς’ τὴν ἡμέραν οὐχ. ὑποῖ
λείπεταιηΑνάμνησις γὰρ τοῦ Χριστοῦ πάθους ὲν τῷ
καιρῷ τῆς ,κοσμικῆς νυκτὸς, μεθ’ ἢν ἡμέρα διαλάμψει,
καῖ’ ζωὴ Χριστοῦ φανήσεται, Κατὰ τὸζἩ δὲ ἡμέρα
fin-ms. Συντρίὸει δὲ ὀστέον οὐδείς. οὐδὲ γὰρ κατέαξαν
οί δήμιοι τὰ Χριστοῦ σκέλη , [τὰ] τῶν συσταυρωθέντων
κατεάξαντες, ὡς ὁ εὐαγγελιστὴξ ἐμαρτύ ρησεν. Αἱ πικρίδες
αί σὺν τῷ προϐάτῳ ἐσθιόμεναι τὴν τῶν θλίψεων πικρίαν
ἐδήλουν· τὰ ἄζυμα τὴν ἁπλότητα καὶ εἱλικρίνειανἱ ὡς ὁ
ιῖαῦλὸς φησι, τουτέστι, τὺ ἀμιγὲς πρὸς τὴν ,παλαιὰν
κακίανγκαῖ νέαν ἀρετήν. ’Υπόλοιπόν ἐστί σοι τὸ σχῆμα
τῶν ἐσθιόντων τὸ Πάσχα καὶ θεωρῆσαι πνευματικῶς,
καὶ μιμήσασθαι · ἔσται’γάρ ἐν τῷπνευματικῴ τὸ σω-
ιιατικὺν σχῆμα. Ούκ ἔστι σχῆμα κενὸν, ἀλλὰ ,ἔργον σω-
τήριον ζῶσαι τὴν ὀσφύν, σουζμὴ τὴν τοῦ σώματος ἐν
ἱμᾶντιμάλλᾲ τὴν τῆς ψυχῆς ὲν ἑτοιμότητιηὙπόδησαι
τοῦς πόδας ὼσαύτωςέν ἑτοιμασίᾳ τοῦ Εὐαγγελίου, κατὰ
τον Ἀπὸστο).ον. Βακτηρίαν ἐν ταῖς χερσὶν ἔχεν, μὴ ξύλον,
ἀλλὰ πίστεως ,ὑποστηριζούσηςβολον τὸ σχῆμα ἐκεῖνο
ὁδοιπορητικὺν ὃν, ὡς ἂν πρὸς ἔξοδον ἐπειγομένων τὴν
ἐξ Αξγῦπτου, μίᾴησᾶι σὺ {fimi ὡς είς ἐὲοὲονὲπειγύ-
μενος τὴν ἀπο κόσμου καὶ φθορᾶς. Σπουδὴ δὲ ἔστω, καὶ
ῥᾳθυμία μηδαμῶς ἐν τῇ τοῦ Πάσχα βρώσει τῇ πνευμα-
α¹.Ὶεραὶ μὲνλῆδη (fug-Eb; pnapauyoficg}; ριστοῦ ἁκτηῖνες,
καὶ καθαροίκαθαροῦ. Πνεύματος ᾲνατέλλουσι φωστῆρες,
οὐράνιοι ξξκαὶ ρασιλειαι. δόξαικθεότητος ὰνεῲγασι θη-
σαῖδρούς. Νὺξ πολλὴ καὶ-ἀμαυμρόι κατεπόθη. καὶ ὁ αρξι-
δὴς’ θάνατοςί συσκίασθξίςλν, ζωὴ τοῖς ὅλοῖς ἐφηπλάξθῃ.
φωτὸς ,ἀεννάου τα ᾷλα γεμειίκαὶ ἀνατολαὶιάνατοιλῶν
ἐπέχουσι τδῂπᾶν, καὶ ὁ πρὸ ξὀζσεόρουὶγεννηθεὲξ. ἀθανα-
τος,”καὶ πολὺς μέγας επανθεί Χριστὸς τοῖς ᾷλριςιὺπὲρ
mli». ΚαὶΔ διὰξ τοῦτο μακρά καῖ αἰῶνιος καί ᾶσξεστος
ἧμίν ἐμπολιτεύεται τοῖς ’πεπιστευκόσιν ἐπ’ αὐτῷ λερκὴ
ἡμέραί Πάσχα τὸ μυστικὸν, τυπικῶς μέν διλὰ ,νόμου λει-
4000706115v03'_ Πάσχαέιτὺλ θαυμαστὸν ’τῆς θείας ἀρεῖ-ῆς
ἐξιῖιῖέυζιᾶμεως Epyov': 0111059; ξορτὴ καὶ ,μνημόσυνον εν-
νομον αἱίὺνιον. Ἐκ σιτάθούς ἀπαθείας εκ θανᾲτου ἀθανα-
σία, ὲκ νεότητοςιι ζωὴ. ἐκ πληγῇς ἴασιῇ εκ-πτῴρεως
ἀνάστασις, ἔχ’ καθόδου ἄνάὸασιςζοῦτως ὁ Θεὸς ἐργάζεται
ιεγάλα· οὕτως ἐκ τῶν ἀδυνάτων δημιουργεί τὰ παρά-
οξι. ὃπως γνωσθῇ , ὅτι μόνῳ πάντα θέλοντι ἔξεστι.
υυμ, mum, μυηνη, ν.. ...υτ .-.η-.- --..-,-. “fl...
Τούτους μὲν οὖν τους τόπους προσαπαγγελλέτρ καινό-
μος, τὲίςέἰκόνας τῆς ἁληθείαξ πρρερμηνευέτωιάγγελας,
κηρύττων μεγάληί μεγάλου βασιλέως ἐπιδημίαν· ἔνθα
ό μὲν Αἰγύπτιος των πρωτοτόκων ᾀπέθνηξκε δημοςὶό
τῷ ’μυστικῷῗ uiua}; ἐσώζετο. ιΓαῖιιταηπέιῖντιι
ξῶνᾞέῖῇἐντρέν im. ἐν ἡμῖν ξι τῶν εἱκρνῳν εει-μορφιρ.
ματα, καὶ τῶν τύπων τὰΔπληρώματαηκαξ αντὶ
αῦτη’ὴ ἀκρίὸεια καὶ βεϐαίωσιὶςξτῇς ἀληθείας. Ἀμνὸς ἐξ
alyn-15' ἐκεῖ, ἐνταῦθαξαμνζξςι ἐξ οὐρανῶν· αἵματος riq—
μὲῐονέκεί καὶ κατ’ [ὶϐὅ] ὀλίγον τοῦ παντὸς ,φυλακτή-
ριην, ἐνταῦθα. λόγοςξ κρατὴρ θείου γέμων ἀἵματός τε
καὶ πνεύματος ⁸ πρόϐατον ἐκ ποίμνης ἐκεῖ, ἐνταῦθα αὐὴ
'Sic, absente \erbo. 1³ An νεκρὸτητοςτ