PG 78, col. 1687
satis digne vilitatem nostram ει ignominiam tra-
aluei. Nam quicunque nos vituperat, partem dun-
taxat carpit tuamoraus aliquam nostrorum vitiu—
rnm : multum autem abest, ah clunibus noscendis.
Si enim justus Joh ait : Plenus ignominia ego sum ⁸⁸ :
et quod plenum est. nullam partem habet vacanm :
nos quid dicemus, qui mare malorum stnuus? lu
uumi peccato humiliavit nos sibi subiiciens (Ιίηιιος
lus. Nostra interest grate accipere quoties ab ho-
minibus ob quodvis peccatum Immiliamur. Qui
euim sic faciunt ulciscuntur diabolum: enim vicis-
sim in omni peccatu, (uitis paruam libenter ita
luimus, contemples. Siquidem, ut aiunt sancti
I’aties, si deprimatur humilitas usque ad infernum,
usque ad coelum exaltabitur. Et si exaltctur super-
hia usque ad malum, usque ad infernum dejicietur.
Quis unquam homini vere humili persuadeat versare animo cogitationes murmurationis aut machi-
nationes vindicta: contra quemquam :
ac vicissim recriminari? quin e contrario, humilis, quoties illi probrum inlertur, quoties audit
sibi convicia cantari, occasionem inde sumit increpandi seipsum, et quasi gratulans adjuvari se,
fortius insurgit incumbitque connitens ad suum iniquum fastum justa eonculcatione obterendum.
Addebat his Zosimas exemplum abbatis Moysis: quando eum esacrario eiecerunt clerici, dicentes:
Abi foras, Ethiops. Tune enim illis accinctis Moyses cepit increpare seipsum in hunc modum Io-
quens: Cutis atrae, carbone nigrior homuncio, digna te pateriszquid enim attinuit, te iul'ra homi-
nem tua deiectum vilitate, tamen audere te ingerere in emtum hominum cum homo non sis? bene
utique fecere te illinc exturbantes.
Adjungebat opportunum huic loco monitum ab-
batis Ammona: : Observa teipsum, recolens at-
tente ad quid exieris, et quo lendas. Ut si quis in
qualicunque tibi re obstiterit, aut gravis fuerit,
sileas primum omnino, nec vocem prius ullam
emittas, quam longa et attenta oratione cor miti-
gaveris, et tranquillitate composueris serena. Sic
domum convenire fratrem tibi adversatum poteris,
et eum prout opportunum iudicaveris, admonere:
sane enim qui cupit ex animo rectam inire verita-
tis viam in flagranti sensu injuria: praasentis, et
turbatione animi motuum inde nata, tunc cum
maxime ante omnia obiurgat seipsum increpatque
vehementer,dicens : Quorsum ? furis quare insanis,
anima mea? cur instar rabiosartnn animantium,
usque ad spumas ore mittendas perturbaris? lluc
ipso monstrasmgrotare te. Nam nisi te mala fe-
bris ureret, haud sic aceeudereris. Quare, omittens
vituperare, uti debueras, te ipsam, succenses frao
tri, eo quod is morbum tibi tuum ostenderit? Age-
dum sis, disce non perfunctorie, sed serio et vere
mandata Christi ejus exemplis sancita :qui appeti-
tus conviciis non vicissim conviciabatur; accusatus,
tacebat; illusus, longanimiter ferebat; patiens non
minabatur. Audis quae dicit iubentem, et qua! jubet
exemplo proprio monstrantem :Dorsum meum dedi
" Job v1 ἓ.
aluei. Nam quicunque nos vituperat, partem dun-
taxat carpit tuamoraus aliquam nostrorum vitiu—
rnm : multum autem abest, ah clunibus noscendis.
Si enim justus Joh ait : Plenus ignominia ego sum ⁸⁸ :
et quod plenum est. nullam partem habet vacanm :
nos quid dicemus, qui mare malorum stnuus? lu
uumi peccato humiliavit nos sibi subiiciens (Ιίηιιος
lus. Nostra interest grate accipere quoties ab ho-
minibus ob quodvis peccatum Immiliamur. Qui
euim sic faciunt ulciscuntur diabolum: enim vicis-
sim in omni peccatu, (uitis paruam libenter ita
luimus, contemples. Siquidem, ut aiunt sancti
I’aties, si deprimatur humilitas usque ad infernum,
usque ad coelum exaltabitur. Et si exaltctur super-
hia usque ad malum, usque ad infernum dejicietur.
Quis unquam homini vere humili persuadeat versare animo cogitationes murmurationis aut machi-
nationes vindicta: contra quemquam :
ac vicissim recriminari? quin e contrario, humilis, quoties illi probrum inlertur, quoties audit
sibi convicia cantari, occasionem inde sumit increpandi seipsum, et quasi gratulans adjuvari se,
fortius insurgit incumbitque connitens ad suum iniquum fastum justa eonculcatione obterendum.
Addebat his Zosimas exemplum abbatis Moysis: quando eum esacrario eiecerunt clerici, dicentes:
Abi foras, Ethiops. Tune enim illis accinctis Moyses cepit increpare seipsum in hunc modum Io-
quens: Cutis atrae, carbone nigrior homuncio, digna te pateriszquid enim attinuit, te iul'ra homi-
nem tua deiectum vilitate, tamen audere te ingerere in emtum hominum cum homo non sis? bene
utique fecere te illinc exturbantes.
Adjungebat opportunum huic loco monitum ab-
batis Ammona: : Observa teipsum, recolens at-
tente ad quid exieris, et quo lendas. Ut si quis in
qualicunque tibi re obstiterit, aut gravis fuerit,
sileas primum omnino, nec vocem prius ullam
emittas, quam longa et attenta oratione cor miti-
gaveris, et tranquillitate composueris serena. Sic
domum convenire fratrem tibi adversatum poteris,
et eum prout opportunum iudicaveris, admonere:
sane enim qui cupit ex animo rectam inire verita-
tis viam in flagranti sensu injuria: praasentis, et
turbatione animi motuum inde nata, tunc cum
maxime ante omnia obiurgat seipsum increpatque
vehementer,dicens : Quorsum ? furis quare insanis,
anima mea? cur instar rabiosartnn animantium,
usque ad spumas ore mittendas perturbaris? lluc
ipso monstrasmgrotare te. Nam nisi te mala fe-
bris ureret, haud sic aceeudereris. Quare, omittens
vituperare, uti debueras, te ipsam, succenses frao
tri, eo quod is morbum tibi tuum ostenderit? Age-
dum sis, disce non perfunctorie, sed serio et vere
mandata Christi ejus exemplis sancita :qui appeti-
tus conviciis non vicissim conviciabatur; accusatus,
tacebat; illusus, longanimiter ferebat; patiens non
minabatur. Audis quae dicit iubentem, et qua! jubet
exemplo proprio monstrantem :Dorsum meum dedi
" Job v1 ἓ.