PG 72, col. 384
Ἐὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώ-
ματα, ἀφήσει καὶ {mir ό Πατὴρ ὑμῶν ό obpri-
Δύναται καὶ ὁ Ἰησοῦς ὠς Θεὸς αφιέναι ἁμαρτίας,
αλλ’ ὡς έτι ἀτελέσι τοῖς μαθηταῖς, οὔπω τὸν περὶ
τῆς ἰδίας θεότητος παρέδωκε λόγον.
Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἦ γὰρ
τὸν ἕνα μισήσει, καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσεισ ἦ
ἑνὸς ἀνθέξεται, καὶ τοῦ ἐτέρου καταφρονήσει.
Β Καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν, οὗ δύναταί τις μὴ χωρίσας
ἑαυτὸν τῆς τῶν ὑλικῶν προσπαθεξας. οὔτε τὸν θεὸν,
οΰτε τὸν πλησίον ἀγαπῆσαι γνησίως. Ἀγαοὸς μὲν
δεσπότης ὁ ἀηφιλάργυρος τρόπος, φαῦλος δὲ ὁ ἐρῶν
χρημάτων, διδ τῷ ἐνὶ προσθετέον. Οὐ γὰρ δυνατὸν
τοῖς δυσὶν ἀρέσαι διαῳόρου καὶ ὲναντίου οὖσιν ἕξεως.
Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψευχᾶ
ἰψῶν, τί φάγητε, καὶ τί πίητε, μηδὲ τῷ σώματι
'H ψυχὴ τῆς τοῦ σώματος οὐσίας τιμιωτέρα ἐστὶν,
ὠς εἰκὼν Θεοῦ καὶ ἐμφύσημα ’ τὸ δὲ σῶμα δργανόν
ἐστιν αὐτῆς καὶ συνεργὸν πρὸς τὰ κάλλιστα. Χρὴ
οὖν ἡμᾶς ἀμφοτέροιν φροντῖζειν, τοῦ τε σώματος
ἅμα καὶ τῆς ψυχῆς· καὶ τοῦ μὲν σώματος ἐπὶ tos-
C οὖτον ἐφ’ ὅσον ικανδν αὐτῷ, καὶ μὴ ἐμποδίζεσθαι
τὴν ψυχήνο αὐτῇ δὲ δοτέον ἀεὶ τὰ οἰκεῖα καί ἑπι-
μελητέον παντοίως· καὶ ἀνακτέον διὰ. τῶν ἀρετῶν
sant. πρὸς τὴν αἰτίαν αὐτῆς τὴν δημιουργικὴν.
Μὴ οὖν μεριμνήσητε, λέγοντες · Τί φάγωιιεν,ἣ
mns, aut quo ope- τί πίωμεν, ἢ τί περιϐαλώμεθας
Τοῖς τὰ τῆς ψυχῆς ζητοῦσι δίδωσιν ὁ Θεὸς καὶτὰ
τοῖς σώμασιν ἐπιτήδεια· ἵνα μὴ φροντίζοντες ἡμεῖς
ὑπὲρ τῶν τοιοῦτων πλέον τοῦ δέοντος, ἐμποδισθησὸ·
ι
ι
Ἔν ῳ γὰρ κρίματι κρίνετε, κριθήσεσθε’ καὶ ἐν
Νέων ᾦ μέτρῳ μετρεῖτε, ἀντιμετρηθήσεται ὑμῖν.
, D Οἱ πρὸς εὐλάϐειαν παιδαγωγούμενοι τον ἐξ ἀγι-
ι θῆς φρονήσεως χαλινὸν ἐπιφέρουσι τῇ γλώσσῃ, ἐκεῖνα
ς ,μδνα λαλεῖν ἐπιτρέποντες, ὅσα τὸ βλάϐος, ctissime?
ι τοῦτο διδάσκων τις ἡμᾶς τῶν σοφῶν ἔλεγε ·
- si μὲν ἔστι σοι λόγος συνέσεως, ἀτωκρίθητιηεὶδέιμῖι.
ι χεῖρ ἔστω ἐπὶ στόματί σου ο Θάνατος γὰρ κσὶῌζωὴ ἓν
. χειρὶ γλώσσης· ι τουτέστιν ἰν έξουσίαζ οἱ
ι τοῖιντες αὐτῆς⁷ ἔδονται τοὺς καρποὺς αὐτῆς. ι ῘΕπξὶ δὲ
- τὸ γλώσσης ’κρατῆσαι οὐ σφόδρα ἐστιν ειῖχερὲςξνῒ
ε liceant 10310.15 μές αἰτεῖν ιΙὲοιλμῳδὺς δξδάσκεί
I των ο ι Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόματί μον. ι
. ξιαταλαλῶμεν τριγαροῦνὶάλλὴλιρν, μηδὲ
ta τοὺς Maxentii-£0 μὲν γὰρ συνέσει κυϐερνώμενοςνου
ματα, ἀφήσει καὶ {mir ό Πατὴρ ὑμῶν ό obpri-
Δύναται καὶ ὁ Ἰησοῦς ὠς Θεὸς αφιέναι ἁμαρτίας,
αλλ’ ὡς έτι ἀτελέσι τοῖς μαθηταῖς, οὔπω τὸν περὶ
τῆς ἰδίας θεότητος παρέδωκε λόγον.
Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἦ γὰρ
τὸν ἕνα μισήσει, καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσεισ ἦ
ἑνὸς ἀνθέξεται, καὶ τοῦ ἐτέρου καταφρονήσει.
Β Καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν, οὗ δύναταί τις μὴ χωρίσας
ἑαυτὸν τῆς τῶν ὑλικῶν προσπαθεξας. οὔτε τὸν θεὸν,
οΰτε τὸν πλησίον ἀγαπῆσαι γνησίως. Ἀγαοὸς μὲν
δεσπότης ὁ ἀηφιλάργυρος τρόπος, φαῦλος δὲ ὁ ἐρῶν
χρημάτων, διδ τῷ ἐνὶ προσθετέον. Οὐ γὰρ δυνατὸν
τοῖς δυσὶν ἀρέσαι διαῳόρου καὶ ὲναντίου οὖσιν ἕξεως.
Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψευχᾶ
ἰψῶν, τί φάγητε, καὶ τί πίητε, μηδὲ τῷ σώματι
'H ψυχὴ τῆς τοῦ σώματος οὐσίας τιμιωτέρα ἐστὶν,
ὠς εἰκὼν Θεοῦ καὶ ἐμφύσημα ’ τὸ δὲ σῶμα δργανόν
ἐστιν αὐτῆς καὶ συνεργὸν πρὸς τὰ κάλλιστα. Χρὴ
οὖν ἡμᾶς ἀμφοτέροιν φροντῖζειν, τοῦ τε σώματος
ἅμα καὶ τῆς ψυχῆς· καὶ τοῦ μὲν σώματος ἐπὶ tos-
C οὖτον ἐφ’ ὅσον ικανδν αὐτῷ, καὶ μὴ ἐμποδίζεσθαι
τὴν ψυχήνο αὐτῇ δὲ δοτέον ἀεὶ τὰ οἰκεῖα καί ἑπι-
μελητέον παντοίως· καὶ ἀνακτέον διὰ. τῶν ἀρετῶν
sant. πρὸς τὴν αἰτίαν αὐτῆς τὴν δημιουργικὴν.
Μὴ οὖν μεριμνήσητε, λέγοντες · Τί φάγωιιεν,ἣ
mns, aut quo ope- τί πίωμεν, ἢ τί περιϐαλώμεθας
Τοῖς τὰ τῆς ψυχῆς ζητοῦσι δίδωσιν ὁ Θεὸς καὶτὰ
τοῖς σώμασιν ἐπιτήδεια· ἵνα μὴ φροντίζοντες ἡμεῖς
ὑπὲρ τῶν τοιοῦτων πλέον τοῦ δέοντος, ἐμποδισθησὸ·
ι
ι
Ἔν ῳ γὰρ κρίματι κρίνετε, κριθήσεσθε’ καὶ ἐν
Νέων ᾦ μέτρῳ μετρεῖτε, ἀντιμετρηθήσεται ὑμῖν.
, D Οἱ πρὸς εὐλάϐειαν παιδαγωγούμενοι τον ἐξ ἀγι-
ι θῆς φρονήσεως χαλινὸν ἐπιφέρουσι τῇ γλώσσῃ, ἐκεῖνα
ς ,μδνα λαλεῖν ἐπιτρέποντες, ὅσα τὸ βλάϐος, ctissime?
ι τοῦτο διδάσκων τις ἡμᾶς τῶν σοφῶν ἔλεγε ·
- si μὲν ἔστι σοι λόγος συνέσεως, ἀτωκρίθητιηεὶδέιμῖι.
ι χεῖρ ἔστω ἐπὶ στόματί σου ο Θάνατος γὰρ κσὶῌζωὴ ἓν
. χειρὶ γλώσσης· ι τουτέστιν ἰν έξουσίαζ οἱ
ι τοῖιντες αὐτῆς⁷ ἔδονται τοὺς καρποὺς αὐτῆς. ι ῘΕπξὶ δὲ
- τὸ γλώσσης ’κρατῆσαι οὐ σφόδρα ἐστιν ειῖχερὲςξνῒ
ε liceant 10310.15 μές αἰτεῖν ιΙὲοιλμῳδὺς δξδάσκεί
I των ο ι Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόματί μον. ι
. ξιαταλαλῶμεν τριγαροῦνὶάλλὴλιρν, μηδὲ
ta τοὺς Maxentii-£0 μὲν γὰρ συνέσει κυϐερνώμενοςνου