PG 6, col. 1073
In inglese: Theophilus to Autolycus 2.13
τὴν κτίσιν διικνούμενον πανταχόσε. Ἐν μὲν τὸ
πνεῦμα φωτὸς τύπον (50) ἐπέχον ὲμεσέτευεν τοῦ
ὕδατος καῖε τοῦ οὐρανοῦ, ἵνα τρόπῳ τιν). μὴ κοινωνῇ
τὸ σκότος τῷ οὐρανῷ ἐγγυτέρω ὄντι τοῦ Θεοῦ, πρό
τοῦ εἰπεῖν τὸν Θεόν θ Γενηθήτω φῶς. Ὢσπεροῦν και,
45:21 6 οὐρανὸς ὣν συνεῖχε τὴν inm/(51), βώλῳ (52)
ἐοικυῖαν. Καὶ γὰρ εἴρηκεν περὶ τῖσῖ οὐρανοῦ ἕτερος
προφήτης ὀνόματι Ἡσαΐας, λέγων "Osric οὗτος ό
ποιήσας τὸν οὐρανὸν ὡς καμάραν, καὶ διατείνας
ὡς σκηνὴν κατοικεῖσθαι. Ἠ διάταξις οὖν Θεοῦ
τοῦτό ἐστιν 6 λόγος αὐτοῦ, φαίνων ὥσπερ λύχνος ὲν
οἰκήματι συνεχομένῳ (55), ἐφώτισε τὴν ὑπ’ οὐρανὸν,
χωρὶς μὲν τοῦ κόσμου (54) ποιήσας· καὶ τὸ μὲν φῶς
ὁ Θεὸς ἐκάλεσεν ἡμέραν, τὸ δὲ σκότος νύκτα. Ἐπεί
τοί γε ἅνθρωπος οὐκ ἂν ᾔδει καλεῖν τὸ φῶς ἡμέραν,
ἦ τὸ σκότος νύκτα ο ἀλλ’ οὐδὲ μὲν τὰ λοιπὰ, εἰ μὴ τὴν
ὀνομασίαν εἰλήφει (55) ἀπὸ τοῦ ποιήσαντος αὐτὰ
Θεοῦ. Τῇ μὲν οὖν πρώτῃ ὑποθέσει τῆς ἱστορίας καὶ
γενέσεως τοῦ κόσμου εἴρηκεν ἡ ἁγία Γραφὴ οὐ περὶ
τούτου τοῦ στερεώματος, ἀλλὰ περὶ ἐτέρου οὐρα-
νοῦ (56) τοῦ ἀοράτου ἡμῖν ὄντος, μεθ’ δν οὗτος 6
ὁρατὸς (57) ημῖν οὐρανὸς κέκληται στερέωμα, ἐφ’
ᾧ ave ξληπται τὸ ⁴ἥμισυ τοῦ ὓδατος ὅπωςῇ τῇ ἀνθ ρωπό-
τητιεὶς ὑετοὺς καὶ ὄμϐρους καὶ δρόσους. Τὸ δὲ ἣμισυ
ὓδατος ὑπελείφθη ὲν τῇ γῇ εἰς ποταμοὺς, καὶ πηγὰς
καὶ θαλάσσας. Ἔτι οὖν συνέχοντος τοῦ ὕδατος τὴν
γῆν, μάλιστα κοίλους τόπους, ἐποίησεν 6 Θεὸς, διὰ
τοῦ Λόγου αὐτοῦ, τὸ ὕδωρ συναχθῆναι εἰς συναγωγὴν
μίαν, καὶ όρατὴν γενηθῆναι τὴν ξηρὰν, πρότερον
γεγονυῖαν αὐτὴν ἀόρατον. Ὀρατῆ οὖν ὴ γῆ γενομένη
ἔτι ὑπῆρχεν ἀκατασκεύαστος. Κατεσκεύασεν οὖν αὐ-
τὴν καὶ κατεκόσμησεν ό Θεὸς διὰ παντοδαπῶν χλοῶν
καὶ σπερμάτων καὶ φυτῶν.
³⁷ lsa. ιι, ἓξ.
(50) Φωτὸς τύπον. Lucis similitudinem referens.
Sed multo aptior erit sententia si legamus τόπον,
utin interpretatione expressi. Neque enim hunc
spiritum luci similem fuisse ait, sed medium inter
pistum et aquas spatium occupasse, qui locus erat
luci destinatus.
(51) Τὴν ὕλην. Ita Wolfius. Editi manifesto er-
rore τῇ ὕλῃ. Caelum instar fornicis, siv’e camera}.
se habere 'docent eodem modo Ambrosius in He-
σαεηιη Diodorus Tarsensis apud P-hotium cod. 240,
p.698; Basilius homil. 1 in Hexaem., ιι. 8.
(52) Βῴλῳ. Wolfius monitu Gl. Lacrozii legen-
dum putat 662mg ἐοικυῖα, atque hanc scripturam ita
in amoribus habet, ut parum abfuisse dicat, quin
illam in contextum reciperet. Sed quid mutatione
opus est in integro et percommodo contextu? Ma-
teriam glebaetid estninei-ti “terrae, assimilatam dicit,
ut eam inconditam fuisse demonstret. Eodem sensu
Athenagoras materiamnantequam ornatum___acci-
ρει-ει, instar natura: informis et terra: inutilis ja-
cuisse dicit, Apol. n. M.
(55) Συνεχομένῳ. Reddidi in clauso conclavi, sive
cubiculo. Sic enim IV. Reg., cap. xiv. v.16: Vidit
Detils filios Israel ὀ).ιγοστοῦς. συνεχομένους, paucos
et c ausos-
ει clausos.
