PG 82, col. 253
τοῦ πλούτου τὸν χορηγὸν, καὶ καταφρονῆσαι τῶν οὐ-
δὲν δντων ἐδίδαξε. Καὶ γὰρ ἡμεῖς, φησὶν, οἱ ἀπό-
στολοι ὑμῶν ἔνεκα τῆς ἀποστολικῆς ὴξιώθημεν χάρι-
τος, ἵνα ὑμῖν τὸν λόγον κηρύξωμεν. μῖν δέδοται
καὶ ἡ παροῦσα καὶ ἡ προσδοκωμένη ζωή. Καὶ αὐτὸς
δὲ ὁ θάνατος τῆς ὑμετέρας ἔνεκεν ὡφελείας ἐπηνέχθη
τῇ φύσει· καὶ τὰ ὀρώμενα πάντα εἰς ὑμετέραν δεδη-
μιούργηται χρείαν, καὶ τὰ προσδοκώμενα ὑμῶν χάριν
ηὐτρέπισται. Προσήκει τοίνυν ὑμᾶς τῷ Δεσπότῃ
συνῆφθαι Χριστῷ, ὅς τούτων ἐστὶ τῶν ἀγαθῶν χο-
ρηγὸς, καὶ διʼ αὐτοῦ τῷ τῶν δλων Θεῷ. Ἡμῖν μὲν
γὰρ ἤνωται κατὰ τὴν φύσιν, ἦν ἔλαβε παρʼ ἡμῶν, τῷ
δὲ Πατρὶ κατὰ τὴν θείαν οὐσίαν. Ἐξ αὐτοῦ γὰρ
φύσει γεγένηται. Χριστὸς γὰρ Θεοῦ, οὐχ ὡς κτίσμα
Θεοῦ, ἀλλʼ ὡς ἱὸς τοῦ Εεοῦ. Εἰ δὲ ἀντιλέγουσιν οἱ
τὰ Ἀρείου φρονοῦντες, καὶ οὐ βούλονται δοῦναι τῆς
σχέσεως τὴν διαφορὰν, καλείτωσαν καὶ τὰ παρόντα,
καὶ τὰ μέλλοντα, καὶ τοὺς ἀποστόλους, καὶ τὴν ζωὴν,
καὶ τὸν θάνατον, ἡμέτερα ποιήματα, ἐπειδήπερ ὁ
θεῖος Ἀπόστολος ἔφη· Πάντα ὑμῶν ἐστιν. Ἀλλʼ
οὐκ ἂν εἴποιεν. Οὐκοῦν ταῦτα μὲν ἡμῶν διὰ τὴν
θείαν φιλοτιμίαν·ἡμεῖς δὲ Χρστοῶ, ὡς μὲν ἀν-
θρώπου, μέλη· ὡς δὲ Θεοῦ, ποιήματα. Χμωστὸς δὲ
Θεοῦ, ὡς Υἱὸς γνήσιος, ἐξ αὐτοῦ γεγεννημένος κατὰ
τὴν θεότητα.
ΚEEbΑΛάIOEN A.
α. « Οὕτως ἡμᾶς λογιζέσθω ἄνθρωπος ὡς ὑπηρέ-
τας Χριστοῦ, καὶ οἰκονόμους μυστηρίων Θεοῦ. » Ὁ
τιμῆσαι βουλόμενος ἡμᾶς, ὡς ὑπηρέτας ⁶ τιμάτω,
ὡς οἴκονόμους αἰδείσθω, μετρείτω τῇ φύσει τὸ γέρας.
Καὶ ταῦτα οὐ μόνον γέγραφεν ὁ θεῖος Ἀπόστολος,
ἀλλὰ καὶ δέδρακε. Τοὺς γὰρ Λυκάονας θύσαι πει-
ραθέντας ἐκώλυσε, τὴν ἐσθῆτα σὺν τῷ Bαρνάβᾳ
διαῤῥήξας, καὶ βοήσας, ὅτι « Ὁμοιοπαθεῖς ὑμῖν
ἐσμεν ἄνθρωποι. » Οὕτως ὁ μακάριος Πέτρος ἔφη
τῷ Κορνηλίῳ· « Καὶ αὐτὸς ἐγὼ ἄνθρωπος. »
9. «0 δὲ λοιπὸν ζητεῖται ἐν τοῖς οἰκονόμοις, ἵνα
πιστός τις εὐρεθῇ. » Οὐχ ἵνα τοῦ δεσπότου τὴν
ἀξίαν ἀρπάσῃ· ἀλλʼ ἴνα τῷ δεσπότῃ τὴν εὕνοιαν φυ-
λάξῃ.
