PG 6, col. 238
incitant, qusles sunt œstro percitorum; et unclio-
nes curiosæ ac supervacaneæ,quæunguentis fiunt,
quod et de corollis dici potest quibus capitaredi-
miuntur. Ac tanto malorum acervo verecundiam
circumscribitis: impleturque vobis mens,dum præ
intemperantia et petulantia in Bacchicum queum-
dam furorem prorumpilis: unde etiam rabiosis uti
concubitibus soliti estis. Dixerim autem vobis hoc
quoque: Quid tu, cum Græcus sis, filio tuo suc-
censes, si Jovem imitans,tibi insidiatur,et nuptias
tuas furatus est Cur hunc esse inimicum censes;
at illi siilia perpetrantem veneraxis? Cur item de
uxore tua expostulas, quod petulanter vivat et li-
bidinose; at Venerem templis honorasti? Ac, si quidem ista ab aliis dicta essent, accusatio mera
esse visa fuissent, ac non veritas; sed contra poetæ vestri hæc canunt, hæc clamant ea quæ apud vos
5. Accedite in posterum,Græci, et sapientiæin-
comparabilis participes estote; ac divinis sermo-
nibus docemini, et regis corruptioni non obnoxii
notitiam capitetminimeque heroesistos agnoscite,
qui cædes patrantin hominum turba. Nosterenim
ille imperator, Verbum divinum, quod nobis assi-
due præest,non vult corporis strenuitatem, et ne-
que faciei pulchritudinem, neque nobilitatis elatos
spiritus; sed animam puram, sanctimonia muni-
tam, et regis nostri tesseras, divinas actiones;
qiippe cum per Verbum vis quædam in animam
pervadat,(o tibia pacifics animaæ bello appetitæl
o gravium affectuum fugatorium instrumentum I
o ignis animæ insiti exstinctorium magisteriuml)
σκευζει, οὐδὲ ῥήτορας δεινοός· ἀλλὰ, παιδεύουσα,,.ὕ quæ nos non efficit poetas,non philosophosred-
ποιεt τοὺς θνητοὺς ἀθανατους, τοὺς βροτοὺς θεοὺς, dit, neque oratores excellentes; sed docens ex
morti obnoxiisimmortales, et deos ex mortalibus
facit; e terra autem in ea loca transfert, quorum
termini sunt ultra Olympium. Accedite, Græci,do-
cemini.Estote ut ego; quoniam et ego eram ut vos.
Hæc me ceperunt,et doctrinæ vis enthea,et Verbi
eficscia; quoniam sicut incantator peritus formi-
dabilem serpentem fugat, postquam fecit ut e suo
latibulo ereperet,sic Verbum ex intimis animi pa.
(95 ς διὰ λόγου. rustra Stephanus legendum
putat ὡς δὴ λόγου.[ Doctrinam dipinam interpreta-
tus est Stephanus hoc inloco et infra.Verbum Dei
ilium designari existimo, de quo paulo ante agi-
turId enimvidetur postulare tota orationis series.
rat τοὺς τούτου (quod etcod.Argent.recte habet Ibi- Perbum divinum quod nobis assidue præest, nommn
dem Stephano suspectnm est illud ὅτε, et aliquid Dvult corporis strenuitatem.....sed animam puram
deesse putat,vel saltem legendum, οὐ τοὺς ἐν λαοῖς. sanclimonia munitam, et regts nostri tesseras,di-
vinas actiones, quiippe cum per Perbum nis guæ-
dam in animam pervadot. Divinasactiones vocat
es quæa Christianis præclare fiunt,quia hæc gra-
tia sua Verbum operatur.De eadem gratia intelli-
go quæ sequuntur: d tibia pacifica anims belίο
appetitæ, etc.] -Eαæ Addendis et Emendandis,
(85) ας σαλπιγξ. begendum ῶ σάλπιγξ.
(34) Ελρηνικῆς. Legendum εiρηνική, atqus ita
lept Stephanus.
