PG 67, col. 1513
In inglese: The Ecclesiastical History of Sozomen 8.2
μᾶλλον λέγων, ὡς ἄριστα ὑποκρινόμενος, φωνῇ τε A tianis illie degentibus ecclesias ademerat. Acces-
καὶ βλέμματι, καὶ χαριεστάτῳ προσώπῳ τὸν ἀκροα- sit ad eum Sisinius ut eas recuperaret. Sed cum
τὴν ἐλεῖν ἱκανός· ἀλλὰ οἶος μὲν ἦν οὗτος ὁ ἀνὴρ, Leontius eas non redderet, imo Novatianos pro-
τάδε εἰρήσθω, εἰς ἀπόδειξιν ἦς ἔλαχε φύσεως, ἀγω- bris incesseret,tunquam indignos qui in Ecclesiam
γῆς τε καὶ βίου.
tiam eos tollere, dicens : Atenim, inquit Sisinius, nemo tantam agit pœnitentiam quantam ego. Per-
contanti autem Lυeontio rationem ejus pœnitentiæ : Eo quod te viderim, respondit Siainius. Multa
quoque alia ab illo scite dicta referuntur: nec paucos ejus libros exstare aiunt, satis elegantes.
Porro magis probabatur cum diceret : quippe qui optimerecitaret, et voce atque oculis et venustis-
simo vultu, ad alliciendos auditores esset aptissimus. Verum cujusmodi hic vir fuerit, hactenus
dictum sit ut illius ingenium et institutio ac vivendi ratio ex his perspici possit.
ΚEbΑΛ. r.
Περὶ ἀγωγῆς καὶ διαίτης , καὶ πολιτείας καὶ De institutione et de ratione victus, deque converεα-
σοφίαας , καὶ εἰς τὸν θρόνον παρόδου τοῦ με-
γάλου Τωάννου τοῦ Χρυσοστόμου· καὶ ὡς
ἀμπτοδὼν αὐτῷ καθίσταται Θεόφιλος d Ἀλε- evectus sit: et ut Τheophilus Alexrandrinus illi
ξανδρείας.
obstiterit.
Περὶ δὲ τοῦτον τὸν χρόνον Nεκταρίου τελευτήσαν- ʼ
τος, καὶ βουλῆς οὕσης τίνα δέοι χειροτονεῖν, ἄλλοι
μὲν ἄλλους ἐψηφίζοντο, καὶ οὐ τὰ αὐτὰ πᾶσιν ἐδόκει·
καὶ ὁ χρόνος ἐτρίβετο. Ἡν δέ τις ἐν Ἀντιοχείᾳ τῇ
παρʼ Ὁρόντῃ πρεσβύτερος, ᾧ ὄνομα Ἰωάννης, γένος
τῶν εὐπατριδῶν· ἀγαθὸς τὸν βίον, λέγειν τε καὶ
πείθειν δεινὸς, καὶ τοὺς κατʼ αὐτὸν ὑπερβάλλων ῥή-
τορας, ὡς καὶ Λιβάνιος ὁ Σύρος σοφιστὴς ἐμαρτύ-
ρησεν. Ἐνίκα γὰρ ἔμελλε τελευτᾷν, πυνθανομένων
τῶν ἐπιτηδείων τίς ἀντʼ αὐτοῦ ἔσται, λέγεται Ἰωάν-
νην εἰπεῖν, εἰ μὴ Χριστιανοὶ τοῦτον ἐσύλησαν. Πλεί-
στους δὲ τῶν αὐτοῦ ἀκουόντων (97) ἐπʼ Ἐκκλησίας,
εἰς ἀρετὴν ὡφέλησε, καὶ ὁμόφρονας αὐτῷ περὶ τὸ
Θεῖον ἐποίησε. Θείως γὰρ πολιτευόμενος, τὸν ἐκ τῆς impulit, et in doctrina fidei ut idem cum lpso
οἰκείας ἀρετῆς ἐνετίθει ζῆλον τοῖς ἀκροαταῖς· καὶ C εentirent efiecit. Nam cum vitam ageret plane di-
ἐπὶ τοῦτο ῥᾳδίως (98) ὡς οὐ τέχνῃ τινὶ καὶ δυνάμει
λόγου βιάζεται παραπλήσια δοξάζειν αὐτῷ· ἀλλʼ ὡς
ἔχει ἀληθείας (99), εἴλικρινῶς τὰς ἱερὰς ἐξηγεῖτο
Βίβλους· λόγος γὰρ ὑπὸ τῶν ἔργων κοσμούμενος,
πίστεως ἄξιος εἰκότως φαίνεται. Ἀνευ δὲ τούτων,
εἶρωνα καὶ τῶν ἰδίων λόγων κατήγορον ἀποφαίνει
τὸν λέγοντα, κἂν σπουδάζη διδάσκων. Τῷ δὲ κατʼ
ἀμφότερα εὐδοκιμεῖν προσῆν. Ἀγωγῇ μὲν γὰρ βίου
σώφρονι , καὶ πολιτείᾳ ἀκριβεῖ ἐχρῆτο· φράσει δὲ
λόγου σαφεῖ μετὰ λαμπρότητος· φύσεώς τε γὰρ εὖ
ἔσχε. Διδασκάλους δὲ, τῆς μὲν περὶ τοὺς ῥήτορας
ἀσκήσεως, Λιβάνιον· Ἀνδραγάθιον δὲ, τῶν περὶ
φιλοσοφίας λόγων. Προσδοκηθεὶς δὲ δίκας ἀγορεύειν
Socr. lih. V, c. 2 3.
