PG 82, col. 68
σκει καὶ τῶν ἀγαθῶν τὴναίρεσιν, καὶ τὴν τῶν ὲναν-
τίων φυγήν. Ἀλλ’ ὅμως οὗτοι, φησὶν, οὐκ ἀποχρῆν
ἡγοῦνται τὸ ταῦτα ποιεῖν ⁸ ἀλλὰ καὶ ἐπαίνους τοῖς
τὰ ὃμοια δρῶσιν ὑφαίνουσιν. Ἕσχατος δὲ οὗτος ὄρος
τῆς παρανομίας. Ἔδει γὰρ μὴ μόνον τὴν τῶν ἀλλων
παρανομίαν μισεῖν, ἀλλὰ καὶ τὴν οἰκείαν βδελύτ-
τεσοαι.
ΚΕΦΑΔ. B'.
Εἶτα πάλιν ἑτέρως δείκνυσιν ἔχοντας ἡμᾶς τὴν τῶν
ἀγαυῶν καὶ τῶν ἐναντίων διάκρισιν.
α’. Διὸ ἀναπολόγητος εἶ, ὦ ἄνθρωπε, πᾶς ό
κρίνων. Ἐν ᾧ γὰρ κρίνεις τὸν ἕτερον, σεαυτὸν
κατακρίνεις · τὰ γὰρ αὐτὰ πράσσεις ὀ κρίνων.
Ἀλλὰ καὶ οὕτω διακείμενοι, εἰ τοῦ κρίνειν τὴν ἐξ.
ουσίαν παρὰ. τινος λάϐοιτε, τοὺς τῶν νόμιον παρα-
6ἀτας ὡς ὑπευθύνους κολάζετε ⁸ τοσαύτην ἔχετε τῶν
ἀγαθῶνκαὶ τῶν ἐναντίων διάγνωσιν. Χρὴ μέντοι
εἰδέναι, ὅτι δι’ ὧν τοὺς ἄλλους ἁμαρτάνοντας κρίνετε,
καὶύμᾶς αὖτοὺς ταῖς αὑταῖς ψήφοις ὑπάγετε ’ τὴν
αὐτὴν γὰρ τολμᾶτε παρανομίαν.
β’. Οἴδαμεν δὲ, ὅτι τὸ κρῖμα τοῦ Θεοῦ ἐστι κατὰ
ἀλήθειαν ἐπὶ τοὺς τὰ τοιαῦτα πράσσοντας. Δῆ-
λον δὲ τοῖς εὖ φρονοῦσιν, ὅτι κατὰ θείαν ψῆφον οἱ
τὰς παρανομίας τολμῶντες κολάζονται.
γ’, δ’. Λογίζῃ δὲ τοῦτο, ὦ ἄνθρωπε, δ κρίνων
c τοὺς τὰ τοιαῦτα πράσσοντας, καί ποιῶν αὐτὰ,
ὅτι σὺ ἐκφεύξῃτὸ κρῖμα τοῦ Θεοῦ; Ἡ τοῦ πλού-
του τῆς χρηστότητος αὐτοῦ. καὶ τῆς ἀνοχῆς,
καὶ τῆς μακροθυμίας καταφρονεῖς; Ἡμεῖς μὲι
ἴσμεν, ὡς εἰς καιρὸν ἑκάστῳ παρανομοῦντι τὴν τ’-
μωρίαν ὁ δίκαιος ἐπάξει γριτής, Ὑμεῖς δὲ, φησὶν,
ὑπολαμῦἀνετε, οἱ τοὺς μὲν ἄλλους κολάζοντες, τὴν
δὲ οἰκείαν παρανομίαν ἰδεῖν οὐκ ἐθέλοντες, ὅτιτὸ
θεῖον διαφεύξεσοε δικαστήριον. Ἀλλ’ οὐχ οὕτω ταῦτα
ἔχει. ’Δνέχιται γὰρ καὶ μακροθυμεῖ, τὴν σὴν ἀνα·
μένων μετάνοιαν, Τοῦτο γὰρ ἐπήγαγεν· Ἀγνοῶι·
ὅτι τὸ χρηστὸν τοῦ Θεοῦ εις μετάνοιάν σε dre"
