PG 82, col. 247
est Dominus, nos illius servi sumus, et vestrae
salutis ministri. ι Et unicuique sicut Dominus
dedit. ι Est enim in nobis dill‘erentia; etsi enim
omnes pariter ministramus, attamen mensura qua-
dam gratiam accepimus.
Vens. 6. ι Ego plantavi; ι primus enim vobis
praedicavi. ι Apollo rigavit, ι post me doctrinam
confirmavit. ι Sed Deus incrementum dedit. ι Est
enim ejus gratiae quod res feliciter successit.
Vens. 7. ι Itaque neque qui plantat est aliquid,
neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus. ι
Nisi enim Deus cooperetur, noster labor est'inanis. Β
Vens. 8. ι Qui plantat autemet qui rigat, unum
sunt : ι secundum ministerium. Ambo enim ser-
viunt divinae voluntati : sed non secundum opus
vel animi promptitudinem. ‘ln his eninL magna est
diflerentia eorum qui ministrant. Hoc enim ipse
quoque dicit τι Unusquisque autem propriam
mercedem accipiet secundum suum laborem. ι
" Non simpliciter secundum opus, sed secundum
Operis laborem. 'llic enim saepe ducentos Serva-
tori oll‘ert cum magna facilitate : ille autem unum
181 vel duos plurimo cum labore ab errore libe-
rat. Hoc autem etiam in jejunio et in temperantia vi-
dere est. llic enim adiuvante natura temperantiam
exercet sine ulla difficultate et labore : ille vero,
natura repugnante, multis laboribus id quod desi-
derat asscquitur. Et hic quidem qui est calidioris
temperaturae, cum maxima molestia jejunus ex-
spectat vesperamzille autem etiam duorum et
trium dierum inediam haud magno labore patitur.
Quamobrem justus judex non Opus, sed laborem
respicit.
Vens. 9. ι Dei enim sumus adjutores. ι Qui ”
cum Ario et Eunomia sentiunt, ne Filio quidem
hanc appellationem tribuunt, sed ipsum admini-
strum nominant. Divinus autem Apostolus etiam
veritatis praedicatores Dei adjutores et cooperatores
appellat. Verum magna est dilIerentia.l|le enim
cooperatur tanquam Filius : bi vero tanquam
atnantissimi servi implent Dei voluntatem. ι Dei
agricultura, Dei azdillcatio estis. ι Non hujus aut
illius. sed Dei universorum.
Vens. 10. ι Secundum gratiam Dei quae data est
mihi, ut sapiens architectus fundamentum posui.»
Cum divinam prius gratiam ostendisset, tum se-
ipsum sapientem architectum appellavit. Ego pri-
mus, inquit, in vobis jeci fundamenta pietatis.
ι Alius autem supermdillcat. Unusquisque autem
videat quomodo superaedificet. (Vens. ll.) Funda-
mentum enim aliud nemo potest ponere praeter id
νΑιηΑε LECTIONES.
¹τ τοῦ. Θεοῦ deest_in Β. ⁸⁸ lnl‘ra epist. 146,‘pag. 1035, Sir.m._et_quaest. 2 in Josuani_._t‘.ytb γὰρ ὡς, etc.
⁸⁸ Habebat Sirm. editio ut puto per errorem τὸ’κείμ. Certe illud τόν semper est apud Nostrum: al'épiéi;
salutis ministri. ι Et unicuique sicut Dominus
dedit. ι Est enim in nobis dill‘erentia; etsi enim
omnes pariter ministramus, attamen mensura qua-
dam gratiam accepimus.
Vens. 6. ι Ego plantavi; ι primus enim vobis
praedicavi. ι Apollo rigavit, ι post me doctrinam
confirmavit. ι Sed Deus incrementum dedit. ι Est
enim ejus gratiae quod res feliciter successit.
Vens. 7. ι Itaque neque qui plantat est aliquid,
neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus. ι
Nisi enim Deus cooperetur, noster labor est'inanis. Β
Vens. 8. ι Qui plantat autemet qui rigat, unum
sunt : ι secundum ministerium. Ambo enim ser-
viunt divinae voluntati : sed non secundum opus
vel animi promptitudinem. ‘ln his eninL magna est
diflerentia eorum qui ministrant. Hoc enim ipse
quoque dicit τι Unusquisque autem propriam
mercedem accipiet secundum suum laborem. ι
" Non simpliciter secundum opus, sed secundum
Operis laborem. 'llic enim saepe ducentos Serva-
tori oll‘ert cum magna facilitate : ille autem unum
181 vel duos plurimo cum labore ab errore libe-
rat. Hoc autem etiam in jejunio et in temperantia vi-
dere est. llic enim adiuvante natura temperantiam
exercet sine ulla difficultate et labore : ille vero,
natura repugnante, multis laboribus id quod desi-
derat asscquitur. Et hic quidem qui est calidioris
temperaturae, cum maxima molestia jejunus ex-
spectat vesperamzille autem etiam duorum et
trium dierum inediam haud magno labore patitur.
Quamobrem justus judex non Opus, sed laborem
respicit.
Vens. 9. ι Dei enim sumus adjutores. ι Qui ”
cum Ario et Eunomia sentiunt, ne Filio quidem
hanc appellationem tribuunt, sed ipsum admini-
strum nominant. Divinus autem Apostolus etiam
veritatis praedicatores Dei adjutores et cooperatores
appellat. Verum magna est dilIerentia.l|le enim
cooperatur tanquam Filius : bi vero tanquam
atnantissimi servi implent Dei voluntatem. ι Dei
agricultura, Dei azdillcatio estis. ι Non hujus aut
illius. sed Dei universorum.
Vens. 10. ι Secundum gratiam Dei quae data est
mihi, ut sapiens architectus fundamentum posui.»
Cum divinam prius gratiam ostendisset, tum se-
ipsum sapientem architectum appellavit. Ego pri-
mus, inquit, in vobis jeci fundamenta pietatis.
ι Alius autem supermdillcat. Unusquisque autem
videat quomodo superaedificet. (Vens. ll.) Funda-
mentum enim aliud nemo potest ponere praeter id
νΑιηΑε LECTIONES.
¹τ τοῦ. Θεοῦ deest_in Β. ⁸⁸ lnl‘ra epist. 146,‘pag. 1035, Sir.m._et_quaest. 2 in Josuani_._t‘.ytb γὰρ ὡς, etc.
⁸⁸ Habebat Sirm. editio ut puto per errorem τὸ’κείμ. Certe illud τόν semper est apud Nostrum: al'épiéi;