PG 77, col. 105
κινδυνεύοντας , καὶ στήσωμεν Ἐκκλησίαν τὴν οὕτω
διαφανῆ , σύμφρονες γεγονότες δηλονότι ἑκάστοις
ἅπαντες, καὶ κατὰ τὸν ὁρισθέντα τύπον ἐπιστέλλον-
τες αὐτῷ καὶ τοῖς λαοῖς. Ἂν μὲν ὠφελήσωμεν, καὶ
μεταστήσωμεν κατὰ τὸ ἀληθὲς αὑτὸν, ὧν πεφρόνηκε,
κεκερδήκαμεν τὸν ἀδελφὺν, καὶ σεσώκαμεν ποιμένα ·
ἐὰν δὲ ἄπρακτος ή συμϐουλὴ ἡμῶν γένηται, αὐτὸς
ἑαυτῷ ἐπιγράψας τὸ συμϐὰν. αὐτὸς τῶν οἰκείων πό-
νων ἔδεται τοὺς καρπούς. Δεῖ δὲ ἡμᾶς ἀναγκαίως,
καὶ τῷ φιλοχρίωῦ καὶ εὐσεϐεστάτη» βασιλεῖ, καὶ
ἄταισι δὲ τοῖς ἐν τέλει γράψαι καὶ συμϐουλεῦσαι μὴ
πρπιιιῆπιι τῆς είς Χριστὸν εὐσεϐείας, ἄνθρωπον έ.
me χαρίσασθαι τῇ οἰκουμένῃ τὸ βέϐαιον εἰς πίστιν
ὀρθήν, καὶ ποιμένος ἀπαλλάξαι πονηροῦ τὰ θρέμ-
ματα-ς αἱ μὴ ταῖς ἁπάντων εἴκει συμϐουλαῖς. Πρόσ-
cui παρὰ σοὶ ἀδελφότητα· σὲ ή σὺν ἡμῖν ὲν
Κυρίᾳ-Μρεύει.
ven, litterarum orbi rectae fidei stabilitatem concilient, ovesque a malo pastore liberem, nisi is ta-
monita compara-tus sit, ut omnium consiliis obsequi velit. Saluta qua: apud te est fraternitatem;
quae apud nos est, te in Domino salutat.
οτιιιιιι AD NES'romuu DE sxcouuumcnioxn
Erilli et synodi Alexandrina: Patrum Expositio fidei cat/colum de Inparuationis mysterio, cujuslurc summa :
ι Πηὶιιῖηι carni Verbum secundum personam}
anathematismi in quibus prmcipui erro-res vera: lucaruationis doctrimrz oppositi condemnamur; ac tandem
ipsum Nestorium 'a sua 't'omm'unione segregandam denuntiant, nisi intra tempus juxta,_Ca.2.l_estini litteras
simul transmissus prwfim'tum veram fidem hic prapositam confiteatur, errores autem inditatos anathe-
matizet.
τῷ εὖλαϐεστάτῳ καὶ⁵ θεοφιλεστάτῳ συλλειτουργῷ
Νεστορίῳ, Κύριλλος καὶ⁵ ή συνελθοῦσα σύνοδος ἐν
Ἀλεξανδρείᾳ ὲκ τῆς Αἰγυπτιακῆς διοικήσεως ἐν Κυ-
ρίῳ χαίρειν.
Τοῦ ’Σωτῆρος ἡμῶν λέγοντος ἐναργῶς· ι '0 φιλῶν
πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ, οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ
ὸ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ, οὐκ ἔστι μου
ἄξιος · ,ι τί πάθωμεν ἡμεῖς, οἱ παρὰ τῆς σῆς εὐλα-
ϐείας ἀπαιτούμενοι, τὸ ὑπεραγαπᾷν σε τοῦ πάντων
ήμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ ; Τίς ἡμᾶς ὲν ἡμέρᾳ κρίσεως
ὀνῆσαι δυνήσεται, ἦ ποίαν εὑρήσομεν ἀπολογίαν,
σιωπὴν οὕτω τιμήσαντες τὴν μακρὰν, ἐπὶ ταῖς παρὰ
σοῦ γενομέναις κατ’ αὐτοῦ δυσφημίαις; Καὶ εί μὲν
σαυτὸν ἠδίκεις μόνον, τὰ τοιαῦτα φρονῶν καὶ διδά-
σκων. ἥττων ἂν ἦν ἡ φροντίς· ἐπειδὴ δὲ πᾶσαν ἐσκαν-
δάλισας Ἐκκλησίαν, καὶ ζύμην αἱρέσεως ἀήθους καὶ
ξένης ἐμϐέϐληκας τοῖς λαοῖς· καὶ οὐχὶ τοῖς ἐκεῖσε
μόνον ε, ἀλλὰ γὰρ καὶ τοῖς ἁπανταχοῦ (περιηνέχθη
τῶν σῶν ἐξηγήσεων τὰ βιϐλία) · ποῖος ἔτι τῶν παρ’
ἡμῖν σιωπῆς ί ἀρκέσει λόγος, ἢ πῶς οὐκ ἀνάγκη
μεμνῆσθαι τοῦ Χριστοῦ λέγοντος· ι Μὴ νομίσητε,
³⁵ Matth. ι, 57.
Variae lectiones codicis Seguicriaui.
ο μόνοις. τ ταῖς παρ’ ἡμῶν σιωπαῖς.
