PG 67, col. 788
In inglese: The Ecclesiastical History of Socrates Scholasticus 7.22
ὥστε πάντας. τοὺς τῷ Θεῷ ἱερωμένους τιμᾶν· ἐξ-
αιρέτως δὲ οὐς ἐπυνθάνετο ἐπʼ εὐλαβεία πλέον ἐκ-
πρέποντας. Λέγεται δὲ ὅτι τοῦ Κεβρῶν ἐπισκόπου (25)
ἐν Κωνσταντίνου πόλει τελευτήσαντος, στάγιον s
ἐπιζητῆσαι, καὶ σφόδρα ἐῤῥυπωμένον περιβαλέαθαι,
πιστεύσας μεταλαβεῖν τι ἐκ τῆς τοῦ τελευτήσαντος
ἀγιότητος. Δυσχειμέρου δέ ποτε γενοιένου τοῦ ἔτους,
τὰ συνήθη καὶ ὡρισμένα τῶν ἐν τῷ ἱπποδρομίῳ θεα-
μάτων, διὰ τὸν δῆμον ταῦτα ἐπιζητοῦντα, ἀναγκαίως
ἐπετέλει. Ὡς δὲ πεπληρωμένου ἀνδρῶν ἱπποδρόμου
ἐπέτεινεν ὁ χειμὼν, πολλοῦ νιφετοῦ καταῤῥαγέντος.
τότε δὴ τὴν ἐαυτοῦ γνώμην ὁ βασιλεὺς, οἴαν εἶχε
περὶ τὸ Θεῖον, δήλην καθίστησι, τῷ δήμῳ προσφωνή-
σας διὰ τῶν κηρύκων· Ἀλλὰ πολλῷ κρεῖσσον, ἔφη,
καταφρονήσαντας τῆς θέας, κοινῇ πάντας λιτανεῦσαι
Θεὸν, δπως ἀβλαβεῖς τοῦ ἐπικειμένου χειμῶνος
φυλαχθείημεν. Καὶ οὕπω πᾶν ἤρετο τὸ ἔπος, καὶ σὺν
χαρᾷ μεγίστῃ ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ λιτανεύοντες, ὕμνους
ἐκ συμφωνίας πάντες ἀνέπεμπον τῷ Θεῷ. Καὶ δλη
μὲν ἡ πόλις μία ἐκκλησία ἐγένετο. Θασιλεὺς δὲ μέσος
ἐξήρχετο τῶν ὕμνων, ἐν ἰδιωτικῷ σχήματι πορευό-
μενος, καὶ τῆς ἐλπίδος οὐχ ἤμαρτεν. Ὁ ἀὴρ γὰρ εἰς
τὸ εὐδιεινὸν μετεβάλλετο· καὶ ἐκ σιτοδείας, ἡ τοῦ
Θεοῦ φιλανθρωπία εὐετηρίαν παρεῖχε τοῖς σύμπασιν.
Εἰ δέ ποτε πόλεμος ἐκινεῖτο, κατὰ τὸν Δαβῦ τῷ Θεῷ
προσέφευγεν, εἰδὼς αὐτὸν τῶν πολέμων εἶναι ταμίαν,
καὶ εὐχῇ τούτους κατώρθου. Λὐτίκα γοῦν ὀλίγον
μετὰ τὸν πρὸς Πέρσας πόλεμον τοῦ βασιλέως Ὁνω
ρίου τελευτήσαντος, ἐν ὑπατείᾳ Ἀσκληπιοδότου καὶ
Μαριανοῦ, τῇ πεντεκαιδεκάτῃ τοῦ Αὐγούστου μη-
νὸς (26), ὅπως τὸν τύραννον Ἰωάννην Θεῷ πιστεῦ-
σας ἐτροπώσατο, διηγήσομαι. Ἀξια γὰρ μνήμης
κρίνω τὰ τότε.γενόμενα. Ὁτι οἶα ἐπὶ Μωῦσέως τοῖς
Ἐβραίοις ὑπῆρξε τὴν Ἐρυθρὰνθάλασσαν διαβαίνουσι,
τοιαῦτα καὶ τοῖς αὐτοῦ στρατηγοῖς, ἡνίκα αὐτοὺς
ἐπὶ τὸν τύραννον ἔπεμψεν. Ἀπερ διὰ βραχέων ἐκθή-
σομαι, τὸ μέγεθος αὐτῶν, ἰδίας πραγματείας δεόμε-
νον, ἑτέροις παρείς.
