PG 72, col. 381
ὀμνύουσιν. ι
Τῷ αἰτοῦντί σε δίδου· καὶ τὸν θέλοντα ἀπὸ
σοῦ δανείσασθαι μὴ ἀποστραφῇς.
"Eoo, φησιν 6 Χριστὸς, μὴ πρὸς τὸ λαμϐάνειν ἕτοι-
μος, ἀλλὰ πρὸς τὸ διδόναι. Τὸ μὲν γάρ χωρίζει ἡμᾶς
ἀπὸ Θεοῦο τὸ δὲ συνάπτειν πέφυκε ο καὶ μάλιστα ὅταν
6 αἰτῶν ἄξιος τυγχάνῃ, καὶ δικαία ἡ αἴτησις.
οὐκ ἐπὶ ψιλῆς τῆς λέξεως πρέπει ἵστασθαι, ἀλλὰ
τὸν σκοπὸν τῆς ἐντολῆς ἐξετάζειν ἀκριϐῶς. Οὔτε γὰρ
παντὶ αἰτοῦντι κελεύει διδόναι, κᾶν μὴ ἔχῃ τις· ἁδύ-
νατον γάρ’ οὔτε μὴν ἐὰν ἔχοι, αἰτοίη δέ τις κακῶς⁹
χείρων, γάρ ἡ δόσις, ὅταν 6 πρὸς ἀσέλγειαν αἰτῇ, Β
σὺ δὲ παοασγῆς ὓλην τῆς τοιαύτης ἀκολασίας δι-
δούς.
Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ’Λγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς
ὑμῶν.
Ἀλλ’ ἴσως τις τὸν μακάριον Παῦλον ὡς καταρώ-
μενον τὸν χαλκέα Ἀλέξανδρον προσάγων ἡμῖν, πεί-
me μὴ τοὺς ἐχθροὺς ἀγαπᾷν. Πρὸς ὃν ἔστιν εἰπεῖν,
ὅτι οὐχ ὡς ἴδιον ἐχθρὸν, ἀλλ’ ὼς τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ
Εὐαγγελίου, καταρᾶται 6 Παῦλος, διδάσκων ὼς ἀεὶ
τοῖς τοιούτοις χρὴ πολεμεῖν (Ι).
(2) Ἀγαπῶμεν τοὺς ὶχθροὺς , οὐ καθ’ 6 μοιχοί
εισινῆ φονεῖς, ἀλλά καθὸ ἄνθρωποι. Τὸ γὰρ ἀμαρ-
τάνειν ἐνεργείας ἐστὶν, οὐκ οὐσίας ’,διὸ οὕτε ἔργον
Θεοῦ ἠ ἁμαρτία.
Προσέχετε τὴν ἐλεημοσύνην ὑμῶν, μὴ ποιεῖν
ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων.
(ὅ) 'U δι’ αὐτὸ τὸ καλὸν ποιῶν ἀρετὴν, ὑπερ-
κόσμιον ἔχει τὸ καύχημα.
Προσευχόμενοι δὲ μὴ fiducia-Mante ὥσπερ οι
ἐθνικοί.
Διὰ τοῦτο (4) 6 Χριστὸς παρακελεύει διὰ συντόμου
τὰς προσευχὰς ποιεῖσθαι, ἐπειδήπερ οἶδε τὸν νοῦν
εὐπαράφορον ὄντα, καὶ δι’ ἐννοιῶν καὶ φροντίδων
ματαίων άποπλανὼμενον , μάλιστα ὲν τῷ τῆς προσ-
ευχῆς καιρῷ ⁸ καὶ παραγγέλλει νηφαλέως καὶ ταχέως
αἰτεῖν τὸν Θεὸν ἀ ζητεῖ , μὴ πάντα ὅσα Θέλει ἀναγ-
γέλλοντα ·’ τοῦτο γάρ τῆς ἄκρας ἐστι φρενοϐλαϐείας·
οῐδε γὰρ 6 Θεὸς καὶ πρὸ τοῦ ἡμᾶς αίτῆσαι, τίνων
χρῄζομεν⁸ βαττολογία δὲ λέγεται ἡ πολυλογία, ἀπὸ
Βάττου τινὸς Ἕλληνος , μακροὺς καὶ πολυστίχους
ὖμνους ποιήσαντος είς τὰ εἴδωλα, καὶ ταυτολογίαν
ἔχοντας. Βαττολογία ἐστὶ τὸ ἔξω τοῦ καλοῦ (5).
Ἐλθέτω ἡ ,βασιλεία σου.
Φύσει Θεὸς 6 Χριστὸς ὑπάρχων, καὶ φύσει ἅνθρω-
πος, οἰκονομικῶς λέγεται βασιλεὺς, τουτέστιν ῶς
ἇιθρωπος· διά τοῦτο οἱ δίκαιοι ἐπεύχονται ἑαυτοῖς
⁸ Hebr. vt, ili. ⁷ ll Timeth. iv, 14
(ξ) Paulo aliter catena _Cratneri, p. 42,
ῐὶ,(ἓι). Ἀγαπῶμεν - ἠ ἁμαρτία( Catena Cratnet‘i,
(ὅ) ’0 δι’ αὐτὸ ,η- ul- καύχημα. Ibid. Ρ. 43.