VALESuI ANNoTNTIONES.
(7) λεστους δὲ τῶν αὐτοῦ ἀκουόντων. D interpretatione sacrorum Librorum. Hic est sensus
Joannes Langus qui Nicephorum Latine interpre- hujus loci : licet verba corrupta sint. In codice
tatus est, hæc de Libanii discipulis dici existi- Puhetiano scriptum inveni και ἐπὶ τοσοῦτον ῥᾳ-
mavit, qui, cum Joannem publice in ecclesia do- δίως, etc. Ego vero scribendum puto καὶ ἐπὶ τούτῳ.
centem audire consuevissent, ad Chrigti fidem eon- Quam lectonem in versione mea sum secutus.
versi sunt. Præstat tamen hæc de cunctis genera - At Niccphorus hunc Soxomeni locum ita expres-
liter, tam paganis, quam hæreticis intelligere, qui sit : καὶ ἐχειροῦτο ῥᾳδίως ἐντεῦθεν τοὺς πλείστους,
ad Joannem audiendum conluebant.
(98) Καὶ ἐπὶ τοῦτο ῥμδίως. Sensum quidem δή τινι καὶ ῥώμῃ gόγων πρὸς ἐαυτὸν ἕλκειν ἐκβιαζό-
huus loci satis perspicio. Supra enim dixit Sοαo- μενος· ἀλλʼ ὡς ἀληθὲς ἦν, ὅτιπερ εἰλινρινῶς τὰς
menus Jaannem in ecclesia concionantem audi- ἱερὰς ἐξηγεῖτο Εραφάς.
tores suos ad virtutis studium, et ad rectam atque
orthodoxam fidem traduxisse. Ac virtutis quidem adjeci adverbium εἰλικρινῶς, ex codice uhetiano,
studium eorum mentibus insinuasse exempto vitæ quod habetur etiam apud Nicephorum. Porr in
ac conversationis suæ : rectam vero fidem cis hoc loco mallem scribere ὡς ἔχει τὰ τῆς ἀλη-
persuasisse, non vi facundiæ, sed pura ac sincera θείας, ctc.
Pμrοn. Gu. IXXVII.
καὶ βλέμματι, καὶ χαριεστάτῳ προσώπῳ τὸν ἀκροα- sit ad eum Sisinius ut eas recuperaret. Sed cum
τὴν ἐλεῖν ἱκανός· ἀλλὰ οἶος μὲν ἦν οὗτος ὁ ἀνὴρ, Leontius eas non redderet, imo Novatianos pro-
τάδε εἰρήσθω, εἰς ἀπόδειξιν ἦς ἔλαχε φύσεως, ἀγω- bris incesseret,tunquam indignos qui in Ecclesiam
γῆς τε καὶ βίου.
tiam eos tollere, dicens : Atenim, inquit Sisinius, nemo tantam agit pœnitentiam quantam ego. Per-
contanti autem Lυeontio rationem ejus pœnitentiæ : Eo quod te viderim, respondit Siainius. Multa
quoque alia ab illo scite dicta referuntur: nec paucos ejus libros exstare aiunt, satis elegantes.
Porro magis probabatur cum diceret : quippe qui optimerecitaret, et voce atque oculis et venustis-
simo vultu, ad alliciendos auditores esset aptissimus. Verum cujusmodi hic vir fuerit, hactenus
dictum sit ut illius ingenium et institutio ac vivendi ratio ex his perspici possit.
ΚEbΑΛ. r.
Περὶ ἀγωγῆς καὶ διαίτης , καὶ πολιτείας καὶ De institutione et de ratione victus, deque converεα-
σοφίαας , καὶ εἰς τὸν θρόνον παρόδου τοῦ με-
γάλου Τωάννου τοῦ Χρυσοστόμου· καὶ ὡς
ἀμπτοδὼν αὐτῷ καθίσταται Θεόφιλος d Ἀλε- evectus sit: et ut Τheophilus Alexrandrinus illi
ξανδρείας.
obstiterit.
