PG 6, col. 233
Πάλιν ὁ Ποσειδῶν Μελανίππην μὲν ᾔσχυνεν ὑδρευο-
μένην, ὄχλῳ δὲ Νηρηίδων οὐκ ὀλίγων (Η) κατεχρή-
σατο · ὧν τὰ ὀνόματα ἐὰν διηγώμεθα, πολὺ πλῆθος
λόγων κατατρίψομεν, ’0 μὶν οὖν Ζεὺς,, μοιχὸς πολ-
λαχῆ, ἐπ’ Ἀντιόπῃ μὲν ὡς σάτυρος, καὶ Δανάῃ (1⁸2)
χρυσὸς, καὶ ἔπ’ Εὐρώπῃ ταῦρος ἦν · ἐπτεροῡτο δὲ
παρὰ Λήδᾳ, ’0 γὰρ Σεμέλης ἔρως, καὶ αὐτοῦ τὴν
ἀκρασίαν ἤλεγξε, καὶ τῆς Σεμέλης (13) τὸν ζῆλον.
Τὸν γὰρ Φρύγα Γανυμήδην, φασὶν, εἰς τὸ οἰνοχοεῖν
ἀνήρπασε, Καὶ ταῦτα μὲν οἱ Κρονίδαι ἐποίησαν, Ὀ
γᾶρ μεγαλώνυμος ὑμὼν ὸ Λητοΐδης, ὁ μαντικὴν
ἐπαγγειλάμενος, ἑαυτὸν ἤλεγξεν ὅτι ψεύδεται, Δάφνην
ἐδίωκεν, ἣν οὗ κατέλαϐε · καὶ τῷ ερομένῳ uinci:
Αἰακίδῃ σκεύοντι (14) τὸν αὐτοῦ θάνατον οὒκ ἐμαν-
τεύσατο. Ἀθηνᾷς γὰρ τὸ ἀνδρικὸν σιγῶ, καὶ Διονύ-
σου to θηλυκὸν, καὶ Ἀφροδίτης τὸ πορ-ιικόν, Ἀνά-
γνωτε τῷ Διῒ, ἄνδρες ’¹Ελληνες, τὸν κατὰ πατρι-
leui»; νόμον, καὶ τὸ μοιχείας πρόστιμον, καὶ τὴν παι-⁸
δεριστίας αἰσχρότητα (15). Διδάξατε Ἀθηνᾶν καὶ ’Ἀρ-
τεμιν τὰ τῶν γυναικῶν ἔργα, καὶ Διόνυσον τὰ ἆν-
δρῶν. Τί σεμνὸν ἐπιδείκνυται γυνὴ ὅπλοις κεκοσμη-
μένη. ἀνὴρ δὲ κυμϐάλοις καὶ στέμμασι καὶ ἐσθῆτι
γυναικείᾳ καλλωπιζόμενος, καὶ ὀργιῶν σὺν ἀγέλη
γυναικῶν ;
majestate aliqua dignum praestat mulier armis ornata? quid vir ille qui cymbala et corollas ac mu-
liebrem vestem pro suo cultu habet, et cum mulierum grege orgia celebrat?
3. Τὸν γὰρ τριέσπερον (16) Ἀλκείδην, τῶν ἆγώε
νων ἡγήτορα (17) ᾀδόμενον, τὸν τοῦ Διὸς υἱὸν (18),
(ii) οὖέ ὀλίγων. Legendum conjicit Sylburgius
οὒκ ὀλῖγῳ,88ά in hac emendatione utin multis aliis
tum Sjlburgius,tum etiam ipse Stephanus non tam
sanandi,quam ornandi contextus partes sustinent.
(12) ιξᾰὶ Δανάῃ. Immerito Stephanus et Sylbur-
gius legendum putant ἐπὶ Δανάῃ δέ. Sequitur enim
mox ἐπὶεροῦτο δέ. Uterque observat quatuor Jovis
adulteria hoc disticho exprimi : '
Ζεὺς κύκνος, ταῦρος, σάτυρος, χρυσὸς, δί’ ἔρωτα
Λήδης, Εῧρώπης, ’Δντιόπης. Δανάης.
(13) Σεμέλης. Stephanus adnotat in ms. exem-_
lari verbum _ess_e inter Σεμέλης ει. τὸν ζῆλον quod
egi non possit. VBeurerus» legit zaiffie ἼΙρας τὸν
mxumum lectionem probatletiamfitephanus. ide-
oque locum sic reddi niavulkNam Semeles amor et
illius (Jovis) petulantiam et Junoms zelotypiam
coarguit. Paulo post legitur ξὸξωξεν in Seureri exem-
plafifivmuuem’slfi; σεμ. γῆρας τον modun-gent:
(14) ΣχεύωντιῼοιτυριυΞ locus videtur emendari
posse si legamus EptniLéltp αὐτοῦ rzxtvoip,Amgsio suo
Hyacinthi Sic enim Tatjanus cap. 8 et Theoph.
Antioch. lib. ι, cap_._ 9,_ Hyacinthum cum Daphne
conjungunt,utApollinisinfuturis rebus praevidendis
imperitiam 'argu'ant. Illa enim et vatem et vitium
efl'ugit,_ut ait Clemens _P_1_'ot_rept_., p.21 ; Hyacin thuim
autem imprudens occidit _A[iollo,cum discum jecit,
ueni Zephyrusflatu suo in caput pueri contvertit.
ο libentius huic voci nedmn'Hyacinthum subsi-
tuo,quod Apollinem ait .lustipus’a‘seipso argui. [id
est a'propri'is etdomesticis rebus.l|lud automataan
videtur iii textum obrepsisse ex margine,ubi forte
hoc nomen appositum iuerat,ut indicaretur ambi-
PATROL. Gn. VI.
