PG 6, col. 385
In inglese: The First Apology 36 · The First Apology 37
56. Ὅταν δὲ τὰς λέξεις τῶν προφητῶν λεγομένας
ὡς ἀπὸ προσώπου ἀκούητε, μὴ ἀπ’ αὐτῶν τῶν ἐμ-
πεπνευσμένων λέγεσθαι νομίσητε, ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ κι-
νοῦντος αὐτοὺς θείου λόγου (88). Ποτὲ μὲν γὰρ ὡς
προαγγελτικῶς τὰ μέλλοντα γενήσεσθαι λέγει, ποτὲ
δ’ ὡς ἀπὸ προσώπου τοῦ Δεσπότου πάντων καὶ Πα-
τρὸς Θεοῦ φθέγγεται, ποτὲ δὲ ὡς ἀπὸ προσώπου τοῦ
Χριστοῦ, ποτὲ δὲ ὡς ἀπὸ προσώπου λαῶν ἀποκρινο-
μένων τῷ Κυρίῳ, ἦ τῷ Πατρὶ αὐτοῦ · ὁποῖον καὶ ἐπὶ
τῶν παρ’ ὑμῖν συγγραφέων ἰδεῖν ἔστιν, ἕνα μὲν τὸν
τὰ πάντα συγγράφοντα ὅντα, πρόσωπα δὲ τὰ διαλε-
γόμενα παραφέροντα (89). Ὅπερ μὴ νοήσαντες oi Β
ἔχοντες τὰς βίϐλους τῶν προφητῶν Ἰουδαῖοι, οὐκ ἐγνώ-
ρισαν οὔτε παραγενόμενον τόν Χριστόν , ἀλλὰ καὶ
ἡμᾶς τοὺς λέγοντας παραγεγενῆσθαι αὐτὸν, καὶ ὡς
προεκεκήρυκτο ἀποδεικνύντας ἐσταυρῶσθαι ὑπ’ αὖο-
τῶν, μισοῦσιν.
57. Ἵνα δὲ καὶτοῦτο ὑμῖν φανερὸν γένηται, ἀπὸ
προσώπου τοῦ Πατρδς (90) ἐλέχθησαν διὰ Ἡσαΐου
τοῦ προειρημένου προφήτου οἵδε οι λόγοι ⁸ Ἔγνω
,ϐοῦς τὸν κτησάμενον, καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ
mimi αὐτοῦ· Ἰσραὴλ δέ με οὐκ ἔγνω, καὶ ό λαός
μου (91) οὐ συνῆκεν. Οὐαὶ ἔθνος ἁμαρτωλὸν, λαὸς
πλήρης ἁμαρτιῶν, σπέρμα πονηρ”ν.¹ υἱοὶ ἄνομοι,
ἐγκατελίπετε τὸν Κύριον. Καὶ πάλιν ἀλλαχοῦ, ὅταν
λέγῃ ὁ aed); προφήτης ὁμοίως ἀπὸ τοῦ Πατρός·
μοι vincor- οέθιοδομιῖσετεξ λέγει Κύριος. ίο
ci'pardc μοι θρόνος, καὶ ἡ τῆ ὑποπόδιον τῶν πο-
δῶν μου. Καὶ πάλιν ἀλλαχοῦ · Τὰς νουμηνίας ὑμῶν
καὶ τὰ σάϐϐατα μισεῖ η ψυχή μου, καὶ μεγάλην
ἡμέραν νηστείας καὶ ἀρτίαν οὐκ ἀνέχομαι ο οὐδ’
ἂν ἔρχησθε ὀφθῆναί μοι, εἰσακούσομαι ὑμῶν.
