PG 70, col. 19
me non intellexit. stam si emat quis bovem,
illum utique habebit ad rei rusticae munera uti-
lissimum, sive terram arare velit, sive in area
triturare, et frumenti paleam excutere. Si vero
quis asinum coemat, naturae etiam motu et
impulsu vocatur ad obsequium et pro bis quae
jacent in przcsepibus subjectionem quasi repen-
dit et obedientiam. Onus enim ltajulat volens,
et herilis laboris litsocius ac particeps. At haec
quidem ita se habent in bis. Israel autem sapiens,
in legis prcdagogia initiatus, quo id quod e re
est, intelligere posset, majestatem Dei-multis et Β
admirabilibus signis edoctus, asino et bove in-
feriorem se praestat, et ε brutis mansuetudine
et probitate superatus, Dominum ignoravit. Bene
sane illud dixit:Non novit, non intellexit. Ta-
tuetsi enim, ut dixi, gloriam et majestatem Dei
didicerat, tamen quodin ellrenatam quamdam
perversitatem prolapsus est, propterea ei qui
non noverat, non dissimilis fuit. Quod ni ita
vere esset, neutiquam dixisset ligno: «Deus meus
es tu, ι et lapidi : ι Tu genuisti me. ι Unde et
ι, obstupuit, ι inquit, ι ctelum super hoc, et vehe-
menter supra modum inhorruit, dicit Dominus.
Quia duo mala patravit populus meus: me
dereliquerunt fontem aquae vivae, et foderuntc
sibi cisternas contritas, qua: non poterunt aquam
continere ⁸. ι Posset autem hoc Christo accommo-
dari. ut dicat de illis : lsraei vero me non novit,
et populus me non intellexit. Siquidem perillum
facta est illa etiam antiqua redemptio. Et posita
est lex ad tempus usque correctionis, sicuti
scriptum est. Cum autem umbra nullo modo nos
iustificam posset, illuxit nobis in carne unigeni-
tnm Dei Verbum, ut lidc ad ipsum accedentes
iustificaret, eta morte atque peccato liberaret ⁷.
5 Verumtamen eum non novit lsrael quantumvis
aperte dicentem; ‹ Αωειι,ειιιεη dico vobis, qui
sermonem meum audit, et credit ei qui misit me,
hibet Vitam aeternam, et in judicium non venit,
sed transiit ex morte ad vitam . ⁸»
τῷ πέμψαντί με, ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ είς κρίσιν οὑκ ἔρχεται, ἀλλά μεταϐέϐηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εὶς
τὴν ζωήν. ι ,
Vens. Δ. \‘ce gens peccatrix,populus plenus peccatis,
semen nequam, filii scelesti, dereliquistis Dominum,
et concitasti: ad iracundiam Sanctumlsrael.
Bepudii modo Optimejam exposito, et magnitudine
bruta; eorum insulsitatis demonstrata, transfert sta-
tim oratiouem partim ad eorum miseria: praedica-
tionem, partim ad territationem. Decet enim, opi-
nor, in primis personam proltltetre, tantum noneos
deplorare, et ex immenso zelo pietatis insurgere ac
dicere: νω genti improbat, populo vitiis onusto, se-
' llebr. Ix, l0. ⁸ Ιοιιη·, v, 9.4
⁸ Jerem. ιι, 19. seq.
illum utique habebit ad rei rusticae munera uti-
lissimum, sive terram arare velit, sive in area
triturare, et frumenti paleam excutere. Si vero
quis asinum coemat, naturae etiam motu et
impulsu vocatur ad obsequium et pro bis quae
jacent in przcsepibus subjectionem quasi repen-
dit et obedientiam. Onus enim ltajulat volens,
et herilis laboris litsocius ac particeps. At haec
quidem ita se habent in bis. Israel autem sapiens,
in legis prcdagogia initiatus, quo id quod e re
est, intelligere posset, majestatem Dei-multis et Β
admirabilibus signis edoctus, asino et bove in-
feriorem se praestat, et ε brutis mansuetudine
et probitate superatus, Dominum ignoravit. Bene
sane illud dixit:Non novit, non intellexit. Ta-
tuetsi enim, ut dixi, gloriam et majestatem Dei
didicerat, tamen quodin ellrenatam quamdam
perversitatem prolapsus est, propterea ei qui
non noverat, non dissimilis fuit. Quod ni ita
vere esset, neutiquam dixisset ligno: «Deus meus
es tu, ι et lapidi : ι Tu genuisti me. ι Unde et
ι, obstupuit, ι inquit, ι ctelum super hoc, et vehe-
menter supra modum inhorruit, dicit Dominus.
Quia duo mala patravit populus meus: me
dereliquerunt fontem aquae vivae, et foderuntc
sibi cisternas contritas, qua: non poterunt aquam
continere ⁸. ι Posset autem hoc Christo accommo-
dari. ut dicat de illis : lsraei vero me non novit,
et populus me non intellexit. Siquidem perillum
facta est illa etiam antiqua redemptio. Et posita
est lex ad tempus usque correctionis, sicuti
scriptum est. Cum autem umbra nullo modo nos
iustificam posset, illuxit nobis in carne unigeni-
tnm Dei Verbum, ut lidc ad ipsum accedentes
iustificaret, eta morte atque peccato liberaret ⁷.
5 Verumtamen eum non novit lsrael quantumvis
aperte dicentem; ‹ Αωειι,ειιιεη dico vobis, qui
sermonem meum audit, et credit ei qui misit me,
hibet Vitam aeternam, et in judicium non venit,
sed transiit ex morte ad vitam . ⁸»
τῷ πέμψαντί με, ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ είς κρίσιν οὑκ ἔρχεται, ἀλλά μεταϐέϐηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εὶς
τὴν ζωήν. ι ,
Vens. Δ. \‘ce gens peccatrix,populus plenus peccatis,
semen nequam, filii scelesti, dereliquistis Dominum,
et concitasti: ad iracundiam Sanctumlsrael.
Bepudii modo Optimejam exposito, et magnitudine
bruta; eorum insulsitatis demonstrata, transfert sta-
tim oratiouem partim ad eorum miseria: praedica-
tionem, partim ad territationem. Decet enim, opi-
nor, in primis personam proltltetre, tantum noneos
deplorare, et ex immenso zelo pietatis insurgere ac
dicere: νω genti improbat, populo vitiis onusto, se-
' llebr. Ix, l0. ⁸ Ιοιιη·, v, 9.4
⁸ Jerem. ιι, 19. seq.