γ. « Ἐμοὶ δὲ εἰς ἐλάχιστόν ἐστιν ἴνα ὑφʼ ύμῶν
ἀνακριθῶ. » Διπλῆν αὐτῶν ποιεῖται κατηγορίαν, καὶ
ἐτι τὴν τιμὴν οὐ μετροῦσιν, ἀλλʼ ἀμέτρως τιμῶσι,
καὶ ὅτι τοῦ κρίνειν τὴν ἐξουσίαν οὐκ ἔχοντες κρί-
νιυσι, καὶ οὐ τοῖς τυχοῦσιν, ἀλλὰ τοῖς διδασκάλοις.
Οὐ γὰρ ἂν οἱ μὲν τοῦτον, οἱ δὲ ἐκεῖνον προέκριναν,
εἰ μὴ σφίσιν αὐτοῖς τὸ κρίνειν ἀπένειμαν. Τούτου
χάριν τῆς τοῦ κρίνειν αὐτοὺς ἐξουσίας ἐγύμνωσεν,
εὐτέλειαν τῶν διδασκάλων καλέσας τῇ κρίσει τῶν
μαθητῶν ὑποκεῖσθαι τὰ κατʼ αὐτούς. ἶτα θερα-
πεύων αὐτοὺς τὸν κοινὸν ποιεῖται λόγον. « Ἡ ὑπὸ
Δνθρωπίνης ἡμέρας. » Ἀνθρωπίνην δὲ ἡμέραν ἐκά-
λεσε τὸ τῆς φύσεως ὀλιγόβιον.
Ἀλλʼ οὐδὲ ἐμαυτὸν ἀνακρίνω. ( ὰ.) Οὐδὲν γὰρ
r Acι.Xv, 14, 15. s Act. α, 26.
S Χριστοῦ, quod omisstttm cst in Sirm.textu Græ. o, addiι B. ⁵¹ εἰμί addit B.
δὲν δντων ἐδίδαξε. Καὶ γὰρ ἡμεῖς, φησὶν, οἱ ἀπό-
στολοι ὑμῶν ἔνεκα τῆς ἀποστολικῆς ὴξιώθημεν χάρι-
τος, ἵνα ὑμῖν τὸν λόγον κηρύξωμεν. μῖν δέδοται
καὶ ἡ παροῦσα καὶ ἡ προσδοκωμένη ζωή. Καὶ αὐτὸς
δὲ ὁ θάνατος τῆς ὑμετέρας ἔνεκεν ὡφελείας ἐπηνέχθη
τῇ φύσει· καὶ τὰ ὀρώμενα πάντα εἰς ὑμετέραν δεδη-
μιούργηται χρείαν, καὶ τὰ προσδοκώμενα ὑμῶν χάριν
ηὐτρέπισται. Προσήκει τοίνυν ὑμᾶς τῷ Δεσπότῃ
συνῆφθαι Χριστῷ, ὅς τούτων ἐστὶ τῶν ἀγαθῶν χο-
ρηγὸς, καὶ διʼ αὐτοῦ τῷ τῶν δλων Θεῷ. Ἡμῖν μὲν
γὰρ ἤνωται κατὰ τὴν φύσιν, ἦν ἔλαβε παρʼ ἡμῶν, τῷ
δὲ Πατρὶ κατὰ τὴν θείαν οὐσίαν. Ἐξ αὐτοῦ γὰρ
φύσει γεγένηται. Χριστὸς γὰρ Θεοῦ, οὐχ ὡς κτίσμα
Θεοῦ, ἀλλʼ ὡς ἱὸς τοῦ Εεοῦ. Εἰ δὲ ἀντιλέγουσιν οἱ
τὰ Ἀρείου φρονοῦντες, καὶ οὐ βούλονται δοῦναι τῆς
σχέσεως τὴν διαφορὰν, καλείτωσαν καὶ τὰ παρόντα,
καὶ τὰ μέλλοντα, καὶ τοὺς ἀποστόλους, καὶ τὴν ζωὴν,
καὶ τὸν θάνατον, ἡμέτερα ποιήματα, ἐπειδήπερ ὁ
θεῖος Ἀπόστολος ἔφη· Πάντα ὑμῶν ἐστιν. Ἀλλʼ
οὐκ ἂν εἴποιεν. Οὐκοῦν ταῦτα μὲν ἡμῶν διὰ τὴν
θείαν φιλοτιμίαν·ἡμεῖς δὲ Χρστοῶ, ὡς μὲν ἀν-
θρώπου, μέλη· ὡς δὲ Θεοῦ, ποιήματα. Χμωστὸς δὲ
Θεοῦ, ὡς Υἱὸς γνήσιος, ἐξ αὐτοῦ γεγεννημένος κατὰ
τὴν θεότητα.
