PG 79, col. 97
δρόσος παρὰ σοῦ, φησὶν ἡ Γραφὴ, ίαμα αὐτοῖς ἐστι. ι
Καὶ πάλιν λέγει ὁ Θεός’ «Καὶ ἔσομαι αύτῷ ὡς
δρόσος, καὶ ἀνθήσει ὡς κρίνον. ι Αὕτη τοίνυν ἠ
δρόσος, ἐπελθοῦσα καὶλνῦν τῇ ἐκ φιληδονίας φλεγο-
μὲνῃ καρδία σου, καὶ διασυρίσασα πνεύματι γαλη-
νιαίῳ, καὶ αὔρᾳ τινὶ είρηνικῇ, καὶ λεπτῇ, ὲκτινάξει
σου τὴν φλόγα ῶσπερ τῆς Βαὸυλωνίας ποτὲ καμίνου,
καὶ ἀναψύξει, καὶ σώσει σε ἀληθῆ φιλόσοφον ἀπεργα-
ζομένη, καὶ πείθουσα μηκέτι πολλά καθεύδειν, ἀλλ’
ἀγρυπνεῖν ἐκθύμως.
Δ’. -- Τῷ αὐτῷ. ’
Ὠσπερ χρὴ τὸν ζῶντα διὰ παντὸς ἀναπνεῖν, οὕτω
χρὴ διηνεκῶς ἐπιτηδεύειν καὶ μεταχειρίζεσθαι τὴν
καλὴν ἀγρυπνίαν, καὶ μιμεῖσθαι τοῖς ψαλμοῖς καὶ
τοῖς ὕμνοις τὸ τῆς μελιφθόγγου ἀηδόνος ἄγρυπνον,
ἡνίκα ἂν ἐπυάζει δι’ ὅλης νυκτὸς οὐκ ἀποπαυομένης
tofi μελῳδεῖν. Τοῦτο γάρ σου ποιοῦντος, οὐκ ἀνέξεται
ὸ ἐχθρὸς τολυχρονίως παρεδρεύειν σοι, ὁρῶν ἑαυτὸν
ύεοθλιϐόμενόν τε καὶ ὲξουθενούμινον ὑπὸ σοῦ. καὶ
τοῖς τῆς ἀγρύπνου εὐχῆς κεντητηρίοις καθεκάστην
τιτρωσκόμενον νύκτα.
AA'. — Τῷ αὐτῷ.
Καλὸν μὲν τὸ ἀρεμόάστως, καὶ ἀμετεωρίστως τῇ
νυκτερίῳ εὐχῇ προσπαραμένειν. El δὲ κατά τινα
πειρασμὸν συμϐαίη, καὶ αἰσχροῖς τισι λογισμοῖς
παρακρουσθῆναι, μηδαμῶς παύσῃ τοῦ καλοῦ ἐγχει-
βήματος τῆς ἀγρυπνίας, ἀλλ’ ἐπίμεινον, καὶ παλαιώ-
οητι ὲν τῷ τοιούτῳ ἔργῳ, καὶ πάντως ὲν τῷ προσή-
κοντι καιρῷ τρυγήσεις τοὺς καρποὺς τῆς σοφίας. EI
δέ τις βούλοιτο ἀργῶν τρυφᾷν, καὶ μεθύσκεσθαι, καὶ
κολακεύειν τὴν κοίτην ἑαυτοῦ χαριζόμενος ὕπνῳ καὶ
α) Θεῷ, βλεπέτω τοὺς ὲκ τῆς παχύτητος ἐπανατέλ-
λοντας τῇ καρδία λοιμούς τε καὶ μυσαροὺς λογι-
σμοὺς, καὶ ὁνειροπολείτω λοιπὸν, καὶ προσδοκάτω τὴν
οὸιείαν πτῶσίν τε καὶ ἀπώλειαν. Ἐγὼ γὰρ ἀλλο τι
νῦν εἰπεῖν οὐκ ἀνέξω, δτι πάντες oi σαρκικοί⁸ τὸν
τρίπον εξω τῆς βασιλείας ῥιφήσονται.
AB'.-- 202mg ΟΙΚΟΝΟΜῼ.
’0 μὲν φαῦλος τάχιστα ἀν καταγνοίη καὶτοῦ ἀγα-
θοῦ · ὁ δὲ ἀγαθὸς οὐδὲ τοῦ κακοῦ ῥᾳδίως. Τὸ γὰρ
είς κακίαν οὐχ ἕτοιμον, οὐδὲ είς ὑπόνοιαν εὐχερὲς.
AI". —- Τῷ αὐτῷ.
⁸ο μοιχὸς πάντας ἀνθρώπους νομίζει μοιχοὺς
εἶναι, καὶ ό κλέπτης πάντας ὁμοίως κλέπτας ὑπάρ-
χειν οῖεται ο ό δὲ σώφρων, καὶ⁵ ἅγιος, καὶ θεοφιλὴς
ἀνὴρ πάντας ἀνθρώπους λογίζεται ὁσίους τυγχάνειν
καὶ δικαίους. Σὺ δ’ ἐπὶ πονηρίαν ἐκ μακρῶν τῶν
χρόνων ἐξάκουστος ὑπάρχων, πάντας νομίζεις πονη-
ρούς τε καὶ φαυλοτάτους εἶναι, καί⁵ τοῖς πᾶσι τοὺς
πάντας διαϐάλλεις καθεκάστην, ὡς μοχθηροὺς, καὶ
σκαιοὺς, καὶ ἄγαν ἀλιτηρίους.
ΛΔθ. - ΣὨΦΡΟΝΙῼ ΜΟΝΔΧῼ.