precibus suis victoriam promerebatur. Opportune igitur hoc loco commemorabo qua ratione, paulo
post lPersicum bellum, cum imperator Honorius defunctus essct, Asclepiodoto et Mariniano consu-
lihus, die xvm Κalendas Septembris, ipse Joannemm tyrannum Deo confisus superaverit. Etenim ca quæ
tum contigerunt, meo quidem judicio, dignissima sunt memoratu. Quæ enim lIebræis olim duce
(25) Χεβρῶν ἐπιισκόπου. Quæ fuerit urbs ista, ldem scrihit Τhoophanes in Chronicο. Sed Olym-
æque mihi r ignotum est, ac nomen ejus episcopi. piodorus dissentit. qui lonorium die sexto Κalcn-
brarii non semcl errarunt. Idem. Olympiodorus,
Cedrenus ct Philostorgius. lib. X, num. 1S, Ho-
norium aquæ intercutis morbo obiisse produnt. Mor-
tuus est, non Romr, ut Τheophanes et auctor Mi-
scellæ, quem Baronius secutus est, seribunt; sed
Ravennæ, ut tam in Eastis ldatii quam in Chro-
nico lcgitur, idque leges Codiciς Τheodosiani hoc
anno, mense Augusto, Ravennæ ab eo datæ, mani-
festum faciunt; cum nullæ Romæ hoc anno ab eo
emissæ legantur. Natus erat lonorius anno 384,
die 9 Septembris, ideoque (mortuus cum sit di 15
mensis Aug. anni ἐ23) vixit aunos 38, menses I1,
dies 7. (Ant. Pagi, ad ann. 23, n. 2).
αιρέτως δὲ οὐς ἐπυνθάνετο ἐπʼ εὐλαβεία πλέον ἐκ-
πρέποντας. Λέγεται δὲ ὅτι τοῦ Κεβρῶν ἐπισκόπου (25)
ἐν Κωνσταντίνου πόλει τελευτήσαντος, στάγιον s
ἐπιζητῆσαι, καὶ σφόδρα ἐῤῥυπωμένον περιβαλέαθαι,
πιστεύσας μεταλαβεῖν τι ἐκ τῆς τοῦ τελευτήσαντος
ἀγιότητος. Δυσχειμέρου δέ ποτε γενοιένου τοῦ ἔτους,
τὰ συνήθη καὶ ὡρισμένα τῶν ἐν τῷ ἱπποδρομίῳ θεα-
μάτων, διὰ τὸν δῆμον ταῦτα ἐπιζητοῦντα, ἀναγκαίως
ἐπετέλει. Ὡς δὲ πεπληρωμένου ἀνδρῶν ἱπποδρόμου
ἐπέτεινεν ὁ χειμὼν, πολλοῦ νιφετοῦ καταῤῥαγέντος.
