PG 65, col. 689
τῆς Παρθένου ὁ ἀποφηνάμενος, τὸν κατάδικον ἐν-
εδύσατο. Καὶ ἐκεῖ τὸ φρικτὸν γέγονε συνάλλαγμα·
δοὺς γὰρ πνεῦμα, ἔλαβε σάρκα. Ὁ αὐτὸς μετὰ τῆς
Παρθένου, καὶ ἐκ τῆς Παρθένου. Ὁ μὲν γὰρ ἐπεσκία-
σεν αὐτήν· ὁ δὲ ἐσαρκώθη ἐξαὐτῆς. Εἰ ἄλλος ὁ Χρι-
στὸς καὶ ἄλλος ὁ Θεὸς Λόγος, οὐκ ἔστι τριὰς ἡ ἀγία
Τριάς· ἀλλὰ κατὰ σὲ, αἰρετικὲ, τετράς. Μὴ σχίσῃς
τὸν τῆς οἰκονομίας χιτῶνα τὸν ἄνωθεν ὑφαντόν
μὴ μαθητεύσῃς Ἀρείῳ. Ἐκεῖνος γὰρ ἀσεβῶν τὴν
οὐσίαν τέμνει· σὺ τὴν συνάφειαν μὴ μέριζε, ἵνα μὴ
μμερισθῇς ἀπὸ Θεοῦ. Τίς ἐπέφανεν, εἰπέ μοι, τοῖς ἐν
σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου καθημένοις; Ἀνθρωπος; Καὶ
πῶς ἠδύνατο ἐν σκότει διάγων κατὰ Παῦλον τὸν λέ-
γοντα· Ὡς ἐῥῥύσατο ἡμᾶς ἐκ τῆς ἐξουσίας τοῦ
σκότουςς ἔμεν γάρ ποτε σκότος, κατὰ τὸ γεγραμ-
μένον· νῦν δὲ φῶς ἐν Κυρίῳ. Τίς σὖν ἐπέφανεν
ἡμῖν; Δαβίδ σε διδάσκει, λέγων· Εὐλογημένος d
ἐρχόμενος ἐν όνόματι Κυρίου. Τίς οὗτος; εἰπὲ φα-
νερῶς, ὦ Δαβίδ· Ἀναβόησον τῇ ἰσχόῖ, καὶ μὸ
φείσῃ· Ὡς σάλπτιιγγα ὕψωσον τὴν φωνήν σου·
εἰπὲ τίς οὗτος· Κόριος, φησὶν, ὁ Θεὸς τῶν δυνά-
μεων· Θεὸς Κύρος, καὶ ἐπέφανεν ήμῖν. Ὁ γὰρ
Λόγος σὰρξ ἐγένετο. Συνῆλθον αἱ φύσεις, καὶ ἀσύγ-
χυτος ἔμεινεν ἡ ἕνωσις.
est e. Coierunt in unum naturæ, mansitque unio absque ulla confusione.
ν, Ἡλθε σῶσαι, ἀλλʼ ἐχρῆν καὶ παθεῖν· πῶς οὗν
ἦν δυνατὸν ἐκάτερα γενέσθαι; Ἀνθρωπος ψιλὸς σῶ-
σαι οὐκ ἴσχυε· Θεὸς γυμνὸς παθεῖν οὐκ ἠδύνατο.
Τί οὖν; Aὐτὸς ν Θεὸς ὁ Ἐμμανουὴλ, γέγονεν ἄν-
θρωπος· καὶ ὁ μὲν ἦν, ἔσωσεν· ὁ δὲ γέγονεν, ἔπαθεν.
