PG 65, col. 88
τοις, γευσάμενοι τὸ μικρὸν βουκὶν (5η αὐτῶν ὥραν
ἐνάτην, οὕτως παραϐάλωσι, καὶ οι. ἐνθεν ἀπερχόμε-
νοι, τὸ αὐτὸ ποιοῦντες, ἀπερίσπαστοι μένωσιν ὲν τῷ
παραϐάλλειν ἁλλήλοις.Ἐστι δὲ τὸ διάστημα σημεῖα
δεκαδύο.
λε’. Εἶπεν ό ἀϐϐἄς Ἀντώνιος· ’0 τύπτων τὸ μα-
ζὶν τοῦ σιδήρου, πρῶτον σκοπεῖ τὸν λογισμὸν ⁸³ τί
μέλλει ποιεῖν, δρέπανον, μάχαιραν, πέλυκα. οὕτως
καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν λογίζεσθαι ποίαν ἀρετὴν μετερο
χόμεϐα, ἵνα μὴ είς κενὸν κοπιάσωμεν.
λς’. Εῐπε πάλιν, ὅτι ή ὑποταγὴ μετὰ ἐγκρατείας
Β ὑποτάσσει. θηρία.
λζ’. Εἷπε πάλινο Οἶδα μοναχοὺς μετὰ πολλοὺς κό-
πους πεσόντας, καὶ είς ἔκστασιν φρενῶν ἐλθόντας.
διὰ τὸ ἠλπικέναι ἐπὶ τὸ ἔργον αὐτῶν, καὶ παραλογι-
σαμένους τὴν ἐντολὴν τοῦ εἰπόντος ο Ἐπερώτπσον
τὸν πατέρα σου, καί ἀναγγελεῖ σοι.
λη’. Εἷπε πάλιν ο El δυνατὸν, ὅσα βήματα βάλλει
ὁ μοναχὸς, ἦ ὅσας σταγόνας πίνει (52) εἰς τὸ una»
αὑτοῦ, ὀφείλει θαρρεῖν τοῖς γέρουσιν, εἰ ἄρα οὑ πταίει
ὲν αὐτοῖς. φ
Περὶ τοῦ ἀδεᾶ Ἀρσενίου.
α’. Ὀ ἀϐϐἄς Ἀρσένιος (55), ἐτι ὢν ὲν τῷ παλα-
τίῳ, εὔξατο τῷ Θεῷ λέγων’ Κύριε, ὀδήγησόν με πῶς
σωθῶ. Καὶ ἦλθεν αὑτῷ φωνὴ λέγουσα · Ἀρσένιε, φεῦγε
τοὺς ἀνθρώπους, καὶ σώζῃ.
β’. '0 αὐτὸς ἀναχωρήσας ὲν τῷ μονήρει βίῳ, πά-
λιν εὔξατο, τὸν αὑτὸν λόγον εἰπών. Καὶ ἢκουσε φωνῆς
λεγούσης αὐτῷ ο Ἀρσένιε, φεῦγε, σιώπα, ἡσύχαζε ·
αὗται γάρ εἰσιν αἱ ῥίζαι τῆς ἁναμαρτησίας.
γ’. Ἐπέστησάν ποτε τῷ ὰϐϐᾷ ’Δρσενίῳ οξ δαίμονες
ὲν τῷ κελλίῳ θλίϐοντες αὐτόν. Παραϐαλόντες δὲ οἱ δια-
κονοῦντες αὐτῷ, καὶ στάντες ἔξω τῆς κέλλης, ήκου-
σαν αὑτοῦ βοῶντος πρὸς τὸν Θεὸν καὶ λέγοντοςο '0
Θεὸς, μὴ ὲγκαταλίπῃς με · οὐδὲν ἐποίησα ἐνώπιόν σου
ἀγαθόν ο ἀλλὰ δός μοι κατὰ τὴν χρηστότητα σου βα-
λεῖν ἀρχήν.
δ’. Ἔλεγον περὶ αὑτοῦ, ὅτι. ὥσπερ οὐδεὶς τοῦ παι
λατίου ἐφόρει βελτίονα αὐτοῦ ἐσθῆτα ⁸⁸ ⁶ οὕτως οὐδὲ
είς τὴν Ἐκκλησίαν εὐτελεστέραν τις αὐτοῦ ἐφόρει.
ε’. Εἷπέ τις τῷ μακαρίῳ Ἀρσενίῳ ο Πῶς ή μεῖς ἀπὸ
τοσαύτης παιδεύσεως καὶ σοφίας οὐδὲν ἔχομεν, οὗτοι
τε ἦν ὲν τῷ παλατίῳ.
Βουκίν σου εἰς ὅλα τὰ tanta. _Atqne bincfiougfaatpa:
τόν in Vita adsumi. nec; quia vox abest‘a Meursii
‘Jl‘lggyrgeardraq. Calices aqua! in Vitia ξἀηςωηὸ
aut laxiori'versione; aut quia lectum, λαγόνας,
νοιλαγύνας. _ Α _ _ _ , ,, . .
(55)· '0 ἇϐὄᾷς ᾉρσένιοςΣᾸΠ duobus hisce primis
capitibus videsis Eicerpta- Vita: Luca: junioris, tom.
ll Auctarii Combelisiani col. 989, ac Lphrzemt
Auctarii UomDeIISIant COI. υδυ, ι
Opera p. 586, n.6, cumDo‘rotlieo, Doctr. 4,9edreno
et'lec'a. Adde hic—et aliis A_rsenianis ap0phthegma:
tibus‘Vitam sanctissimi anachoretze,‘quze e'xstatapud
Slll'illm t9 Julii, in mss. Graecis Simeonis Meta-
phrastat, 8 Mai‘
ἐνάτην, οὕτως παραϐάλωσι, καὶ οι. ἐνθεν ἀπερχόμε-
νοι, τὸ αὐτὸ ποιοῦντες, ἀπερίσπαστοι μένωσιν ὲν τῷ
παραϐάλλειν ἁλλήλοις.Ἐστι δὲ τὸ διάστημα σημεῖα
δεκαδύο.
