PG 69, col. 696
sumuma gnominia notatus: etenim legali jure exse- Θεῷ, καὶ πληροῦν ἐννόμως τὰ νενομισμένα. - Ταὐ-
της ἔνεκα τῆς αἰτίας λελέπρωται παραχρῆμα, καὶ
ἦν ἀτιμώτατος· μιαρὸς γὰρ κατὰ τὸν νόμον ὁ τῷ τῆς
λέπρας πάθει κατισχημένος.
Εxriss in codice Pencro multa adhuc erant Cyrili fragmenta, quæ quartam Regum librumm illustrabantς
sed quia hæe in Exeehis regis historia rersabantur, quam iisdem plerumque verbis habemus tum f7ʼ Reg.
ap. XvI-X, tum etiam apud Jsaiam caap. ααX-xXX, hinc accidit ut Cgrillus, explanato jam ab se lsaia,
pauca deinceps in commentariis ad hanc libri quarti Regum partem scripserit, quatenus nempe de Eαechiæ
fastis sermo erar. ernmtamen catenæ enetæ auctor, Cgrilli fragmenta exæ fsaia ad Reges transtulitς quæ
go, utpote fam in imapressis ad fsaiam commentariis obvia, prætermittere debui; paucis illis exæceptis quæ in
eneto codice nova adhuc esse idebantar. Porro in codicibus Vaticanis vix aliquid hujusmodi reperiebam.
Vera. 34. Uod t Deus Æari etc. Num Samariam Ποῦ ἔστιν d Θεός ἐἰμάῖ; κ. τ. λ. Ὁαι ἐξελαστο
Σαμάρειαν ἐκ χερός μouς
Κυρλλοn. Ὁήθη γὰρ ίσως ὁ βάρβαρος ἔχων μετὰ
τοῦ φρονήματος καὶ τὴν γλῶτταν, ὅτι καθʼ ἕνα τῶν
ψευδωνύμων θεῶν ἐστιν ὁ γῆς τε καὶ οὐρανοῦ δε-
σπότης καὶ τῶν ὅλων γενεσιουργὸς καὶ Κύριος· ἔθος
δὴ εἶναι τοῖς οὐκ εἰδόσι Θεὸν κατακερτομεῖν ἔσθʼ ὅτε
τὴν τῶν ἀγίων ἐλπίδα· καὶ ὅτι οὐκ ἂν ῥυσθεῖεν παρὰ
Θεοῦ λέγειν ἀποτολμᾷν. - Οὐκ ἠγνόησε δὲ, ὅτι τοὺς
μὲν ψευδωνύμους θεοὺς αἱ ἀνθρώπων εἰργάσαντο
χεῖρες· ὁ δὲ φύσει τε καὶ ἀληθῶς, ὑπʼ οὐδενὸς αε-
ποίηται, παρήγαγε δὲ μᾶλλον αὐτὸς εἰς ὕπαρξιν τὰ
οὐκ ὄντα ποτέ. -. lλω οὖν Σαμάρεια, Θεοῦ συστέλ-
λοντος τὴν ἐπικουρίαν. Καὶ, ὡς ἔφην φθάσας, κἂν
μηδεὶς τῶν παρʼ Ἐλλησι λεγομένων θεῶν σέσωκε
τὴν ἐαυτοῦ, τοῦτο πρὸς Θεὸν οὐδὲν, τὸν ἀληθῶς καὶ
φύσει ὄντα καὶ μέγαν. θἱ μὲν γὰρ ἐκ τέχνης ἀνθρω-
πίνης διέλαχον τὸ κὰνγοῦν ὁρᾶσθαι μόνον ὁ δὲ κατ-
εξουσιάζει τῶν ὅλων, τῶν δυνάμεων ὑπάρχων Κύ-
ρtος.ν
Δέῥῥηξε τὸ ἔμέτιια αὐτοῦ.