Διὰ τοῦτο ὡς εἶδεν ἡ Ἐκκλησία στεφανώσασαν αὐτὸν
τὴν συναγωγὴν ταῖς ἀκάνθαις, θρηνῳδοῦσα τὴν τόλ-
μαν, ἔλεγε· Θυγατέρες Ἰερουσαλὴμ, ἐξέλθετε, καὶ
ἔδετε τόν στέφανον, ῷ ἐστεφάνωσεν αὐτόν ἡ μή-
τηρ αὐτοῦ. Αὐτὸς γὰρ καὶ τὸν ἀκάνθινον ἐφόρεσε
στέφανον, καὶ τὴν τῶν ἀκανθῶν ἔλυσεν ἀπόφασιν·
ὁ αὐτὸς ὦν ἐν τοῖς κόλποις τοῦ Πατρὸς, καὶ ἐνγαστρὶ
Παρθένου· ὁ αὐτὸς ἐν ἀγκάλαις μητρὸς, καὶ ἐπὶ
πτερύγων ἀνέμων· ὁ αὐτὸς ἄνω ὑπὸ ἀγγέλων προσ-
εκυνεῖτο, καὶ κάτω τελώναις συνανεκλίνετο· τὰ
σεραφφὶμ οὐ προσέβλεπε, καὶ Πιλάτος ἡρώτα· ὁ δοῦ-
λος ἐῤῥάπιζε, καὶ ἡ κτίσις ἔφρισσεν· ἐπὶ σταυροῦ ὁ
αὐτὸς ἐπήγνυτο, καὶ ὁ θρόνος τῆς δόξης αὐτοῦ οὐκ
ἐγεγύμνωτο ἐν τάφῳ κατεκλείετο, καὶ τὸν οὐρανὸν
ἐξέτεινεν ὡσεὶ δέῤῥιν· ἐν νεκροῖς ἐλογίζετο, καὶ τὸν
ψδην ἐσκύλευσεν· ὧδε πλάνος ἐσυκοφαντεῖτο, καὶ
ἐκεῖ ἅγιος ἐδοξολογεῖτο.
hic, seductor calumnia vocabatur ⁴¹, illicque sanctus ⁴ gloriose prædicabatur(21).
Isa. π, 3.
(2)) fllud quidem obumbravit eiς hoc ex ea car-
nem assumpsit. Ὁ μὲν γὰρ ἐπεσκίασεν αὐτήν· ὅ δὲ
ἐσαρκώθη ἐξ αὐτῆς. Affert Riccardus variantes mul-
sas lectiones; sed ego hanc Regii codicis vice om-
aium arbitror ac probatissimam : cui simile est,
quod superius posuit, ἀποθνήσκει ὅ ἐγένετο, καὶ
λυτροῦται ὁ ὑπῆρχε. t ubique quod est Dei ac
uod hominis, in eodem Domino Jesu ac Filin di-
stinguat, ac cuique rationi, quæ sunt propria, tri-
εδύσατο. Καὶ ἐκεῖ τὸ φρικτὸν γέγονε συνάλλαγμα·
δοὺς γὰρ πνεῦμα, ἔλαβε σάρκα. Ὁ αὐτὸς μετὰ τῆς
Παρθένου, καὶ ἐκ τῆς Παρθένου. Ὁ μὲν γὰρ ἐπεσκία-
σεν αὐτήν· ὁ δὲ ἐσαρκώθη ἐξαὐτῆς. Εἰ ἄλλος ὁ Χρι-
στὸς καὶ ἄλλος ὁ Θεὸς Λόγος, οὐκ ἔστι τριὰς ἡ ἀγία
Τριάς· ἀλλὰ κατὰ σὲ, αἰρετικὲ, τετράς. Μὴ σχίσῃς
τὸν τῆς οἰκονομίας χιτῶνα τὸν ἄνωθεν ὑφαντόν
μὴ μαθητεύσῃς Ἀρείῳ. Ἐκεῖνος γὰρ ἀσεβῶν τὴν
οὐσίαν τέμνει· σὺ τὴν συνάφειαν μὴ μέριζε, ἵνα μὴ
μμερισθῇς ἀπὸ Θεοῦ. Τίς ἐπέφανεν, εἰπέ μοι, τοῖς ἐν
σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου καθημένοις; Ἀνθρωπος; Καὶ
πῶς ἠδύνατο ἐν σκότει διάγων κατὰ Παῦλον τὸν λέ-
γοντα· Ὡς ἐῥῥύσατο ἡμᾶς ἐκ τῆς ἐξουσίας τοῦ
σκότουςς ἔμεν γάρ ποτε σκότος, κατὰ τὸ γεγραμ-
μένον· νῦν δὲ φῶς ἐν Κυρίῳ. Τίς σὖν ἐπέφανεν
ἡμῖν; Δαβίδ σε διδάσκει, λέγων· Εὐλογημένος d
ἐρχόμενος ἐν όνόματι Κυρίου. Τίς οὗτος; εἰπὲ φα-
νερῶς, ὦ Δαβίδ· Ἀναβόησον τῇ ἰσχόῖ, καὶ μὸ
φείσῃ· Ὡς σάλπτιιγγα ὕψωσον τὴν φωνήν σου·
εἰπὲ τίς οὗτος· Κόριος, φησὶν, ὁ Θεὸς τῶν δυνά-
μεων· Θεὸς Κύρος, καὶ ἐπέφανεν ήμῖν. Ὁ γὰρ
Λόγος σὰρξ ἐγένετο. Συνῆλθον αἱ φύσεις, καὶ ἀσύγ-
χυτος ἔμεινεν ἡ ἕνωσις.
