PG 65, col. 1143
sastulit. Quamobrem alibi prædixit Propheta cla-
mnans: Domise, inclina cælos et descende; tange
montes, et fumigabunt; fufgura fulgurationem, et
disperges eos ⁹⁹, Hæc vero aiebat, potestatum in-
fernalium cladem annuntians lis qui adhuc in um-
bra morts sedebant : quam reapse patravisse cla-
dem, ex Domini sepultura ac resurrectione alatim
persuademur. Namque alio loco rursus Psalmistam
dicentem audimus: Ascendens in altum, captivams
duxit captivitatem, dedit dona hominibus ⁵¹. Da
mortis enim captivitate per suam resurrectionem
eripiens humanum genus unigenitus Filius Dei, as-
cendensque supra cslos, justitiæ studiosos (est
enim Rex gloriæ) armis instruxit, rationalibus lari-
cis eos quotidie communiens qui secum sub sigis
humilitatis militant: quippe ipsum decebat ex ore
iufantium et lactentium perficere laudem , et eos
in perpetuum reprobare qui semet perfectos glo-
riabundi putabant. Vere enim pietatis sigillum,
humllitas est : idcirco illi propterea quod non
crediderint, fore ut secundum prophetiam post re-
surrectionem Christi, in lumine viventium verse-
mur, vesaniæ suæ fructum retulerunt.
II. Nos autem, fratres, Psalmistaæ rursus verba
consideremus, ut et denuo intellectus oculis videa-
mus ascendentem in nube supra cœlos Dominum :
namque apostolorum quidem testimonium sponte
adhuc reticere mihi rstio suasit, ne apud insanos
videar utili mihi argumento inniti, cum tamen om-
nis sermo apostolicus a prophetica veritate testi-
maonium accipiat: apostulorum quipppe sermones
nihil aliud sunt, quam propheticorum oraculorum
prules. Quæ enim prophetæ de Domini incarnatione
per prævisionem innuerunt, ea apostoli eodem Spi-
ritu sancto instincti, præsenti cognitione tenentes
enarraverunt. Siquidem, uti dictum estδ, appro-
pinquantibus annis cognosceris, et præsente jam
empore demonshraberis. Rursus ergo dicamus :
Doine Dominus noster, quam admirabile est no-
msen tuum in universa terra l quoniamt exraltata est
magnificentia tua supra cælos, ut perspicue cogno-
scamus, quod Domini incarnatio, ejusdemque
terra in coœlos reditus, cujus hodie commemoratio-
nem celebramus, Dci notitia mtmndum replevit. Nam
quandiuinterra fuit,humiliter nimis de magnitudine
ejus gloriæ multi sentiebant; sed postquam mani-
feste in cœlum rediit, omni,ut decuit, Patris volun-
tate completa, admiratione simul et rei cognitione
repleta est terra, cum ascendentem seu assumptum
omnium Dominumn videret. Elevatus est enim, sive
sublimis super omnes cœlos exaltatus secundum
prophetiam quatenus homo; ascendit autem qua-
tenus Deus. Dicit enim Scriptura: Ascendit Deus in
jubilo, Dominus in soce tubæ.
tV. Ncque vero hs verbis Propheta uteretur,
uι, λ.
mnans: Domise, inclina cælos et descende; tange
montes, et fumigabunt; fufgura fulgurationem, et
disperges eos ⁹⁹, Hæc vero aiebat, potestatum in-
fernalium cladem annuntians lis qui adhuc in um-
bra morts sedebant : quam reapse patravisse cla-
dem, ex Domini sepultura ac resurrectione alatim
persuademur. Namque alio loco rursus Psalmistam
dicentem audimus: Ascendens in altum, captivams
duxit captivitatem, dedit dona hominibus ⁵¹. Da
mortis enim captivitate per suam resurrectionem
eripiens humanum genus unigenitus Filius Dei, as-
cendensque supra cslos, justitiæ studiosos (est
enim Rex gloriæ) armis instruxit, rationalibus lari-
cis eos quotidie communiens qui secum sub sigis
humilitatis militant: quippe ipsum decebat ex ore
iufantium et lactentium perficere laudem , et eos
in perpetuum reprobare qui semet perfectos glo-
riabundi putabant. Vere enim pietatis sigillum,
humllitas est : idcirco illi propterea quod non
crediderint, fore ut secundum prophetiam post re-
surrectionem Christi, in lumine viventium verse-
mur, vesaniæ suæ fructum retulerunt.
II. Nos autem, fratres, Psalmistaæ rursus verba
consideremus, ut et denuo intellectus oculis videa-
mus ascendentem in nube supra cœlos Dominum :
namque apostolorum quidem testimonium sponte
adhuc reticere mihi rstio suasit, ne apud insanos
videar utili mihi argumento inniti, cum tamen om-
nis sermo apostolicus a prophetica veritate testi-
maonium accipiat: apostulorum quipppe sermones
nihil aliud sunt, quam propheticorum oraculorum
prules. Quæ enim prophetæ de Domini incarnatione
per prævisionem innuerunt, ea apostoli eodem Spi-
ritu sancto instincti, præsenti cognitione tenentes
enarraverunt. Siquidem, uti dictum estδ, appro-
pinquantibus annis cognosceris, et præsente jam
empore demonshraberis. Rursus ergo dicamus :
Doine Dominus noster, quam admirabile est no-
msen tuum in universa terra l quoniamt exraltata est
magnificentia tua supra cælos, ut perspicue cogno-
scamus, quod Domini incarnatio, ejusdemque
terra in coœlos reditus, cujus hodie commemoratio-
nem celebramus, Dci notitia mtmndum replevit. Nam
quandiuinterra fuit,humiliter nimis de magnitudine
ejus gloriæ multi sentiebant; sed postquam mani-
feste in cœlum rediit, omni,ut decuit, Patris volun-
tate completa, admiratione simul et rei cognitione
repleta est terra, cum ascendentem seu assumptum
omnium Dominumn videret. Elevatus est enim, sive
sublimis super omnes cœlos exaltatus secundum
prophetiam quatenus homo; ascendit autem qua-
tenus Deus. Dicit enim Scriptura: Ascendit Deus in
jubilo, Dominus in soce tubæ.
tV. Ncque vero hs verbis Propheta uteretur,
uι, λ.