PG 6, col. 239
tranquillitatem et serenitatem anima consequia
Saluta autem malis quze cervicem ejus circumflnu
ad cum abit qui ipsam coodidit. in eum enim lo- ἐστιν,
cum oportet restitui unde abscessit.
$36) Fritsclie commentam in Paul. Ep. ad Rom. tam. Ι, pag. H5 seqq.
37) Περιλυθεισα. Hanc vocem mutandam esse in παραλυθεῖσα ausit
37) Hf‘pixvg'sioa. Hanc nvocem mutandam esse
phanus. Dein δέ om. cod. Argent. Verba ὅθεν -- ἐστιν Ottoni glossam olore iis: sunt.
mm
mm
ANALYSIS COHORTATIONIS AD GRAECOS.
Haec ad ercos cohortatio, cum leniori disputatione, non vehementibus querelis contineatur, scripta nonsidetur
persecutiomun incendia, quw'sancti martyris majorem vim et animi dolorem eccitassent, potius inter eas_reluti
inducias, quibus Ecclesia; tum cum Justinus ad [idem conversus est, perfruebatur. Atque id quidem causa; esse arbiiror,
cur hujus orationis stylus, etsi Justitiam omnino redolet, nitidior tamenet paulo expolitior sit, qiuim iii aliis operibus.
Via; dubium quin ilo-fita: scripta fuerit. ἓΙαιη enim Italiam peragraverat Justinus, ut putei ea; his quinae Cumis audivisse
et vidisse narrat. Sedde his :uberias agimus in Prwfatione'. ubi Eorum_etiam opiniones refellinius_,-qui hocopus vel diutini
nomini suppositum (uisse, vel mutilum'ad nos pervenisse existinwnt. Propositum est sancto martyri veritatis cognitionem
nona Graecis scriptoribus, sed a prophetis petendam demonstrare. Qua enim via ad_ fidem adductus (uerat, eadem alios
adducere conabatur ; et cum initium Christi cognoscendi habuisse! ea: cujusdam senis‘sermone, qui quamumphilosophi α
prophetis distent egregie disseruerat, visus est sibi pretium opera: facturus, si in eodem argumento versaretur;
Constat oratio duabus potissiiniim'partibus, quorum in prima martyr demonsirai nihil de vero religione etc scripto-
ribus Gra’cis cognosci posse ; in altera autem, si quid veri dixerint, id ad commendationem Christiana: religionis valere,
utpote haustum ea: [lebrworuin fontibus.
In prima parte martyr inquirii quosnam et quales religionis suae magistros habuerint ethnici et Christianifluibgsque
astiterint temporibus. i’rbbat (ῃ. 2) veritatem neque ea: poetis, quorum'adhuc absurdiora recensei opiniones in. βά),
disci_posse._ Plato etOAristoteles'in δίῳ-ηψπ solum inter se. verum etiam secum_ ipsi pugnant (nt 7). {tange dissimiles
prophetas (η. inqui veritatem dono divinitus accepto cognoverunt. [lorum primus 'bioyses, cujus‘antiquritas plunribus
'tlesti‘inoniis'probatiif, accipieri deinceps cmieste illud domini acceperam in. 9, 0). Quod si ad gracula coniugium grieei
(ηΣ 1⁸1), relictis philosophis; ea {avent Christianis. line accedit (η. 12) quod recentes admodum armorum magistri.
Nihil accurate scriptum ante 0 mnmades. Nondum inventa: erant ittera: ercorum. cum Montes scripsit. Quod si
Niliii'accurate scriptum ante .Olympia‘des. Nondum inventa: erant litiera: ercorum; cum. Moyses scripsit. Quod si
(ιι. 15) Moysis. et aliorum prophetia-um libri Greece exstant, id ortum ea: Ptoleina-zo rege diggpti,cujus rogatu in Graecum
ίέοὲιῖεᾞὲῗέιπδῖηζηξῖῖἐιΙῃξὶεᾳξ hortatur ut judicii futuri metu ad usus suos‘adjungant, si. quid eorum. ’καρίδιζὶ
sermonem conversi mere.
dixerint. Divina enim providentia tactum, ut inulta cian Christianis facientia 6 vel inviti dicerent, ii prazsertim,_qui in
Egypto versati sunt, et ibi asserbqtas piosisaoctrinw reliquias collegerunt. Πτ hunc nsum citantur in: 35) gregna.»
