PG 8, col. 1281
ἀνθρώπων, ἀπαρνήσομαι αὐτὸν ἔμπροσθεν τῶν ἀγ-
γέλων (35). ’ος γὰρ ἂν ἐπαισχυνθῇ με, ἢ τοὺς (36)
ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ
ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσε-
ται αὐτὸν, ὅταν ἔλθῃ έν τῇ δὸξῃ τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ,
μετὰτῶν ἀγγέλων αὐτοῦ. Πᾶς οὖν ὅστις ἐὰν ὁμο-
λογήσῃ (37) ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμο-
λογήσω κάγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου
τοῦ ἐν οὐρανοῖς. Ὅταν δὲ φέρωσιν ὑμᾶς εἷς τὰς (38)
συναγωγὰς, καὶ τὰς ἀρχὰς, καὶ τὰς ἐξουσίας, μὴ
προμεριμνᾶτε πῶς ἀπολογηθῆτε, ἢ τί εἴπητε· τὸ
γὰρ ἅγιον Πνεῦμα διδάξει ὑμᾶς ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ, τί
δεῖ εἰπεῖν, ›› Τοῦτον ἐξηγούμενος τὸν τόπον Ἠρα-
κλέων (39), ὁ τῆς Οὐαλεντίνου σχολῆς δοκιμώτατος,
κατὰ λέξιν φησὶν, ι ὁμολογίαν εἶναι τὴν μὲν ἐν τῇ
πίστει καὶ πολιτείᾳ, τήν δὲ έν φωνῇ. Ἠ μὲν οὖν ἐν
φωνῇ ὁμολογία καὶ ἐπὶ τῶν ἐξουσιῶν γίνεται, ἣν μό·-
νην, φησὶν, ὁμολογίαν ἡγοῦνται εἶναι οἱ πολλοί’ οὐχ
ὑγιῶς’ δύνανται δὲ ταύτην τὴν ὁμολογίαν καὶ οἱ ὑπο-
κριταὶ ὁμολογεῖν. ’Λλλ’ οὐδ’ εὑρεθήσεται οὗτος 6 λό-
γος καθολικῶς εἰρημένος· οὐ γὰρ πάντες οἱ σωζόμε-
νοι ὡμολόγησαν τὴν διὰ τῆς φωνῆς ὁμολογίαν, καὶ
ἰξῆλθον. Ἐξ ὦν Ματθαῖος, Φίλιππος, Θωμᾶς, Λευῖς
(40), καὶ ἄλλοι πολλοί. Καὶ ἔστιν ἡ διὰ τῆς φωνῆς
ὁμολογία οὐ καθολιοιή, ἀλλὰ μερική. Καθολικὴ δὲ,
ἢν νῦν λέγει, τήν ἐν ἔργοις καὶ πράξεσι καταλλήλοις
τῆς εἷς αὐτὸν πίστεως. ’Έπεται δὲ ταύτῃ τῇ ὁμολογίᾳ
καὶ ἡ μερική, ἡ ἐπὶ τῶν ἐξουσιῶν, ἐὰν δέῃ, καὶ 6
λόγος αΥρῃ (41)· ὁμολογήσει γὰρ οὗτος καὶ τῇ φωνῇ
ὀρθῶς, προομολογήσας πρότερον τῇ διαθέσει. Καὶ
καλῶς ἐπὶ μὲν τῶν ὁμολογούντων, ‹‹ ἐν ἐμοὶ, ι εἶπεν
ἐπὶ δὲ τῶν ἀρνουμένων σὸ ι ἐμέ ›› προσέθηκεν. Οὗ-
τοι γὰρ, κᾶν τῇ φωνῇ ὁμολογήσωσιν αὐτὸν, ἀρνοῦν-
ται αὐτὸν, τῇ πράξει μή ὁμολογοῦντες. μόνοι δ’ ἐν
αὐτῷ ὁμολογοῦσιν οἱ ἐν τῇ κατ’ αὐτὸν ὁμολογίᾳ καὶ
πράξει βιοῦντες, ἐν οἷς καὶ αὐτὸς ὁμολογεῖ, ἐνειλημ-
μένος αὐτοὺς (42), καὶ ἐχόμενος ὑπὸ τούτων. Διόπερ
,ιι Ρ. 596 Ep. POTTER, 502, 503 ED. PARIS.
