PG 83, col. 1420
τέλειον, ὲκ ψυχῆς λογικῆς καὶ σώματος πρὸ αἰώνων
μὲν ὲκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα κατὰ τὴν θεότητα·
ἐπ’ ἐσχάτων δὲ τῶν ἡμερῶν δι’ ἡμᾶς καὶ διὰ τὴν
ἡμετέραν σωτηρίαν ὲκ Μαρίας τῆς Παρθένου· τὸν
αὐτὸν ὁμοούσιον τῷ Ila-cpt κατὰ τὴν θεόττιτα, καὶ
ὁμοούσιον ἡμῖν κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Δύο μοι
’γάρ φύσεων ’ἐνωσις γέγονε. Διὸ ἕνα Χριστὸν, ἕνα
Υίὸν, ἕνα Κύριον ὁμολογοῦμεν· οὔτε γὰρ τὴν ἕνωσιν
λύομεν, καὶ⁵ ἀσύγχυτον αὐτὴν γεγενῆσθαι πιστεύο-
μεν, τῷ Κυρίῳ πειθόμενοι λέγοντι τοῖς Ἰουδαίοις·
Β ι Δύσατε τὸν ναὸν τοῦτον, καὶ ὲν τρισὶν ἡμέραις
ὲγερῶ αὐτόν. ι Εἰ δὲ κρᾶσις. ἐγεγόνει καὶ σύγχυσις,
καὶ μία φύσις ἐξ ἀμφοῖν ἀπετελέσθη, ἐχρῆν εἰπεῖν·
Λύσατέ με, καὶ ὲν τρισὶν ἡμέραις ἐγερθήσομαι.
Νῦν δὲ δεικνὺς ὡς ἄλλο μὲν 6 Θεὸς κατὰ τὴν φύσιν.
ἄλλο δὲ 6 ναὸς, εἷς δὲ Χριστὸς ἀμφότερα, ι Λύσατε.
φησι, τὸν ναὸν τοῦτον, καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερό
αὑτὸν, ι σαφῶς διδάσκων, ὡς ὅτι οὐχ 6 Θεὸς ἦν 6
λυόμενος, ἀλλ’ 6 ναός. Καὶ τοῦ μὲν η φύσις
λύσιν ὑπεδέχετο, τοῦ δὲ η δύναμις ἡγειρε τὸ λυόμε-
νον. Θεὸν δὲ καὶ ἄνθρωπον τὸν Χριστὸν ὁμολογοῦμεν
ταῖς θείαις ἀκολουθοῦντες Γραφαῖς. Ὀτι μὲν γὰρ
Θεὸς ('50) Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, 6 μακάριος
Ἰωάννης 6 εὐαγγελιστὴς βοᾷ ι Ἐν ἀρχῇ ἦν 6 Λό-
γος, καὶ 6 Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεὸν, καὶ Θεὸς ἦν ό
Λόγος οὗτος ἦν ὲν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν· πάντα δι’
αὑτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὑτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἒνδ
γέγονε.» Καὶ πάλιψ «Ἦν τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν, ὃ φω-
τίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον είς τὸν κόσμον. ι
Καὶ αὐτὸς δὲ 6 Κύριος (51) διαρῤήδην διδάσκει λέ-
γων· ι Ὀ ἑωρακὼς ἐμὲ, ἑώρακε τὸν Πατέρα μου. ι
Καί· ι Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἓν ἐσμεν· κάγὼ ὲν τῷ
Πατρὶ , καὶ 6 Πατὴρ ὲν ἐμοί, ι Καὶ 6 μακάριος
Παῦλος ἐν μὲν τῇ πρὸς Ἐϐραίους φησίν· ι Ὃς ὧν
ἀπαύγασμα τῆς δόξης καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστ ἅτερος
αὐτοῦ, φέρων τε (52) τὰ πάντα τῷ ῥήματι τῆς δυο
. νάμεως αὑτοῦ. ι Ἐν δὲ τῇ πρὸς Φιλιππησίους ·
ι Τοῦτο φρονείσθω ὲν ὑμῖν, φησὶν, ὃ καὶ ὲν Χριστῷ
Ἰησοῦ, ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων, οὐχ ἁρπαγὴν (53,
ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ· ἀλλ’ ἑαυτὸν Exime:
μορφὴν δούλου λαϐὼν. ι Ἐν δὲ τῇ πρὸς Ῥωμαίους-
ι Ὦν (ει) οἱ πατέρες καὶ ἐξ ὧν 6 Χριστὸς τὸ κατὰ
σάρκα, 6 ὢν ἐπὶ πάντων Θεὸς εὐλογητὸς εἰς τοὺς
αἰῶνας. Ἀμήν. ι Ἐν δὲ τῇ πρὸς Τίτον· ι [190365-
χόμενοι τὴν μακαρίαν ἐλπίδα καὶ ὲπιφάνε ta.» τῆς
δόξης τοῦ μεγάλου Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν ’ἰηπῦ
Χριστοῦ. ι Καὶ Ἡσαΐας δὲ βοᾷ, ὅτι ι Παιδίον ἐγενη
νήθη ἡμῖν, υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν, οὗ ὴ ἁρχὴ ἐπὶ ττιῦ
’° Hebr. ι, ’5-
:tv, 9. ¹⁸ Joan. κ, 50. ¹’ ibid. 58.
lsa. Ix, 6.
(5:2) lla Mans. Vind. δέ.
(55) Sic_ Vind. Sed Mans. ἁρπαγμόν.