(95) ʼtτις οὐ. Novæ periodiinitium ab his voci-
bus ducebat Stephanus; sed prorsus referendæ
sunt ad superiores. δυνάμεως εἰς ψυχὴν διίκνουμέ-
νης, idque satis perspicitur ex parenthesi, cujus
ope diticili et obscuro loco lucem me attulisse
spero.
nes curiosæ ac supervacaneæ,quæunguentis fiunt,
quod et de corollis dici potest quibus capitaredi-
miuntur. Ac tanto malorum acervo verecundiam
circumscribitis: impleturque vobis mens,dum præ
intemperantia et petulantia in Bacchicum queum-
dam furorem prorumpilis: unde etiam rabiosis uti
concubitibus soliti estis. Dixerim autem vobis hoc
quoque: Quid tu, cum Græcus sis, filio tuo suc-
censes, si Jovem imitans,tibi insidiatur,et nuptias
tuas furatus est Cur hunc esse inimicum censes;
at illi siilia perpetrantem veneraxis? Cur item de
uxore tua expostulas, quod petulanter vivat et li-
bidinose; at Venerem templis honorasti? Ac, si quidem ista ab aliis dicta essent, accusatio mera
esse visa fuissent, ac non veritas; sed contra poetæ vestri hæc canunt, hæc clamant ea quæ apud vos
5. Accedite in posterum,Græci, et sapientiæin-
comparabilis participes estote; ac divinis sermo-
nibus docemini, et regis corruptioni non obnoxii
notitiam capitetminimeque heroesistos agnoscite,
qui cædes patrantin hominum turba. Nosterenim
ille imperator, Verbum divinum, quod nobis assi-
due præest,non vult corporis strenuitatem, et ne-
que faciei pulchritudinem, neque nobilitatis elatos
spiritus; sed animam puram, sanctimonia muni-
tam, et regis nostri tesseras, divinas actiones;
qiippe cum per Verbum vis quædam in animam
pervadat,(o tibia pacifics animaæ bello appetitæl
o gravium affectuum fugatorium instrumentum I
o ignis animæ insiti exstinctorium magisteriuml)
σκευζει, οὐδὲ ῥήτορας δεινοός· ἀλλὰ, παιδεύουσα,,.ὕ quæ nos non efficit poetas,non philosophosred-
ποιεt τοὺς θνητοὺς ἀθανατους, τοὺς βροτοὺς θεοὺς, dit, neque oratores excellentes; sed docens ex
morti obnoxiisimmortales, et deos ex mortalibus
facit; e terra autem in ea loca transfert, quorum
termini sunt ultra Olympium. Accedite, Græci,do-
cemini.Estote ut ego; quoniam et ego eram ut vos.
Hæc me ceperunt,et doctrinæ vis enthea,et Verbi
eficscia; quoniam sicut incantator peritus formi-
dabilem serpentem fugat, postquam fecit ut e suo
latibulo ereperet,sic Verbum ex intimis animi pa.
(95 ς διὰ λόγου. rustra Stephanus legendum
putat ὡς δὴ λόγου.[ Doctrinam dipinam interpreta-
tus est Stephanus hoc inloco et infra.Verbum Dei
ilium designari existimo, de quo paulo ante agi-
turId enimvidetur postulare tota orationis series.
rat τοὺς τούτου (quod etcod.Argent.recte habet Ibi- Perbum divinum quod nobis assidue præest, nommn
dem Stephano suspectnm est illud ὅτε, et aliquid Dvult corporis strenuitatem.....sed animam puram
deesse putat,vel saltem legendum, οὐ τοὺς ἐν λαοῖς. sanclimonia munitam, et regts nostri tesseras,di-
vinas actiones, quiippe cum per Perbum nis guæ-
dam in animam pervadot. Divinasactiones vocat
es quæa Christianis præclare fiunt,quia hæc gra-
tia sua Verbum operatur.De eadem gratia intelli-
go quæ sequuntur: d tibia pacifica anims belίο
appetitæ, etc.] -Eαæ Addendis et Emendandis,
(85) ας σαλπιγξ. begendum ῶ σάλπιγξ.
(34) Ελρηνικῆς. Legendum εiρηνική, atqus ita
lept Stephanus.
(95) ʼtτις οὐ. Novæ periodiinitium ab his voci-
bus ducebat Stephanus; sed prorsus referendæ
sunt ad superiores. δυνάμεως εἰς ψυχὴν διίκνουμέ-
νης, idque satis perspicitur ex parenthesi, cujus
ope diticili et obscuro loco lucem me attulisse
spero.