PG 69, col. 739
Vers. 7. Muti dicunt: Quis ostendet sobis bona
Pauci quidem, inquit, probi simul et philoso-
phandi gnari, inconcussam in Deo spem retinent :
confidunt enim ei incomprehensibllia bona promit-
tenti; multi autem, id est vaga plebs atque indis-
tincta, vesamniæ dedita, præsentem carnalis impuri-
tatis usum speratis bonis anteponens ait : « Quis
ostendet nobis bona? » lllorum videlicet, qui Dei
gubernationem loccifaciunt, verba hæc sunt: Ubi-
nam Dei providentia in tanta Q9humanarum rerum
perturbatfone? Et dum alii deliciis dilluunt, nos
vero egestate extremisque malis conlictamur, quod-
nam divinæ curæ indicium superest?
Vers. 7. Signatum est super nos lumen vultus
tui, Domine.
Abstrusiore mysticoque sensu (1), vultus Dei
Patris inteligitur ilius; lumnen autem ex ipso ad
nos missum Spiritus, quo obsignati fuimus, ad
primigeniam imaginem relormati : a quo etiam vera
bona edocti fuimous, quibus intellectuale gandium in
mentem et cor recepimus, in futurorum bonorum
spe confirmati.
Angeli quidem faciem Dei semper vident ⁵⁹, ho-
mines autem faciei ejus lumen. acies porro Dei cst
terrenarum omnium rerum spiritslis contemplatio;
lumen vero facici, harum ipsarum partialis co-
gnitio : siquidem, prout sapienti illi feminæ Τhe-
cuitidi videbatur ⁴⁹, angclus Dei erat David, quia
cuncta quæ fiebant in terris noverat.
Quinam demum est vultus Dei Patris, cujus su-
per nos lumen signatum es? Nempe Dei ilius,
imago simillima: proptercaque dicens : « Qui vidit
me, vidit Patrem meum ⁴. » Ita vero in nobis signa-
tus est, nt conformes nos sibi fecerit, et sui spiritus
illuminationem, ivinæ instar imaginis, credenti-
bus impresserit.
Vars. 8. Dedisti æitiam in corde meo, etc.
ltique illos, inquit, miror qui dicere audent:
« Quis ostendet nobis bona ⁴? » cum reapse queant
ex præsentibus certiores fieri futurorum. Namque
arrbam futuræ abundanter bonitatisrecepimus hanc
in mundo clementiam Creatoris ac providentiara.
arga enim manu suppeditat vitæ necessaria, de-
uittitque cœlo pluvias, et agrorum fructus ῷer tem-
pora germinat. Qui ergo vitæ hujus copiose ali-
menta præbet, cur mentiri credatur cum alia post
hanc vitam largiturum se promittit? Mihi ergo in
corde dedisti lætitiam.
Varε. 9. In pace in idipsum dormiam et soporabor,
quia tu,,Domine, singulariter, etc,
Vorba in idipsum significant, una cum aliis san-
Matth. Xm, 10. ss II Reg. Xιτ, 20. ⁴¹ Joan. Xv, 9. ⁴ PeaI. ν, 7.
(1) Ita dicit, quia alius quoque versiculi sensus cognoscitur.
Pauci quidem, inquit, probi simul et philoso-
phandi gnari, inconcussam in Deo spem retinent :
confidunt enim ei incomprehensibllia bona promit-
tenti; multi autem, id est vaga plebs atque indis-
tincta, vesamniæ dedita, præsentem carnalis impuri-
tatis usum speratis bonis anteponens ait : « Quis
ostendet nobis bona? » lllorum videlicet, qui Dei
gubernationem loccifaciunt, verba hæc sunt: Ubi-
nam Dei providentia in tanta Q9humanarum rerum
perturbatfone? Et dum alii deliciis dilluunt, nos
vero egestate extremisque malis conlictamur, quod-
nam divinæ curæ indicium superest?
Vers. 7. Signatum est super nos lumen vultus
tui, Domine.
Abstrusiore mysticoque sensu (1), vultus Dei
Patris inteligitur ilius; lumnen autem ex ipso ad
nos missum Spiritus, quo obsignati fuimus, ad
primigeniam imaginem relormati : a quo etiam vera
bona edocti fuimous, quibus intellectuale gandium in
mentem et cor recepimus, in futurorum bonorum
spe confirmati.
Angeli quidem faciem Dei semper vident ⁵⁹, ho-
mines autem faciei ejus lumen. acies porro Dei cst
terrenarum omnium rerum spiritslis contemplatio;
lumen vero facici, harum ipsarum partialis co-
gnitio : siquidem, prout sapienti illi feminæ Τhe-
cuitidi videbatur ⁴⁹, angclus Dei erat David, quia
cuncta quæ fiebant in terris noverat.
Quinam demum est vultus Dei Patris, cujus su-
per nos lumen signatum es? Nempe Dei ilius,
imago simillima: proptercaque dicens : « Qui vidit
me, vidit Patrem meum ⁴. » Ita vero in nobis signa-
tus est, nt conformes nos sibi fecerit, et sui spiritus
illuminationem, ivinæ instar imaginis, credenti-
bus impresserit.
Vars. 8. Dedisti æitiam in corde meo, etc.
ltique illos, inquit, miror qui dicere audent:
« Quis ostendet nobis bona ⁴? » cum reapse queant
ex præsentibus certiores fieri futurorum. Namque
arrbam futuræ abundanter bonitatisrecepimus hanc
in mundo clementiam Creatoris ac providentiara.
arga enim manu suppeditat vitæ necessaria, de-
uittitque cœlo pluvias, et agrorum fructus ῷer tem-
pora germinat. Qui ergo vitæ hujus copiose ali-
menta præbet, cur mentiri credatur cum alia post
hanc vitam largiturum se promittit? Mihi ergo in
corde dedisti lætitiam.
Varε. 9. In pace in idipsum dormiam et soporabor,
quia tu,,Domine, singulariter, etc,
Vorba in idipsum significant, una cum aliis san-
Matth. Xm, 10. ss II Reg. Xιτ, 20. ⁴¹ Joan. Xv, 9. ⁴ PeaI. ν, 7.
(1) Ita dicit, quia alius quoque versiculi sensus cognoscitur.