PG 65, col. 342
dentes eam, reversi sunt, clauseruntque januam ad
os ejus. At ipsa ad ostium clamabat, miserabiliter
plorans, ac dicens: Videam vos, filii mei dilecti.
Qua audita, intravit abbas Anub ad abbatem Pæ-
menem, aitque: Quid faciemus anui huic ad fores
lacrvmanti? Igitur stans intus, audivit eam misere
ejlantem, dixitque : Quare ita clamas, mulier?
Illa, agnita ipsius voce,multo magis vociferabatur,
lens ac inquiens: Volo videre vos, filii mei. Quid
enim est si conspexero ? Nonne sum mater vestra?
Nonne ego lactavi vos? Τota sum cana. Cumuque
percepi vocem tuam, conturbata sum. Εxcepit
senex : Hic videre nos vis. an in illo næculo ? Re-
spondit: Si non videro vos hic, aspiciamne in illo
sæculo? Si tibi vim intuleris, ut nos hic non
ceruas, illic intueberis. Discessit ergo læta, cum
his verbis: Si omnino illic conspectura sum, nolo
hi videre vos.
77, Frater percontatus est ahbatem Pæmenem :
Per alta quid intelligitur? Respondit ei senex : Ju-
stitia.
78. (45) Venerunt aliquando hæretici quidam ad
abbatem Pæmenem, cœperuntque loqui contra ar-
chiepiscopum Alexandriæ, quasi a preshyteris acce-
pisset ordinationem. Senex vero cum ad ista tace-
ret, vocavit fratrem suum et dixit : Appone men-
sam, et lac ut manducent, sicque--dimitte illos cum
pace.
79. Retulit abbas Pæmen. quod fater cum fra-
tribus habitans,interrogaverit abbatem Bessrionem.
quid faciendum sibi esset; senex autem dixeit ei τ
Τaee, ac ne metiaris teipsum.
s0, Dixit iterum- De quo cor tuum plene sibi
non persuadet, ne ei attendas corde tuo.
8I. Ruursus dixit: Si teipsum vilipenderis, ha-
bebis requiem, quocunque in loco sedeas.
82. Retulit adhuc abbatis Sisois dictum hoc :
Est pudor, qui habet peccatum illias confidentiæ
qua caremus timore.
3. Iterum dixit, quod voluntas, et requies, at-
que in iis consuetudo, dejiciant hominem.
R4. Ilanc quoque protulit sententiam : Si tenue-
ris silentium, habebis equiem, quocunque in loco
habitavevis.
85. Etiam narravit. de abbate Pior, quod ad
unumquemque diem poneret principium.
66. Frater interrogavit abbatem Pæmenem, his
vrbis : Si homo præoccupatus fuerit in quodam
peccato, et converterit se, veniane donabitur a
Datd? Ait illi senex : Enniutvero Deus qut hoc facere
præcepit hominibus, nonne magis ipse faciet?
Edivit enim Petro: Bsque septuagies septies ⁹³,
Matth. αvmm, 22.
nisi loco morarum permittatur mihi reponere rnpa-
rum. quanquam codex Corbciensis nihii æutat.
(1) Append p. 1oo3 n. 10.
os ejus. At ipsa ad ostium clamabat, miserabiliter
plorans, ac dicens: Videam vos, filii mei dilecti.
Qua audita, intravit abbas Anub ad abbatem Pæ-
menem, aitque: Quid faciemus anui huic ad fores
lacrvmanti? Igitur stans intus, audivit eam misere
ejlantem, dixitque : Quare ita clamas, mulier?
Illa, agnita ipsius voce,multo magis vociferabatur,
lens ac inquiens: Volo videre vos, filii mei. Quid
enim est si conspexero ? Nonne sum mater vestra?
Nonne ego lactavi vos? Τota sum cana. Cumuque
percepi vocem tuam, conturbata sum. Εxcepit
senex : Hic videre nos vis. an in illo næculo ? Re-
spondit: Si non videro vos hic, aspiciamne in illo
sæculo? Si tibi vim intuleris, ut nos hic non
ceruas, illic intueberis. Discessit ergo læta, cum
his verbis: Si omnino illic conspectura sum, nolo
hi videre vos.
77, Frater percontatus est ahbatem Pæmenem :
Per alta quid intelligitur? Respondit ei senex : Ju-
stitia.
78. (45) Venerunt aliquando hæretici quidam ad
abbatem Pæmenem, cœperuntque loqui contra ar-
chiepiscopum Alexandriæ, quasi a preshyteris acce-
pisset ordinationem. Senex vero cum ad ista tace-
ret, vocavit fratrem suum et dixit : Appone men-
sam, et lac ut manducent, sicque--dimitte illos cum
pace.
79. Retulit abbas Pæmen. quod fater cum fra-
tribus habitans,interrogaverit abbatem Bessrionem.
quid faciendum sibi esset; senex autem dixeit ei τ
Τaee, ac ne metiaris teipsum.
s0, Dixit iterum- De quo cor tuum plene sibi
non persuadet, ne ei attendas corde tuo.
8I. Ruursus dixit: Si teipsum vilipenderis, ha-
bebis requiem, quocunque in loco sedeas.
82. Retulit adhuc abbatis Sisois dictum hoc :
Est pudor, qui habet peccatum illias confidentiæ
qua caremus timore.
3. Iterum dixit, quod voluntas, et requies, at-
que in iis consuetudo, dejiciant hominem.
R4. Ilanc quoque protulit sententiam : Si tenue-
ris silentium, habebis equiem, quocunque in loco
habitavevis.
85. Etiam narravit. de abbate Pior, quod ad
unumquemque diem poneret principium.
66. Frater interrogavit abbatem Pæmenem, his
vrbis : Si homo præoccupatus fuerit in quodam
peccato, et converterit se, veniane donabitur a
Datd? Ait illi senex : Enniutvero Deus qut hoc facere
præcepit hominibus, nonne magis ipse faciet?
Edivit enim Petro: Bsque septuagies septies ⁹³,
Matth. αvmm, 22.
nisi loco morarum permittatur mihi reponere rnpa-
rum. quanquam codex Corbciensis nihii æutat.
(1) Append p. 1oo3 n. 10.