PG 72, col. 491
τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις, οὕτω λέγων’ t Προσέχετε ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων.)
Οὐκοῦν καθαρᾶς καλ¹ ἡγιασμένης καὶ ἀζύμου ζωῆς σημεῖον ὁ ἄρτος. Προσεκόμιζον τοίνυν ἀνθ’ έαυτῷ,
ὡς ὲν τύποις ἔτι καὶ σκιαῖς οἱ προσᾶγοντες ἄρτους τε ἀζύμους καὶ ἄζυμα κατὰ τὸν νόμον.
Quoniam autem catechumenos, et ita per sacrum
baptisma nondum a peccato purgatos Ecclesiis non
ejicimus cum Deum glorificamus : quin eos potius
in consummando sacrificio laudis socios adsciscimus,
ideo lex in fermentato illam, glorificationem puta,
faciendam inquit, sicut dixi : veteris nequitia: reli-
quias, quasi quoddam fermentum in se habentem
significans, panem fermentatum per aenigma nondum
baptismate purgatum. ι Vos igitur sacerdotes estis,
inquit, qui despicitis nomen meum, ι dum ad altare
meum panes pollutos offertis. Curandum ergo sacer-
dotio ornatis, ne quid tale in Ecclesia committatur,
et tenendum accuratam observationem Deo gratam
et jucundam accidere ; contra, socordiam in rebus
tam venerandis magnam illi creare molestiam; nec
id supine negligentes impune ferent. Et quomodo
non miserabile est istud videre? cum illi audiant :
ι Vos sacerdotes estis,qui despicitis nomen 826
meum. ι Est enim quidam contemptus Dei sacer-
dotum segnities, et peccatum illud gloria: ipsi tri-
buenda: ac debita: adversatur.
Vens. 8. Quia si offeratis cwcum in sacrificium ,
nonne malum? Et st' o/feratis claudum, aut lan- ο
guidum, nonne malum? θίγεν illud duci tuo, si
suscipiet te, si accipiet [aciem luant, dicit Dominus
omnipotens.
1X. Cum lex mandaret “ victimarum vitia con-
siderare, et mutilas seu membris captas repudiare,
ex omni parte integras sacrificare, illi eo tempore
citra delectum, et nullo discrimine, cuneta oll'ere-
bant, et gloriae Deo digna: ratio omnino exigua du-
cebatur: ut autem quam plurimas victimas congre-
garenl, et copiam arietum domi, ac fortasse in ipso
tabernaculo haberent, in eo plurimum opera: ac
studii consumebatur. Au igitur, ο prmclari legum
custodes, si quis caecum ad sacrificium obtulerit,
hoc sacrificium vitiosum non est? Quod si elau-
dum, aut languidum, num se a crimine mutilata:
victinne tueri poterit Υ An non istiusmodi mala et
ad sacrificium inepta censebitis? Sin aliter apud
animos vestros statuitis, age quispiam pro senio ,
ct in luco muneris uni suorum gubernatorum olfe-
rat. Atqui non suscipiet, inquit, nec offerentis fa-A
ciem reveritus illud offerendum fnissejudicabit, ve-
ltetttentcrqtte, ut injuria lacessitus, irascetur. Est.
itaque a ratione prorsus alienissimum, Deo audere
oflerre quae nec nostrum aliquis dignaretur accipere.
Magnum hoc nobis peccatum est , si ublaturi Deo,
(ιυειετειιιιιις miseri quod fwdius, aut vilius est: non
⁸ο Matth. xvi, 6. “ chit. χιιι, τι seqq.
Οὐκοῦν καθαρᾶς καλ¹ ἡγιασμένης καὶ ἀζύμου ζωῆς σημεῖον ὁ ἄρτος. Προσεκόμιζον τοίνυν ἀνθ’ έαυτῷ,
ὡς ὲν τύποις ἔτι καὶ σκιαῖς οἱ προσᾶγοντες ἄρτους τε ἀζύμους καὶ ἄζυμα κατὰ τὸν νόμον.
Quoniam autem catechumenos, et ita per sacrum
baptisma nondum a peccato purgatos Ecclesiis non
ejicimus cum Deum glorificamus : quin eos potius
in consummando sacrificio laudis socios adsciscimus,
ideo lex in fermentato illam, glorificationem puta,
faciendam inquit, sicut dixi : veteris nequitia: reli-
quias, quasi quoddam fermentum in se habentem
significans, panem fermentatum per aenigma nondum
baptismate purgatum. ι Vos igitur sacerdotes estis,
inquit, qui despicitis nomen meum, ι dum ad altare
meum panes pollutos offertis. Curandum ergo sacer-
dotio ornatis, ne quid tale in Ecclesia committatur,
et tenendum accuratam observationem Deo gratam
et jucundam accidere ; contra, socordiam in rebus
tam venerandis magnam illi creare molestiam; nec
id supine negligentes impune ferent. Et quomodo
non miserabile est istud videre? cum illi audiant :
ι Vos sacerdotes estis,qui despicitis nomen 826
meum. ι Est enim quidam contemptus Dei sacer-
dotum segnities, et peccatum illud gloria: ipsi tri-
buenda: ac debita: adversatur.
Vens. 8. Quia si offeratis cwcum in sacrificium ,
nonne malum? Et st' o/feratis claudum, aut lan- ο
guidum, nonne malum? θίγεν illud duci tuo, si
suscipiet te, si accipiet [aciem luant, dicit Dominus
omnipotens.
1X. Cum lex mandaret “ victimarum vitia con-
siderare, et mutilas seu membris captas repudiare,
ex omni parte integras sacrificare, illi eo tempore
citra delectum, et nullo discrimine, cuneta oll'ere-
bant, et gloriae Deo digna: ratio omnino exigua du-
cebatur: ut autem quam plurimas victimas congre-
garenl, et copiam arietum domi, ac fortasse in ipso
tabernaculo haberent, in eo plurimum opera: ac
studii consumebatur. Au igitur, ο prmclari legum
custodes, si quis caecum ad sacrificium obtulerit,
hoc sacrificium vitiosum non est? Quod si elau-
dum, aut languidum, num se a crimine mutilata:
victinne tueri poterit Υ An non istiusmodi mala et
ad sacrificium inepta censebitis? Sin aliter apud
animos vestros statuitis, age quispiam pro senio ,
ct in luco muneris uni suorum gubernatorum olfe-
rat. Atqui non suscipiet, inquit, nec offerentis fa-A
ciem reveritus illud offerendum fnissejudicabit, ve-
ltetttentcrqtte, ut injuria lacessitus, irascetur. Est.
itaque a ratione prorsus alienissimum, Deo audere
oflerre quae nec nostrum aliquis dignaretur accipere.
Magnum hoc nobis peccatum est , si ublaturi Deo,
(ιυειετειιιιιις miseri quod fwdius, aut vilius est: non
⁸ο Matth. xvi, 6. “ chit. χιιι, τι seqq.