PG 66, col. 735
hibuit. Dicens autem : ecce Agnus Dei, jam eum
exspectasse videtur, nunc autem oculis praesentem
demonstrans, se non diutius exspectare ostendit;
nam lsaias dixerat : Sicut ovis ad occisionem ductus
οδε , et sicut agnus coram tondente se obmutescet
(Isa. ιιιι, 7). Qui credebant prophetat verbis, illos
hunc exspectare sciebat, scilicet quemquam ventu-
rum esse qui suis passionibus perfecte omnium.
pec'cata dilueret.Ecce Agnus Dei, scilicet hic est de
quo prephetavit Isaias. Advertendum est tamen
quomodo Evangelista dixerit ad ipsum venisse (non-
dum autem baptizatus fuerat). ita ex omnibus dicere
omissa festinare videtur, dicta vero iterare, super-
fluum existimans.
κάκείνῳ μέντοι προσεκτέον ὅπως ό εὐαγγελιστὴς τὸ μὲν ὅτι πρὸς αὐτὸν ἐλήλυθεν , εἶπεν ’ ὅτι δὲ maml-
σθη. οὐκ ἔτι · οὕτω δι’ ὅλου φαίνεται τὰ μὲν παραλελειμμένα σπουδάζων εἰπεῖν, τὰ δὲ εἰρημένα δευτε-
ροῦν, περιττὸν νομίζων.
Vens. 52. —- inde manifestum est non omnes
astantes Spiritum sanctum tanquam columbam
descendentem vidisse, sed secundum quamdam
spiritualem visionem solum Joannem vidisse, sicut
propheta: in medio multorum omnibus invisibilia
videre solebant. Porro stultissimum est quod a
quibusdam dicitur, scilicet ideo Christo inferiorem
ostendi Spiritum sanctum, quod columba homine
sit inferior; nam visio, non natura erat quod appa-
rebat. Insuper si non dixit : unigenitus Filius, vel
qui est in sinu Patris, cum sit unius Dei dimittere
peccata , per agnum incarnationem manifestavit ,
et per hor quod habebat quod divinitatis proprium
est, quod convenit agno, propter ineliabilem unita-
tem, ac propter unum et idem, immixtim hoc et
illud.
Vens. 32-34. -— Joannes igitur, qui totum tem-
pus praeteritum usque ad demonstrationem Christi
in obscuro vitat genere et in deserto transegerat,
a divina sic excitatus gratia, ut talis tleret, qualem
fieri eum oporteret, cum talia oiiieia Christo Do-
mino praestare, atque przecursor ejus brevi fieri
deberet, illo denique tempore conspicuus iactus
est, non in urbes ingressus, sed in deserto opus
suum perficiens. Omnia enim, ut ita eveni-
rent, divina gratia disposuit. Joannes igitur, ne
hominibus prava de co, qui testis Domini Christi
esse deberet, oriretur opinio, quasi vel cogna-
tionis, qua cum Christo junctus esset (consangui-
neae enim matres eorum et amicitiae avitae me-
mores erant), vel consuetudinis a pueris causa haec
de eo testimonia reddere vellet, a divina gratia in
desertum ductus est, et ubique impulsus, ut veri-
. (η Posthinc usque ad τὺ φαινόμενον legitur apud
Corderium.
“(allato addi‘t'Corderius qum omisit μοὶ ιε’ξᾷπεῖ
nepti-nev fivso‘kérew, ὡς Ἰωάννης ἐμαρτύρησε λέ-Υων
τεθεᾶσθαιτὺ Πνεῦμα, ειπερ ἅπαντας κοινωνοὺς ἔσχε
exspectasse videtur, nunc autem oculis praesentem
demonstrans, se non diutius exspectare ostendit;
nam lsaias dixerat : Sicut ovis ad occisionem ductus
οδε , et sicut agnus coram tondente se obmutescet
(Isa. ιιιι, 7). Qui credebant prophetat verbis, illos
hunc exspectare sciebat, scilicet quemquam ventu-
rum esse qui suis passionibus perfecte omnium.
pec'cata dilueret.Ecce Agnus Dei, scilicet hic est de
quo prephetavit Isaias. Advertendum est tamen
quomodo Evangelista dixerit ad ipsum venisse (non-
dum autem baptizatus fuerat). ita ex omnibus dicere
omissa festinare videtur, dicta vero iterare, super-
fluum existimans.
κάκείνῳ μέντοι προσεκτέον ὅπως ό εὐαγγελιστὴς τὸ μὲν ὅτι πρὸς αὐτὸν ἐλήλυθεν , εἶπεν ’ ὅτι δὲ maml-
σθη. οὐκ ἔτι · οὕτω δι’ ὅλου φαίνεται τὰ μὲν παραλελειμμένα σπουδάζων εἰπεῖν, τὰ δὲ εἰρημένα δευτε-
ροῦν, περιττὸν νομίζων.
Vens. 52. —- inde manifestum est non omnes
astantes Spiritum sanctum tanquam columbam
descendentem vidisse, sed secundum quamdam
spiritualem visionem solum Joannem vidisse, sicut
propheta: in medio multorum omnibus invisibilia
videre solebant. Porro stultissimum est quod a
quibusdam dicitur, scilicet ideo Christo inferiorem
ostendi Spiritum sanctum, quod columba homine
sit inferior; nam visio, non natura erat quod appa-
rebat. Insuper si non dixit : unigenitus Filius, vel
qui est in sinu Patris, cum sit unius Dei dimittere
peccata , per agnum incarnationem manifestavit ,
et per hor quod habebat quod divinitatis proprium
est, quod convenit agno, propter ineliabilem unita-
tem, ac propter unum et idem, immixtim hoc et
illud.
Vens. 32-34. -— Joannes igitur, qui totum tem-
pus praeteritum usque ad demonstrationem Christi
in obscuro vitat genere et in deserto transegerat,
a divina sic excitatus gratia, ut talis tleret, qualem
fieri eum oporteret, cum talia oiiieia Christo Do-
mino praestare, atque przecursor ejus brevi fieri
deberet, illo denique tempore conspicuus iactus
est, non in urbes ingressus, sed in deserto opus
suum perficiens. Omnia enim, ut ita eveni-
rent, divina gratia disposuit. Joannes igitur, ne
hominibus prava de co, qui testis Domini Christi
esse deberet, oriretur opinio, quasi vel cogna-
tionis, qua cum Christo junctus esset (consangui-
neae enim matres eorum et amicitiae avitae me-
mores erant), vel consuetudinis a pueris causa haec
de eo testimonia reddere vellet, a divina gratia in
desertum ductus est, et ubique impulsus, ut veri-
. (η Posthinc usque ad τὺ φαινόμενον legitur apud
Corderium.
“(allato addi‘t'Corderius qum omisit μοὶ ιε’ξᾷπεῖ
nepti-nev fivso‘kérew, ὡς Ἰωάννης ἐμαρτύρησε λέ-Υων
τεθεᾶσθαιτὺ Πνεῦμα, ειπερ ἅπαντας κοινωνοὺς ἔσχε