PG 65, col. 97
γυνὴ εἷ ; οὐκ ὀφείλεις ὲξέρχεσθαί πού ποτε, Ἦ ἵνα
ἀπέλθῃς είς Ῥώμην, καὶ εἴπης ταῖς ἄλλαις γυναιξὶν,
ὅτι Ἑώρακα Ἀρσένιον, xa‘t ποιήσωσι τὴν Θάλασσαν
ὁδὸν γυναικῶν ἐρχομένων πρὸς μές Ἡδὲ εἶπεν· Ἐὰν
θέλῃ 6 Κύριος, οὐκ ἀφῶ τινα ἐλθεῖν ὦδεο ἀλλ’ εὕ-
χου ὑπὲρ ἐμοῦ, καὶ μνημόνευε μου διαπαντός. '0
δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῇ · Εὖχομαι τῷ Θεῷ, ἵνα ἐξ·
αλείιξιῃ τὸ μνημόσυνόν σου ἐκ τῆς καρδίας μου. Kal
ταῦτα ἀκούσασα, ὲξῆλθε τεταραγμένη. Καὶ ὡς ἦλθεν
εις τὴν πόλιν, ἀπὸ τῆς λύπης ἔϐαλε πυρέσσειν · xal.
ἀνηγγέλη τῷ μακαρίῳ θεοφίλῳ τῷ ἁρχιεπισκόπῳ
ὅτι ἀσθενεῖ. Καὶ ἐλθὼν πρὸς αὐτὴν, παρεκάλει μαο
θεῖν τί ἐστιν ὃ ἔχει. Ἠ δὲ εἶπεν αὐτῷ· Eme μὴ ἀπήνο
τῃσα ὧδε · εἷπον γὰρ τῷ γέροντι· Μνημονευέ μου·
καὶ εἶπέ μοι · Εῠχομαι τῷ Θεῷ, ἵνα ἐξαλειφθῇ τὸ μνη-
μόσυνόν σου ἐκ τῆς καρδίας μου. Καὶ ίδοῦ ἐγὼ ἀποσ
θνῄσκω ὲκ τῆς λύπης. Καὶ λέγει αὐτῇ 6 ἀρχιεπίσκο-
πος ο Οὐκ οἶδας ὅτι γυνὴ εἷ, κα)⁵ διὰ τῶν γυναικῶν 6
€10.06; πολεμεῖ τοὺς ἁγίους; διὰ τοῦτο εἶπεν 6 γέρων·
περὶ γὰρ τῆς ψυχῆς σου εὔχεται διαπαντός. Καὶ
οὕτως ἐθεραπεύθη 6 λογισμὸς αὐτῆς, καὶ ἀπῆλθε
μετὰ χαρᾶς είς τὰ ἴδια.
κθ⁹. Διηγήσατο 6 666i; Δανιὴλ περὶ τοῦ ἀόὁᾶἋρ-
σενίου, ὅτι ἦλθέ ποτε μαγιστριανὸς, φέρων αὐτῷ δια-
θήκην τινὸς συγκλητικοῦ συγγενοῦς αὐτοῦ, ὃς κατ-
έλιπεν αὐτῷ κληρονομίαν πολλὴν σφόδρα ⁸ καὶ λαϐὼν
αὐτὴν, ἤθελε σχίσαι. Καὶ ἔπεσεν 6 μαγιστριανὸς (86)
τίς τοὺς πόδας αὑτοῦ, λέγων’ Δέομαί σου, μὴ σχί-
an; αὐτὴν, ἐπεὶ αἴρεταί μου ἢ κεφαλή. Καὶ λέγει
αὐτῷ 6 assa; Ἀρσένιος· Ἐγὼ πρὸ ἐκείνου ἀπέθα-
νον ο αὐτὸς δὲ ἄρτι ἀπέθανε. Kal. ἁντέπεμψεν αὐτὴν,
μηδὲν δεξάμενος.