(ῖς-ι) ἐν ᾧ habebat et Vindob. et'filans
(55) προσδεχόμενος Mans
μὲν ὲκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα κατὰ τὴν θεότητα·
ἐπ’ ἐσχάτων δὲ τῶν ἡμερῶν δι’ ἡμᾶς καὶ διὰ τὴν
ἡμετέραν σωτηρίαν ὲκ Μαρίας τῆς Παρθένου· τὸν
αὐτὸν ὁμοούσιον τῷ Ila-cpt κατὰ τὴν θεόττιτα, καὶ
ὁμοούσιον ἡμῖν κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Δύο μοι
’γάρ φύσεων ’ἐνωσις γέγονε. Διὸ ἕνα Χριστὸν, ἕνα
Υίὸν, ἕνα Κύριον ὁμολογοῦμεν· οὔτε γὰρ τὴν ἕνωσιν
λύομεν, καὶ⁵ ἀσύγχυτον αὐτὴν γεγενῆσθαι πιστεύο-
μεν, τῷ Κυρίῳ πειθόμενοι λέγοντι τοῖς Ἰουδαίοις·
Β ι Δύσατε τὸν ναὸν τοῦτον, καὶ ὲν τρισὶν ἡμέραις
ὲγερῶ αὐτόν. ι Εἰ δὲ κρᾶσις. ἐγεγόνει καὶ σύγχυσις,
καὶ μία φύσις ἐξ ἀμφοῖν ἀπετελέσθη, ἐχρῆν εἰπεῖν·
Λύσατέ με, καὶ ὲν τρισὶν ἡμέραις ἐγερθήσομαι.
Νῦν δὲ δεικνὺς ὡς ἄλλο μὲν 6 Θεὸς κατὰ τὴν φύσιν.
ἄλλο δὲ 6 ναὸς, εἷς δὲ Χριστὸς ἀμφότερα, ι Λύσατε.
φησι, τὸν ναὸν τοῦτον, καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερό
αὑτὸν, ι σαφῶς διδάσκων, ὡς ὅτι οὐχ 6 Θεὸς ἦν 6
λυόμενος, ἀλλ’ 6 ναός. Καὶ τοῦ μὲν η φύσις
λύσιν ὑπεδέχετο, τοῦ δὲ η δύναμις ἡγειρε τὸ λυόμε-
νον. Θεὸν δὲ καὶ ἄνθρωπον τὸν Χριστὸν ὁμολογοῦμεν
ταῖς θείαις ἀκολουθοῦντες Γραφαῖς. Ὀτι μὲν γὰρ
Θεὸς ('50) Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, 6 μακάριος
Ἰωάννης 6 εὐαγγελιστὴς βοᾷ ι Ἐν ἀρχῇ ἦν 6 Λό-
γος, καὶ 6 Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεὸν, καὶ Θεὸς ἦν ό
Λόγος οὗτος ἦν ὲν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν· πάντα δι’
αὑτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὑτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἒνδ
γέγονε.» Καὶ πάλιψ «Ἦν τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν, ὃ φω-
τίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον είς τὸν κόσμον. ι
Καὶ αὐτὸς δὲ 6 Κύριος (51) διαρῤήδην διδάσκει λέ-
γων· ι Ὀ ἑωρακὼς ἐμὲ, ἑώρακε τὸν Πατέρα μου. ι
Καί· ι Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἓν ἐσμεν· κάγὼ ὲν τῷ
Πατρὶ , καὶ 6 Πατὴρ ὲν ἐμοί, ι Καὶ 6 μακάριος
Παῦλος ἐν μὲν τῇ πρὸς Ἐϐραίους φησίν· ι Ὃς ὧν
ἀπαύγασμα τῆς δόξης καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστ ἅτερος
αὐτοῦ, φέρων τε (52) τὰ πάντα τῷ ῥήματι τῆς δυο
. νάμεως αὑτοῦ. ι Ἐν δὲ τῇ πρὸς Φιλιππησίους ·
ι Τοῦτο φρονείσθω ὲν ὑμῖν, φησὶν, ὃ καὶ ὲν Χριστῷ
Ἰησοῦ, ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων, οὐχ ἁρπαγὴν (53,
ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ· ἀλλ’ ἑαυτὸν Exime:
μορφὴν δούλου λαϐὼν. ι Ἐν δὲ τῇ πρὸς Ῥωμαίους-
ι Ὦν (ει) οἱ πατέρες καὶ ἐξ ὧν 6 Χριστὸς τὸ κατὰ
σάρκα, 6 ὢν ἐπὶ πάντων Θεὸς εὐλογητὸς εἰς τοὺς
αἰῶνας. Ἀμήν. ι Ἐν δὲ τῇ πρὸς Τίτον· ι [190365-
χόμενοι τὴν μακαρίαν ἐλπίδα καὶ ὲπιφάνε ta.» τῆς
δόξης τοῦ μεγάλου Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν ’ἰηπῦ
Χριστοῦ. ι Καὶ Ἡσαΐας δὲ βοᾷ, ὅτι ι Παιδίον ἐγενη
νήθη ἡμῖν, υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν, οὗ ὴ ἁρχὴ ἐπὶ ττιῦ
’° Hebr. ι, ’5-
:tv, 9. ¹⁸ Joan. κ, 50. ¹’ ibid. 58.
lsa. Ix, 6.
(5:2) lla Mans. Vind. δέ.
(55) Sic_ Vind. Sed Mans. ἁρπαγμόν.
(ῖς-ι) ἐν ᾧ habebat et Vindob. et'filans
(55) προσδεχόμενος Mans