λε’. Εἶπεν ό ἀϐϐἄς Ἀντώνιος· ’0 τύπτων τὸ μα-
ζὶν τοῦ σιδήρου, πρῶτον σκοπεῖ τὸν λογισμὸν ⁸³ τί
μέλλει ποιεῖν, δρέπανον, μάχαιραν, πέλυκα. οὕτως
καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν λογίζεσθαι ποίαν ἀρετὴν μετερο
χόμεϐα, ἵνα μὴ είς κενὸν κοπιάσωμεν.
λς’. Εῐπε πάλιν, ὅτι ή ὑποταγὴ μετὰ ἐγκρατείας
Β ὑποτάσσει. θηρία.
λζ’. Εἷπε πάλινο Οἶδα μοναχοὺς μετὰ πολλοὺς κό-
πους πεσόντας, καὶ είς ἔκστασιν φρενῶν ἐλθόντας.
διὰ τὸ ἠλπικέναι ἐπὶ τὸ ἔργον αὐτῶν, καὶ παραλογι-
σαμένους τὴν ἐντολὴν τοῦ εἰπόντος ο Ἐπερώτπσον
τὸν πατέρα σου, καί ἀναγγελεῖ σοι.
λη’. Εἷπε πάλιν ο El δυνατὸν, ὅσα βήματα βάλλει
ὁ μοναχὸς, ἦ ὅσας σταγόνας πίνει (52) εἰς τὸ una»
αὑτοῦ, ὀφείλει θαρρεῖν τοῖς γέρουσιν, εἰ ἄρα οὑ πταίει
ὲν αὐτοῖς. φ
Περὶ τοῦ ἀδεᾶ Ἀρσενίου.
α’. Ὀ ἀϐϐἄς Ἀρσένιος (55), ἐτι ὢν ὲν τῷ παλα-
τίῳ, εὔξατο τῷ Θεῷ λέγων’ Κύριε, ὀδήγησόν με πῶς
σωθῶ. Καὶ ἦλθεν αὑτῷ φωνὴ λέγουσα · Ἀρσένιε, φεῦγε
τοὺς ἀνθρώπους, καὶ σώζῃ.
β’. '0 αὐτὸς ἀναχωρήσας ὲν τῷ μονήρει βίῳ, πά-
λιν εὔξατο, τὸν αὑτὸν λόγον εἰπών. Καὶ ἢκουσε φωνῆς
λεγούσης αὐτῷ ο Ἀρσένιε, φεῦγε, σιώπα, ἡσύχαζε ·
αὗται γάρ εἰσιν αἱ ῥίζαι τῆς ἁναμαρτησίας.
γ’. Ἐπέστησάν ποτε τῷ ὰϐϐᾷ ’Δρσενίῳ οξ δαίμονες
ὲν τῷ κελλίῳ θλίϐοντες αὐτόν. Παραϐαλόντες δὲ οἱ δια-
κονοῦντες αὐτῷ, καὶ στάντες ἔξω τῆς κέλλης, ήκου-
σαν αὑτοῦ βοῶντος πρὸς τὸν Θεὸν καὶ λέγοντοςο '0
Θεὸς, μὴ ὲγκαταλίπῃς με · οὐδὲν ἐποίησα ἐνώπιόν σου
ἀγαθόν ο ἀλλὰ δός μοι κατὰ τὴν χρηστότητα σου βα-
λεῖν ἀρχήν.
δ’. Ἔλεγον περὶ αὑτοῦ, ὅτι. ὥσπερ οὐδεὶς τοῦ παι
λατίου ἐφόρει βελτίονα αὐτοῦ ἐσθῆτα ⁸⁸ ⁶ οὕτως οὐδὲ
είς τὴν Ἐκκλησίαν εὐτελεστέραν τις αὐτοῦ ἐφόρει.
ε’. Εἷπέ τις τῷ μακαρίῳ Ἀρσενίῳ ο Πῶς ή μεῖς ἀπὸ
τοσαύτης παιδεύσεως καὶ σοφίας οὐδὲν ἔχομεν, οὗτοι
τε ἦν ὲν τῷ παλατίῳ.
Βουκίν σου εἰς ὅλα τὰ tanta. _Atqne bincfiougfaatpa:
τόν in Vita adsumi. nec; quia vox abest‘a Meursii
‘Jl‘lggyrgeardraq. Calices aqua! in Vitia ξἀηςωηὸ
aut laxiori'versione; aut quia lectum, λαγόνας,
νοιλαγύνας. _ Α _ _ _ , ,, . .
(55)· '0 ἇϐὄᾷς ᾉρσένιοςΣᾸΠ duobus hisce primis
capitibus videsis Eicerpta- Vita: Luca: junioris, tom.
ll Auctarii Combelisiani col. 989, ac Lphrzemt
Auctarii UomDeIISIant COI. υδυ, ι
Opera p. 586, n.6, cumDo‘rotlieo, Doctr. 4,9edreno
et'lec'a. Adde hic—et aliis A_rsenianis ap0phthegma:
tibus‘Vitam sanctissimi anachoretze,‘quze e'xstatapud
Slll'illm t9 Julii, in mss. Graecis Simeonis Meta-
phrastat, 8 Mai‘