λ’. Ἔλεγον πάλιν περὶ αὑτοῦ, ὅτι ὀψὲ σαδόάτων
ἑπιφωσκούσης Κοριακῆς, ἧφιε τὸν ἣλιον ὀπίσω αὑ-
τοῦ, καὶ ἔτεινε τὰς χεῖρας αὑτοῦ είς τὸν οὐρανὸν εὐ-
χόμενος, ἕως πάλιν ἔλαμψεν 6 ἥλιος είς τὸ πρόσωπον
αὐτοῦ · καὶ οὕτως ἐκαθέζετο ³⁷⁸.
λα’. Ἔλεγον περὶτοῦ ἀόὀᾶ ’Λρσενίου καὶτοῦ ἀόὀᾶ
Θεοδώρου τοῦ τῆς Φέρμης, ὅτι ὑπὲρ πάντας (87) ἐμί-
σουν τὴν τῶν ἀνθρώπων δόξαν. ὐ μὲνοῦν ἁὸὅᾶς
’Δρσένιος οὐχ ὑπήντα ταχέως τινί· 6 δὲ ἀὸὃᾶς Θεόδω-
ρος ὑπήντα μὲν, ἀλλὰ ὡς ῥομφαία ἦν.
λθ. Καθεζομένου (88) ποτὲ τοῦ assa ’Δρσενίου ὲν
τοῖς κάτω μέρεσι, καὶ ὀχλουμένου ἐκεῖσε, ἔδοξεν αὐτῷ
³’ ΑΙ. inscr. λοιπόν.
(86) Μαγιστριανός. Magistrianus sive magiste-
ria-nus, dig-nitas a veteribus saepe memorata. et per autem de eo, quia-neruo pptuerit comprehendere ntu-
reeentiores multos exposita; ideoque hic praeter-
mittenda. nisi monendum fuisset, male epistolam
8| lib. tv lsidori Pelusiotae titulum habere, Nape-
oiqt μαστριανῴ. pro μαγιστριανῷ. Me_n_tor:t_t Theo-
doi'itus, epist. 79, τὸν καθωσιωμένον Εὑφρόνιον τὸν
στρατηλατιανόν. _ _ Δ Α Δ _ '
isn' ’Υπὲρ πάντας. Pelagius, ὑπὲρ πάντα , super
οπιιιια.
ἀπέλθῃς είς Ῥώμην, καὶ εἴπης ταῖς ἄλλαις γυναιξὶν,
ὅτι Ἑώρακα Ἀρσένιον, xa‘t ποιήσωσι τὴν Θάλασσαν
ὁδὸν γυναικῶν ἐρχομένων πρὸς μές Ἡδὲ εἶπεν· Ἐὰν
θέλῃ 6 Κύριος, οὐκ ἀφῶ τινα ἐλθεῖν ὦδεο ἀλλ’ εὕ-
χου ὑπὲρ ἐμοῦ, καὶ μνημόνευε μου διαπαντός. '0
δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῇ · Εὖχομαι τῷ Θεῷ, ἵνα ἐξ·
αλείιξιῃ τὸ μνημόσυνόν σου ἐκ τῆς καρδίας μου. Kal
ταῦτα ἀκούσασα, ὲξῆλθε τεταραγμένη. Καὶ ὡς ἦλθεν
εις τὴν πόλιν, ἀπὸ τῆς λύπης ἔϐαλε πυρέσσειν · xal.
ἀνηγγέλη τῷ μακαρίῳ θεοφίλῳ τῷ ἁρχιεπισκόπῳ
ὅτι ἀσθενεῖ. Καὶ ἐλθὼν πρὸς αὐτὴν, παρεκάλει μαο
θεῖν τί ἐστιν ὃ ἔχει. Ἠ δὲ εἶπεν αὐτῷ· Eme μὴ ἀπήνο
τῃσα ὧδε · εἷπον γὰρ τῷ γέροντι· Μνημονευέ μου·
καὶ εἶπέ μοι · Εῠχομαι τῷ Θεῷ, ἵνα ἐξαλειφθῇ τὸ μνη-
μόσυνόν σου ἐκ τῆς καρδίας μου. Καὶ ίδοῦ ἐγὼ ἀποσ
θνῄσκω ὲκ τῆς λύπης. Καὶ λέγει αὐτῇ 6 ἀρχιεπίσκο-
πος ο Οὐκ οἶδας ὅτι γυνὴ εἷ, κα)⁵ διὰ τῶν γυναικῶν 6
€10.06; πολεμεῖ τοὺς ἁγίους; διὰ τοῦτο εἶπεν 6 γέρων·
περὶ γὰρ τῆς ψυχῆς σου εὔχεται διαπαντός. Καὶ
οὕτως ἐθεραπεύθη 6 λογισμὸς αὐτῆς, καὶ ἀπῆλθε
μετὰ χαρᾶς είς τὰ ἴδια.
