PG 78, col. 1683
bonam, nihil tamen c0ntra reposuit. Sed postquam
ab illa intima ira cor suum revocasset: sequenti
nocte in secretum oratoriolum descendens, flere
empitet orans dixit : Ο Deus, carnales sen~us
adhuc iu me stitit: adhuc secundum carnem vivo:
va: mihi, moriar enim, sicut scriptum est '. Post
nm diuturnam exercitationem vitae religiosa: et
prmparatiouem cordis, abripior adhuc iracundia,
utcunque id sit in re bona. Miserere mei ne peream,
Domine. Si enim invenerit in me partem inimicus,
mox mox, nisi me stabiliveris, succumbam ipsi,
fiamque captivus ejus. Etsi enim legem universam
observaverit quispiam, delinquat autem in uno,
lactus est omnium reus’. Confido autem fore ut, si
tua: multa: miserationes adjuveriut mc, docear de
castero incedere per viam sanctorum, ad anteriora
tne extendens. Ipsi enim, ut oportet, pudore alle-
ceruut hostem. Quomodo autem instituam eos quos
vocasti ad hanc vitam meemu agendam, nisi pri-
mum ipse me ipsum vicero. Et haec orare persevc-
ravit nocte illa tota, eadem eum gemitibus iterans,
quoad rediit dies; et cx multo sudore ejus, vesti-
gia pedum ipsius facta sunt ut lutum: :estas quippe
erat, et locus ille calidissimus. Et dixit admirans beatus: non enim habebant ejus lat-rymm modum:
quomodo non indulgebit tali proposito Deus sua oumia quae ab ipso petiit bona, eo quod illum vi-
deat cuni-tis rebus mortuum?
IIl. Dixit rursus idem Zosimas -. Quando excipit
quis animo appulsam cogitationem de aliquo qui
ipsum vexavit, damno, contumelia, vel convicio al-
fecit; aut alia quavis injuria violavit :et fovet
adbmrens texitque sensus contra inimicum rabio-
sos: insidiatur propriae anima: instar datmonum,
sulIieit enim ipse sibi sine opera illorum ad per-
dendum se. Et quid dico : quando cogitationes
tales contexit atque implicaHAio prmterea, nisi
adversarii meminerit tauquam henel‘aetoris et me-
dici, nocet immedicabiliter sibi ipsi. Quid enim ais
te vexatum? Is a quo passum te quereris, te purg‘t-
vit, tuum curavit morbum, et debes recordari ejus
tanquam medici tibi a Christo missi : debitor
Christo es vel ob hoc solum beneficium quidlibet
patiendi pro ejus nomine. Ministrqu autem in hoc θ
ejus grati olIicio animi astringeris in loco habere
benefactoris. Si autem ιι malitia non ret-edis; aut
non cupis saltem recedere. Explevit partes suas
Dominus Deus qui te studuit curare: frustra, ob
tuam 'retinentiam : culpa solius tua est qui reme-
dium respuis, qnod pateris non ejus quem vocas
adversarium injuria est, sed tum ipsius animm
aegrotantis et morbum suum amantis. Si non sic
aagrOtares, nihil ab inimico patereris. Itaque si
recte censes obstringeris ad gratias habendas fratri
¹ Rom. vm, 12. ³ Jac. ιι, I0.
ab illa intima ira cor suum revocasset: sequenti
nocte in secretum oratoriolum descendens, flere
empitet orans dixit : Ο Deus, carnales sen~us
adhuc iu me stitit: adhuc secundum carnem vivo:
va: mihi, moriar enim, sicut scriptum est '. Post
nm diuturnam exercitationem vitae religiosa: et
prmparatiouem cordis, abripior adhuc iracundia,
utcunque id sit in re bona. Miserere mei ne peream,
Domine. Si enim invenerit in me partem inimicus,
mox mox, nisi me stabiliveris, succumbam ipsi,
fiamque captivus ejus. Etsi enim legem universam
observaverit quispiam, delinquat autem in uno,
lactus est omnium reus’. Confido autem fore ut, si
tua: multa: miserationes adjuveriut mc, docear de
castero incedere per viam sanctorum, ad anteriora
tne extendens. Ipsi enim, ut oportet, pudore alle-
ceruut hostem. Quomodo autem instituam eos quos
vocasti ad hanc vitam meemu agendam, nisi pri-
mum ipse me ipsum vicero. Et haec orare persevc-
ravit nocte illa tota, eadem eum gemitibus iterans,
quoad rediit dies; et cx multo sudore ejus, vesti-
gia pedum ipsius facta sunt ut lutum: :estas quippe
erat, et locus ille calidissimus. Et dixit admirans beatus: non enim habebant ejus lat-rymm modum:
quomodo non indulgebit tali proposito Deus sua oumia quae ab ipso petiit bona, eo quod illum vi-
deat cuni-tis rebus mortuum?
IIl. Dixit rursus idem Zosimas -. Quando excipit
quis animo appulsam cogitationem de aliquo qui
ipsum vexavit, damno, contumelia, vel convicio al-
fecit; aut alia quavis injuria violavit :et fovet
adbmrens texitque sensus contra inimicum rabio-
sos: insidiatur propriae anima: instar datmonum,
sulIieit enim ipse sibi sine opera illorum ad per-
dendum se. Et quid dico : quando cogitationes
tales contexit atque implicaHAio prmterea, nisi
adversarii meminerit tauquam henel‘aetoris et me-
dici, nocet immedicabiliter sibi ipsi. Quid enim ais
te vexatum? Is a quo passum te quereris, te purg‘t-
vit, tuum curavit morbum, et debes recordari ejus
tanquam medici tibi a Christo missi : debitor
Christo es vel ob hoc solum beneficium quidlibet
patiendi pro ejus nomine. Ministrqu autem in hoc θ
ejus grati olIicio animi astringeris in loco habere
benefactoris. Si autem ιι malitia non ret-edis; aut
non cupis saltem recedere. Explevit partes suas
Dominus Deus qui te studuit curare: frustra, ob
tuam 'retinentiam : culpa solius tua est qui reme-
dium respuis, qnod pateris non ejus quem vocas
adversarium injuria est, sed tum ipsius animm
aegrotantis et morbum suum amantis. Si non sic
aagrOtares, nihil ab inimico patereris. Itaque si
recte censes obstringeris ad gratias habendas fratri
¹ Rom. vm, 12. ³ Jac. ιι, I0.