PG 6, col. 1184
4. Προσήκει δὲ ἡμᾶς , πολλὰ σκεπτομένους πρὸς
ιυτοὺς, ἀκατηγορήτους ποιεῖσθαι τὰς ὁμιλίας, μηδὲ
ιλεῖν (17) διὰ τὸ βούλεσθαι φ)υαρεῖν’ σιωπῶντας
τὸ πλεῖστον, μεμετρημένως ἀποκρίνεσθαι πρὸς οὓς
ιὶ ἡ χρεία κατεπείγει. Φευκτέον δὲ καὶ ὑπονοίας
>νηρὰς, καὶ τὴν ὑπόληψιν τὴν ἑαυτῶν δοκιμαστέον
t‘t ἡσυχαστέον μακροθυμοῦντα καὶ μὴ ὀργιζόμενον.
JJ.’ οὑδὲ φθονητέον φιλοστοργου μένῳ τινί· τήν τε ὑπη-
σίαν οὑκ ἐπιτηδευτέον, οὐδ’ ὥσπερ κατά πρόλημμει
υλευτέον, τὸ πικρὸν, ὥς φασιν, ἀκουσίως xam-
νοντα. Πρακτέον δὲ πᾶν τὸ κατὰ πίστιν (18) ὀρθῷ
ινόνι. Πᾶς γὰρ ὁ μὴ τοιοῦτος καὶ ἐπὶτῶν σχοινίων
map βαδίζων, ὅσον οὐδέπω καταπεσεῖται, κᾶν θαν-
ιστδς πάνυ εἶναι δόξῃ τοῖς διὰ τὴν ἰδίαν ἀπρα-
κν κεχηνόσι πρὸς τὴν ἐτέρων μεγαλαυχίαν. ’ἰστέον
ν τί μὲν τὸ ἐπιτηδευόμενον δόξης ἕνεκα, ποταπὴν
τὸ κα.τά ἀλήθειαν πραττόμενον. Καὶ διὰ τοῦτο
ικιστέον τὴν ἑαυτοῦ νῆα, μὴ καταψευδόμενον τῆς
ϐερνητικῆς (19) μηδὲ δεδιότα (20) τοὺς χειμῶνας,
,ἱ πᾶν τὸ ἐξ ἐναντίας ἀποϐησόμενον προσδοκῶν-
νς (21). Σάρκες γὰρ ἀκμήν ἐσμεν, καὶ οὐδὲν ἡμῖν
ἀθὸν ἐνοικεῖ. Παρακλητέον οὖν τὸν ἰατρὸν πρὸς
ν θεραπείαν ° ὁ γὰρ οὑτω διακείμενος ἰαθήσεται
καὶ τὴν νόσον φεύξεται. Σπουδαστέον δὲ μήτε ἰδιώτην
περὶ τὸν λόγον φαίνεσθαι, μήτε ἀνερῤωγὸτι τῷ στό-
ιτι καταχρῆσθαι. Τὸ μὲν γὰρ ὀκνηρὸν ἢ ἄπιστον ο τὸ
θηρατικὺν τοῦ κατὰ τὸν κόσμον’σπουδαίου δείκνυσι.
5. Τροφαῖς δὲ χρηστέον, οὑ διὰ τὴν ἀπόλαυσιν,
λὰ διὰ τὸ βούλεσθαι ζῇν ἐπί τι χρήσιμον, Ἐὰν δέ
ποτε καὶ (22) ὑπὸ ἐνδείας καταληφθῶμεν, πρὸς τὴν
πενίαν εὑαρεστῶμενο καὶ εί θέλετε ἀκοῦσαι τῆς
ἀλυπίας κατά συντομίαν τὸ εἶδος, ὲν πᾶσιν εὐάρεστοι
γίνεσθε (25)’ καὶ οὔτε πλουτήσαντες διὰ τὴν μεγα-
λαυχίαν καταπεσεῖσθε, οὑτε ἐν ἐνδείᾳ διάγοντες ὑπὸ
τῆς λύπης πτερνισθήσεσθε, τῆς ἑννοίας ὑμῶν (25)
ἀεὶ κατά τὸν ἐνάρετον λόγον μονοπροσὼπου ’,ταναο-
μένης. Ἔτι δὲ ὑποληπτέον πάντα τὸν κόσμον ἀλλό-
τριον, καὶ μὴ ἴδιον, πλέον πίστεως. Οὑτε οἷν ςκ-
λίαν (25) ἐπίγειον ζητητέον, οὑτε αὖ πολυτέλειαν
ὑπὸ ἀνοήτων μακαριζομένην ἐν μεγέθει πόλεωςςῆ
δαψιλείᾳ τῶν ἐπιτηδείων· ὧν οὐδ’ ὲπιθυμητέον. Οὑ
γάρ ἐσμεν ὲκ τούτου τοῦ αἰῶνος, χωρὶς εἰμὴ σιγ-
(21) Προσδοκῶντος. Ita tres Regii et Clarom.
2. Editi προσδοκῶντα.
(22) Ἐάν δέ ποτε καί. Clarum. 2,_é&v δὲκαῇ
(25) Ἐν πᾶσιν εὐάρεστοι γίνεσθε, Legitur 5'11-
ρεστον γίνεται in tribus Regiis.