Τῷ αἰτοῦντί σε δίδου· καὶ τὸν θέλοντα ἀπὸ
σοῦ δανείσασθαι μὴ ἀποστραφῇς.
"Eoo, φησιν 6 Χριστὸς, μὴ πρὸς τὸ λαμϐάνειν ἕτοι-
μος, ἀλλὰ πρὸς τὸ διδόναι. Τὸ μὲν γάρ χωρίζει ἡμᾶς
ἀπὸ Θεοῦο τὸ δὲ συνάπτειν πέφυκε ο καὶ μάλιστα ὅταν
6 αἰτῶν ἄξιος τυγχάνῃ, καὶ δικαία ἡ αἴτησις.
οὐκ ἐπὶ ψιλῆς τῆς λέξεως πρέπει ἵστασθαι, ἀλλὰ
τὸν σκοπὸν τῆς ἐντολῆς ἐξετάζειν ἀκριϐῶς. Οὔτε γὰρ
παντὶ αἰτοῦντι κελεύει διδόναι, κᾶν μὴ ἔχῃ τις· ἁδύ-
νατον γάρ’ οὔτε μὴν ἐὰν ἔχοι, αἰτοίη δέ τις κακῶς⁹
χείρων, γάρ ἡ δόσις, ὅταν 6 πρὸς ἀσέλγειαν αἰτῇ, Β
σὺ δὲ παοασγῆς ὓλην τῆς τοιαύτης ἀκολασίας δι-
δούς.
Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ’Λγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς
ὑμῶν.
Ἀλλ’ ἴσως τις τὸν μακάριον Παῦλον ὡς καταρώ-
μενον τὸν χαλκέα Ἀλέξανδρον προσάγων ἡμῖν, πεί-
me μὴ τοὺς ἐχθροὺς ἀγαπᾷν. Πρὸς ὃν ἔστιν εἰπεῖν,
ὅτι οὐχ ὡς ἴδιον ἐχθρὸν, ἀλλ’ ὼς τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ
Εὐαγγελίου, καταρᾶται 6 Παῦλος, διδάσκων ὼς ἀεὶ
τοῖς τοιούτοις χρὴ πολεμεῖν (Ι).
(2) Ἀγαπῶμεν τοὺς ὶχθροὺς , οὐ καθ’ 6 μοιχοί
εισινῆ φονεῖς, ἀλλά καθὸ ἄνθρωποι. Τὸ γὰρ ἀμαρ-
τάνειν ἐνεργείας ἐστὶν, οὐκ οὐσίας ’,διὸ οὕτε ἔργον
Θεοῦ ἠ ἁμαρτία.
Προσέχετε τὴν ἐλεημοσύνην ὑμῶν, μὴ ποιεῖν
ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων.
(ὅ) 'U δι’ αὐτὸ τὸ καλὸν ποιῶν ἀρετὴν, ὑπερ-
κόσμιον ἔχει τὸ καύχημα.
Προσευχόμενοι δὲ μὴ fiducia-Mante ὥσπερ οι
ἐθνικοί.
Διὰ τοῦτο (4) 6 Χριστὸς παρακελεύει διὰ συντόμου
τὰς προσευχὰς ποιεῖσθαι, ἐπειδήπερ οἶδε τὸν νοῦν
εὐπαράφορον ὄντα, καὶ δι’ ἐννοιῶν καὶ φροντίδων
ματαίων άποπλανὼμενον , μάλιστα ὲν τῷ τῆς προσ-
ευχῆς καιρῷ ⁸ καὶ παραγγέλλει νηφαλέως καὶ ταχέως
αἰτεῖν τὸν Θεὸν ἀ ζητεῖ , μὴ πάντα ὅσα Θέλει ἀναγ-
γέλλοντα ·’ τοῦτο γάρ τῆς ἄκρας ἐστι φρενοϐλαϐείας·
οῐδε γὰρ 6 Θεὸς καὶ πρὸ τοῦ ἡμᾶς αίτῆσαι, τίνων
χρῄζομεν⁸ βαττολογία δὲ λέγεται ἡ πολυλογία, ἀπὸ
Βάττου τινὸς Ἕλληνος , μακροὺς καὶ πολυστίχους
ὖμνους ποιήσαντος είς τὰ εἴδωλα, καὶ ταυτολογίαν
ἔχοντας. Βαττολογία ἐστὶ τὸ ἔξω τοῦ καλοῦ (5).
Ἐλθέτω ἡ ,βασιλεία σου.
Φύσει Θεὸς 6 Χριστὸς ὑπάρχων, καὶ φύσει ἅνθρω-
πος, οἰκονομικῶς λέγεται βασιλεὺς, τουτέστιν ῶς
ἇιθρωπος· διά τοῦτο οἱ δίκαιοι ἐπεύχονται ἑαυτοῖς
⁸ Hebr. vt, ili. ⁷ ll Timeth. iv, 14
(ξ) Paulo aliter catena _Cratneri, p. 42,
ῐὶ,(ἓι). Ἀγαπῶμεν - ἠ ἁμαρτία( Catena Cratnet‘i,
(ὅ) ’0 δι’ αὐτὸ ,η- ul- καύχημα. Ibid. Ρ. 43.