τότε δὴ τὴν ἐαυτοῦ γνώμην ὁ βασιλεὺς, οἴαν εἶχε
περὶ τὸ Θεῖον, δήλην καθίστησι, τῷ δήμῳ προσφωνή-
σας διὰ τῶν κηρύκων· Ἀλλὰ πολλῷ κρεῖσσον, ἔφη,
καταφρονήσαντας τῆς θέας, κοινῇ πάντας λιτανεῦσαι
Θεὸν, δπως ἀβλαβεῖς τοῦ ἐπικειμένου χειμῶνος
φυλαχθείημεν. Καὶ οὕπω πᾶν ἤρετο τὸ ἔπος, καὶ σὺν
χαρᾷ μεγίστῃ ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ λιτανεύοντες, ὕμνους
ἐκ συμφωνίας πάντες ἀνέπεμπον τῷ Θεῷ. Καὶ δλη
μὲν ἡ πόλις μία ἐκκλησία ἐγένετο. Θασιλεὺς δὲ μέσος
ἐξήρχετο τῶν ὕμνων, ἐν ἰδιωτικῷ σχήματι πορευό-
μενος, καὶ τῆς ἐλπίδος οὐχ ἤμαρτεν. Ὁ ἀὴρ γὰρ εἰς
τὸ εὐδιεινὸν μετεβάλλετο· καὶ ἐκ σιτοδείας, ἡ τοῦ
Θεοῦ φιλανθρωπία εὐετηρίαν παρεῖχε τοῖς σύμπασιν.
Εἰ δέ ποτε πόλεμος ἐκινεῖτο, κατὰ τὸν Δαβῦ τῷ Θεῷ
προσέφευγεν, εἰδὼς αὐτὸν τῶν πολέμων εἶναι ταμίαν,
καὶ εὐχῇ τούτους κατώρθου. Λὐτίκα γοῦν ὀλίγον
μετὰ τὸν πρὸς Πέρσας πόλεμον τοῦ βασιλέως Ὁνω
ρίου τελευτήσαντος, ἐν ὑπατείᾳ Ἀσκληπιοδότου καὶ
Μαριανοῦ, τῇ πεντεκαιδεκάτῃ τοῦ Αὐγούστου μη-
νὸς (26), ὅπως τὸν τύραννον Ἰωάννην Θεῷ πιστεῦ-
σας ἐτροπώσατο, διηγήσομαι. Ἀξια γὰρ μνήμης
κρίνω τὰ τότε.γενόμενα. Ὁτι οἶα ἐπὶ Μωῦσέως τοῖς
Ἐβραίοις ὑπῆρξε τὴν Ἐρυθρὰνθάλασσαν διαβαίνουσι,
τοιαῦτα καὶ τοῖς αὐτοῦ στρατηγοῖς, ἡνίκα αὐτοὺς
ἐπὶ τὸν τύραννον ἔπεμψεν. Ἀπερ διὰ βραχέων ἐκθή-
σομαι, τὸ μέγεθος αὐτῶν, ἰδίας πραγματείας δεόμε-
νον, ἑτέροις παρείς.
precibus suis victoriam promerebatur. Opportune igitur hoc loco commemorabo qua ratione, paulo
post lPersicum bellum, cum imperator Honorius defunctus essct, Asclepiodoto et Mariniano consu-
lihus, die xvm Κalendas Septembris, ipse Joannemm tyrannum Deo confisus superaverit. Etenim ca quæ
tum contigerunt, meo quidem judicio, dignissima sunt memoratu. Quæ enim lIebræis olim duce
(25) Χεβρῶν ἐπιισκόπου. Quæ fuerit urbs ista, ldem scrihit Τhoophanes in Chronicο. Sed Olym-
æque mihi r ignotum est, ac nomen ejus episcopi. piodorus dissentit. qui lonorium die sexto Κalcn-
brarii non semcl errarunt. Idem. Olympiodorus,
Cedrenus ct Philostorgius. lib. X, num. 1S, Ho-
norium aquæ intercutis morbo obiisse produnt. Mor-
tuus est, non Romr, ut Τheophanes et auctor Mi-
scellæ, quem Baronius secutus est, seribunt; sed
Ravennæ, ut tam in Eastis ldatii quam in Chro-
nico lcgitur, idque leges Codiciς Τheodosiani hoc
anno, mense Augusto, Ravennæ ab eo datæ, mani-
festum faciunt; cum nullæ Romæ hoc anno ab eo
emissæ legantur. Natus erat lonorius anno 384,
die 9 Septembris, ideoque (mortuus cum sit di 15
mensis Aug. anni ἐ23) vixit aunos 38, menses I1,
dies 7. (Ant. Pagi, ad ann. 23, n. 2).