PG 6, col. 1167
In inglese: Theophilus to Autolycus 3.27
ἀλλὰ μὲν οὖν γεννητὸς, καὶ προνοίᾳ διοικεῖται ύπὸ
τοῦ ποιήσαντος τά πάντα Θεοῦ* καὶ ὁ πᾶς χρόνος
καὶ τὰ ἐτη δείκνυται, τούτοις βουλομένοις (48) πεί-
θεσθαι τῇ ἀληθείᾳ. Μή πως οὖν δόξω μὲν μέχρι Κύ-
ρου δεδηλωκέναι, τῶν δὲ μεταξὺ χρόνων ἀμελεῖν, ὡς
μὴ ἔχοντες ἀποδεῖξαι, Θεοῦ παρέχοντος, καὶ τῶν
ἑξῆς χρόνων τὴν τάξιν πειράσομαι, κατὰ τὸ δυνατὸν,
ἐξηγήσασθαι.
27. Κύρου οὖν βασιλεύσαντος ἔτεσι κθ’ (49), καὶ
ἀναιρεθέντος ὑπὸ Τομύριδος ἐν Μασσαγετίᾳ, τότε
οὔσης Ὀλυμπιάδος ἑξηκοστῆς δευτέρας · ἔκτοτε 1ἤδη
οἱ Ῥωμαῖοι ἐμεγαλύνοντο, τοῦ Θεοῦ κρατύνοντος
αὐτοὺς, ἐκτισμένης τῆς Ῥώμης ὑπὸ Ῥωμύλου, τοῦ
παιδὸς ίστορουμένου Ἀρέως καὶ Ἰλίας (50), Ὀλυμ-
mea: ζ’, τῇ πρὸ ι’ καὶ α’ (51) Καλανδῶν Μάτων, τοῦ
ἐνιαυτοῦ τότε δεκαμήνου ἁριθμουμένου. Τοῦ οὖν Κύρου
τελευτήσαντος, ὡς ἔφθημεν εἰρηκέναι, Ὀλυμπιάδι
ἑξηκοστῇ καὶ δευτέρᾳ, γίνεται καιρὸς ἀπὸ κτίσεως
Ῥώμης ἐτη cx’, ᾧ καὶ (52) Ῥωμαίων ἦρξε Ταρκύ-
νιος Σούπερϐος τοῦνομα, ὃς πρῶτος ἐξώρισε Ῥωμαίους
τινὰς, καὶ παῖδας διέφθειρε, καὶ σπάδοντας ἐγχω-
ρίους ἐποίησεν ⁵ ἔτι μὴν καὶ τὰς παρθένους διαφοεί-
ρων πρὸς γάμον ἐδίδου. Διὸ οἰκείως Σούπερϐος ἐκλή-
θη τῇ Ῥωμαῖκῇ γλώσσῃ· ἑρμηνεύεται δὲ ὑπερή-
φανος. Αὐτὸς γὰρ πρῶτος ἐδογμάτισε τοὺς ἀσπαζο-
μένους αύτὸν, ὑπὸ ἐτέρου ἀντασπάζεσθαι. Ὃς
ἐϐασίλευσεν ἔτεσιν κε’. Μεθ’ ὃν ἦρξαν ἐνιαύσιο
ὕπατοι, χιλίαρχοι ἢ ἀγορανόμοι ἔτεσιν υνγ’, ὧν τὰ
ὀνόματα καταλέγειν πολὺ καὶ περισσὸν ἡγούμεθα. Εἰ
γὰρ τις βούλεται μαθεῖν, ἐκ τῶν ἀναγραφῶν εύρή-
σει ὧν ἀνέγραψε Χρύσερος ὁ Νομενκλάτωρ (55),
ἀπελεύθερος γενόμενος Αὐρηλίου Ούήρου , ὃς ἀπὸ
