PG 6, col. 250
nec ex partibus conformari aut immutari, ac pro-
pterea ratione percipiuntur. Empedocles Agrigen-
tinus, Metonis tilius, quatuor elementa, ignem, aee
rem, aquam, terram, vimque duplicem imperan-
tem, ιο amicitiam et discordiam, quarum altera
capulandi, altera separandi facultate praulita. Vi-
detis igitur perturbationem eorum. qui apud vos
sapientes habiti sunt, quosque vobis magistros re-
ligionis fuisse dicitis; aliis aquam omnium prin-
cipium esse pronuntiantibus. aliis aerem, aliis
ignem, aliis aliud quidpiam eorum, qua: praedixi:
mus; omnibus vendibili quadam oratione ad eo-
ὐιη, qua: non belle statuerunt, confirmationem
utentibus, ac ut propria opinio prestantior vi-
deatur, enitentibus. ιιωο ab illis dicta. Quomodo
igitur his, qui salutem adipisci cupiunt, tutum
sit existimare, o Graeci, se veram religionem ‘ab
bis posse perdiscere, qui ne sibi ipsis quidem
persuadere potuerunt, ut ne inter se litigarem,
et a suis invicem Opinionihus dissidere vide-
rentur?
5. Sed forte qui ab antiquo illo et inveterato
discedere nolunt errore, non ab istis, quus recen-
suimus, doctrinam religionis sese accepisse di-
cunt, sed a celeberrimis apud eos et perfectissima:
virtutis Opinionem adeptis philosophis, Platone et
AristOtele. Hos enim perfectam et veram aiunt
didicisse religionem. Equidem primo ex bis, qui
ita dicunt, libenter quaasierim, quibus illos ma-
gistris usos haec cognovisse dicant. Fieri enim non
potest ut qui tam magna et divina ει peritis non
didicerunt, et aut sciant ipsi, aut alios recte va-
leant edocere. Deinde vero eorum quoque Opiniones
expendi arbitror Oporterc. Videbimus enim an non
borum etiam uterque cum altero pugnare videatur.
Quod si ne hos quidem inter se consentire repe-
rimus, non dillicile, arbitror, erit eorum quoque
ignoratidnem manifeste deprehendere. Plato igitur
tanquam e supernis descendisset, et quae in ctelo
sunt accurate omnia didicisset et vidisset, sum-
dialogi. Idem, docet Athenagoras Legat., n. 7. Sic
philosophus vererloqui nullo modo potuisse, quia .
veritatem non didicerant ab eo qui ejus potens esset,
scilicet}: Deo. Vid. lib. vn. c. 7, et_(‘.yr'illutn Alex,
lib. IAdv. lulianum, pag. 16. Ουωτίισιειιιοηε Διειιᾷ η·
S_trom, vi, p. 696, itidem ut Justinus, quosnam ma;
gistros habuerint G_ra:ci,_ qui “veritatiscogujtiyucnt
sibi arrogant. Prtcclnre Tertullianus, lib. De autum.
c‘ap. Α : Cui enim, inquit. veritas comperta sine Deo?
cap. ι z ωιι curm, Inquu. rerttas cum crta stne Deo?
Cui Deus cognitus sine Christo." cui {furiatus explo-
ratus sine Spiritu sancto." Cui Spiritus sanctus ἀε-
icommodatus“sine fidei sueruntento? Vide Origenem,
gmw Adv. Celsum, p. 207, ct nu. vn, p. "559 ei
OOI. .
{Il uri. De_estprima vocula in Colbert.
(Ἱὲ) Θαὲέρῳ. Legitur ea vox in marg. lleg. 2, ν
nec_necessarin est,
(³5)]ξζεέιαθηκώς. Dccst illud verbum in Reg. ‘l
et ‘2, et Culbert. ⁷ γ
pterea ratione percipiuntur. Empedocles Agrigen-
tinus, Metonis tilius, quatuor elementa, ignem, aee
rem, aquam, terram, vimque duplicem imperan-
tem, ιο amicitiam et discordiam, quarum altera
capulandi, altera separandi facultate praulita. Vi-
detis igitur perturbationem eorum. qui apud vos
sapientes habiti sunt, quosque vobis magistros re-
ligionis fuisse dicitis; aliis aquam omnium prin-
cipium esse pronuntiantibus. aliis aerem, aliis
ignem, aliis aliud quidpiam eorum, qua: praedixi:
mus; omnibus vendibili quadam oratione ad eo-
ὐιη, qua: non belle statuerunt, confirmationem
utentibus, ac ut propria opinio prestantior vi-
deatur, enitentibus. ιιωο ab illis dicta. Quomodo
igitur his, qui salutem adipisci cupiunt, tutum
sit existimare, o Graeci, se veram religionem ‘ab
bis posse perdiscere, qui ne sibi ipsis quidem
persuadere potuerunt, ut ne inter se litigarem,
et a suis invicem Opinionihus dissidere vide-
rentur?
5. Sed forte qui ab antiquo illo et inveterato
discedere nolunt errore, non ab istis, quus recen-
suimus, doctrinam religionis sese accepisse di-
cunt, sed a celeberrimis apud eos et perfectissima:
virtutis Opinionem adeptis philosophis, Platone et
AristOtele. Hos enim perfectam et veram aiunt
didicisse religionem. Equidem primo ex bis, qui
ita dicunt, libenter quaasierim, quibus illos ma-
gistris usos haec cognovisse dicant. Fieri enim non
potest ut qui tam magna et divina ει peritis non
didicerunt, et aut sciant ipsi, aut alios recte va-
leant edocere. Deinde vero eorum quoque Opiniones
expendi arbitror Oporterc. Videbimus enim an non
borum etiam uterque cum altero pugnare videatur.
Quod si ne hos quidem inter se consentire repe-
rimus, non dillicile, arbitror, erit eorum quoque
ignoratidnem manifeste deprehendere. Plato igitur
tanquam e supernis descendisset, et quae in ctelo
sunt accurate omnia didicisset et vidisset, sum-
dialogi. Idem, docet Athenagoras Legat., n. 7. Sic
philosophus vererloqui nullo modo potuisse, quia .
veritatem non didicerant ab eo qui ejus potens esset,
scilicet}: Deo. Vid. lib. vn. c. 7, et_(‘.yr'illutn Alex,
lib. IAdv. lulianum, pag. 16. Ουωτίισιειιιοηε Διειιᾷ η·
S_trom, vi, p. 696, itidem ut Justinus, quosnam ma;
gistros habuerint G_ra:ci,_ qui “veritatiscogujtiyucnt
sibi arrogant. Prtcclnre Tertullianus, lib. De autum.
c‘ap. Α : Cui enim, inquit. veritas comperta sine Deo?
cap. ι z ωιι curm, Inquu. rerttas cum crta stne Deo?
Cui Deus cognitus sine Christo." cui {furiatus explo-
ratus sine Spiritu sancto." Cui Spiritus sanctus ἀε-
icommodatus“sine fidei sueruntento? Vide Origenem,
gmw Adv. Celsum, p. 207, ct nu. vn, p. "559 ei
OOI. .
{Il uri. De_estprima vocula in Colbert.
(Ἱὲ) Θαὲέρῳ. Legitur ea vox in marg. lleg. 2, ν
nec_necessarin est,
(³5)]ξζεέιαθηκώς. Dccst illud verbum in Reg. ‘l
et ‘2, et Culbert. ⁷ γ