PG 76, col. 422
in nobis habitantem. Habitat enim in cordibus no-
stris; et sumus templa Dei viventis. Neque idem
fuerit dicere, Verbum factum esse hominem, et pu-
tare Deum habitare in homine. Nam etiamsi vera
est beati Pauli vοx, quod « comuplacuit in ipso ha-
bitare omnem plenitudinem deitatis corporaliter, s
id est, non per habitudinem; attamen unum inquit
esse Deum Patrem et unum Dominum Jesum Chri-ῃ
stum, per quem omnia. Præterea dixerit aliquis
etiam in homine habitare spiritum ejus : unde et de
nonnullis scriptum est : « Eos autem qui inhabi-
tant domos luteas ⁹; » ex quibus et ipsi de eodem
luto sumus : et tamaen unus intelligitur et est secun-
dum constitutionem homo, ex carne et rationali
anima illaminhabitante. Quare igitur non cessat re-
ctam minimeque perversam fidei rationem contur-
bare? Aliquando enim unum dicit Christum et ilium,
et Dominum, eumdem Deum simaul et hominem; ali-
quando vero, prophetarum mensuram ei dans, Dei-
ferum hominem appellat; ignorans fortassis quod
illum nobis æqualem faciat; si quidem non est vere
Deus, sed emplum potius, utpote in quo habitet
Deus Verbum, sicut et in nobis. Verum divina Scri-
ptura secus habet : « Verbum enim caro factum est
et habitavit in nobis ⁶; » ne quis putet sccundum
conversionem et transmutationem in carnis suæ
transformatum esse naturam. Quod autem factum
est caro, hoc est homo, non est deifer homo, sed
Deus potius in exinanitionem spontaneam seipsum
demittens, et suam faciens carnem, quam ex mn-
liere accepit: carnem, inquam, neque animuæ neque
rαeatis expertem,sed animam et mentem habentem.
Neque vero immemores sumus, corpus suum ab eo
templum s222 appellatum ¹: verum non secundum
habitudinem, sicut et in nobis per Spiritum san-
ctum inhabitationem fecit; sed unus secundum
unionem intelligitur Christus, et Filius, et Do-
sainus.
ANATuEP TNSUS VI.
ΕΕt τις Θεὸν, ἢ Δεσπότην εἶναι λέγει τοῦ Χριστοῦ Si quis Dei Patris Verbum, Christi Deum vel Do-
thema sit.
Τheodoreti reprehensio.
Beatus quidem Paulus, quod assumptum est a
Deo Verbo formam servi appellat : quoniam vero
unionem assumptio præcessit, de assumptione au-
tem disserens idem beatus Paulus, formam servi
appellavit naturam assumptam; non nltra locum
habet, unione facta, servitutis nomen. Nam si idem
Apostolus scribens his qui in illum crediderant,
dicebat: « Itaque jam non est servus, sed filius ³; s
Josn. , 19. s nlipp. , 7.
s Calat. Iv, 7.
Variæ lectiones ex codice Seguieriamo.
stris; et sumus templa Dei viventis. Neque idem
fuerit dicere, Verbum factum esse hominem, et pu-
tare Deum habitare in homine. Nam etiamsi vera
est beati Pauli vοx, quod « comuplacuit in ipso ha-
bitare omnem plenitudinem deitatis corporaliter, s
id est, non per habitudinem; attamen unum inquit
esse Deum Patrem et unum Dominum Jesum Chri-ῃ
stum, per quem omnia. Præterea dixerit aliquis
etiam in homine habitare spiritum ejus : unde et de
nonnullis scriptum est : « Eos autem qui inhabi-
tant domos luteas ⁹; » ex quibus et ipsi de eodem
luto sumus : et tamaen unus intelligitur et est secun-
dum constitutionem homo, ex carne et rationali
anima illaminhabitante. Quare igitur non cessat re-
ctam minimeque perversam fidei rationem contur-
bare? Aliquando enim unum dicit Christum et ilium,
et Dominum, eumdem Deum simaul et hominem; ali-
quando vero, prophetarum mensuram ei dans, Dei-
ferum hominem appellat; ignorans fortassis quod
illum nobis æqualem faciat; si quidem non est vere
Deus, sed emplum potius, utpote in quo habitet
Deus Verbum, sicut et in nobis. Verum divina Scri-
ptura secus habet : « Verbum enim caro factum est
et habitavit in nobis ⁶; » ne quis putet sccundum
conversionem et transmutationem in carnis suæ
transformatum esse naturam. Quod autem factum
est caro, hoc est homo, non est deifer homo, sed
Deus potius in exinanitionem spontaneam seipsum
demittens, et suam faciens carnem, quam ex mn-
liere accepit: carnem, inquam, neque animuæ neque
rαeatis expertem,sed animam et mentem habentem.
Neque vero immemores sumus, corpus suum ab eo
templum s222 appellatum ¹: verum non secundum
habitudinem, sicut et in nobis per Spiritum san-
ctum inhabitationem fecit; sed unus secundum
unionem intelligitur Christus, et Filius, et Do-
sainus.
ANATuEP TNSUS VI.
ΕΕt τις Θεὸν, ἢ Δεσπότην εἶναι λέγει τοῦ Χριστοῦ Si quis Dei Patris Verbum, Christi Deum vel Do-
thema sit.
Τheodoreti reprehensio.
Beatus quidem Paulus, quod assumptum est a
Deo Verbo formam servi appellat : quoniam vero
unionem assumptio præcessit, de assumptione au-
tem disserens idem beatus Paulus, formam servi
appellavit naturam assumptam; non nltra locum
habet, unione facta, servitutis nomen. Nam si idem
Apostolus scribens his qui in illum crediderant,
dicebat: « Itaque jam non est servus, sed filius ³; s
Josn. , 19. s nlipp. , 7.
s Calat. Iv, 7.
Variæ lectiones ex codice Seguieriamo.