Πλήρεις αἵματος al χεῖρες ὑμῶν. Κᾶν φέρητε σε·
ptem», θυμίαμα, ,ϐδέλυγμα μοι ἐστι · στέαρ ἀρ-
νῶν καὶ αἷμα ταύρων οὐ βούλομαι. Τίς γὰρ ἐξε-
(rimae ταῦτα ἐκ τῶν χειρῶν ὺμῶν;Ἀλλὰ διάλυε
πάντα σύνδεσμον ἀδικίας, διάσπα στραγγαλιὰς
,ϐιαίων συναλλαγμάτων ο ἄστετον καὶ γυμνὸν
aleae, διάθρυπτε πεινῶντι τὸν ἄρτον σου. Ὀποία
μὲν οὖν ἐστι καὶ τὰ διδασκόμενα διὰ τῶν προφητῶν
ἀπὸ τοῦ Θεοῦ (92), νοεῖν δύνασθε.
38. Ὅταν δὲ ἀπὸ προσώπου τοῦ Χριστοῦ λέγῃ τὸ
ιεῳφητικὸν Πνεῦμα, οὕτως φθέγγεται· Ἐγὼ ἐξεπέ’
tam: τὰς χεῖράς μου ἐπὶ λαὸν ἀπειθοῦντα καὶάνο
⁷⁷ Zacb. ts, 9. ⁷⁸ lsa. 1, '5. ⁷³ lsa. ιιν1,1.
(εδ) κίνονῡντος αὐτοὺς θεὲριι λόγον eum
Veib'tt’ntuprvo'phve—tasfl timuere dicitur, 'qttia id
téiiéfiinibi-Bfiéieaant, id_eis.inspirabatrur.
turn. rnulla alia re θηηττί quam verbo divino.
Ea loquebantur qua: ipsis . inspirabuntur)!inquit
Αιιιεᾱςῖέᾰὲέέιεῃαὶ. n. ἃ ὲνηργοῦντοὲξεφώνησαν.
(sunanegam. N0" ψίίιέ ¹ειξαξ¹έ9ί¹ξίζὲιῇίὲἰῗ
ρονταί ᾗὲῐῗιῖἕιέ rcolloq nentes di versor. ratque-
idi'iégiggé"i3.{gus.' Sed tamen nihillniutanndnun}
(ιιιίἱῗιῖιιῖξ- σέἕιὶἰῧῂιί παραφέρειν notuit-inquam *ερρυὶὰ
ίάὲῖἱιῖῖᾶιὸι acditdu'cereNide Dia'log.,n.69.
ὡς ἀπὸ προσώπου ἀκούητε, μὴ ἀπ’ αὐτῶν τῶν ἐμ-
πεπνευσμένων λέγεσθαι νομίσητε, ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ κι-
νοῦντος αὐτοὺς θείου λόγου (88). Ποτὲ μὲν γὰρ ὡς
προαγγελτικῶς τὰ μέλλοντα γενήσεσθαι λέγει, ποτὲ
δ’ ὡς ἀπὸ προσώπου τοῦ Δεσπότου πάντων καὶ Πα-
τρὸς Θεοῦ φθέγγεται, ποτὲ δὲ ὡς ἀπὸ προσώπου τοῦ
Χριστοῦ, ποτὲ δὲ ὡς ἀπὸ προσώπου λαῶν ἀποκρινο-
μένων τῷ Κυρίῳ, ἦ τῷ Πατρὶ αὐτοῦ · ὁποῖον καὶ ἐπὶ
τῶν παρ’ ὑμῖν συγγραφέων ἰδεῖν ἔστιν, ἕνα μὲν τὸν
τὰ πάντα συγγράφοντα ὅντα, πρόσωπα δὲ τὰ διαλε-
γόμενα παραφέροντα (89). Ὅπερ μὴ νοήσαντες oi Β
ἔχοντες τὰς βίϐλους τῶν προφητῶν Ἰουδαῖοι, οὐκ ἐγνώ-
ρισαν οὔτε παραγενόμενον τόν Χριστόν , ἀλλὰ καὶ
ἡμᾶς τοὺς λέγοντας παραγεγενῆσθαι αὐτὸν, καὶ ὡς
προεκεκήρυκτο ἀποδεικνύντας ἐσταυρῶσθαι ὑπ’ αὖο-
τῶν, μισοῦσιν.
