PG 72, col. 500
των ἡμῖν καθίστησιν ἐναργές. Παρ’ ἐκείνοις μὲν γάρ
αἱ θυσίαι καθαραὶ, καὶ⁸ τὸ εὑῶδες θυμίαμα, καῖ⁵ μέγα
τὸ ὄνομα ι ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου καὶ ἕως δυσμῶν. ι
Παρ’ ὑμῖν δὲ, φησὶ, οὐκ ἐν δόξῃ μεγάλῃ καὶ τῇ πρε-
πούσῃ Θεῷ τὸ θυσιαστήριον. Βεϐηλοῦτε γάρ αὐτὸ,
λέγοντες’ ι Τράπεζα Κυρίου ἡλισγημένη ἐστὶν, ἐξ·
ουδενωμένα δὲ καὶ τά ἐπ’ αὐτῆς. ι Καὶ είκὸς μὲν μὴ
τοιούτοις ῥήμασι κεχρῆσθαι τοὺς ἱερέας, αὐτοῖς γε
μὴν πράγμασι τοῦτο βοᾷν, καθάπερ ἀμέλει ι mu
ἄφρων φησὶν ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ · Οὐκ ἐστι Θεός. s Δι’
ὧν γὰρ ὁρᾶται καταφρονῶν, κᾶν εί μὴ λέγῃ φωναῖς.
ἀλλ’ οὖν ἔργοις αὐτοῖς, καὶ τῇ τοῦ βίου σκαιότητι
μονονουχὶ διακέκραγε τὸ, ι Οὐκ ἔστι Θεός. ι Οί γὰρ
οὕτω ζῇν εἰωθότες, ὼς μὴ ἐφορῶντος Θεοῦ, πάντα τε
δρᾷν ἀπεριμερίμνως, καὶ ἐκτόπως ἀνοσιουργεῖν, έρ-
γοις αὐτοῖς καὶ πράγμασιν ἀρνοῦνται τὸν Θεόν.
Κατὰ τοῦτον δὴ οὖν τὸν τρόπον, oi μὴ ἀποσώζειν
ἐσπουδακότες τῷ ἁγίῳ θυσιαστηρίῳ τὺ ὅτι μάλιστα
πρέπον τε αὐτῷ, καὶ ὀφειλόμενον σέϐας, δι’ αὐτῶν
ὧν διώκουσι λέγουσι· ι Τράπεζα Κυρίου ὴλισγημένη
ἐστί. ι Παραινητέον δὴ οὖν τὸ ῥᾴθυμον ἐν τούτοις
καὶ εί μή τις ἕλοιτο τοῦτο δρᾷν, ἀκούσεται πάντως
Θεοῦ λέγοντοςο ι Οὐκ ἐστι μου θέλημα ἐν ὑμῖν, καί.
θυσίαν οὐ προσδέξομαι ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν. ι Πάν-
δεινον δὲ ὅτι τὸ προσκρούειν Θεῷ, πῶς ἂν ἐνδοιάσειέ
τις, εῖπερ ἐστὶν ἐν καλῷ καὶ νοῦ καὶ φρενόςς
Kal εἴπατε. Ταῦτα ἐκ κακοπαθείας ἐστι, καί
ἐξεφύσησα αὐτὰ, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.
Kal εἰσεφέρετε ἁρπάγματα, καὶ τὰ χωλὰ, καὶ τὰ
ἐνοχλούμενα. Καὶ ἐὰν φέρητε τὴν θυσίαν, ει
προσ-δέξομαι αὐτὰ ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν, λέγει
Κύριος παντοκράτωρ.
