PG 78, col. 1691
quod male decrevimus; ut potius nos obliget ad serio concipiendam ejus paenitentiam ι άξαίιιεειιέ
dumque atque in contrarium mutandum quidquid temere per illud statueramus. Sicut ait Spiritu Dei
plenus Basilius: ι Etenim, inquiens, Herodes, si juramenti temere dati, prout debebat ptenituisset:
nec stare illi voluisset, non peccasset enorme illud peccatum, amputanda caput pnecursoris Christi. ι
VII. Interrogatus idem aliquando cst : Quomodo
liet ut aliquis spretus et conviciis proscissus a
quibusdam, non irascatur? Respondit : Sl habue-
rit ille seipsum pro nihilo. non turbabitur : prout
dixit abbas Pmmeu : ι Si te ipsum pro nihilo ba-
bueris, habebis requiem. ι
VIII. Dixit prmterea :Fuit aliquando fratrum
quispiam, ex iis qui mecum manebant, et accepe-
rant a me sacrum habitum, nutlta a me tractatus
indulgentia. Erat enim fluxa: valetudinis ac tener;
et coudesceudebam ipsi oh imbecillitatem ejus.
Quadam igitur is die mihi dixit : Abba mi, tnul-
tum amo lc. Aio cgo illi : Nunquam adhuc quem-
quam reperi, qui me tantum amaret quantum ego
amo ipsum. Ecce nunc mihi dicis: Amo te; et
credo. Si autem tibi quid a me contigerit haud
gratum, non manes qualis eras erga me. Me vero
quidquid a te patiar haud poterit avertere a chari-
tate tui. Non longum hinc tempus abiit, cum nescio
quid accidita me parum ipsi placens, et cepit mur-
murare contra me multa. usque ad foeda con-
vicia. Nihil horum tne latuit. Auditis tamen omni-
bus, mihi haec tacitus subieci: Chirurgus hic Chri-
sti Jesu est, missus ad me cum igne ac ferro ad
meam curandam vana: gloria: studio aegrotantem
animam. E talibus potest aliquis lucrari, si atten-
tus ad sui profectum fuerit. Sicut vicissim idem ab
iis qui ei adulantur et applaudunt, plerumque damno
adicitur. Qui cum pungit, revera benefactor est.
Et recordabar ejus ut medici ac bent-factoris mei:
dicebantque maledicta ejus in me referentibus :
Novit hic manifesta mea mala, nec tamen omnia;
sed partem tantum horum quamdam : occulta au-
tem innumerabilia sunt. Longo post hoc tempore
occurrit is mihi Cursarem; et accessit ex more
amplexans et osculans me, egoque vicissim paria
feci, tanquam nihil omnin' modo dictorum prae-
cessisset. Recordabatur ille tamen, et oliiciosa
verba cumulans, quasi tacite retexere aut compen-
sare olim blaterata nitebatur, inserens etiam oc-
cursu alio novos amplexus :me nihilominus in
dissimulando cuncta transacta perseverante; nec
quidquam agente aut dicente quod ullum suspicio-
nis vestigium aut doloris reliquias signaret. Scie-
bat tamen ille innotuisse mihi quaecunque irae
obsequens dixerat; quare tandem procidit coram
me, pedesque amplexus meos ait : Ignosce mihi,
abba, per Dominum; multa et gravia dixi contra
te. Ego ipsum osculatus aio illi : Recordatur chari-
tas tua, Pater, dixisse te olim mihi : Multum amo
te; tneque tibi respondisse: Nondum inveni qui
tne tantum amaret quantum ego ipsum Ecce sunc
dumque atque in contrarium mutandum quidquid temere per illud statueramus. Sicut ait Spiritu Dei
plenus Basilius: ι Etenim, inquiens, Herodes, si juramenti temere dati, prout debebat ptenituisset:
nec stare illi voluisset, non peccasset enorme illud peccatum, amputanda caput pnecursoris Christi. ι
VII. Interrogatus idem aliquando cst : Quomodo
liet ut aliquis spretus et conviciis proscissus a
quibusdam, non irascatur? Respondit : Sl habue-
rit ille seipsum pro nihilo. non turbabitur : prout
dixit abbas Pmmeu : ι Si te ipsum pro nihilo ba-
bueris, habebis requiem. ι
VIII. Dixit prmterea :Fuit aliquando fratrum
quispiam, ex iis qui mecum manebant, et accepe-
rant a me sacrum habitum, nutlta a me tractatus
indulgentia. Erat enim fluxa: valetudinis ac tener;
et coudesceudebam ipsi oh imbecillitatem ejus.
Quadam igitur is die mihi dixit : Abba mi, tnul-
tum amo lc. Aio cgo illi : Nunquam adhuc quem-
quam reperi, qui me tantum amaret quantum ego
amo ipsum. Ecce nunc mihi dicis: Amo te; et
credo. Si autem tibi quid a me contigerit haud
gratum, non manes qualis eras erga me. Me vero
quidquid a te patiar haud poterit avertere a chari-
tate tui. Non longum hinc tempus abiit, cum nescio
quid accidita me parum ipsi placens, et cepit mur-
murare contra me multa. usque ad foeda con-
vicia. Nihil horum tne latuit. Auditis tamen omni-
bus, mihi haec tacitus subieci: Chirurgus hic Chri-
sti Jesu est, missus ad me cum igne ac ferro ad
meam curandam vana: gloria: studio aegrotantem
animam. E talibus potest aliquis lucrari, si atten-
tus ad sui profectum fuerit. Sicut vicissim idem ab
iis qui ei adulantur et applaudunt, plerumque damno
adicitur. Qui cum pungit, revera benefactor est.
Et recordabar ejus ut medici ac bent-factoris mei:
dicebantque maledicta ejus in me referentibus :
Novit hic manifesta mea mala, nec tamen omnia;
sed partem tantum horum quamdam : occulta au-
tem innumerabilia sunt. Longo post hoc tempore
occurrit is mihi Cursarem; et accessit ex more
amplexans et osculans me, egoque vicissim paria
feci, tanquam nihil omnin' modo dictorum prae-
cessisset. Recordabatur ille tamen, et oliiciosa
verba cumulans, quasi tacite retexere aut compen-
sare olim blaterata nitebatur, inserens etiam oc-
cursu alio novos amplexus :me nihilominus in
dissimulando cuncta transacta perseverante; nec
quidquam agente aut dicente quod ullum suspicio-
nis vestigium aut doloris reliquias signaret. Scie-
bat tamen ille innotuisse mihi quaecunque irae
obsequens dixerat; quare tandem procidit coram
me, pedesque amplexus meos ait : Ignosce mihi,
abba, per Dominum; multa et gravia dixi contra
te. Ego ipsum osculatus aio illi : Recordatur chari-
tas tua, Pater, dixisse te olim mihi : Multum amo
te; tneque tibi respondisse: Nondum inveni qui
tne tantum amaret quantum ego ipsum Ecce sunc