PG 79, col. 1163
Iullcris, cum natura sis lutum et putredo? Ecquid
ct supra nubes attolleris? luam inspice naturam,
quod sis pulvis, et cinis, postque parum leu'iporis
iu pulverem resolvet-is. Modo fastuosus, et post
parum temporis vermis; quid cervicem attollis, quae
paulo post emarcescet? Homo, qui a Deo auxilium
assequitur, est magnum quid; derelictus est, im-
becillitateinque agnovit naturze; nihil habes, quod
ιι Deo non accepisti, quid igitur in alieno, tanquam
iu tuo hebetatis? quid gratia Dei, veluti propria re
gloriaris? Aguosce largitorem, neve multum cile-
raris; creatura es Dei, ne Creatorem asperneris;
ιι Deo adjuvaris, ne renuas benefactorem; ad sub-
limituteut instituti ascendisti, sed ille te deduxit;
rei-ta virtutis cpera patrasti, verum ille Operatus
est; ipsum confitere, qui te exaltavit, ut iii-mus in
altitudine permaneas; agnosce contribulem, quia
ejusdem est uatum, ne per iactantiam recuses eo-
gnalionem.
CAPUT XIX.
Humilis cst ille, atque modice temperatus; at
idem conditor utrumque creavit. Ne humilem cou-
temnas, te namque securior est : incedit ille super,
humum, et non cadit celeriter; qui autem excelsus
est, si ceciderit, conteretur. Superbus monachus
474 arbor est absque radice, nec venti perferet
ill‘lpcllllll. Mens absque tumore, civitas est mmui-
bus cincta, et qui eam incolit, inviolabilis erit.
Aura venti siccam extollit festucam, et superbum
insultus elfert dementiae. Bulla fracta evanescet, et
memoria superbi peribit. Humilis sermo ad emol-
liendam est animam, at superbi verbum est arro-
gantia refertum. Oratio viri humilis Deum iii-
tlectit. Deum vero exasperat superbi supplicatio.
Corona domus est humilitas, tuteque custodit in—
troeuntem. Cum ad apicem virtutum ascenderis,
tunc multa opus est tibi tutela; nam, qui cadit e
pavimento ocius surgit, qui .autcm ab alto conci-
dit, ad mortem periclitatur. Lapidem pretiosum Β
numiri auro decet, et viri humilitas multis resplen-
det virtutibus.
" l~a. xw, 1‘3.
ct supra nubes attolleris? luam inspice naturam,
quod sis pulvis, et cinis, postque parum leu'iporis
iu pulverem resolvet-is. Modo fastuosus, et post
parum temporis vermis; quid cervicem attollis, quae
paulo post emarcescet? Homo, qui a Deo auxilium
assequitur, est magnum quid; derelictus est, im-
becillitateinque agnovit naturze; nihil habes, quod
ιι Deo non accepisti, quid igitur in alieno, tanquam
iu tuo hebetatis? quid gratia Dei, veluti propria re
gloriaris? Aguosce largitorem, neve multum cile-
raris; creatura es Dei, ne Creatorem asperneris;
ιι Deo adjuvaris, ne renuas benefactorem; ad sub-
limituteut instituti ascendisti, sed ille te deduxit;
rei-ta virtutis cpera patrasti, verum ille Operatus
est; ipsum confitere, qui te exaltavit, ut iii-mus in
altitudine permaneas; agnosce contribulem, quia
ejusdem est uatum, ne per iactantiam recuses eo-
gnalionem.
CAPUT XIX.
Humilis cst ille, atque modice temperatus; at
idem conditor utrumque creavit. Ne humilem cou-
temnas, te namque securior est : incedit ille super,
humum, et non cadit celeriter; qui autem excelsus
est, si ceciderit, conteretur. Superbus monachus
474 arbor est absque radice, nec venti perferet
ill‘lpcllllll. Mens absque tumore, civitas est mmui-
bus cincta, et qui eam incolit, inviolabilis erit.
Aura venti siccam extollit festucam, et superbum
insultus elfert dementiae. Bulla fracta evanescet, et
memoria superbi peribit. Humilis sermo ad emol-
liendam est animam, at superbi verbum est arro-
gantia refertum. Oratio viri humilis Deum iii-
tlectit. Deum vero exasperat superbi supplicatio.
Corona domus est humilitas, tuteque custodit in—
troeuntem. Cum ad apicem virtutum ascenderis,
tunc multa opus est tibi tutela; nam, qui cadit e
pavimento ocius surgit, qui .autcm ab alto conci-
dit, ad mortem periclitatur. Lapidem pretiosum Β
numiri auro decet, et viri humilitas multis resplen-
det virtutibus.
" l~a. xw, 1‘3.