est e. Coierunt in unum naturæ, mansitque unio absque ulla confusione.
ν, Ἡλθε σῶσαι, ἀλλʼ ἐχρῆν καὶ παθεῖν· πῶς οὗν
ἦν δυνατὸν ἐκάτερα γενέσθαι; Ἀνθρωπος ψιλὸς σῶ-
σαι οὐκ ἴσχυε· Θεὸς γυμνὸς παθεῖν οὐκ ἠδύνατο.
Τί οὖν; Aὐτὸς ν Θεὸς ὁ Ἐμμανουὴλ, γέγονεν ἄν-
θρωπος· καὶ ὁ μὲν ἦν, ἔσωσεν· ὁ δὲ γέγονεν, ἔπαθεν.
Διὰ τοῦτο ὡς εἶδεν ἡ Ἐκκλησία στεφανώσασαν αὐτὸν
τὴν συναγωγὴν ταῖς ἀκάνθαις, θρηνῳδοῦσα τὴν τόλ-
μαν, ἔλεγε· Θυγατέρες Ἰερουσαλὴμ, ἐξέλθετε, καὶ
ἔδετε τόν στέφανον, ῷ ἐστεφάνωσεν αὐτόν ἡ μή-
τηρ αὐτοῦ. Αὐτὸς γὰρ καὶ τὸν ἀκάνθινον ἐφόρεσε
στέφανον, καὶ τὴν τῶν ἀκανθῶν ἔλυσεν ἀπόφασιν·
ὁ αὐτὸς ὦν ἐν τοῖς κόλποις τοῦ Πατρὸς, καὶ ἐνγαστρὶ
Παρθένου· ὁ αὐτὸς ἐν ἀγκάλαις μητρὸς, καὶ ἐπὶ
πτερύγων ἀνέμων· ὁ αὐτὸς ἄνω ὑπὸ ἀγγέλων προσ-
εκυνεῖτο, καὶ κάτω τελώναις συνανεκλίνετο· τὰ
σεραφφὶμ οὐ προσέβλεπε, καὶ Πιλάτος ἡρώτα· ὁ δοῦ-
λος ἐῤῥάπιζε, καὶ ἡ κτίσις ἔφρισσεν· ἐπὶ σταυροῦ ὁ
αὐτὸς ἐπήγνυτο, καὶ ὁ θρόνος τῆς δόξης αὐτοῦ οὐκ
ἐγεγύμνωτο ἐν τάφῳ κατεκλείετο, καὶ τὸν οὐρανὸν
ἐξέτεινεν ὡσεὶ δέῤῥιν· ἐν νεκροῖς ἐλογίζετο, καὶ τὸν
ψδην ἐσκύλευσεν· ὧδε πλάνος ἐσυκοφαντεῖτο, καὶ
ἐκεῖ ἅγιος ἐδοξολογεῖτο.
hic, seductor calumnia vocabatur ⁴¹, illicque sanctus ⁴ gloriose prædicabatur(21).
Isa. π, 3.
(2)) fllud quidem obumbravit eiς hoc ex ea car-
nem assumpsit. Ὁ μὲν γὰρ ἐπεσκίασεν αὐτήν· ὅ δὲ
ἐσαρκώθη ἐξ αὐτῆς. Affert Riccardus variantes mul-
sas lectiones; sed ego hanc Regii codicis vice om-
aium arbitror ac probatissimam : cui simile est,
quod superius posuit, ἀποθνήσκει ὅ ἐγένετο, καὶ
λυτροῦται ὁ ὑπῆρχε. t ubique quod est Dei ac
uod hominis, in eodem Domino Jesu ac Filin di-
stinguat, ac cuique rationi, quæ sunt propria, tri-