κτίσεως Ῥώμης, μέχρι τῆς τελευτῆς (54) τοῦ ἰδίου
πάτρωνος αὐτοκράτορος Οὐήρου, σαφῶς πάντα ἀνέ-
verba, καὶ τὰ ὀνόματα καὶτοὺς χρόνους. Ἐκράτη-
σιιν οὖν οι Ῥωμαίων (55) ἐνιαύσιοι, ὥς φαμεν, ἔτεσιν
υντν. Ἔπειτα οὕτως ἦρξαν oi αὐτοκράτορες καλού-
μενοι· πρῶτος Γάϊος Ἰούλιος ὃς ἐϐασίλευσεν ἔτη γ’,
μῆνας δ’, ἡμέρας ἓξ. Ἔπειτα Αὔγουστος ἔτη ναῖ’, μῆ-
νας δ’, ἡμέραν μίαν. Τιϐέριος ἔτη κϐ’, εἶτα Γάϊος
εἶερος Em γ’, μῆνας ην, ἡμέρας ζ’. Κλαύδιος ἔτη κγ’, D
μῆνας η’, ἡμέρας κδ’. Νέρων ἐτη ιγ’, μῆνας ς’, ήμέ-
ρας κη’. Γάλϐας ἐτη β’, μῆνας ζ’, ἡμέρας ς’. Ὄθων
(47) Τοεθ. Supra ιι. 16 Apollonius dicitur nume-
rasse quindecim myriades et annos ter mille et
septuaginta quinque.
foetore floqqopérom. Leg. τοῖς βουλομένοις,
(49) Ἕτεσι κθ. Ειιὶιί habebant τριάκοντα ὀκτώ,
sed manilestum__err_orem sustulit Fellus, quia id
nec eum Theophili ebrunologia nec cum aliis srric
pluribus conciliari posse videbatur. Observat autem
annos 29 a Theophila assignari, non 50, ιιι apud
alios scriptores, quia Theophilus initium nume»
randi ducebat a libertate Iudaeis concessa. Idem
emendavit quod in editis legebatur ὑπὸ μυριάδος ἐν
ιτιυυιιιιεινιι nou ιιι emus legeu
Μεσαγγίᾳ, ί(Μεσσαγγίοιις Reg.)
vim) Ἰλίας. Addit Reg. ὡς δέ τινες Ῥέας Συλ-
-1ε,
ΡΑτιιοι.. Gn. Vl.
τοῦ ποιήσαντος τά πάντα Θεοῦ* καὶ ὁ πᾶς χρόνος
καὶ τὰ ἐτη δείκνυται, τούτοις βουλομένοις (48) πεί-
θεσθαι τῇ ἀληθείᾳ. Μή πως οὖν δόξω μὲν μέχρι Κύ-
ρου δεδηλωκέναι, τῶν δὲ μεταξὺ χρόνων ἀμελεῖν, ὡς
μὴ ἔχοντες ἀποδεῖξαι, Θεοῦ παρέχοντος, καὶ τῶν
ἑξῆς χρόνων τὴν τάξιν πειράσομαι, κατὰ τὸ δυνατὸν,
ἐξηγήσασθαι.