wtb'Deo ejusque Verbo tesiinionia {Similia eiiamnllomeri e't Sophoclis de uno et singulari peo (η. 1ς...17, '18).'Pytha
geras quoqtie'unum admittit Demnln. Plutonisivaria seriteiiiia (nec). Deos admittit ob metam Athenmisinm: sed
uidetur in 'Atgypto cognovisse illud'Dei dictum : ι Ego suntexsistens ille.) Quibus ea; verbis patet Α (πῖθι) nuiluni Deo
esse nomen, .dc'error refellitur a serpente insinuatus primis hominibus. Non absimile illud Platonis (ii. 32)": ε Quod sem-
per est, minime vero genitum, ι pe diis autem contraria statuentem inducit (η. 23) Deum opificem. Unde inmerito vitu-
perat Homerum in. Η. aut et mse in Eatmto coanmnt de smnnlan Dm- In mele Atheniensium retintur ln. 25) Ιιιειτ
perat Homerum (n_1 gi), quiet ipsein Egypto cognovit de singulari Deo, In metum_AtI_teriien§ium reficitur (n. 25) haec
varietas sententiae Philonis} Multa taliaenvh'l'ose mutuatus Plato, de prophetis Deo amatis (η. 26), de judicio et resurre-
ctione in. 27). δίε etiam Homerusln: “235), cujus testimonia reler'unnmd'e anima in iii'feris cum corpore cruciata,_de crea-
tione, de paradiso, de iurre,_de diabolo re cistis praecipitato: _l dere Platonis (n. ἰδίω) ea; Mose'minus belle :inteilecio
none, aegiaraaiso, ae turre, ae azaoow e ciens prwczpztato. laete Platonis (n. 23, δυ) ex More minus velte intellecta
ortum ha uera-His adde (nisi) currunt Jovts et igneam essentiam, in qua Deum esse dicit. .Videturetiam (η. 52) aliquid
cognovissededono ctelitiis descendente in sanctos homines. βπ Diosc adsumptum quod .ai‘t (n_. _§5)___tempus' cum' mundo
créatum. _Ipsi etiam auctores simulacrorum videntur aliquid audiisse de divinajjistoria (n'. 5i),_’illud "nempe: «facia-
mus Iioniiitem ad imaginem. etc.) H_ortatu_r ergo {iistinu's (ιι-754) iit ad_ sacros Christianorum libros ethniciconfugiaru.
quin philosophi ,ἱρεέηιῐὶίι-ξζ se scire fateantur (it. 2s) : autsalteni Orpheum audiant, et ex parte verum religioném es
Sibylla discant (ii. 36 37), et antiquos philosophos Mercurium et temonem consulant.-
Saluta autem malis quze cervicem ejus circumflnu
ad cum abit qui ipsam coodidit. in eum enim lo- ἐστιν,
cum oportet restitui unde abscessit.
$36) Fritsclie commentam in Paul. Ep. ad Rom. tam. Ι, pag. H5 seqq.
37) Περιλυθεισα. Hanc vocem mutandam esse in παραλυθεῖσα ausit
37) Hf‘pixvg'sioa. Hanc nvocem mutandam esse
phanus. Dein δέ om. cod. Argent. Verba ὅθεν -- ἐστιν Ottoni glossam olore iis: sunt.
mm
mm
ANALYSIS COHORTATIONIS AD GRAECOS.
Haec ad ercos cohortatio, cum leniori disputatione, non vehementibus querelis contineatur, scripta nonsidetur
persecutiomun incendia, quw'sancti martyris majorem vim et animi dolorem eccitassent, potius inter eas_reluti
inducias, quibus Ecclesia; tum cum Justinus ad [idem conversus est, perfruebatur. Atque id quidem causa; esse arbiiror,
cur hujus orationis stylus, etsi Justitiam omnino redolet, nitidior tamenet paulo expolitior sit, qiuim iii aliis operibus.
Via; dubium quin ilo-fita: scripta fuerit. ἓΙαιη enim Italiam peragraverat Justinus, ut putei ea; his quinae Cumis audivisse
et vidisse narrat. Sedde his :uberias agimus in Prwfatione'. ubi Eorum_etiam opiniones refellinius_,-qui hocopus vel diutini
nomini suppositum (uisse, vel mutilum'ad nos pervenisse existinwnt. Propositum est sancto martyri veritatis cognitionem
nona Graecis scriptoribus, sed a prophetis petendam demonstrare. Qua enim via ad_ fidem adductus (uerat, eadem alios
adducere conabatur ; et cum initium Christi cognoscendi habuisse! ea: cujusdam senis‘sermone, qui quamumphilosophi α
prophetis distent egregie disseruerat, visus est sibi pretium opera: facturus, si in eodem argumento versaretur;
Constat oratio duabus potissiiniim'partibus, quorum in prima martyr demonsirai nihil de vero religione etc scripto-
ribus Gra’cis cognosci posse ; in altera autem, si quid veri dixerint, id ad commendationem Christiana: religionis valere,
utpote haustum ea: [lebrworuin fontibus.
