PG 65, col. 104
εἶχες ὲν τῷ κόσμῳ ῆν νῦν ἔχεις ἀνάπαυσιν· καὶ οὗτος
τὴν τρυφὴν ἢν εἶχεν ὲν τῷ κόσμῳ, ὦδε οὐκ ἔχει.
Ἰδοὺ οὖν σὺ ἀναπαύῃ, κάκεῖνος θλίϐεται. '0 δὲ ἁκού-
σας ταῦτα, κατενύγη, καὶ ἔϐαλε μετάνοιαν, λέγων·
Συγχώρησόν μοι, ἀὸὃᾶ, ἡμάρτηκαο ἀληθῶς γὰρ αὕτη
ἐστὶν ἡ ἀληθινὴ ὁδὸς, ὅτι οὗτος ἦλθεν εις ταπείνωσιν,
ἐγὼ δὲ εἰς ἀνάπαυσιν. Καὶ ὠφεληθεὶς ὁ γέρων ἁν-
εχὼρησεν.
λζ’.⁷Ηλθέ τις τῶν Πατέρων πρὸς τὸν essay Ἀρσένιονο
καὶ ὡς ἔκρουσε τὴν θύραν, ἀνέῳξεν ὁ γέρων. νομίζων
ὅτι διακονητὴς αὐτοῦ ἐστι. Καὶ ὡς εἶδεν αὑτὸν ἄλλον,
ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον. '0 δὲ λέγει αὐτῷ· Ἀνάστα,
esse, ἴνα σε ἀσπάσωμαι. Καὶ ἔφη αὐτῷ ό γέρων· Οὐκ
ἐγείρομαι ἐὰν μὴ ἀναχωρήσῃς. Καὶ ἐπὶ πολὺ παρα·
κληθεὶς οὐκ ἀνέστη ἕως οὗ ἆνεχώρησεν.
λη’. Ἔλεγον περι τινος ἀδελφοῦ ἐλθόντος ἰδεῖν εἰς
Σκῆτιν τὸν ὰϐὅᾶν Ἀρσένιον, ὅτι ἐλθὼν εἰς τὴν ὲκιιλειι⁸
σίαν, παρεκάλει τοὺς κληρικοὺς συντυχεῖν τῷ £1663
Ἀρσενίῳ. Ἔλεγον οὖν αὐτῷ’ Ἀναπαύου μικρὸν,
ἀδελφέ, καὶ βλέπεις αὐτόν. '0 δὲ ἔφη’ Οὐ γεύομαι
τινος, ἐὰν μὴ αὐτῷ ἀπαντήσω. Ἔπεμψαν οὖν ἀδελφὸν
quam Lucas Aeherius singulari pietate et eruditione
monachus novissimo Spieilegii' sui tomo inseruit.
p. 242, sic : Bruno talem sev omnimodis exhibebat,
ut in administrandis quoque regni negotiis. ea: omni-
bus principibus, consiliis et sapientia et auctoritate
nullus eo ν sublimior haberetur: adeo ut imperator
patrem suum eum vocaverit, et majorem caeteris ho-
noremei impenderit. Alias Patricii vocabantur pa-
tres imperaturis. ut observatqu est a viris ductis,
necnon cpiSCOpi. Sed et pra-ter praefectum praetorio.
apud Cassiodoruui , qui plurimum auctoritate erga
imperatorem valebat,’Paier imperii dictus invenl-
t_ur_. In tanta, inquit Vigilius Tapsensis lib. tcontra
Arium. Cap. 2, apud eum Constantium idem Eran-
gelus presbyter(familiaritate est habitus, ut non jam
presbyter, sed Pater imperii vocaretur; et qui ob firm-
perandum imperator fuerat elevatus, sub hujus prc-
sbgteri imperio videbatur addictus. Diversa ratione
l'At-‘ocopius’De wdiflciis lib. v, cap. 2, Constantino
μεειώ dat nomen τοῦ τῆς βασιλείας προπάτορος.