(ά) Luc. xn. 11, 12.
ut etiam Cassendo ;_ cum neque pro ffépovm legitur
γεραιτέρῳ, neque initio epistolae cui hoc memb'rum
respondet, Ιθςίῐιπυνεώτερίος, sed νέος.
(34) Ἐάν. Luc., αν.
(34) Ἐάν. Luc., ἄν.
(35)) Τὸν Δδὲ ἅιρνησάμεγον .gr.‘ ἀπαρνήσομαι αὖε
ν. LUC” αν.
τὸν ἔμπροσθεν τῶν ἀγγέλων. ’.Ο δὲ’ἀρνησάμενος...
ῗπαρνὴθήσεται ἐνώπιοηῖ τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ ο
uc.
ΠΟ.
(36) "ii τούς. Maron, καὶ τούς. Mox ibidem, μετᾶ
τῶν ἀγγέλων fva ἁγίων,
milia; οὗν ὅστις ἐὰν ὁμολογήσῃ. Πᾶν οῦν ὅστις
ὁμολογήσει, Matth. ⁷ ⁷ ⁷
(38) Ὅταν δέᾔφέρωσινῗ ὑμᾶς ei; τ. Ὅταν δὲ προσ-
φέρωσιν ὁμᾶς Ἰέπὶ, τ. Luc., iubi mox, μεριμνξτε,
πῶς ἢ τί ’ἀπολογίσεσθε ⁸ sed προμεριμνᾶτὲ ’Ῐιίὼθί
Marc. xm, 11. Paulo post, ἃ δεῖ εἷ’πεῖν,ἰυο.
(39) Ἡρακλέων, Ejus meminit etiam Tertullianus
lib. Adversus Valei‘itiiii’anos. cup. 4. Origenes Com-
ment. in Joan. p. (iO, dicit Heracleonem Οὐαλεντίνου
λεγόμενον. εἶναι γνῴριμον , «_ Valentini discipulum ha-
bitum fuisse.Conf.Cl. Grabius Spicilegii séc. n,p.80.
γέλων (35). ’ος γὰρ ἂν ἐπαισχυνθῇ με, ἢ τοὺς (36)
ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ
ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσε-
ται αὐτὸν, ὅταν ἔλθῃ έν τῇ δὸξῃ τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ,
μετὰτῶν ἀγγέλων αὐτοῦ. Πᾶς οὖν ὅστις ἐὰν ὁμο-
λογήσῃ (37) ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμο-
λογήσω κάγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου
τοῦ ἐν οὐρανοῖς. Ὅταν δὲ φέρωσιν ὑμᾶς εἷς τὰς (38)
συναγωγὰς, καὶ τὰς ἀρχὰς, καὶ τὰς ἐξουσίας, μὴ
προμεριμνᾶτε πῶς ἀπολογηθῆτε, ἢ τί εἴπητε· τὸ
γὰρ ἅγιον Πνεῦμα διδάξει ὑμᾶς ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ, τί
δεῖ εἰπεῖν, ›› Τοῦτον ἐξηγούμενος τὸν τόπον Ἠρα-
κλέων (39), ὁ τῆς Οὐαλεντίνου σχολῆς δοκιμώτατος,
κατὰ λέξιν φησὶν, ι ὁμολογίαν εἶναι τὴν μὲν ἐν τῇ
πίστει καὶ πολιτείᾳ, τήν δὲ έν φωνῇ. Ἠ μὲν οὖν ἐν
φωνῇ ὁμολογία καὶ ἐπὶ τῶν ἐξουσιῶν γίνεται, ἣν μό·-
νην, φησὶν, ὁμολογίαν ἡγοῦνται εἶναι οἱ πολλοί’ οὐχ