1Δ¹. Κατῃτιᾶτο λίαν τοὺς ίερουργοὺς, ὡς ἣκιστα
μὲν μωμοσκοπεῖν ἑλομένους τὰ προσαγόμενα τῶν
θυμάτων, προσδεχομένους δὲ μᾶλλον ῥαθύμως τε καὶ
ἀϐασανίστως χωλά, καὶ τυφλά, καὶ ἄρῤωστα, καίτοι
τοῦ νόμου σαφῶς τὰ ἔμπηρα τῶν θυμάτων ἀπόϐλητα
δεῖν ποιεῖσθαι προστεταχότος. Ei δὲ δή πού τις τῶν
ἱερέων ἀπεσόϐει, τοῖ’) νόμου ἀντεχόμενος, τὸν είς
θυσίαν προσάγοντα τὸ ἀχρεῖον, ἐπέμενον οἱ, προσ-
άγοντες, ἄνω τε καὶ κάτω τὴν αἰχμαλωσίαν προτείνον-
τες, διῖσχυριζόμενοί τε καὶ μάλα νεανικῶς, φαῦλα
μὲν οὐκ εῖναι. κακοπαθῆσαι δὲ μᾶλλον κατά τὴν
ὁδὸν, ὑπονοστούντων αὐτῶν ἐκ τῆς Βαϐυλῶνος είς
τὴν Ἰουδαίαν. Προσεκόμιζον δὲ καὶ τὰ ἁρπάγματα,
καὶ τά χωλά. καὶ τὰ ἐνοχλούμενα. Θῆρες μὲν γὰρ
ἐπιόντες ἔσθ’ ὅτε κατασίνονται ταῖς ἀγέλαις, κᾶν et
τι τυχὸν ἀρπάσειαν, εἶτα δραμὼν ὁ ποιμὴν ἐκσπά-
σειε τῶν ὀδόντων τὸ ἡρπασμένον, ἦ καταπτοήςας
κυνῶν ὑλακαῖς, ἦ καλαύροπα βαλών. Τοῦτο, οἴμαι ,
τὸ ἅρπαγμα, ταῦ-ιτα προσῆγον ὁμοῦ τοῖς τοὺς πόδας
λελωϐη μένοις, καὶ οὐκ ἔτι τοῖς ἄλλοις συγκατανέμδ -
σθαι δυναμένοις. Ποοσῆγον δέ καὶ τὰ ἐνοχλούμεναζ
αἱ θυσίαι καθαραὶ, καὶ⁸ τὸ εὑῶδες θυμίαμα, καῖ⁵ μέγα
τὸ ὄνομα ι ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου καὶ ἕως δυσμῶν. ι
Παρ’ ὑμῖν δὲ, φησὶ, οὐκ ἐν δόξῃ μεγάλῃ καὶ τῇ πρε-
πούσῃ Θεῷ τὸ θυσιαστήριον. Βεϐηλοῦτε γάρ αὐτὸ,
λέγοντες’ ι Τράπεζα Κυρίου ἡλισγημένη ἐστὶν, ἐξ·
ουδενωμένα δὲ καὶ τά ἐπ’ αὐτῆς. ι Καὶ είκὸς μὲν μὴ
τοιούτοις ῥήμασι κεχρῆσθαι τοὺς ἱερέας, αὐτοῖς γε
μὴν πράγμασι τοῦτο βοᾷν, καθάπερ ἀμέλει ι mu
ἄφρων φησὶν ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ · Οὐκ ἐστι Θεός. s Δι’
ὧν γὰρ ὁρᾶται καταφρονῶν, κᾶν εί μὴ λέγῃ φωναῖς.
ἀλλ’ οὖν ἔργοις αὐτοῖς, καὶ τῇ τοῦ βίου σκαιότητι
μονονουχὶ διακέκραγε τὸ, ι Οὐκ ἔστι Θεός. ι Οί γὰρ
οὕτω ζῇν εἰωθότες, ὼς μὴ ἐφορῶντος Θεοῦ, πάντα τε
δρᾷν ἀπεριμερίμνως, καὶ ἐκτόπως ἀνοσιουργεῖν, έρ-
γοις αὐτοῖς καὶ πράγμασιν ἀρνοῦνται τὸν Θεόν.