Κυρίλλου. Ὁρᾷς ὅπως, ἀμελήσας τῶν καθʼ ἑαυ-
τὸν, λυπεῖται hὰ Θεὸν, καὶ ζητεῖ τὴν ἐκδίκησιν;
Διέῤῥηξε, φησὶ, τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ περιεβάλετο
σάκκον, καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον Κυρίου »Καὶ ποία
τις ἦν ἡ πρόφασις τοῦ περιῥῥήγνυσθαι τὰ ἄμφια;
Ἐθος ἦν Ἰουδαίοις (2) ἐπὶ ταῖς κατὰ Θεοῦ δυσφη-
μίαις τοῦτο δρᾷν· ὅπερ καὶ ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις ὑπὸ
Καῖάφα γεγενῆσθαι ἱστόρηται.
Ἐκοψα τὸ μέγεθος τῆς κέδρου αὐτοῦ.
Κυρίλλου. ἐὐτοῦ, τίνος; Τοῦ Λιβάνου, ἤτοι τῆς
Ἰουδαίας. ψος δὲ κέδρου τὴν παρʼ αὐτοῖς βασιλείαν
φησί. - Ἐμελλε γὰρ τῆς Ἐζεκίου βασιλείας εἰς
ὕψος αἴρεσθαι τὰ αὐχήματα.
Καὶ θήσω, φησὶ, τὰ ἄγκαστρά μου ἐν τοῖς μυ-
κτῆρσί σου, καὶ χαλνόν ἐν τοῖς χείλεσί σου.
Κυρίλλου. Πρὸς τὸ μὴ τοιαῦτα φθέγγεσθαι τολ-
μᾷν. Πλὴν εἰ καὶ μὴ συναπήλαυσε (3) τῷ πλήθει διὰ
τὴν εἰρημένην αἰτίαν, διʼ ἢν καὶ Φαραὼ τῶν λοιπῶν
Aἰγυπτίων κολαζομένων θεωρὸς ἐφυλάττετο, ὅμως
γοῦν τοὺς αὐτοῦ παῖδας εὗρεν ἑαυτοῦ φονέας, ἐπὶ
τῆς οἴκείας γενόμενος γῆς.
(2) Confer Cyrilli editionem ad lsaam, p. 41-
(3) begisse videtur interpres συναπώλετο.
της ἔνεκα τῆς αἰτίας λελέπρωται παραχρῆμα, καὶ
ἦν ἀτιμώτατος· μιαρὸς γὰρ κατὰ τὸν νόμον ὁ τῷ τῆς
λέπρας πάθει κατισχημένος.
Εxriss in codice Pencro multa adhuc erant Cyrili fragmenta, quæ quartam Regum librumm illustrabantς
sed quia hæe in Exeehis regis historia rersabantur, quam iisdem plerumque verbis habemus tum f7ʼ Reg.
ap. XvI-X, tum etiam apud Jsaiam caap. ααX-xXX, hinc accidit ut Cgrillus, explanato jam ab se lsaia,
pauca deinceps in commentariis ad hanc libri quarti Regum partem scripserit, quatenus nempe de Eαechiæ
fastis sermo erar. ernmtamen catenæ enetæ auctor, Cgrilli fragmenta exæ fsaia ad Reges transtulitς quæ
go, utpote fam in imapressis ad fsaiam commentariis obvia, prætermittere debui; paucis illis exæceptis quæ in
eneto codice nova adhuc esse idebantar. Porro in codicibus Vaticanis vix aliquid hujusmodi reperiebam.