μένην, ὄχλῳ δὲ Νηρηίδων οὐκ ὀλίγων (Η) κατεχρή-
σατο · ὧν τὰ ὀνόματα ἐὰν διηγώμεθα, πολὺ πλῆθος
λόγων κατατρίψομεν, ’0 μὶν οὖν Ζεὺς,, μοιχὸς πολ-
λαχῆ, ἐπ’ Ἀντιόπῃ μὲν ὡς σάτυρος, καὶ Δανάῃ (1⁸2)
χρυσὸς, καὶ ἔπ’ Εὐρώπῃ ταῦρος ἦν · ἐπτεροῡτο δὲ
παρὰ Λήδᾳ, ’0 γὰρ Σεμέλης ἔρως, καὶ αὐτοῦ τὴν
ἀκρασίαν ἤλεγξε, καὶ τῆς Σεμέλης (13) τὸν ζῆλον.
Τὸν γὰρ Φρύγα Γανυμήδην, φασὶν, εἰς τὸ οἰνοχοεῖν
ἀνήρπασε, Καὶ ταῦτα μὲν οἱ Κρονίδαι ἐποίησαν, Ὀ
γᾶρ μεγαλώνυμος ὑμὼν ὸ Λητοΐδης, ὁ μαντικὴν
ἐπαγγειλάμενος, ἑαυτὸν ἤλεγξεν ὅτι ψεύδεται, Δάφνην
ἐδίωκεν, ἣν οὗ κατέλαϐε · καὶ τῷ ερομένῳ uinci:
Αἰακίδῃ σκεύοντι (14) τὸν αὐτοῦ θάνατον οὒκ ἐμαν-
τεύσατο. Ἀθηνᾷς γὰρ τὸ ἀνδρικὸν σιγῶ, καὶ Διονύ-
σου to θηλυκὸν, καὶ Ἀφροδίτης τὸ πορ-ιικόν, Ἀνά-
γνωτε τῷ Διῒ, ἄνδρες ’¹Ελληνες, τὸν κατὰ πατρι-
leui»; νόμον, καὶ τὸ μοιχείας πρόστιμον, καὶ τὴν παι-⁸
δεριστίας αἰσχρότητα (15). Διδάξατε Ἀθηνᾶν καὶ ’Ἀρ-
τεμιν τὰ τῶν γυναικῶν ἔργα, καὶ Διόνυσον τὰ ἆν-
δρῶν. Τί σεμνὸν ἐπιδείκνυται γυνὴ ὅπλοις κεκοσμη-
μένη. ἀνὴρ δὲ κυμϐάλοις καὶ στέμμασι καὶ ἐσθῆτι
γυναικείᾳ καλλωπιζόμενος, καὶ ὀργιῶν σὺν ἀγέλη
γυναικῶν ;
majestate aliqua dignum praestat mulier armis ornata? quid vir ille qui cymbala et corollas ac mu-
liebrem vestem pro suo cultu habet, et cum mulierum grege orgia celebrat?
3. Τὸν γὰρ τριέσπερον (16) Ἀλκείδην, τῶν ἆγώε
νων ἡγήτορα (17) ᾀδόμενον, τὸν τοῦ Διὸς υἱὸν (18),
(ii) οὖέ ὀλίγων. Legendum conjicit Sylburgius
οὒκ ὀλῖγῳ,88ά in hac emendatione utin multis aliis
tum Sjlburgius,tum etiam ipse Stephanus non tam
sanandi,quam ornandi contextus partes sustinent.
(12) ιξᾰὶ Δανάῃ. Immerito Stephanus et Sylbur-
gius legendum putant ἐπὶ Δανάῃ δέ. Sequitur enim
mox ἐπὶεροῦτο δέ. Uterque observat quatuor Jovis
adulteria hoc disticho exprimi : '
Ζεὺς κύκνος, ταῦρος, σάτυρος, χρυσὸς, δί’ ἔρωτα
Λήδης, Εῧρώπης, ’Δντιόπης. Δανάης.
(13) Σεμέλης. Stephanus adnotat in ms. exem-_
lari verbum _ess_e inter Σεμέλης ει. τὸν ζῆλον quod
egi non possit. VBeurerus» legit zaiffie ἼΙρας τὸν
mxumum lectionem probatletiamfitephanus. ide-
oque locum sic reddi niavulkNam Semeles amor et
illius (Jovis) petulantiam et Junoms zelotypiam
coarguit. Paulo post legitur ξὸξωξεν in Seureri exem-
plafifivmuuem’slfi; σεμ. γῆρας τον modun-gent:
(14) ΣχεύωντιῼοιτυριυΞ locus videtur emendari
posse si legamus EptniLéltp αὐτοῦ rzxtvoip,Amgsio suo
Hyacinthi Sic enim Tatjanus cap. 8 et Theoph.
Antioch. lib. ι, cap_._ 9,_ Hyacinthum cum Daphne
conjungunt,utApollinisinfuturis rebus praevidendis
imperitiam 'argu'ant. Illa enim et vatem et vitium
efl'ugit,_ut ait Clemens _P_1_'ot_rept_., p.21 ; Hyacin thuim
autem imprudens occidit _A[iollo,cum discum jecit,
ueni Zephyrusflatu suo in caput pueri contvertit.
ο libentius huic voci nedmn'Hyacinthum subsi-
tuo,quod Apollinem ait .lustipus’a‘seipso argui. [id
est a'propri'is etdomesticis rebus.l|lud automataan
videtur iii textum obrepsisse ex margine,ubi forte
hoc nomen appositum iuerat,ut indicaretur ambi-
PATROL. Gn. VI.