Denique imperatoris matrem invenies iti lita Ba-
silii Macedonis, cap. 55. Vide Gen. xcv,A8; ll Para-
lip. It, 15, ιν, t6; Estb. xut,6; et Judic. ν. 7
Ae“an μήτηρ τοῦ λαοῦ, tom. Vl Qhrysostomi, llis--
mil. ut. et editionis Sardianus t. Vll,'p. 251, l. ι ,
Σαμουὴλ ti τῶν βασιλέῳν πατήρ.
1) Δοῦλοι χρυσόζωνοι, ctu. ln Chrysostumo,
editionis Anglicanas tum. VII, p. 249, 1. i5, nescio
quis : Καὶ τοὺς ἀργυρωνήτοος, σηρικοφόρους, καὶ
χρυσοφόρους, καὶ χρυσοζώνους ὑτὲἆρχοντας. Ipse
Cbrysostoutussermf'i in psul. sui" ἷὸταν μανιά-
την χρυσοῦν τῷ οἰκέτῃ περιθῇς. 1η ,Ιοιιιιηεηίιιυιιῂ
τὲν χρυσουν τῳ οικετῃπεριυῃς. In JOnnnein nom.
: οἱιιέταις περιδέρραια χροσᾶ περιτιθέναι-ο hour.
4.5,Joixésa; καλλιοπίὲιὰι leues. · orat. 21 in Ι ad Co-
rintlt., οἰκέτας χρυσοφοροῦνταζς. Mitto ca-tera de or-
natu servorummloca. Chronici Alexandrini p. 92,
spei; Πέρσας φοροῦντας ῥλοσήριιια, et p. 766; Ma-
carius homil. Δ1 7, γυνὴ ἔχουσα ὁλοσήρικα. Alii. Lo-
cum alterum PseutloclirySOstomi pri-utermisi torno
eodem Saviliaiio, p. 412⁷, l. 42, quia non puto legi
debere, οἰκίαι χρυσοφόροι, nec olnéraa xguooedpgt,
sed οἰκίαι χρυσόψοροι, quemadmodum t. Υ, p. τεο,
seu οικιαιχρυσοςροροι, qttetuautuuauut ι. v,
Ι. 8; t. Vl, p. 950, ι. 55; t. Vll, p. 550, ι.
τὴν τρυφὴν ἢν εἶχεν ὲν τῷ κόσμῳ, ὦδε οὐκ ἔχει.
Ἰδοὺ οὖν σὺ ἀναπαύῃ, κάκεῖνος θλίϐεται. '0 δὲ ἁκού-
σας ταῦτα, κατενύγη, καὶ ἔϐαλε μετάνοιαν, λέγων·
Συγχώρησόν μοι, ἀὸὃᾶ, ἡμάρτηκαο ἀληθῶς γὰρ αὕτη
ἐστὶν ἡ ἀληθινὴ ὁδὸς, ὅτι οὗτος ἦλθεν εις ταπείνωσιν,
ἐγὼ δὲ εἰς ἀνάπαυσιν. Καὶ ὠφεληθεὶς ὁ γέρων ἁν-
εχὼρησεν.
λζ’.⁷Ηλθέ τις τῶν Πατέρων πρὸς τὸν essay Ἀρσένιονο
καὶ ὡς ἔκρουσε τὴν θύραν, ἀνέῳξεν ὁ γέρων. νομίζων
ὅτι διακονητὴς αὐτοῦ ἐστι. Καὶ ὡς εἶδεν αὑτὸν ἄλλον,
ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον. '0 δὲ λέγει αὐτῷ· Ἀνάστα,
esse, ἴνα σε ἀσπάσωμαι. Καὶ ἔφη αὐτῷ ό γέρων· Οὐκ
ἐγείρομαι ἐὰν μὴ ἀναχωρήσῃς. Καὶ ἐπὶ πολὺ παρα·
κληθεὶς οὐκ ἀνέστη ἕως οὗ ἆνεχώρησεν.