(g4) ἐννοίας ὑμῶν. Reg. 1 et 5,τῆς ἐννοίας
inng.) οὔτε οὖν gulam aque igitur auertenda at
amicitia terrena. Haec profecto non quadrantem
sequentibus verbis. Sed si una immutata littera
legamus, οὔτε οὖν τι λίαν ἐπίγειον ζητητέον, Πίβιῖί
defuturum puto ad commodam sententiam,ut quis-
quc ex Latina interpretatione animadvertere ριιιεθῑι
ιυτοὺς, ἀκατηγορήτους ποιεῖσθαι τὰς ὁμιλίας, μηδὲ
ιλεῖν (17) διὰ τὸ βούλεσθαι φ)υαρεῖν’ σιωπῶντας
τὸ πλεῖστον, μεμετρημένως ἀποκρίνεσθαι πρὸς οὓς
ιὶ ἡ χρεία κατεπείγει. Φευκτέον δὲ καὶ ὑπονοίας
>νηρὰς, καὶ τὴν ὑπόληψιν τὴν ἑαυτῶν δοκιμαστέον
t‘t ἡσυχαστέον μακροθυμοῦντα καὶ μὴ ὀργιζόμενον.
JJ.’ οὑδὲ φθονητέον φιλοστοργου μένῳ τινί· τήν τε ὑπη-
σίαν οὑκ ἐπιτηδευτέον, οὐδ’ ὥσπερ κατά πρόλημμει
υλευτέον, τὸ πικρὸν, ὥς φασιν, ἀκουσίως xam-
νοντα. Πρακτέον δὲ πᾶν τὸ κατὰ πίστιν (18) ὀρθῷ
ινόνι. Πᾶς γὰρ ὁ μὴ τοιοῦτος καὶ ἐπὶτῶν σχοινίων
map βαδίζων, ὅσον οὐδέπω καταπεσεῖται, κᾶν θαν-
ιστδς πάνυ εἶναι δόξῃ τοῖς διὰ τὴν ἰδίαν ἀπρα-
κν κεχηνόσι πρὸς τὴν ἐτέρων μεγαλαυχίαν. ’ἰστέον
ν τί μὲν τὸ ἐπιτηδευόμενον δόξης ἕνεκα, ποταπὴν
τὸ κα.τά ἀλήθειαν πραττόμενον. Καὶ διὰ τοῦτο
ικιστέον τὴν ἑαυτοῦ νῆα, μὴ καταψευδόμενον τῆς
ϐερνητικῆς (19) μηδὲ δεδιότα (20) τοὺς χειμῶνας,
,ἱ πᾶν τὸ ἐξ ἐναντίας ἀποϐησόμενον προσδοκῶν-
νς (21). Σάρκες γὰρ ἀκμήν ἐσμεν, καὶ οὐδὲν ἡμῖν
ἀθὸν ἐνοικεῖ. Παρακλητέον οὖν τὸν ἰατρὸν πρὸς
ν θεραπείαν ° ὁ γὰρ οὑτω διακείμενος ἰαθήσεται
καὶ τὴν νόσον φεύξεται. Σπουδαστέον δὲ μήτε ἰδιώτην
περὶ τὸν λόγον φαίνεσθαι, μήτε ἀνερῤωγὸτι τῷ στό-
ιτι καταχρῆσθαι. Τὸ μὲν γὰρ ὀκνηρὸν ἢ ἄπιστον ο τὸ
θηρατικὺν τοῦ κατὰ τὸν κόσμον’σπουδαίου δείκνυσι.
5. Τροφαῖς δὲ χρηστέον, οὑ διὰ τὴν ἀπόλαυσιν,
λὰ διὰ τὸ βούλεσθαι ζῇν ἐπί τι χρήσιμον, Ἐὰν δέ
ποτε καὶ (22) ὑπὸ ἐνδείας καταληφθῶμεν, πρὸς τὴν
πενίαν εὑαρεστῶμενο καὶ εί θέλετε ἀκοῦσαι τῆς
ἀλυπίας κατά συντομίαν τὸ εἶδος, ὲν πᾶσιν εὐάρεστοι
γίνεσθε (25)’ καὶ οὔτε πλουτήσαντες διὰ τὴν μεγα-
λαυχίαν καταπεσεῖσθε, οὑτε ἐν ἐνδείᾳ διάγοντες ὑπὸ
τῆς λύπης πτερνισθήσεσθε, τῆς ἑννοίας ὑμῶν (25)
ἀεὶ κατά τὸν ἐνάρετον λόγον μονοπροσὼπου ’,ταναο-
μένης. Ἔτι δὲ ὑποληπτέον πάντα τὸν κόσμον ἀλλό-
τριον, καὶ μὴ ἴδιον, πλέον πίστεως. Οὑτε οἷν ςκ-
λίαν (25) ἐπίγειον ζητητέον, οὑτε αὖ πολυτέλειαν
ὑπὸ ἀνοήτων μακαριζομένην ἐν μεγέθει πόλεωςςῆ
δαψιλείᾳ τῶν ἐπιτηδείων· ὧν οὐδ’ ὲπιθυμητέον. Οὑ
γάρ ἐσμεν ὲκ τούτου τοῦ αἰῶνος, χωρὶς εἰμὴ σιγ-
(21) Προσδοκῶντος. Ita tres Regii et Clarom.
2. Editi προσδοκῶντα.
(22) Ἐάν δέ ποτε καί. Clarum. 2,_é&v δὲκαῇ
(25) Ἐν πᾶσιν εὐάρεστοι γίνεσθε, Legitur 5'11-
ρεστον γίνεται in tribus Regiis.
(g4) ἐννοίας ὑμῶν. Reg. 1 et 5,τῆς ἐννοίας
inng.) οὔτε οὖν gulam aque igitur auertenda at
amicitia terrena. Haec profecto non quadrantem
sequentibus verbis. Sed si una immutata littera
legamus, οὔτε οὖν τι λίαν ἐπίγειον ζητητέον, Πίβιῖί
defuturum puto ad commodam sententiam,ut quis-
quc ex Latina interpretatione animadvertere ριιιεθῑι