κθ⁹. Διηγήσατο 6 666i; Δανιὴλ περὶ τοῦ ἀόὁᾶἋρ-
σενίου, ὅτι ἦλθέ ποτε μαγιστριανὸς, φέρων αὐτῷ δια-
θήκην τινὸς συγκλητικοῦ συγγενοῦς αὐτοῦ, ὃς κατ-
έλιπεν αὐτῷ κληρονομίαν πολλὴν σφόδρα ⁸ καὶ λαϐὼν
αὐτὴν, ἤθελε σχίσαι. Καὶ ἔπεσεν 6 μαγιστριανὸς (86)
τίς τοὺς πόδας αὑτοῦ, λέγων’ Δέομαί σου, μὴ σχί-
an; αὐτὴν, ἐπεὶ αἴρεταί μου ἢ κεφαλή. Καὶ λέγει
αὐτῷ 6 assa; Ἀρσένιος· Ἐγὼ πρὸ ἐκείνου ἀπέθα-
νον ο αὐτὸς δὲ ἄρτι ἀπέθανε. Kal. ἁντέπεμψεν αὐτὴν,
μηδὲν δεξάμενος.
λ’. Ἔλεγον πάλιν περὶ αὑτοῦ, ὅτι ὀψὲ σαδόάτων
ἑπιφωσκούσης Κοριακῆς, ἧφιε τὸν ἣλιον ὀπίσω αὑ-
τοῦ, καὶ ἔτεινε τὰς χεῖρας αὑτοῦ είς τὸν οὐρανὸν εὐ-
χόμενος, ἕως πάλιν ἔλαμψεν 6 ἥλιος είς τὸ πρόσωπον
αὐτοῦ · καὶ οὕτως ἐκαθέζετο ³⁷⁸.
λα’. Ἔλεγον περὶτοῦ ἀόὀᾶ ’Λρσενίου καὶτοῦ ἀόὀᾶ
Θεοδώρου τοῦ τῆς Φέρμης, ὅτι ὑπὲρ πάντας (87) ἐμί-
σουν τὴν τῶν ἀνθρώπων δόξαν. ὐ μὲνοῦν ἁὸὅᾶς
’Δρσένιος οὐχ ὑπήντα ταχέως τινί· 6 δὲ ἀὸὃᾶς Θεόδω-
ρος ὑπήντα μὲν, ἀλλὰ ὡς ῥομφαία ἦν.
λθ. Καθεζομένου (88) ποτὲ τοῦ assa ’Δρσενίου ὲν
τοῖς κάτω μέρεσι, καὶ ὀχλουμένου ἐκεῖσε, ἔδοξεν αὐτῷ
³’ ΑΙ. inscr. λοιπόν.
(86) Μαγιστριανός. Magistrianus sive magiste-
ria-nus, dig-nitas a veteribus saepe memorata. et per autem de eo, quia-neruo pptuerit comprehendere ntu-
reeentiores multos exposita; ideoque hic praeter-
mittenda. nisi monendum fuisset, male epistolam
8| lib. tv lsidori Pelusiotae titulum habere, Nape-
oiqt μαστριανῴ. pro μαγιστριανῷ. Me_n_tor:t_t Theo-
doi'itus, epist. 79, τὸν καθωσιωμένον Εὑφρόνιον τὸν
στρατηλατιανόν. _ _ Δ Α Δ _ '
isn' ’Υπὲρ πάντας. Pelagius, ὑπὲρ πάντα , super
οπιιιια.