57. Ἵνα δὲ καὶτοῦτο ὑμῖν φανερὸν γένηται, ἀπὸ
προσώπου τοῦ Πατρδς (90) ἐλέχθησαν διὰ Ἡσαΐου
τοῦ προειρημένου προφήτου οἵδε οι λόγοι ⁸ Ἔγνω
,ϐοῦς τὸν κτησάμενον, καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ
mimi αὐτοῦ· Ἰσραὴλ δέ με οὐκ ἔγνω, καὶ ό λαός
μου (91) οὐ συνῆκεν. Οὐαὶ ἔθνος ἁμαρτωλὸν, λαὸς
πλήρης ἁμαρτιῶν, σπέρμα πονηρ”ν.¹ υἱοὶ ἄνομοι,
ἐγκατελίπετε τὸν Κύριον. Καὶ πάλιν ἀλλαχοῦ, ὅταν
λέγῃ ὁ aed); προφήτης ὁμοίως ἀπὸ τοῦ Πατρός·
μοι vincor- οέθιοδομιῖσετεξ λέγει Κύριος. ίο
ci'pardc μοι θρόνος, καὶ ἡ τῆ ὑποπόδιον τῶν πο-
δῶν μου. Καὶ πάλιν ἀλλαχοῦ · Τὰς νουμηνίας ὑμῶν
καὶ τὰ σάϐϐατα μισεῖ η ψυχή μου, καὶ μεγάλην
ἡμέραν νηστείας καὶ ἀρτίαν οὐκ ἀνέχομαι ο οὐδ’
ἂν ἔρχησθε ὀφθῆναί μοι, εἰσακούσομαι ὑμῶν.
Πλήρεις αἵματος al χεῖρες ὑμῶν. Κᾶν φέρητε σε·
ptem», θυμίαμα, ,ϐδέλυγμα μοι ἐστι · στέαρ ἀρ-
νῶν καὶ αἷμα ταύρων οὐ βούλομαι. Τίς γὰρ ἐξε-
(rimae ταῦτα ἐκ τῶν χειρῶν ὺμῶν;Ἀλλὰ διάλυε
πάντα σύνδεσμον ἀδικίας, διάσπα στραγγαλιὰς
,ϐιαίων συναλλαγμάτων ο ἄστετον καὶ γυμνὸν
aleae, διάθρυπτε πεινῶντι τὸν ἄρτον σου. Ὀποία
μὲν οὖν ἐστι καὶ τὰ διδασκόμενα διὰ τῶν προφητῶν
ἀπὸ τοῦ Θεοῦ (92), νοεῖν δύνασθε.
38. Ὅταν δὲ ἀπὸ προσώπου τοῦ Χριστοῦ λέγῃ τὸ
ιεῳφητικὸν Πνεῦμα, οὕτως φθέγγεται· Ἐγὼ ἐξεπέ’
tam: τὰς χεῖράς μου ἐπὶ λαὸν ἀπειθοῦντα καὶάνο
⁷⁷ Zacb. ts, 9. ⁷⁸ lsa. 1, '5. ⁷³ lsa. ιιν1,1.
(εδ) κίνονῡντος αὐτοὺς θεὲριι λόγον eum
Veib'tt’ntuprvo'phve—tasfl timuere dicitur, 'qttia id
téiiéfiinibi-Bfiéieaant, id_eis.inspirabatrur.
turn. rnulla alia re θηηττί quam verbo divino.
Ea loquebantur qua: ipsis . inspirabuntur)!inquit
Αιιιεᾱςῖέᾰὲέέιεῃαὶ. n. ἃ ὲνηργοῦντοὲξεφώνησαν.
(sunanegam. N0" ψίίιέ ¹ειξαξ¹έ9ί¹ξίζὲιῇίὲἰῗ
ρονταί ᾗὲῐῗιῖἕιέ rcolloq nentes di versor. ratque-
idi'iégiggé"i3.{gus.' Sed tamen nihillniutanndnun}
(ιιιίἱῗιῖιιῖξ- σέἕιὶἰῧῂιί παραφέρειν notuit-inquam *ερρυὶὰ
ίάὲῖἱιῖῖᾶιὸι acditdu'cereNide Dia'log.,n.69.