Περὶ δὲ τοῦτον τὸν χρόνον Nεκταρίου τελευτήσαν- ʼ
τος, καὶ βουλῆς οὕσης τίνα δέοι χειροτονεῖν, ἄλλοι
μὲν ἄλλους ἐψηφίζοντο, καὶ οὐ τὰ αὐτὰ πᾶσιν ἐδόκει·
καὶ ὁ χρόνος ἐτρίβετο. Ἡν δέ τις ἐν Ἀντιοχείᾳ τῇ
παρʼ Ὁρόντῃ πρεσβύτερος, ᾧ ὄνομα Ἰωάννης, γένος
τῶν εὐπατριδῶν· ἀγαθὸς τὸν βίον, λέγειν τε καὶ
πείθειν δεινὸς, καὶ τοὺς κατʼ αὐτὸν ὑπερβάλλων ῥή-
τορας, ὡς καὶ Λιβάνιος ὁ Σύρος σοφιστὴς ἐμαρτύ-
ρησεν. Ἐνίκα γὰρ ἔμελλε τελευτᾷν, πυνθανομένων
τῶν ἐπιτηδείων τίς ἀντʼ αὐτοῦ ἔσται, λέγεται Ἰωάν-
νην εἰπεῖν, εἰ μὴ Χριστιανοὶ τοῦτον ἐσύλησαν. Πλεί-
στους δὲ τῶν αὐτοῦ ἀκουόντων (97) ἐπʼ Ἐκκλησίας,
εἰς ἀρετὴν ὡφέλησε, καὶ ὁμόφρονας αὐτῷ περὶ τὸ
Θεῖον ἐποίησε. Θείως γὰρ πολιτευόμενος, τὸν ἐκ τῆς impulit, et in doctrina fidei ut idem cum lpso
οἰκείας ἀρετῆς ἐνετίθει ζῆλον τοῖς ἀκροαταῖς· καὶ C εentirent efiecit. Nam cum vitam ageret plane di-
ἐπὶ τοῦτο ῥᾳδίως (98) ὡς οὐ τέχνῃ τινὶ καὶ δυνάμει
λόγου βιάζεται παραπλήσια δοξάζειν αὐτῷ· ἀλλʼ ὡς
ἔχει ἀληθείας (99), εἴλικρινῶς τὰς ἱερὰς ἐξηγεῖτο
Βίβλους· λόγος γὰρ ὑπὸ τῶν ἔργων κοσμούμενος,
πίστεως ἄξιος εἰκότως φαίνεται. Ἀνευ δὲ τούτων,
εἶρωνα καὶ τῶν ἰδίων λόγων κατήγορον ἀποφαίνει
τὸν λέγοντα, κἂν σπουδάζη διδάσκων. Τῷ δὲ κατʼ
ἀμφότερα εὐδοκιμεῖν προσῆν. Ἀγωγῇ μὲν γὰρ βίου
σώφρονι , καὶ πολιτείᾳ ἀκριβεῖ ἐχρῆτο· φράσει δὲ
λόγου σαφεῖ μετὰ λαμπρότητος· φύσεώς τε γὰρ εὖ
ἔσχε. Διδασκάλους δὲ, τῆς μὲν περὶ τοὺς ῥήτορας
ἀσκήσεως, Λιβάνιον· Ἀνδραγάθιον δὲ, τῶν περὶ
φιλοσοφίας λόγων. Προσδοκηθεὶς δὲ δίκας ἀγορεύειν
Socr. lih. V, c. 2 3.
VALESuI ANNoTNTIONES.
(7) λεστους δὲ τῶν αὐτοῦ ἀκουόντων. D interpretatione sacrorum Librorum. Hic est sensus
Joannes Langus qui Nicephorum Latine interpre- hujus loci : licet verba corrupta sint. In codice
tatus est, hæc de Libanii discipulis dici existi- Puhetiano scriptum inveni και ἐπὶ τοσοῦτον ῥᾳ-
mavit, qui, cum Joannem publice in ecclesia do- δίως, etc. Ego vero scribendum puto καὶ ἐπὶ τούτῳ.
centem audire consuevissent, ad Chrigti fidem eon- Quam lectonem in versione mea sum secutus.
versi sunt. Præstat tamen hæc de cunctis genera - At Niccphorus hunc Soxomeni locum ita expres-
liter, tam paganis, quam hæreticis intelligere, qui sit : καὶ ἐχειροῦτο ῥᾳδίως ἐντεῦθεν τοὺς πλείστους,
ad Joannem audiendum conluebant.
(98) Καὶ ἐπὶ τοῦτο ῥμδίως. Sensum quidem δή τινι καὶ ῥώμῃ gόγων πρὸς ἐαυτὸν ἕλκειν ἐκβιαζό-
huus loci satis perspicio. Supra enim dixit Sοαo- μενος· ἀλλʼ ὡς ἀληθὲς ἦν, ὅτιπερ εἰλινρινῶς τὰς
menus Jaannem in ecclesia concionantem audi- ἱερὰς ἐξηγεῖτο Εραφάς.
tores suos ad virtutis studium, et ad rectam atque
orthodoxam fidem traduxisse. Ac virtutis quidem adjeci adverbium εἰλικρινῶς, ex codice uhetiano,
studium eorum mentibus insinuasse exempto vitæ quod habetur etiam apud Nicephorum. Porr in
ac conversationis suæ : rectam vero fidem cis hoc loco mallem scribere ὡς ἔχει τὰ τῆς ἀλη-
persuasisse, non vi facundiæ, sed pura ac sincera θείας, ctc.
Pμrοn. Gu. IXXVII.