ε’. Κατὰ δὲ τὴν σκληρότητα σου, καὶ ἀμετανόη-
τον καρδίαν, θησαυρίζεις σεαυτῷ ὀργὴν ἐν ἡμέρα
ὁγγῆς καὶ ἀποκαλύψεως, καὶ δικαιοκρισίας τοῦ
Θεοῦ , ὃς ἀποδώσει ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὑ-
τοῦ. Ἐπειδὴ γὰρ ἀτεράμονα γνώμην ἔχεις. xui. τῇ
πονηρίᾳ προσμένεις, κατὰ σαυτοῦ κρινεῖς τῆς
τιμωρίας τὴν ψῆοξον· ἣν νῦν μὲν ὁ Θεὸς δι’ ἔλεον
ἀναϐάλλεται, ἀποκαλύψει δὲ κατὰ τὴν τῆς συντελεέας
ἡμέραν, καὶ καταλλήλους τοῖς ιἔργοις τὰς ἀντιδό-
σεις παρέξει. Καλῶς δὲ καὶ τὸ θησαιψίζεις σεαυτῷ
τέθεικε, δεικνὺς ὼς οὐδὲν τῶν ἡμετέρων ἢ λόγιυνῆ
ἔργων παραδέδοται λήθῃ · ἀλλὰ καὶ ot τῆς ἀρετῆς
ἐρασταὶ σφίσιν ἑαυτοῖς τὰ ἀγαθὰ θησαυρίζουσι, καὶ
οί τῆς πονηρίας ἐργάται ταυτὸ τοῦτο ποιοῦσι.
ζ’. Τοῖς μὲν καθ’ ὑπομονὴν ἔρῃ-ρο εἰς·αοοῦ δόξαν,
καὶ τιμὴν, καὶ ἀρθαρσίανζήτοῦσι, ζωὴν αἰώνιον.
Καὶ τοὺς πόνους ἐδίδαξε τῆς ἀρετῆς, καὶ τοὺς 6::-
τίων φυγήν. Ἀλλ’ ὅμως οὗτοι, φησὶν, οὐκ ἀποχρῆν
ἡγοῦνται τὸ ταῦτα ποιεῖν ⁸ ἀλλὰ καὶ ἐπαίνους τοῖς
τὰ ὃμοια δρῶσιν ὑφαίνουσιν. Ἕσχατος δὲ οὗτος ὄρος
τῆς παρανομίας. Ἔδει γὰρ μὴ μόνον τὴν τῶν ἀλλων
παρανομίαν μισεῖν, ἀλλὰ καὶ τὴν οἰκείαν βδελύτ-
τεσοαι.
ΚΕΦΑΔ. B'.
Εἶτα πάλιν ἑτέρως δείκνυσιν ἔχοντας ἡμᾶς τὴν τῶν
ἀγαυῶν καὶ τῶν ἐναντίων διάκρισιν.
α’. Διὸ ἀναπολόγητος εἶ, ὦ ἄνθρωπε, πᾶς ό
κρίνων. Ἐν ᾧ γὰρ κρίνεις τὸν ἕτερον, σεαυτὸν
κατακρίνεις · τὰ γὰρ αὐτὰ πράσσεις ὀ κρίνων.
Ἀλλὰ καὶ οὕτω διακείμενοι, εἰ τοῦ κρίνειν τὴν ἐξ.
ουσίαν παρὰ. τινος λάϐοιτε, τοὺς τῶν νόμιον παρα-
6ἀτας ὡς ὑπευθύνους κολάζετε ⁸ τοσαύτην ἔχετε τῶν
ἀγαθῶνκαὶ τῶν ἐναντίων διάγνωσιν. Χρὴ μέντοι
εἰδέναι, ὅτι δι’ ὧν τοὺς ἄλλους ἁμαρτάνοντας κρίνετε,
καὶύμᾶς αὖτοὺς ταῖς αὑταῖς ψήφοις ὑπάγετε ’ τὴν
αὐτὴν γὰρ τολμᾶτε παρανομίαν.