Vera. 34. Uod t Deus Æari etc. Num Samariam Ποῦ ἔστιν d Θεός ἐἰμάῖ; κ. τ. λ. Ὁαι ἐξελαστο
Σαμάρειαν ἐκ χερός μouς
Κυρλλοn. Ὁήθη γὰρ ίσως ὁ βάρβαρος ἔχων μετὰ
τοῦ φρονήματος καὶ τὴν γλῶτταν, ὅτι καθʼ ἕνα τῶν
ψευδωνύμων θεῶν ἐστιν ὁ γῆς τε καὶ οὐρανοῦ δε-
σπότης καὶ τῶν ὅλων γενεσιουργὸς καὶ Κύριος· ἔθος
δὴ εἶναι τοῖς οὐκ εἰδόσι Θεὸν κατακερτομεῖν ἔσθʼ ὅτε
τὴν τῶν ἀγίων ἐλπίδα· καὶ ὅτι οὐκ ἂν ῥυσθεῖεν παρὰ
Θεοῦ λέγειν ἀποτολμᾷν. - Οὐκ ἠγνόησε δὲ, ὅτι τοὺς
μὲν ψευδωνύμους θεοὺς αἱ ἀνθρώπων εἰργάσαντο
χεῖρες· ὁ δὲ φύσει τε καὶ ἀληθῶς, ὑπʼ οὐδενὸς αε-
ποίηται, παρήγαγε δὲ μᾶλλον αὐτὸς εἰς ὕπαρξιν τὰ
οὐκ ὄντα ποτέ. -. lλω οὖν Σαμάρεια, Θεοῦ συστέλ-
λοντος τὴν ἐπικουρίαν. Καὶ, ὡς ἔφην φθάσας, κἂν
μηδεὶς τῶν παρʼ Ἐλλησι λεγομένων θεῶν σέσωκε
τὴν ἐαυτοῦ, τοῦτο πρὸς Θεὸν οὐδὲν, τὸν ἀληθῶς καὶ
φύσει ὄντα καὶ μέγαν. θἱ μὲν γὰρ ἐκ τέχνης ἀνθρω-
πίνης διέλαχον τὸ κὰνγοῦν ὁρᾶσθαι μόνον ὁ δὲ κατ-
εξουσιάζει τῶν ὅλων, τῶν δυνάμεων ὑπάρχων Κύ-
ρtος.ν
Δέῥῥηξε τὸ ἔμέτιια αὐτοῦ.
Κυρίλλου. Ὁρᾷς ὅπως, ἀμελήσας τῶν καθʼ ἑαυ-
τὸν, λυπεῖται hὰ Θεὸν, καὶ ζητεῖ τὴν ἐκδίκησιν;
Διέῤῥηξε, φησὶ, τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ περιεβάλετο
σάκκον, καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον Κυρίου »Καὶ ποία
τις ἦν ἡ πρόφασις τοῦ περιῥῥήγνυσθαι τὰ ἄμφια;
Ἐθος ἦν Ἰουδαίοις (2) ἐπὶ ταῖς κατὰ Θεοῦ δυσφη-
μίαις τοῦτο δρᾷν· ὅπερ καὶ ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις ὑπὸ
Καῖάφα γεγενῆσθαι ἱστόρηται.
Ἐκοψα τὸ μέγεθος τῆς κέδρου αὐτοῦ.
Κυρίλλου. ἐὐτοῦ, τίνος; Τοῦ Λιβάνου, ἤτοι τῆς
Ἰουδαίας. ψος δὲ κέδρου τὴν παρʼ αὐτοῖς βασιλείαν
φησί. - Ἐμελλε γὰρ τῆς Ἐζεκίου βασιλείας εἰς
ὕψος αἴρεσθαι τὰ αὐχήματα.
Καὶ θήσω, φησὶ, τὰ ἄγκαστρά μου ἐν τοῖς μυ-
κτῆρσί σου, καὶ χαλνόν ἐν τοῖς χείλεσί σου.
Κυρίλλου. Πρὸς τὸ μὴ τοιαῦτα φθέγγεσθαι τολ-
μᾷν. Πλὴν εἰ καὶ μὴ συναπήλαυσε (3) τῷ πλήθει διὰ
τὴν εἰρημένην αἰτίαν, διʼ ἢν καὶ Φαραὼ τῶν λοιπῶν
Aἰγυπτίων κολαζομένων θεωρὸς ἐφυλάττετο, ὅμως
γοῦν τοὺς αὐτοῦ παῖδας εὗρεν ἑαυτοῦ φονέας, ἐπὶ
τῆς οἴκείας γενόμενος γῆς.
(2) Confer Cyrilli editionem ad lsaam, p. 41-
(3) begisse videtur interpres συναπώλετο.