Mi) θέλε τδν ἡγούμενόν σου εἶναι σοφὸν τῷ λόγῳο
⁸⁹ Osee. xw. 6. .
Καὶ πάλιν λέγει ὁ Θεός’ «Καὶ ἔσομαι αύτῷ ὡς
δρόσος, καὶ ἀνθήσει ὡς κρίνον. ι Αὕτη τοίνυν ἠ
δρόσος, ἐπελθοῦσα καὶλνῦν τῇ ἐκ φιληδονίας φλεγο-
μὲνῃ καρδία σου, καὶ διασυρίσασα πνεύματι γαλη-
νιαίῳ, καὶ αὔρᾳ τινὶ είρηνικῇ, καὶ λεπτῇ, ὲκτινάξει
σου τὴν φλόγα ῶσπερ τῆς Βαὸυλωνίας ποτὲ καμίνου,
καὶ ἀναψύξει, καὶ σώσει σε ἀληθῆ φιλόσοφον ἀπεργα-
ζομένη, καὶ πείθουσα μηκέτι πολλά καθεύδειν, ἀλλ’
ἀγρυπνεῖν ἐκθύμως.
Δ’. -- Τῷ αὐτῷ. ’
Ὠσπερ χρὴ τὸν ζῶντα διὰ παντὸς ἀναπνεῖν, οὕτω
χρὴ διηνεκῶς ἐπιτηδεύειν καὶ μεταχειρίζεσθαι τὴν
καλὴν ἀγρυπνίαν, καὶ μιμεῖσθαι τοῖς ψαλμοῖς καὶ
τοῖς ὕμνοις τὸ τῆς μελιφθόγγου ἀηδόνος ἄγρυπνον,
ἡνίκα ἂν ἐπυάζει δι’ ὅλης νυκτὸς οὐκ ἀποπαυομένης
tofi μελῳδεῖν. Τοῦτο γάρ σου ποιοῦντος, οὐκ ἀνέξεται
ὸ ἐχθρὸς τολυχρονίως παρεδρεύειν σοι, ὁρῶν ἑαυτὸν
ύεοθλιϐόμενόν τε καὶ ὲξουθενούμινον ὑπὸ σοῦ. καὶ
τοῖς τῆς ἀγρύπνου εὐχῆς κεντητηρίοις καθεκάστην
τιτρωσκόμενον νύκτα.
AA'. — Τῷ αὐτῷ.
Καλὸν μὲν τὸ ἀρεμόάστως, καὶ ἀμετεωρίστως τῇ
νυκτερίῳ εὐχῇ προσπαραμένειν. El δὲ κατά τινα
πειρασμὸν συμϐαίη, καὶ αἰσχροῖς τισι λογισμοῖς
παρακρουσθῆναι, μηδαμῶς παύσῃ τοῦ καλοῦ ἐγχει-
βήματος τῆς ἀγρυπνίας, ἀλλ’ ἐπίμεινον, καὶ παλαιώ-
οητι ὲν τῷ τοιούτῳ ἔργῳ, καὶ πάντως ὲν τῷ προσή-
κοντι καιρῷ τρυγήσεις τοὺς καρποὺς τῆς σοφίας. EI
δέ τις βούλοιτο ἀργῶν τρυφᾷν, καὶ μεθύσκεσθαι, καὶ
κολακεύειν τὴν κοίτην ἑαυτοῦ χαριζόμενος ὕπνῳ καὶ
α) Θεῷ, βλεπέτω τοὺς ὲκ τῆς παχύτητος ἐπανατέλ-
λοντας τῇ καρδία λοιμούς τε καὶ μυσαροὺς λογι-
σμοὺς, καὶ ὁνειροπολείτω λοιπὸν, καὶ προσδοκάτω τὴν
οὸιείαν πτῶσίν τε καὶ ἀπώλειαν. Ἐγὼ γὰρ ἀλλο τι
νῦν εἰπεῖν οὐκ ἀνέξω, δτι πάντες oi σαρκικοί⁸ τὸν
τρίπον εξω τῆς βασιλείας ῥιφήσονται.
AB'.-- 202mg ΟΙΚΟΝΟΜῼ.
’0 μὲν φαῦλος τάχιστα ἀν καταγνοίη καὶτοῦ ἀγα-
θοῦ · ὁ δὲ ἀγαθὸς οὐδὲ τοῦ κακοῦ ῥᾳδίως. Τὸ γὰρ
είς κακίαν οὐχ ἕτοιμον, οὐδὲ είς ὑπόνοιαν εὐχερὲς.
AI". —- Τῷ αὐτῷ.
⁸ο μοιχὸς πάντας ἀνθρώπους νομίζει μοιχοὺς
εἶναι, καὶ ό κλέπτης πάντας ὁμοίως κλέπτας ὑπάρ-
χειν οῖεται ο ό δὲ σώφρων, καὶ⁵ ἅγιος, καὶ θεοφιλὴς
ἀνὴρ πάντας ἀνθρώπους λογίζεται ὁσίους τυγχάνειν
καὶ δικαίους. Σὺ δ’ ἐπὶ πονηρίαν ἐκ μακρῶν τῶν
χρόνων ἐξάκουστος ὑπάρχων, πάντας νομίζεις πονη-
ρούς τε καὶ φαυλοτάτους εἶναι, καί⁵ τοῖς πᾶσι τοὺς
πάντας διαϐάλλεις καθεκάστην, ὡς μοχθηροὺς, καὶ
σκαιοὺς, καὶ ἄγαν ἀλιτηρίους.
ΛΔθ. - ΣὨΦΡΟΝΙῼ ΜΟΝΔΧῼ.
Mi) θέλε τδν ἡγούμενόν σου εἶναι σοφὸν τῷ λόγῳο
⁸⁹ Osee. xw. 6. .