λη’. Ἔλεγον περι τινος ἀδελφοῦ ἐλθόντος ἰδεῖν εἰς
Σκῆτιν τὸν ὰϐὅᾶν Ἀρσένιον, ὅτι ἐλθὼν εἰς τὴν ὲκιιλειι⁸
σίαν, παρεκάλει τοὺς κληρικοὺς συντυχεῖν τῷ £1663
Ἀρσενίῳ. Ἔλεγον οὖν αὐτῷ’ Ἀναπαύου μικρὸν,
ἀδελφέ, καὶ βλέπεις αὐτόν. '0 δὲ ἔφη’ Οὐ γεύομαι
τινος, ἐὰν μὴ αὐτῷ ἀπαντήσω. Ἔπεμψαν οὖν ἀδελφὸν
quam Lucas Aeherius singulari pietate et eruditione
monachus novissimo Spieilegii' sui tomo inseruit.
p. 242, sic : Bruno talem sev omnimodis exhibebat,
ut in administrandis quoque regni negotiis. ea: omni-
bus principibus, consiliis et sapientia et auctoritate
nullus eo ν sublimior haberetur: adeo ut imperator
patrem suum eum vocaverit, et majorem caeteris ho-
noremei impenderit. Alias Patricii vocabantur pa-
tres imperaturis. ut observatqu est a viris ductis,
necnon cpiSCOpi. Sed et pra-ter praefectum praetorio.
apud Cassiodoruui , qui plurimum auctoritate erga
imperatorem valebat,’Paier imperii dictus invenl-
t_ur_. In tanta, inquit Vigilius Tapsensis lib. tcontra
Arium. Cap. 2, apud eum Constantium idem Eran-
gelus presbyter(familiaritate est habitus, ut non jam
presbyter, sed Pater imperii vocaretur; et qui ob firm-
perandum imperator fuerat elevatus, sub hujus prc-
sbgteri imperio videbatur addictus. Diversa ratione
l'At-‘ocopius’De wdiflciis lib. v, cap. 2, Constantino
μεειώ dat nomen τοῦ τῆς βασιλείας προπάτορος.
Denique imperatoris matrem invenies iti lita Ba-
silii Macedonis, cap. 55. Vide Gen. xcv,A8; ll Para-
lip. It, 15, ιν, t6; Estb. xut,6; et Judic. ν. 7
Ae“an μήτηρ τοῦ λαοῦ, tom. Vl Qhrysostomi, llis--
mil. ut. et editionis Sardianus t. Vll,'p. 251, l. ι ,
Σαμουὴλ ti τῶν βασιλέῳν πατήρ.
1) Δοῦλοι χρυσόζωνοι, ctu. ln Chrysostumo,
editionis Anglicanas tum. VII, p. 249, 1. i5, nescio
quis : Καὶ τοὺς ἀργυρωνήτοος, σηρικοφόρους, καὶ
χρυσοφόρους, καὶ χρυσοζώνους ὑτὲἆρχοντας. Ipse
Cbrysostoutussermf'i in psul. sui" ἷὸταν μανιά-
την χρυσοῦν τῷ οἰκέτῃ περιθῇς. 1η ,Ιοιιιιηεηίιιυιιῂ
τὲν χρυσουν τῳ οικετῃπεριυῃς. In JOnnnein nom.
: οἱιιέταις περιδέρραια χροσᾶ περιτιθέναι-ο hour.
4.5,Joixésa; καλλιοπίὲιὰι leues. · orat. 21 in Ι ad Co-
rintlt., οἰκέτας χρυσοφοροῦνταζς. Mitto ca-tera de or-
natu servorummloca. Chronici Alexandrini p. 92,
spei; Πέρσας φοροῦντας ῥλοσήριιια, et p. 766; Ma-
carius homil. Δ1 7, γυνὴ ἔχουσα ὁλοσήρικα. Alii. Lo-
cum alterum PseutloclirySOstomi pri-utermisi torno
eodem Saviliaiio, p. 412⁷, l. 42, quia non puto legi
debere, οἰκίαι χρυσοφόροι, nec olnéraa xguooedpgt,
sed οἰκίαι χρυσόψοροι, quemadmodum t. Υ, p. τεο,
seu οικιαιχρυσοςροροι, qttetuautuuauut ι. v,
Ι. 8; t. Vl, p. 950, ι. 55; t. Vll, p. 550, ι.