PG 6, col. 12
suis probari retinerique voluerunt. Itaque Justini
amore et εἴιιάἰο non adeo effertur, ut victum ab eo
Aristotelem putet. Quinetiam hoc vere possum dice-
re, inquit, Aristoteleos, si velint (quoniam suis tan-
tum rationibus atque principiis eum Justinus hoc loco
refellit, neque enim alieni a religione nostra homines
scriptorum divinorum testimoniis urgeri possunt), fa-
cile posse ad ea, qua: contra eum, sublata religione'
nostra, ualere vult, respondere : cum prasertim nulla
sit adeo debilis maleque instituta disciplina, cujus
homines principis sui decreta defendere non possint.
Anno sequenti, id est 1555, prodiit Basileaa, ac
iterum Parisiis excusa est anno l575 alia interpre-
tatio, adornata a Sigismundo Gelenio, qui cum in
ipso cursu mortuus interruptum opus reliquisset,
absolvendum suscepit vir quidam Graece et Latine
peritus qui , ut testatur Nicolaus episcopus in Atl-
monitione ad lectorem , non solum libros postremos
fecit Latinos , sed multos etiam locos in prioribus,
ubi carmina ea: auctoribus [nerant allegata, qua: δι’»
lenius ne sute interpretationis cursum moraretur,
transilierat... supplevit, sensu tamen magis quam.
carmine , etiamsi poeta sit eximius, exhibito... ex-
cellens etiam multis aliis Dei donis , maxime autem
restituendis utriusque lingua: scriptorum depravatio-
ni‘bus : de quo tanta parcius loquar, quanto id notius
est pluribus.
Extremi libri, qui erudito viro ad interpretan-
dttm relicti sunt, videntur esse Aristot. dogmat.
Confutatio, Quwstiones ad orthodox. atque alia:
Christianorum ad Graecos et ercorum ad Christia-
nos Quwstiones. Haec enim accuratius, quam solut
Gelenius, fuere reddita. Dignum erat eruditi viri
nomen, quod posteris proderetur : sed forte a li-
brario praetermissum , ut illius modestia: parceret.
ln hac editione retinetur operum ordo quem Ro-
bertus Stephanus observaverat. In editione Pari-
siensi, quae anno 1575 prodiit, adjuncta est S. llip-
polyti oratio de consummatione mundi etAnticbrisw,
ct secundo Adventu Domini Jesu Christi ex inter-
pretatione Joannis Pici.
Joannes Langus Silesius tertiam interpretationem
anno 1565 in lucem emisit Basilete, additis com-
mentariis. Opus absolverat antequam Perionii ct
Gelenii elucubrationes in ejus manus venirent;
sed, iis perlectis, testatur non modo opera sua: non
se ptenituisse, sed etiam animos accessisse, ut eam
hominum judiciis libentius committeret. Sua illum
spes non fefellit; nam ejus interpretatio aliis antc—
ponitur; sed tamen etsi non tam licenter interpre-
tatur quatn Gelenius , nec tam sape labitur quam
Periouius , suis tamen erratis non caret, quorum
nonnulla elfngisset, si Perionii et Gelenii inter-
pretationes cum sua diligenter contulisset; ut
omittam illam imitando utroque ciartorem saepe et
elegantiorem fieri patuisse. Langi interpretationi
amore et εἴιιάἰο non adeo effertur, ut victum ab eo
Aristotelem putet. Quinetiam hoc vere possum dice-
re, inquit, Aristoteleos, si velint (quoniam suis tan-
tum rationibus atque principiis eum Justinus hoc loco
refellit, neque enim alieni a religione nostra homines
scriptorum divinorum testimoniis urgeri possunt), fa-
cile posse ad ea, qua: contra eum, sublata religione'
nostra, ualere vult, respondere : cum prasertim nulla
sit adeo debilis maleque instituta disciplina, cujus
homines principis sui decreta defendere non possint.
Anno sequenti, id est 1555, prodiit Basileaa, ac
iterum Parisiis excusa est anno l575 alia interpre-
tatio, adornata a Sigismundo Gelenio, qui cum in
ipso cursu mortuus interruptum opus reliquisset,
absolvendum suscepit vir quidam Graece et Latine
peritus qui , ut testatur Nicolaus episcopus in Atl-
monitione ad lectorem , non solum libros postremos
fecit Latinos , sed multos etiam locos in prioribus,
ubi carmina ea: auctoribus [nerant allegata, qua: δι’»
lenius ne sute interpretationis cursum moraretur,
transilierat... supplevit, sensu tamen magis quam.
carmine , etiamsi poeta sit eximius, exhibito... ex-
cellens etiam multis aliis Dei donis , maxime autem
restituendis utriusque lingua: scriptorum depravatio-
ni‘bus : de quo tanta parcius loquar, quanto id notius
est pluribus.
Extremi libri, qui erudito viro ad interpretan-
dttm relicti sunt, videntur esse Aristot. dogmat.
Confutatio, Quwstiones ad orthodox. atque alia:
Christianorum ad Graecos et ercorum ad Christia-
nos Quwstiones. Haec enim accuratius, quam solut
Gelenius, fuere reddita. Dignum erat eruditi viri
nomen, quod posteris proderetur : sed forte a li-
brario praetermissum , ut illius modestia: parceret.
ln hac editione retinetur operum ordo quem Ro-
bertus Stephanus observaverat. In editione Pari-
siensi, quae anno 1575 prodiit, adjuncta est S. llip-
polyti oratio de consummatione mundi etAnticbrisw,
ct secundo Adventu Domini Jesu Christi ex inter-
pretatione Joannis Pici.
Joannes Langus Silesius tertiam interpretationem
anno 1565 in lucem emisit Basilete, additis com-
mentariis. Opus absolverat antequam Perionii ct
Gelenii elucubrationes in ejus manus venirent;
sed, iis perlectis, testatur non modo opera sua: non
se ptenituisse, sed etiam animos accessisse, ut eam
hominum judiciis libentius committeret. Sua illum
spes non fefellit; nam ejus interpretatio aliis antc—
ponitur; sed tamen etsi non tam licenter interpre-
tatur quatn Gelenius , nec tam sape labitur quam
Periouius , suis tamen erratis non caret, quorum
nonnulla elfngisset, si Perionii et Gelenii inter-
pretationes cum sua diligenter contulisset; ut
omittam illam imitando utroque ciartorem saepe et
elegantiorem fieri patuisse. Langi interpretationi