In prima parte martyr inquirii quosnam et quales religionis suae magistros habuerint ethnici et Christianifluibgsque
astiterint temporibus. i’rbbat (ῃ. 2) veritatem neque ea: poetis, quorum'adhuc absurdiora recensei opiniones in. βά),
disci_posse._ Plato etOAristoteles'in δίῳ-ηψπ solum inter se. verum etiam secum_ ipsi pugnant (nt 7). {tange dissimiles
prophetas (η. inqui veritatem dono divinitus accepto cognoverunt. [lorum primus 'bioyses, cujus‘antiquritas plunribus
'tlesti‘inoniis'probatiif, accipieri deinceps cmieste illud domini acceperam in. 9, 0). Quod si ad gracula coniugium grieei
(ηΣ 1⁸1), relictis philosophis; ea {avent Christianis. line accedit (η. 12) quod recentes admodum armorum magistri.
Nihil accurate scriptum ante 0 mnmades. Nondum inventa: erant ittera: ercorum. cum Montes scripsit. Quod si
Niliii'accurate scriptum ante .Olympia‘des. Nondum inventa: erant litiera: ercorum; cum. Moyses scripsit. Quod si
(ιι. 15) Moysis. et aliorum prophetia-um libri Greece exstant, id ortum ea: Ptoleina-zo rege diggpti,cujus rogatu in Graecum
ίέοὲιῖεᾞὲῗέιπδῖηζηξῖῖἐιΙῃξὶεᾳξ hortatur ut judicii futuri metu ad usus suos‘adjungant, si. quid eorum. ’καρίδιζὶ
sermonem conversi mere.
dixerint. Divina enim providentia tactum, ut inulta cian Christianis facientia 6 vel inviti dicerent, ii prazsertim,_qui in
Egypto versati sunt, et ibi asserbqtas piosisaoctrinw reliquias collegerunt. Πτ hunc nsum citantur in: 35) gregna.»
wtb'Deo ejusque Verbo tesiinionia {Similia eiiamnllomeri e't Sophoclis de uno et singulari peo (η. 1ς...17, '18).'Pytha
geras quoqtie'unum admittit Demnln. Plutonisivaria seriteiiiia (nec). Deos admittit ob metam Athenmisinm: sed
uidetur in 'Atgypto cognovisse illud'Dei dictum : ι Ego suntexsistens ille.) Quibus ea; verbis patet Α (πῖθι) nuiluni Deo
esse nomen, .dc'error refellitur a serpente insinuatus primis hominibus. Non absimile illud Platonis (ii. 32)": ε Quod sem-
per est, minime vero genitum, ι pe diis autem contraria statuentem inducit (η. 23) Deum opificem. Unde inmerito vitu-
perat Homerum in. Η. aut et mse in Eatmto coanmnt de smnnlan Dm- In mele Atheniensium retintur ln. 25) Ιιιειτ
perat Homerum (n_1 gi), quiet ipsein Egypto cognovit de singulari Deo, In metum_AtI_teriien§ium reficitur (n. 25) haec
varietas sententiae Philonis} Multa taliaenvh'l'ose mutuatus Plato, de prophetis Deo amatis (η. 26), de judicio et resurre-
ctione in. 27). δίε etiam Homerusln: “235), cujus testimonia reler'unnmd'e anima in iii'feris cum corpore cruciata,_de crea-
tione, de paradiso, de iurre,_de diabolo re cistis praecipitato: _l dere Platonis (n. ἰδίω) ea; Mose'minus belle :inteilecio
none, aegiaraaiso, ae turre, ae azaoow e ciens prwczpztato. laete Platonis (n. 23, δυ) ex More minus velte intellecta
ortum ha uera-His adde (nisi) currunt Jovts et igneam essentiam, in qua Deum esse dicit. .Videturetiam (η. 52) aliquid
cognovissededono ctelitiis descendente in sanctos homines. βπ Diosc adsumptum quod .ai‘t (n_. _§5)___tempus' cum' mundo
créatum. _Ipsi etiam auctores simulacrorum videntur aliquid audiisse de divinajjistoria (n'. 5i),_’illud "nempe: «facia-
mus Iioniiitem ad imaginem. etc.) H_ortatu_r ergo {iistinu's (ιι-754) iit ad_ sacros Christianorum libros ethniciconfugiaru.
quin philosophi ,ἱρεέηιῐὶίι-ξζ se scire fateantur (it. 2s) : autsalteni Orpheum audiant, et ex parte verum religioném es
Sibylla discant (ii. 36 37), et antiquos philosophos Mercurium et temonem consulant.-