PG 67, col. 1008
In inglese: The Ecclesiastical History of Sozomen 2.26
θρώπων, ὁμολογητὰς αὐτοὺς ὂντας, καὶ⁸ δι’ εὐσέϐειαν
τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν κεκομμένους, καὶ τὰς ἀγγύ-
λας πεπηρωμένους.
ΚΕΦΛΛ. KG’.
Β
Περὶ τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις ted). by ὁ μέγας ξιτισε
Κωνσιαντῖνὸς ἐν Γολγοοᾷ · καὶ περὶ τῶν ἐγκαι-
νίων αὐτοῦ.
Ἐν τούτῳ δὲ ἀμφὶ τὴν τρίτην δεκάδα τῆς κων-
σταντίνου ἡγεμονίας, ἐξεργασθέντος τοῦ ἐν Ἰεροσο-
λύμοις νεὼ πε pl. τὸν Κρανίου χῶρον. ὃ μέγα Μαρτύριον
προσαγορεύεται, παραγενόμενος εἰς Τύρον Παριανὸς.
ἀνὴρ τῶν ὲν ἀξίᾳ, βασιλικὸς ταχυγράφος, ἀπέδωκε
τῇ συνόδῳ βασιλέως ἐπιστολὴν, παρακελευομένην ἐν
τάχει τὰ Ἱεροσόλυμα καταλαϐεῖν, καὶ τὸν νεὼ καθιε-
ρῶσαι. Τοῦτο δὲ καὶ πρὶν βεϐουλευμένος, ἀναγκαῖον
ἐνόμισε πρότερον ὲν Τύρῳ συνελθόντας τοὺς ἐπισκό-
πους, διαθεῖναι τὰς πρὸς ἀλλήλους διαψοράς- οὕτω τε
κεκαθαρμένουςδιχονοίας καὶλύπης ἐπὶ τὴν ἀφιέρωσιι
ὀὗ νεὼ χωρῆσαι. Πρόσφορον γὰρ εἶναι τοιαύτῃ παν-
ηγύρει τὴν ὁμόνοιαν τῶν ἱερέων. Καὶ οἱ μὲν ἧκον εἰς
Ἰεροσόλυμα, καὶ τὸν ναὸν καθιέρωσαν, καὶ τὰ ἀποστα-
λέντα παρὰ τοῦ βασιλέως κει μήλιά τε καὶ ἀναθήματα,
ἃ εἰσέτι νῦν ὲν τῷδε τῷ ἱερῷ οἴκῳ ἀνάκεινται, κἰὶ
πολὺ παρέχει Θαῦμα τοῖς θεωμένοις, πολυτελείας καὶ
μεγέθους ἕνεκα. Ἐξ ἐκείνου δὲ ἐτήσιον ταύτην ἑορ-
τὴν (45) λαμπρῶς μάλα ἄγει ὴ τῶν Ἱεροσολύμων
Ἐκκλησία ⁸ ὼς καὶ μυήσεις ὲν αὐτῇ τελεῖσθαι, iul
ὀκτὼ ἡμέρας ἐφεξῆς ἐκκλησιάζειν · συνιέναι τε πολ-
λοὺς σχεδὸν ὲκ πάσης τῆς ὑφ’ ἥλιον, οἳ καθ’ ἱστορίαν
VALESII ANNOTATIONES.
mone posuerit. Alio item nomine suspecta mihi
videtur Rufini narratio. Aiteuim Rufinus Paphnu-
tium abduxisse secum Maximum Hierosolymorum
episcopum, priusquam in Athanasium sententia
promeretur. 'Atqui'constat Ablaximurn _in ea synodo
subscripsisse damnationi Athanasii. ltareni'm di-
serte tradit Socrates in libro secundo capite
οριιινο.
(45) Ἐτήσιον ταύτην ἑορτήν. Die scilich Ιξ
mensis Septembris. Eo enim die llierosolynritaui
quotannis-celebrabant Enezrnia martyrii sive busi-
licze Constantiniana, ut notavi in epistola de ana-
stasi et Martyrio lliei-osolymitano, quae ad calcem
anuotatiouuin Eusebianarum edita est.
τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν κεκομμένους, καὶ τὰς ἀγγύ-
λας πεπηρωμένους.
ΚΕΦΛΛ. KG’.
Β
Περὶ τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις ted). by ὁ μέγας ξιτισε
Κωνσιαντῖνὸς ἐν Γολγοοᾷ · καὶ περὶ τῶν ἐγκαι-
νίων αὐτοῦ.
Ἐν τούτῳ δὲ ἀμφὶ τὴν τρίτην δεκάδα τῆς κων-
σταντίνου ἡγεμονίας, ἐξεργασθέντος τοῦ ἐν Ἰεροσο-
λύμοις νεὼ πε pl. τὸν Κρανίου χῶρον. ὃ μέγα Μαρτύριον
προσαγορεύεται, παραγενόμενος εἰς Τύρον Παριανὸς.
ἀνὴρ τῶν ὲν ἀξίᾳ, βασιλικὸς ταχυγράφος, ἀπέδωκε
τῇ συνόδῳ βασιλέως ἐπιστολὴν, παρακελευομένην ἐν
τάχει τὰ Ἱεροσόλυμα καταλαϐεῖν, καὶ τὸν νεὼ καθιε-
ρῶσαι. Τοῦτο δὲ καὶ πρὶν βεϐουλευμένος, ἀναγκαῖον
ἐνόμισε πρότερον ὲν Τύρῳ συνελθόντας τοὺς ἐπισκό-
πους, διαθεῖναι τὰς πρὸς ἀλλήλους διαψοράς- οὕτω τε
κεκαθαρμένουςδιχονοίας καὶλύπης ἐπὶ τὴν ἀφιέρωσιι
ὀὗ νεὼ χωρῆσαι. Πρόσφορον γὰρ εἶναι τοιαύτῃ παν-
ηγύρει τὴν ὁμόνοιαν τῶν ἱερέων. Καὶ οἱ μὲν ἧκον εἰς
Ἰεροσόλυμα, καὶ τὸν ναὸν καθιέρωσαν, καὶ τὰ ἀποστα-
λέντα παρὰ τοῦ βασιλέως κει μήλιά τε καὶ ἀναθήματα,
ἃ εἰσέτι νῦν ὲν τῷδε τῷ ἱερῷ οἴκῳ ἀνάκεινται, κἰὶ
πολὺ παρέχει Θαῦμα τοῖς θεωμένοις, πολυτελείας καὶ
μεγέθους ἕνεκα. Ἐξ ἐκείνου δὲ ἐτήσιον ταύτην ἑορ-
τὴν (45) λαμπρῶς μάλα ἄγει ὴ τῶν Ἱεροσολύμων
Ἐκκλησία ⁸ ὼς καὶ μυήσεις ὲν αὐτῇ τελεῖσθαι, iul
ὀκτὼ ἡμέρας ἐφεξῆς ἐκκλησιάζειν · συνιέναι τε πολ-
λοὺς σχεδὸν ὲκ πάσης τῆς ὑφ’ ἥλιον, οἳ καθ’ ἱστορίαν
VALESII ANNOTATIONES.
mone posuerit. Alio item nomine suspecta mihi
videtur Rufini narratio. Aiteuim Rufinus Paphnu-
tium abduxisse secum Maximum Hierosolymorum
episcopum, priusquam in Athanasium sententia
promeretur. 'Atqui'constat Ablaximurn _in ea synodo
subscripsisse damnationi Athanasii. ltareni'm di-
serte tradit Socrates in libro secundo capite
οριιινο.
(45) Ἐτήσιον ταύτην ἑορτήν. Die scilich Ιξ
mensis Septembris. Eo enim die llierosolynritaui
quotannis-celebrabant Enezrnia martyrii sive busi-
licze Constantiniana, ut notavi in epistola de ana-
stasi et Martyrio lliei-osolymitano, quae ad calcem
anuotatiouuin Eusebianarum edita est.