PG 67, col. 420
τύπῳ δραματικῶς ἐξειργάζετο. Καὶ παντὶ μέτρῳ
ῥυθμικῷ ἐχρῆτο , ὅπως ἂν μηδεὶς τρόπος τῆς Ἐλλη-
νικῆς γλώττης τοῖς Χριστιανοῖς ἀνήκοος ⁸0 δὲ,
νεώτερος Ἀπολινάριος εὖ πρὸς τὸ λέγειν παρεσκευα-
σμένος , τὰ Εὐαγγέλια, καὶ τὰ ἀποστολικά δόγματα,
ἐν τύπῳ διαλόγων ἐξέθετο, καθά καὶ Πλάτων παρ’
Ἕλλησιν. Οὕτω μέν οὖν τῷ Χριστιανισμῴ χρειώδεις
φανέντες , τοῦ βασιλέως τὸ σόφισμα διὰ τῶν οίκείων
πόνων ἐνίκησαν. Ἀλλ’ ὴ πρόνοια τοῦ Θεοῦ κρείσσων
ἐγένετο, καὶ τῆς τούτων σπουδῆς, καὶ τῆς τοῦ
βασιλέως ὁρμῆς. '0 μὲν γὰρ νόμος, ούκ είς μακρὰν
ἀπέσϐη τῷ βασιλεί , ὡς προϊόντες δηλώσομενο τῶν δὲ
οἱ πόνοι, ἐν ἴσῳ τοῦ μὴ γραφῆναι λογίζονται b. Ἀλλ’
ἐρεῖ τις γοργῶς πρὸς ἡμᾶς ἀπαντῶν ⁶ Πῶς φῂς
προνοίᾳ Θεοῦ ταῦτα γενέσθαις Τὴν μὲν γάρ τοῦ
βασιλέως ταχεῖαν τελευτὴν, λυσιτελῆσαι τῷ Χριστια-
νισμῷ δῆλόν ἐστι. Τὸ δὲ παρερῤίφθαι τά τῶν
Ἀπολιναρίων χριστιανικὰ ποιήματα , καὶ πάλιν τοὺς
Χριστιανοὺς τὴν Ἑλλήνων μανθάνειν παιδείαν, οὐκέτι
τοῦτο λυσιτελεῖν τῷ Χριστιανισμῷ. Πρὸς βλάὸης γάρ
εἶναι τὴν Ἑλληνικὴν παιδείαν , πολυθεῒαν διδάσκουο
σαν. Πρὸς ταῦτα οὖν, τὰ ὑποπίπτοντα ἡμῖν ὡς οἷόν
τε λέξομεν. Ἡ Ἑλληνικὴ παίδευσις , οὔτε παρὰ τοῦ
Χριστοῦ , οὗτε παρὰ τῶν αὐτοῦ μαθητῶν , ἢ ὡς θεό-
πνευστος ἐδέχθη, ἢ ὡς ἐπιδλαϐὴς ἐξεϐλήθη. Καὶ
τοῦτο, ὡς ἡγοῦμαι, οὐκ ἀπρονοήτως ἐποίησαν. Πολλοὶ
γὰρ τῶν παρ’ Ἕλλησι φιλοσοφησάντων , ού μακρὰν
τοῦ γνῶναι τὸν Θεὸν ἐγένοντο. Καὶ γὰρ καὶπρὸς τοὺς
ἀπρονοησίαν εἰσάγοντας , οἷον Ἐπικουρίους , ἢ
ἄλλως ἐριστικοὺς, μετὰ τῆς λογικῆς ἐπιστήμης
γενναίως ἀπήντησαν , τὴν ἀμαθίαν αὐτῶν ἀνατρέο
ποντες · καὶ διὰ τούτων τῶν λόγων, χρειώδεις -μέν
τοῖς τὴν εὐσέϐειαν ἀγαπῶσι κατέστησανο ού μὴν
τῆς κεφαλῆς τοῦ λόγου ἐκράτησαν, τοῦ μὴ γνῶναι τὸ
ἀποκρυπτόμενον ἀπὸ τῶν γενεῶν καὶ ἀπὸ τῶν αἰώ-
νων κατὰ Χριστὸν μυστήριον. Καὶ τοῦθ’ οὕτως ἔχειν,
ἐντῇ πρὸς Ῥωμαίους Ἐπιστολῇ ό Ἀπόστολος δε ίκνυτι,
δι’ ὧν φησιν ⁶ Ἁποκαλύπτεται γὰρ ὀργὴ Θεοῦ ἀπ’
οὐρανῶν, ἐπὶ πᾶσαν ἀσέϐειαν καὶ ἀδικίαν dr-
VARIORUM ANNOTATIONES.
1580., 8°, quaenunc‘patri Apollinari, nunc (ilio
tribuitur. Patri rectius meo'judlcio aScribit Ge-
rardus Vossius, De histor. Graec. lib. tt, cap. 18,
(ευίρϋειιίοεοῐὶυετοιιι ego tragmdiam quas Christus,
patiens dicitur, et subiGreg‘.’ lflazian'zeui nomine
inter ejus Opera excudi solet. Filii librorum tra-
gmenta aliquot in Catenis veterqu in Job, in Psal—
t_nos, in Mattlne’um,_l.ueatn_, ete., reperiri'possunt.
Exstant etiam _G_r. Lat. epistola! dua: ad Basiliam
apud Cotcler. monument.- Eccles. Graec. tom. ll;
verum an genuina; sint, dubitari potest. Aubertus
illiramsnotis in ‘Hierouyt‘ui Catalogum meminit li;
belli cujusdam De aetatibus hominum, sub Apol-
linarii ‘nomine Leodici anno 1575 editi: de 'quo
quod [dicanti-non habeq,__u_tpote quem nunquam
.vidi. (Cave ibid. et pag. 205.)