β’. Οἴδαμεν δὲ, ὅτι τὸ κρῖμα τοῦ Θεοῦ ἐστι κατὰ
ἀλήθειαν ἐπὶ τοὺς τὰ τοιαῦτα πράσσοντας. Δῆ-
λον δὲ τοῖς εὖ φρονοῦσιν, ὅτι κατὰ θείαν ψῆφον οἱ
τὰς παρανομίας τολμῶντες κολάζονται.
γ’, δ’. Λογίζῃ δὲ τοῦτο, ὦ ἄνθρωπε, δ κρίνων
c τοὺς τὰ τοιαῦτα πράσσοντας, καί ποιῶν αὐτὰ,
ὅτι σὺ ἐκφεύξῃτὸ κρῖμα τοῦ Θεοῦ; Ἡ τοῦ πλού-
του τῆς χρηστότητος αὐτοῦ. καὶ τῆς ἀνοχῆς,
καὶ τῆς μακροθυμίας καταφρονεῖς; Ἡμεῖς μὲι
ἴσμεν, ὡς εἰς καιρὸν ἑκάστῳ παρανομοῦντι τὴν τ’-
μωρίαν ὁ δίκαιος ἐπάξει γριτής, Ὑμεῖς δὲ, φησὶν,
ὑπολαμῦἀνετε, οἱ τοὺς μὲν ἄλλους κολάζοντες, τὴν
δὲ οἰκείαν παρανομίαν ἰδεῖν οὐκ ἐθέλοντες, ὅτιτὸ
θεῖον διαφεύξεσοε δικαστήριον. Ἀλλ’ οὐχ οὕτω ταῦτα
ἔχει. ’Δνέχιται γὰρ καὶ μακροθυμεῖ, τὴν σὴν ἀνα·
μένων μετάνοιαν, Τοῦτο γὰρ ἐπήγαγεν· Ἀγνοῶι·
ὅτι τὸ χρηστὸν τοῦ Θεοῦ εις μετάνοιάν σε dre"
ε’. Κατὰ δὲ τὴν σκληρότητα σου, καὶ ἀμετανόη-
τον καρδίαν, θησαυρίζεις σεαυτῷ ὀργὴν ἐν ἡμέρα
ὁγγῆς καὶ ἀποκαλύψεως, καὶ δικαιοκρισίας τοῦ
Θεοῦ , ὃς ἀποδώσει ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὑ-
τοῦ. Ἐπειδὴ γὰρ ἀτεράμονα γνώμην ἔχεις. xui. τῇ
πονηρίᾳ προσμένεις, κατὰ σαυτοῦ κρινεῖς τῆς
τιμωρίας τὴν ψῆοξον· ἣν νῦν μὲν ὁ Θεὸς δι’ ἔλεον
ἀναϐάλλεται, ἀποκαλύψει δὲ κατὰ τὴν τῆς συντελεέας
ἡμέραν, καὶ καταλλήλους τοῖς ιἔργοις τὰς ἀντιδό-
σεις παρέξει. Καλῶς δὲ καὶ τὸ θησαιψίζεις σεαυτῷ
τέθεικε, δεικνὺς ὼς οὐδὲν τῶν ἡμετέρων ἢ λόγιυνῆ
ἔργων παραδέδοται λήθῃ · ἀλλὰ καὶ ot τῆς ἀρετῆς
ἐρασταὶ σφίσιν ἑαυτοῖς τὰ ἀγαθὰ θησαυρίζουσι, καὶ
οί τῆς πονηρίας ἐργάται ταυτὸ τοῦτο ποιοῦσι.
ζ’. Τοῖς μὲν καθ’ ὑπομονὴν ἔρῃ-ρο εἰς·αοοῦ δόξαν,
καὶ τιμὴν, καὶ ἀρθαρσίανζήτοῦσι, ζωὴν αἰώνιον.
Καὶ τοὺς πόνους ἐδίδαξε τῆς ἀρετῆς, καὶ τοὺς 6::-