27. Κύρου οὖν βασιλεύσαντος ἔτεσι κθ’ (49), καὶ
ἀναιρεθέντος ὑπὸ Τομύριδος ἐν Μασσαγετίᾳ, τότε
οὔσης Ὀλυμπιάδος ἑξηκοστῆς δευτέρας · ἔκτοτε 1ἤδη
οἱ Ῥωμαῖοι ἐμεγαλύνοντο, τοῦ Θεοῦ κρατύνοντος
αὐτοὺς, ἐκτισμένης τῆς Ῥώμης ὑπὸ Ῥωμύλου, τοῦ
παιδὸς ίστορουμένου Ἀρέως καὶ Ἰλίας (50), Ὀλυμ-
mea: ζ’, τῇ πρὸ ι’ καὶ α’ (51) Καλανδῶν Μάτων, τοῦ
ἐνιαυτοῦ τότε δεκαμήνου ἁριθμουμένου. Τοῦ οὖν Κύρου
τελευτήσαντος, ὡς ἔφθημεν εἰρηκέναι, Ὀλυμπιάδι
ἑξηκοστῇ καὶ δευτέρᾳ, γίνεται καιρὸς ἀπὸ κτίσεως
Ῥώμης ἐτη cx’, ᾧ καὶ (52) Ῥωμαίων ἦρξε Ταρκύ-
νιος Σούπερϐος τοῦνομα, ὃς πρῶτος ἐξώρισε Ῥωμαίους
τινὰς, καὶ παῖδας διέφθειρε, καὶ σπάδοντας ἐγχω-
ρίους ἐποίησεν ⁵ ἔτι μὴν καὶ τὰς παρθένους διαφοεί-
ρων πρὸς γάμον ἐδίδου. Διὸ οἰκείως Σούπερϐος ἐκλή-
θη τῇ Ῥωμαῖκῇ γλώσσῃ· ἑρμηνεύεται δὲ ὑπερή-
φανος. Αὐτὸς γὰρ πρῶτος ἐδογμάτισε τοὺς ἀσπαζο-
μένους αύτὸν, ὑπὸ ἐτέρου ἀντασπάζεσθαι. Ὃς
ἐϐασίλευσεν ἔτεσιν κε’. Μεθ’ ὃν ἦρξαν ἐνιαύσιο
ὕπατοι, χιλίαρχοι ἢ ἀγορανόμοι ἔτεσιν υνγ’, ὧν τὰ
ὀνόματα καταλέγειν πολὺ καὶ περισσὸν ἡγούμεθα. Εἰ
γὰρ τις βούλεται μαθεῖν, ἐκ τῶν ἀναγραφῶν εύρή-
σει ὧν ἀνέγραψε Χρύσερος ὁ Νομενκλάτωρ (55),
ἀπελεύθερος γενόμενος Αὐρηλίου Ούήρου , ὃς ἀπὸ
κτίσεως Ῥώμης, μέχρι τῆς τελευτῆς (54) τοῦ ἰδίου
πάτρωνος αὐτοκράτορος Οὐήρου, σαφῶς πάντα ἀνέ-
verba, καὶ τὰ ὀνόματα καὶτοὺς χρόνους. Ἐκράτη-
σιιν οὖν οι Ῥωμαίων (55) ἐνιαύσιοι, ὥς φαμεν, ἔτεσιν
υντν. Ἔπειτα οὕτως ἦρξαν oi αὐτοκράτορες καλού-
μενοι· πρῶτος Γάϊος Ἰούλιος ὃς ἐϐασίλευσεν ἔτη γ’,
μῆνας δ’, ἡμέρας ἓξ. Ἔπειτα Αὔγουστος ἔτη ναῖ’, μῆ-
νας δ’, ἡμέραν μίαν. Τιϐέριος ἔτη κϐ’, εἶτα Γάϊος
εἶερος Em γ’, μῆνας ην, ἡμέρας ζ’. Κλαύδιος ἔτη κγ’, D
μῆνας η’, ἡμέρας κδ’. Νέρων ἐτη ιγ’, μῆνας ς’, ήμέ-
ρας κη’. Γάλϐας ἐτη β’, μῆνας ζ’, ἡμέρας ς’. Ὄθων
(47) Τοεθ. Supra ιι. 16 Apollonius dicitur nume-
rasse quindecim myriades et annos ter mille et
septuaginta quinque.
foetore floqqopérom. Leg. τοῖς βουλομένοις,
(49) Ἕτεσι κθ. Ειιὶιί habebant τριάκοντα ὀκτώ,
sed manilestum__err_orem sustulit Fellus, quia id
nec eum Theophili ebrunologia nec cum aliis srric
pluribus conciliari posse videbatur. Observat autem
annos 29 a Theophila assignari, non 50, ιιι apud
alios scriptores, quia Theophilus initium nume»
randi ducebat a libertate Iudaeis concessa. Idem
emendavit quod in editis legebatur ὑπὸ μυριάδος ἐν
ιτιυυιιιιεινιι nou ιιι emus legeu
Μεσαγγίᾳ, ί(Μεσσαγγίοιις Reg.)
vim) Ἰλίας. Addit Reg. ὡς δέ τινες Ῥέας Συλ-
-1ε,
ΡΑτιιοι.. Gn. Vl.