PG 6, col. 594
enim loquitur: ι Apparuit autem ei Deus ad quer-
cum Mambre, cuni ille sederet in ostio tabernaculi
in meridie. Sed respiciens oculis, vidit: et ecce tres
viri stabant supra eum; et videns oecurrit obviam
illis ab ostio tabernaculi sui,let adoravit super
terram, eLdixit ⁵⁸, ι et caetera usque ad: ι Mane
autem surgens Abraham . diluculo ivit ad locum ,
in quo steterat coram Domino; et inspexit in fa-
ciem Sodomorum et Gomorrhze, et in faciem terra:
circumiacentis,et vidit: etecce, ascendebat flamma
de 151 terra, quasi vapor fornacis ⁵⁸. ι- Cum
referenda: Scriptura: finem fecissem, quaerebant
ex eis an dicta intellexissent.
llli autem intellexisse se responderunt, sed allata
verba nihil habere, quod alium quemdam Deum aut
Dominum esse,aut a Spiritu sancto dictum esse
demonstret praeter creatorem universorum.
Tum ego rursum :Enitan vobis. inquam, quan-
doquidem Scripturas intelligitis, ea quae dico pcr-
suadere, nimirum alium esse et dici sub creatore
universorum, Deum et Dominum, quiet angelus
vocatur, quia numiat hominibus qumcunquc illis
nuntiare vult universorqu Creator, supra quem
aliusnon est Deus. Cumque verba jam allata ile-
rum referrem, Tryphonem intermgabam : Num
Deum existimas sub quercu Mambre Abrahas, ut
C dicit Scriptura, visum esse?
Profecto, inquit ille.
Num unus, inquam, ex tribns illis erat, quos pro—
pheticus spiritus viros appellat, et Abrahae visos esse
narrat?
Nequaquam, inquit ille; sed visus est ei Deus,
antequam tres apparerent. Tres autem illi, quos
Scriptura viros appellat, angeli erant, duo quidem
missi ad excidium Sodomorum; unus autem Sarae
nuntians futurum ei filium ; cujus rei causa missus
fuerat, ac abiens discessit.
Quomodo igitur, inquam, unum illum ex tribus.
qui in tabernaculo dixerat : ι in horas revertar ad
te. et Sara: filius nascetur ⁸⁸, reversum esse appa-
ret post uatum Sane filium ; eumque Deum esse huc
etiamin loco propheticus sermo declarat? Sed ut
id quod dico perspicuum vobis et manifestum sit,
" Gen. xvut, 10.
in textum1 valde vitiosam, induxiLunempeHOrtép τὸν
ποιητήν. Quod quidem eo magis mihi tlisrd‘ieet‘qnuod
Justinus huc ipso in loco dicat. ὑπὲρ ὃν-ᾄλλος Θεὸς
οὐκ ἔστι. Molestum autem esse non debet, quod
Filium Justinus Patri submittat. Nam ut Filium
fonti ac origini totius, divinitatis, no_n_ut servum
Creatori _Slfiilllilll£:_id(]ltp satis perspicitur ex iis.
quae de Christi divinitate a Justino disputata aut
jaturobscrvavitnus, aut deinceps observabimus.
(55)'A:rapt1i0'd¢._l.egi p0Sset ᾁπαρτίσας, ι re
perfecta. ι Sed minime necessarimn id videtur.
Mox Cl. Thirlbins εἷς τῶν τριῶν γενομένων.
cum Mambre, cuni ille sederet in ostio tabernaculi
in meridie. Sed respiciens oculis, vidit: et ecce tres
viri stabant supra eum; et videns oecurrit obviam
illis ab ostio tabernaculi sui,let adoravit super
terram, eLdixit ⁵⁸, ι et caetera usque ad: ι Mane
autem surgens Abraham . diluculo ivit ad locum ,
in quo steterat coram Domino; et inspexit in fa-
ciem Sodomorum et Gomorrhze, et in faciem terra:
circumiacentis,et vidit: etecce, ascendebat flamma
de 151 terra, quasi vapor fornacis ⁵⁸. ι- Cum
referenda: Scriptura: finem fecissem, quaerebant
ex eis an dicta intellexissent.
llli autem intellexisse se responderunt, sed allata
verba nihil habere, quod alium quemdam Deum aut
Dominum esse,aut a Spiritu sancto dictum esse
demonstret praeter creatorem universorum.
Tum ego rursum :Enitan vobis. inquam, quan-
doquidem Scripturas intelligitis, ea quae dico pcr-
suadere, nimirum alium esse et dici sub creatore
universorum, Deum et Dominum, quiet angelus
vocatur, quia numiat hominibus qumcunquc illis
nuntiare vult universorqu Creator, supra quem
aliusnon est Deus. Cumque verba jam allata ile-
rum referrem, Tryphonem intermgabam : Num
Deum existimas sub quercu Mambre Abrahas, ut
C dicit Scriptura, visum esse?
Profecto, inquit ille.
Num unus, inquam, ex tribns illis erat, quos pro—
pheticus spiritus viros appellat, et Abrahae visos esse
narrat?
Nequaquam, inquit ille; sed visus est ei Deus,
antequam tres apparerent. Tres autem illi, quos
Scriptura viros appellat, angeli erant, duo quidem
missi ad excidium Sodomorum; unus autem Sarae
nuntians futurum ei filium ; cujus rei causa missus
fuerat, ac abiens discessit.
Quomodo igitur, inquam, unum illum ex tribus.
qui in tabernaculo dixerat : ι in horas revertar ad
te. et Sara: filius nascetur ⁸⁸, reversum esse appa-
ret post uatum Sane filium ; eumque Deum esse huc
etiamin loco propheticus sermo declarat? Sed ut
id quod dico perspicuum vobis et manifestum sit,
" Gen. xvut, 10.
in textum1 valde vitiosam, induxiLunempeHOrtép τὸν
ποιητήν. Quod quidem eo magis mihi tlisrd‘ieet‘qnuod
Justinus huc ipso in loco dicat. ὑπὲρ ὃν-ᾄλλος Θεὸς
οὐκ ἔστι. Molestum autem esse non debet, quod
Filium Justinus Patri submittat. Nam ut Filium
fonti ac origini totius, divinitatis, no_n_ut servum
Creatori _Slfiilllilll£:_id(]ltp satis perspicitur ex iis.
quae de Christi divinitate a Justino disputata aut
jaturobscrvavitnus, aut deinceps observabimus.
(55)'A:rapt1i0'd¢._l.egi p0Sset ᾁπαρτίσας, ι re
perfecta. ι Sed minime necessarimn id videtur.
Mox Cl. Thirlbins εἷς τῶν τριῶν γενομένων.