PATRUI. GR. LXXVII.
διαφανῆ , σύμφρονες γεγονότες δηλονότι ἑκάστοις
ἅπαντες, καὶ κατὰ τὸν ὁρισθέντα τύπον ἐπιστέλλον-
τες αὐτῷ καὶ τοῖς λαοῖς. Ἂν μὲν ὠφελήσωμεν, καὶ
μεταστήσωμεν κατὰ τὸ ἀληθὲς αὑτὸν, ὧν πεφρόνηκε,
κεκερδήκαμεν τὸν ἀδελφὺν, καὶ σεσώκαμεν ποιμένα ·
ἐὰν δὲ ἄπρακτος ή συμϐουλὴ ἡμῶν γένηται, αὐτὸς
ἑαυτῷ ἐπιγράψας τὸ συμϐὰν. αὐτὸς τῶν οἰκείων πό-
νων ἔδεται τοὺς καρπούς. Δεῖ δὲ ἡμᾶς ἀναγκαίως,
καὶ τῷ φιλοχρίωῦ καὶ εὐσεϐεστάτη» βασιλεῖ, καὶ
ἄταισι δὲ τοῖς ἐν τέλει γράψαι καὶ συμϐουλεῦσαι μὴ
πρπιιιῆπιι τῆς είς Χριστὸν εὐσεϐείας, ἄνθρωπον έ.
me χαρίσασθαι τῇ οἰκουμένῃ τὸ βέϐαιον εἰς πίστιν
ὀρθήν, καὶ ποιμένος ἀπαλλάξαι πονηροῦ τὰ θρέμ-
ματα-ς αἱ μὴ ταῖς ἁπάντων εἴκει συμϐουλαῖς. Πρόσ-
cui παρὰ σοὶ ἀδελφότητα· σὲ ή σὺν ἡμῖν ὲν
Κυρίᾳ-Μρεύει.
ven, litterarum orbi rectae fidei stabilitatem concilient, ovesque a malo pastore liberem, nisi is ta-
monita compara-tus sit, ut omnium consiliis obsequi velit. Saluta qua: apud te est fraternitatem;
quae apud nos est, te in Domino salutat.
οτιιιιιι AD NES'romuu DE sxcouuumcnioxn
Erilli et synodi Alexandrina: Patrum Expositio fidei cat/colum de Inparuationis mysterio, cujuslurc summa :
ι Πηὶιιῖηι carni Verbum secundum personam}
anathematismi in quibus prmcipui erro-res vera: lucaruationis doctrimrz oppositi condemnamur; ac tandem
ipsum Nestorium 'a sua 't'omm'unione segregandam denuntiant, nisi intra tempus juxta,_Ca.2.l_estini litteras
simul transmissus prwfim'tum veram fidem hic prapositam confiteatur, errores autem inditatos anathe-
matizet.
τῷ εὖλαϐεστάτῳ καὶ⁵ θεοφιλεστάτῳ συλλειτουργῷ
Νεστορίῳ, Κύριλλος καὶ⁵ ή συνελθοῦσα σύνοδος ἐν
Ἀλεξανδρείᾳ ὲκ τῆς Αἰγυπτιακῆς διοικήσεως ἐν Κυ-
ρίῳ χαίρειν.
Τοῦ ’Σωτῆρος ἡμῶν λέγοντος ἐναργῶς· ι '0 φιλῶν
πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ, οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ
ὸ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ, οὐκ ἔστι μου
ἄξιος · ,ι τί πάθωμεν ἡμεῖς, οἱ παρὰ τῆς σῆς εὐλα-
ϐείας ἀπαιτούμενοι, τὸ ὑπεραγαπᾷν σε τοῦ πάντων
ήμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ ; Τίς ἡμᾶς ὲν ἡμέρᾳ κρίσεως
ὀνῆσαι δυνήσεται, ἦ ποίαν εὑρήσομεν ἀπολογίαν,
σιωπὴν οὕτω τιμήσαντες τὴν μακρὰν, ἐπὶ ταῖς παρὰ
σοῦ γενομέναις κατ’ αὐτοῦ δυσφημίαις; Καὶ εί μὲν
σαυτὸν ἠδίκεις μόνον, τὰ τοιαῦτα φρονῶν καὶ διδά-
σκων. ἥττων ἂν ἦν ἡ φροντίς· ἐπειδὴ δὲ πᾶσαν ἐσκαν-
δάλισας Ἐκκλησίαν, καὶ ζύμην αἱρέσεως ἀήθους καὶ
ξένης ἐμϐέϐληκας τοῖς λαοῖς· καὶ οὐχὶ τοῖς ἐκεῖσε
μόνον ε, ἀλλὰ γὰρ καὶ τοῖς ἁπανταχοῦ (περιηνέχθη
τῶν σῶν ἐξηγήσεων τὰ βιϐλία) · ποῖος ἔτι τῶν παρ’
ἡμῖν σιωπῆς ί ἀρκέσει λόγος, ἢ πῶς οὐκ ἀνάγκη
μεμνῆσθαι τοῦ Χριστοῦ λέγοντος· ι Μὴ νομίσητε,
³⁵ Matth. ι, 57.
Variae lectiones codicis Seguicriaui.
ο μόνοις. τ ταῖς παρ’ ἡμῶν σιωπαῖς.
PATRUI. GR. LXXVII.