(54) Τοῦ κόσμου. Cum Bodleianns codex et
edd. Tigur. et Paris. ita habeant, miror in Οιωιι.
πνεῦμα φωτὸς τύπον (50) ἐπέχον ὲμεσέτευεν τοῦ
ὕδατος καῖε τοῦ οὐρανοῦ, ἵνα τρόπῳ τιν). μὴ κοινωνῇ
τὸ σκότος τῷ οὐρανῷ ἐγγυτέρω ὄντι τοῦ Θεοῦ, πρό
τοῦ εἰπεῖν τὸν Θεόν θ Γενηθήτω φῶς. Ὢσπεροῦν και,
45:21 6 οὐρανὸς ὣν συνεῖχε τὴν inm/(51), βώλῳ (52)
ἐοικυῖαν. Καὶ γὰρ εἴρηκεν περὶ τῖσῖ οὐρανοῦ ἕτερος
προφήτης ὀνόματι Ἡσαΐας, λέγων "Osric οὗτος ό
ποιήσας τὸν οὐρανὸν ὡς καμάραν, καὶ διατείνας
ὡς σκηνὴν κατοικεῖσθαι. Ἠ διάταξις οὖν Θεοῦ
τοῦτό ἐστιν 6 λόγος αὐτοῦ, φαίνων ὥσπερ λύχνος ὲν
οἰκήματι συνεχομένῳ (55), ἐφώτισε τὴν ὑπ’ οὐρανὸν,
χωρὶς μὲν τοῦ κόσμου (54) ποιήσας· καὶ τὸ μὲν φῶς
ὁ Θεὸς ἐκάλεσεν ἡμέραν, τὸ δὲ σκότος νύκτα. Ἐπεί
τοί γε ἅνθρωπος οὐκ ἂν ᾔδει καλεῖν τὸ φῶς ἡμέραν,
ἦ τὸ σκότος νύκτα ο ἀλλ’ οὐδὲ μὲν τὰ λοιπὰ, εἰ μὴ τὴν
ὀνομασίαν εἰλήφει (55) ἀπὸ τοῦ ποιήσαντος αὐτὰ
Θεοῦ. Τῇ μὲν οὖν πρώτῃ ὑποθέσει τῆς ἱστορίας καὶ
γενέσεως τοῦ κόσμου εἴρηκεν ἡ ἁγία Γραφὴ οὐ περὶ
τούτου τοῦ στερεώματος, ἀλλὰ περὶ ἐτέρου οὐρα-
νοῦ (56) τοῦ ἀοράτου ἡμῖν ὄντος, μεθ’ δν οὗτος 6
ὁρατὸς (57) ημῖν οὐρανὸς κέκληται στερέωμα, ἐφ’
ᾧ ave ξληπται τὸ ⁴ἥμισυ τοῦ ὓδατος ὅπωςῇ τῇ ἀνθ ρωπό-
τητιεὶς ὑετοὺς καὶ ὄμϐρους καὶ δρόσους. Τὸ δὲ ἣμισυ
ὓδατος ὑπελείφθη ὲν τῇ γῇ εἰς ποταμοὺς, καὶ πηγὰς
καὶ θαλάσσας. Ἔτι οὖν συνέχοντος τοῦ ὕδατος τὴν
γῆν, μάλιστα κοίλους τόπους, ἐποίησεν 6 Θεὸς, διὰ
τοῦ Λόγου αὐτοῦ, τὸ ὕδωρ συναχθῆναι εἰς συναγωγὴν
μίαν, καὶ όρατὴν γενηθῆναι τὴν ξηρὰν, πρότερον
γεγονυῖαν αὐτὴν ἀόρατον. Ὀρατῆ οὖν ὴ γῆ γενομένη
ἔτι ὑπῆρχεν ἀκατασκεύαστος. Κατεσκεύασεν οὖν αὐ-
τὴν καὶ κατεκόσμησεν ό Θεὸς διὰ παντοδαπῶν χλοῶν
καὶ σπερμάτων καὶ φυτῶν.
³⁷ lsa. ιι, ἓξ.
(50) Φωτὸς τύπον. Lucis similitudinem referens.
Sed multo aptior erit sententia si legamus τόπον,
utin interpretatione expressi. Neque enim hunc
spiritum luci similem fuisse ait, sed medium inter
pistum et aquas spatium occupasse, qui locus erat
luci destinatus.
(51) Τὴν ὕλην. Ita Wolfius. Editi manifesto er-
rore τῇ ὕλῃ. Caelum instar fornicis, siv’e camera}.
se habere 'docent eodem modo Ambrosius in He-
σαεηιη Diodorus Tarsensis apud P-hotium cod. 240,
p.698; Basilius homil. 1 in Hexaem., ιι. 8.
(52) Βῴλῳ. Wolfius monitu Gl. Lacrozii legen-
dum putat 662mg ἐοικυῖα, atque hanc scripturam ita
in amoribus habet, ut parum abfuisse dicat, quin
illam in contextum reciperet. Sed quid mutatione
opus est in integro et percommodo contextu? Ma-
teriam glebaetid estninei-ti “terrae, assimilatam dicit,
ut eam inconditam fuisse demonstret. Eodem sensu
Athenagoras materiamnantequam ornatum___acci-
ρει-ει, instar natura: informis et terra: inutilis ja-
cuisse dicit, Apol. n. M.
(55) Συνεχομένῳ. Reddidi in clauso conclavi, sive
cubiculo. Sic enim IV. Reg., cap. xiv. v.16: Vidit
Detils filios Israel ὀ).ιγοστοῦς. συνεχομένους, paucos
et c ausos-
ει clausos.
(54) Τοῦ κόσμου. Cum Bodleianns codex et
edd. Tigur. et Paris. ita habeant, miror in Οιωιι.