ῥυθμικῷ ἐχρῆτο , ὅπως ἂν μηδεὶς τρόπος τῆς Ἐλλη-
νικῆς γλώττης τοῖς Χριστιανοῖς ἀνήκοος ⁸0 δὲ,
νεώτερος Ἀπολινάριος εὖ πρὸς τὸ λέγειν παρεσκευα-
σμένος , τὰ Εὐαγγέλια, καὶ τὰ ἀποστολικά δόγματα,
ἐν τύπῳ διαλόγων ἐξέθετο, καθά καὶ Πλάτων παρ’
Ἕλλησιν. Οὕτω μέν οὖν τῷ Χριστιανισμῴ χρειώδεις
φανέντες , τοῦ βασιλέως τὸ σόφισμα διὰ τῶν οίκείων
πόνων ἐνίκησαν. Ἀλλ’ ὴ πρόνοια τοῦ Θεοῦ κρείσσων
ἐγένετο, καὶ τῆς τούτων σπουδῆς, καὶ τῆς τοῦ
βασιλέως ὁρμῆς. '0 μὲν γὰρ νόμος, ούκ είς μακρὰν
ἀπέσϐη τῷ βασιλεί , ὡς προϊόντες δηλώσομενο τῶν δὲ
οἱ πόνοι, ἐν ἴσῳ τοῦ μὴ γραφῆναι λογίζονται b. Ἀλλ’
ἐρεῖ τις γοργῶς πρὸς ἡμᾶς ἀπαντῶν ⁶ Πῶς φῂς
προνοίᾳ Θεοῦ ταῦτα γενέσθαις Τὴν μὲν γάρ τοῦ
βασιλέως ταχεῖαν τελευτὴν, λυσιτελῆσαι τῷ Χριστια-
νισμῷ δῆλόν ἐστι. Τὸ δὲ παρερῤίφθαι τά τῶν
Ἀπολιναρίων χριστιανικὰ ποιήματα , καὶ πάλιν τοὺς
Χριστιανοὺς τὴν Ἑλλήνων μανθάνειν παιδείαν, οὐκέτι
τοῦτο λυσιτελεῖν τῷ Χριστιανισμῷ. Πρὸς βλάὸης γάρ
εἶναι τὴν Ἑλληνικὴν παιδείαν , πολυθεῒαν διδάσκουο
σαν. Πρὸς ταῦτα οὖν, τὰ ὑποπίπτοντα ἡμῖν ὡς οἷόν
τε λέξομεν. Ἡ Ἑλληνικὴ παίδευσις , οὔτε παρὰ τοῦ
Χριστοῦ , οὗτε παρὰ τῶν αὐτοῦ μαθητῶν , ἢ ὡς θεό-
πνευστος ἐδέχθη, ἢ ὡς ἐπιδλαϐὴς ἐξεϐλήθη. Καὶ
τοῦτο, ὡς ἡγοῦμαι, οὐκ ἀπρονοήτως ἐποίησαν. Πολλοὶ
γὰρ τῶν παρ’ Ἕλλησι φιλοσοφησάντων , ού μακρὰν
τοῦ γνῶναι τὸν Θεὸν ἐγένοντο. Καὶ γὰρ καὶπρὸς τοὺς
ἀπρονοησίαν εἰσάγοντας , οἷον Ἐπικουρίους , ἢ
ἄλλως ἐριστικοὺς, μετὰ τῆς λογικῆς ἐπιστήμης
γενναίως ἀπήντησαν , τὴν ἀμαθίαν αὐτῶν ἀνατρέο
ποντες · καὶ διὰ τούτων τῶν λόγων, χρειώδεις -μέν
τοῖς τὴν εὐσέϐειαν ἀγαπῶσι κατέστησανο ού μὴν
τῆς κεφαλῆς τοῦ λόγου ἐκράτησαν, τοῦ μὴ γνῶναι τὸ
ἀποκρυπτόμενον ἀπὸ τῶν γενεῶν καὶ ἀπὸ τῶν αἰώ-
νων κατὰ Χριστὸν μυστήριον. Καὶ τοῦθ’ οὕτως ἔχειν,
ἐντῇ πρὸς Ῥωμαίους Ἐπιστολῇ ό Ἀπόστολος δε ίκνυτι,
δι’ ὧν φησιν ⁶ Ἁποκαλύπτεται γὰρ ὀργὴ Θεοῦ ἀπ’
οὐρανῶν, ἐπὶ πᾶσαν ἀσέϐειαν καὶ ἀδικίαν dr-
VARIORUM ANNOTATIONES.
1580., 8°, quaenunc‘patri Apollinari, nunc (ilio
tribuitur. Patri rectius meo'judlcio aScribit Ge-
rardus Vossius, De histor. Graec. lib. tt, cap. 18,
(ευίρϋειιίοεοῐὶυετοιιι ego tragmdiam quas Christus,
patiens dicitur, et subiGreg‘.’ lflazian'zeui nomine
inter ejus Opera excudi solet. Filii librorum tra-
gmenta aliquot in Catenis veterqu in Job, in Psal—
t_nos, in Mattlne’um,_l.ueatn_, ete., reperiri'possunt.
Exstant etiam _G_r. Lat. epistola! dua: ad Basiliam
apud Cotcler. monument.- Eccles. Graec. tom. ll;
verum an genuina; sint, dubitari potest. Aubertus
illiramsnotis in ‘Hierouyt‘ui Catalogum meminit li;
belli cujusdam De aetatibus hominum, sub Apol-
linarii ‘nomine Leodici anno 1575 editi: de 'quo
quod [dicanti-non habeq,__u_tpote quem nunquam
.vidi. (Cave ibid. et pag. 205.)