ὑγιῶς’ δύνανται δὲ ταύτην τὴν ὁμολογίαν καὶ οἱ ὑπο-
κριταὶ ὁμολογεῖν. ’Λλλ’ οὐδ’ εὑρεθήσεται οὗτος 6 λό-
γος καθολικῶς εἰρημένος· οὐ γὰρ πάντες οἱ σωζόμε-
νοι ὡμολόγησαν τὴν διὰ τῆς φωνῆς ὁμολογίαν, καὶ
ἰξῆλθον. Ἐξ ὦν Ματθαῖος, Φίλιππος, Θωμᾶς, Λευῖς
(40), καὶ ἄλλοι πολλοί. Καὶ ἔστιν ἡ διὰ τῆς φωνῆς
ὁμολογία οὐ καθολιοιή, ἀλλὰ μερική. Καθολικὴ δὲ,
ἢν νῦν λέγει, τήν ἐν ἔργοις καὶ πράξεσι καταλλήλοις
τῆς εἷς αὐτὸν πίστεως. ’Έπεται δὲ ταύτῃ τῇ ὁμολογίᾳ
καὶ ἡ μερική, ἡ ἐπὶ τῶν ἐξουσιῶν, ἐὰν δέῃ, καὶ 6
λόγος αΥρῃ (41)· ὁμολογήσει γὰρ οὗτος καὶ τῇ φωνῇ
ὀρθῶς, προομολογήσας πρότερον τῇ διαθέσει. Καὶ
καλῶς ἐπὶ μὲν τῶν ὁμολογούντων, ‹‹ ἐν ἐμοὶ, ι εἶπεν
ἐπὶ δὲ τῶν ἀρνουμένων σὸ ι ἐμέ ›› προσέθηκεν. Οὗ-
τοι γὰρ, κᾶν τῇ φωνῇ ὁμολογήσωσιν αὐτὸν, ἀρνοῦν-
ται αὐτὸν, τῇ πράξει μή ὁμολογοῦντες. μόνοι δ’ ἐν
αὐτῷ ὁμολογοῦσιν οἱ ἐν τῇ κατ’ αὐτὸν ὁμολογίᾳ καὶ
πράξει βιοῦντες, ἐν οἷς καὶ αὐτὸς ὁμολογεῖ, ἐνειλημ-
μένος αὐτοὺς (42), καὶ ἐχόμενος ὑπὸ τούτων. Διόπερ
,ιι Ρ. 596 Ep. POTTER, 502, 503 ED. PARIS.
(ά) Luc. xn. 11, 12.
ut etiam Cassendo ;_ cum neque pro ffépovm legitur
γεραιτέρῳ, neque initio epistolae cui hoc memb'rum
respondet, Ιθςίῐιπυνεώτερίος, sed νέος.
(34) Ἐάν. Luc., αν.
(34) Ἐάν. Luc., ἄν.
(35)) Τὸν Δδὲ ἅιρνησάμεγον .gr.‘ ἀπαρνήσομαι αὖε
ν. LUC” αν.
τὸν ἔμπροσθεν τῶν ἀγγέλων. ’.Ο δὲ’ἀρνησάμενος...
ῗπαρνὴθήσεται ἐνώπιοηῖ τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ ο
uc.
ΠΟ.
(36) "ii τούς. Maron, καὶ τούς. Mox ibidem, μετᾶ
τῶν ἀγγέλων fva ἁγίων,
milia; οὗν ὅστις ἐὰν ὁμολογήσῃ. Πᾶν οῦν ὅστις
ὁμολογήσει, Matth. ⁷ ⁷ ⁷
(38) Ὅταν δέᾔφέρωσινῗ ὑμᾶς ei; τ. Ὅταν δὲ προσ-
φέρωσιν ὁμᾶς Ἰέπὶ, τ. Luc., iubi mox, μεριμνξτε,
πῶς ἢ τί ’ἀπολογίσεσθε ⁸ sed προμεριμνᾶτὲ ’Ῐιίὼθί
Marc. xm, 11. Paulo post, ἃ δεῖ εἷ’πεῖν,ἰυο.
(39) Ἡρακλέων, Ejus meminit etiam Tertullianus
lib. Adversus Valei‘itiiii’anos. cup. 4. Origenes Com-
ment. in Joan. p. (iO, dicit Heracleonem Οὐαλεντίνου
λεγόμενον. εἶναι γνῴριμον , «_ Valentini discipulum ha-
bitum fuisse.Conf.Cl. Grabius Spicilegii séc. n,p.80.