ΚEEbΑΛάIOEN A.
α. « Οὕτως ἡμᾶς λογιζέσθω ἄνθρωπος ὡς ὑπηρέ-
τας Χριστοῦ, καὶ οἰκονόμους μυστηρίων Θεοῦ. » Ὁ
τιμῆσαι βουλόμενος ἡμᾶς, ὡς ὑπηρέτας ⁶ τιμάτω,
ὡς οἴκονόμους αἰδείσθω, μετρείτω τῇ φύσει τὸ γέρας.
Καὶ ταῦτα οὐ μόνον γέγραφεν ὁ θεῖος Ἀπόστολος,
ἀλλὰ καὶ δέδρακε. Τοὺς γὰρ Λυκάονας θύσαι πει-
ραθέντας ἐκώλυσε, τὴν ἐσθῆτα σὺν τῷ Bαρνάβᾳ
διαῤῥήξας, καὶ βοήσας, ὅτι « Ὁμοιοπαθεῖς ὑμῖν
ἐσμεν ἄνθρωποι. » Οὕτως ὁ μακάριος Πέτρος ἔφη
τῷ Κορνηλίῳ· « Καὶ αὐτὸς ἐγὼ ἄνθρωπος. »
9. «0 δὲ λοιπὸν ζητεῖται ἐν τοῖς οἰκονόμοις, ἵνα
πιστός τις εὐρεθῇ. » Οὐχ ἵνα τοῦ δεσπότου τὴν
ἀξίαν ἀρπάσῃ· ἀλλʼ ἴνα τῷ δεσπότῃ τὴν εὕνοιαν φυ-
λάξῃ.
γ. « Ἐμοὶ δὲ εἰς ἐλάχιστόν ἐστιν ἴνα ὑφʼ ύμῶν
ἀνακριθῶ. » Διπλῆν αὐτῶν ποιεῖται κατηγορίαν, καὶ
ἐτι τὴν τιμὴν οὐ μετροῦσιν, ἀλλʼ ἀμέτρως τιμῶσι,
καὶ ὅτι τοῦ κρίνειν τὴν ἐξουσίαν οὐκ ἔχοντες κρί-
νιυσι, καὶ οὐ τοῖς τυχοῦσιν, ἀλλὰ τοῖς διδασκάλοις.
Οὐ γὰρ ἂν οἱ μὲν τοῦτον, οἱ δὲ ἐκεῖνον προέκριναν,
εἰ μὴ σφίσιν αὐτοῖς τὸ κρίνειν ἀπένειμαν. Τούτου
χάριν τῆς τοῦ κρίνειν αὐτοὺς ἐξουσίας ἐγύμνωσεν,
εὐτέλειαν τῶν διδασκάλων καλέσας τῇ κρίσει τῶν
μαθητῶν ὑποκεῖσθαι τὰ κατʼ αὐτούς. ἶτα θερα-
πεύων αὐτοὺς τὸν κοινὸν ποιεῖται λόγον. « Ἡ ὑπὸ
Δνθρωπίνης ἡμέρας. » Ἀνθρωπίνην δὲ ἡμέραν ἐκά-
λεσε τὸ τῆς φύσεως ὀλιγόβιον.
Ἀλλʼ οὐδὲ ἐμαυτὸν ἀνακρίνω. ( ὰ.) Οὐδὲν γὰρ
r Acι.Xv, 14, 15. s Act. α, 26.
S Χριστοῦ, quod omisstttm cst in Sirm.textu Græ. o, addiι B. ⁵¹ εἰμί addit B.