Κατὰ τοῦτον δὴ οὖν τὸν τρόπον, oi μὴ ἀποσώζειν
ἐσπουδακότες τῷ ἁγίῳ θυσιαστηρίῳ τὺ ὅτι μάλιστα
πρέπον τε αὐτῷ, καὶ ὀφειλόμενον σέϐας, δι’ αὐτῶν
ὧν διώκουσι λέγουσι· ι Τράπεζα Κυρίου ὴλισγημένη
ἐστί. ι Παραινητέον δὴ οὖν τὸ ῥᾴθυμον ἐν τούτοις
καὶ εί μή τις ἕλοιτο τοῦτο δρᾷν, ἀκούσεται πάντως
Θεοῦ λέγοντοςο ι Οὐκ ἐστι μου θέλημα ἐν ὑμῖν, καί.
θυσίαν οὐ προσδέξομαι ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν. ι Πάν-
δεινον δὲ ὅτι τὸ προσκρούειν Θεῷ, πῶς ἂν ἐνδοιάσειέ
τις, εῖπερ ἐστὶν ἐν καλῷ καὶ νοῦ καὶ φρενόςς
Kal εἴπατε. Ταῦτα ἐκ κακοπαθείας ἐστι, καί
ἐξεφύσησα αὐτὰ, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.
Kal εἰσεφέρετε ἁρπάγματα, καὶ τὰ χωλὰ, καὶ τὰ
ἐνοχλούμενα. Καὶ ἐὰν φέρητε τὴν θυσίαν, ει
προσ-δέξομαι αὐτὰ ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν, λέγει
Κύριος παντοκράτωρ.
1Δ¹. Κατῃτιᾶτο λίαν τοὺς ίερουργοὺς, ὡς ἣκιστα
μὲν μωμοσκοπεῖν ἑλομένους τὰ προσαγόμενα τῶν
θυμάτων, προσδεχομένους δὲ μᾶλλον ῥαθύμως τε καὶ
ἀϐασανίστως χωλά, καὶ τυφλά, καὶ ἄρῤωστα, καίτοι
τοῦ νόμου σαφῶς τὰ ἔμπηρα τῶν θυμάτων ἀπόϐλητα
δεῖν ποιεῖσθαι προστεταχότος. Ei δὲ δή πού τις τῶν
ἱερέων ἀπεσόϐει, τοῖ’) νόμου ἀντεχόμενος, τὸν είς
θυσίαν προσάγοντα τὸ ἀχρεῖον, ἐπέμενον οἱ, προσ-
άγοντες, ἄνω τε καὶ κάτω τὴν αἰχμαλωσίαν προτείνον-
τες, διῖσχυριζόμενοί τε καὶ μάλα νεανικῶς, φαῦλα
μὲν οὐκ εῖναι. κακοπαθῆσαι δὲ μᾶλλον κατά τὴν
ὁδὸν, ὑπονοστούντων αὐτῶν ἐκ τῆς Βαϐυλῶνος είς
τὴν Ἰουδαίαν. Προσεκόμιζον δὲ καὶ τὰ ἁρπάγματα,
καὶ τά χωλά. καὶ τὰ ἐνοχλούμενα. Θῆρες μὲν γὰρ
ἐπιόντες ἔσθ’ ὅτε κατασίνονται ταῖς ἀγέλαις, κᾶν et
τι τυχὸν ἀρπάσειαν, εἶτα δραμὼν ὁ ποιμὴν ἐκσπά-
σειε τῶν ὀδόντων τὸ ἡρπασμένον, ἦ καταπτοήςας
κυνῶν ὑλακαῖς, ἦ καλαύροπα βαλών. Τοῦτο, οἴμαι ,
τὸ ἅρπαγμα, ταῦ-ιτα προσῆγον ὁμοῦ τοῖς τοὺς πόδας
λελωϐη μένοις, καὶ οὐκ ἔτι τοῖς ἄλλοις συγκατανέμδ -
σθαι δυναμένοις. Ποοσῆγον δέ καὶ τὰ ἐνοχλούμεναζ