PG 83, col. 1436
ὃτι αὐτὸς ἐγώ εἰμι’ ψηλαφήσατέ με, καὶ ἷδετε, ὅτι
πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει, καθὼς ἐμὲ Θεω-
ρεῖτε ἔχοντα. ι Οῦτως ὁρώμενος είς οὐρανοὺς ἁνελὴ-
λυοεν· οὕτως ἥξειν αὖθις ὑπέσχετο· οὕτως αὐτὸν
ὄψονται καὶ οἱ πιστεύσαντες καὶ οί σταυρώσαντες·
ι Ὄψονται γὰρ, φησιν, εἰς ὃν ἐξεκέντησαν. ι
Ἕνα τοιγαροῦν προσκυνοῦμεν Υἱὸν , ἑκατέραν δὲ
φύσιν τελείαν ὲν αύτῷ θεωροῦμεν, καὶ τὴν λαϐοῦσαν,
καὶ τὴν (76) ληφθεῖσαψ καὶ τὴν ὲκ τοῦ (77) Θεοῦ,
Β καὶ τὴν ὲκ Δαϐίδ. Τούτου γὰρ χάριν καὶ Υἱὸς τοῦ
Θεοῦ τοῦ ζῶντος καὶ υἱὸς τοῦ Δαὸὶδ ὀνομάζεται,
ἑκατέρας φύσεως τὴν ἁρμόττουσαν ἑλκούσης πφσο
ηγορίαν ο διά τοι τοῦτο καὶ Θεὸν αὐτὸν καὶ ᾇνΘροιπον
ἡ Θεία ὀνομάζει Γραφὴ, καὶ ὁ μακάριος lla-3104?»? ³
ι- Εἷς Θεὸς, εἷς καὶ μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπιον,
ἄνθ ρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς, ὁ δοὺς ἑαυτὸν ἀντίλυτρον
ἀντὶ πάντων. ι Ἀλλ’ ἐνταῦθα αὐτὸν ἄνθρωπον ὀνο-
μὰσας, ἑτέρωθι προσαγορεύει Θεόν. ι Προσδεχόμε-
νοι (78) γὰρ, φησὶ, τὴν μακαρίαν ἐλπίδα καὶ ἐπι-.ξὰ-
νειαν τῆς δόξης τοῦ μεγάλου Θεοῦ καὶ Σωτῆῳς ἡμῶν
Ἰησοῦ Χριστοῦ. ι Ἀλλαχοῦ δὲ ἀμφότερα κατὰ tau-
τὸν τίθησινο ι Ἐξ ὧν γὰρ, φησιν, ὁ Χριστος τὸ
κατὰ σάρκα, ὁ ὣν ἐπὶ πάντων Θεὸς είς τοὺς αἰῶνας.
’Δμήν. ι Καὶ τὸν αὑτὸν καὶ ἐξ Ἰουδαίων κέκληκε,
κατὰ σάρκα, καὶ ἐπὶ πάντων Θεὸν, ὡς Θεὸν. (litui;
ὁ προφήτης Ἠσαίας εἰρηκώςο ι Ἀνθρωπκ ἐν τελη-
Ὑῇ ὣνν καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν · οὗτος τὶς ἀνθ,
μίας ἡμῶν φέρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾰται · ι ἐπήγαγε
μετ’ ὀλίγα ο ι Τὴν γενεὰν αὑτοῦ τίς διηγήσεται ; τ
Τοῦτο δὲ οὐκ ἀνθρώπινον, ἀλλὰ θεῖον. υῦτω διὰ τοῦ
Μιχαίου φησὶν ὁ Θεόςο ι Καὶ σὺ, Βηθλεὲμ, fi} Ἰού
δα, οὐδαμῶς ἐλαχίστη εἷ ὲν τοῖς ἡγεμόσιν Ἰούδα· ἐκ
σοῦ γὰρ ἐξελεύσεται ἡγούμενος, ὅστις ποιμανεῖ τὸν
λαόν μου τὸν Ἰσραήλ. Καὶ αἱ ἔξοδοι αὑτοῦ ἀπ’ ἀρχῆς
ἀφ’ ἡμερῶν αἰῶνος. ι Καὶ τῷ μὲν εἰπεῖν , ε Ἐκ ς;;
γὰρ ἐξελεύσεταί μοι ἡγούμενος, ι τὴν τῆς ὲνανθρω-
πήσεως οίκονομίαν ὑπέδειξε’ τῷ δὲ προσύείναι, ι Δί
ἔξοδοι αὑτοῦ ἀπ’ ἁρχῆς,ἁφ’ ἡμερῶν αίῶνος, ι παρ-
D εδήλωσε πρὸ τῶν αίὼνων τὴν ὲκ τοῦ Πατῴς γενιηο
θεῖσαν θεότητα.
Ταῦτα παρὰ τῆς Θείας διθαχθέντες Γραςςῆς, καὶ
τοὺς ἐν διαφόροις διαλάμψαντας τῆς Ἐκκλησίεις δι-
δασκάλους ταῦτα φρονοῦντας εὑρόντες, ἄσυλον ς’..-
λάττειν, ὂν παρελάϐομεν, σπουδάζομεν κὶῆμιπ
καὶ ἕνα μὲν προσκυνοῦμεν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ ὡς
ἕνα Θεὸν Πατέρα, καὶ ἓν ἅγιον Πνεῦμαδ οιιργξς
μέντοι καὶ Οεότητος τὸ διάφορον ἐπιστάμεθα- Καὶ
ὥσπερ τοὺς εἰς δύο υἱοὺς μερίζοντας τὸν ἕνα RL-
ριον ήμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν, ἔξω βαίνειν φαμὲν
⁵⁸ Tit. ll, l3. ⁶⁷ Rom. Ix, 5. ⁵³15³. mu, 3.
(77) τοῦ abest a Mans.
(78) προσδεχόμενος Mans.
πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει, καθὼς ἐμὲ Θεω-
ρεῖτε ἔχοντα. ι Οῦτως ὁρώμενος είς οὐρανοὺς ἁνελὴ-
λυοεν· οὕτως ἥξειν αὖθις ὑπέσχετο· οὕτως αὐτὸν
ὄψονται καὶ οἱ πιστεύσαντες καὶ οί σταυρώσαντες·
ι Ὄψονται γὰρ, φησιν, εἰς ὃν ἐξεκέντησαν. ι
Ἕνα τοιγαροῦν προσκυνοῦμεν Υἱὸν , ἑκατέραν δὲ
φύσιν τελείαν ὲν αύτῷ θεωροῦμεν, καὶ τὴν λαϐοῦσαν,
καὶ τὴν (76) ληφθεῖσαψ καὶ τὴν ὲκ τοῦ (77) Θεοῦ,
Β καὶ τὴν ὲκ Δαϐίδ. Τούτου γὰρ χάριν καὶ Υἱὸς τοῦ
Θεοῦ τοῦ ζῶντος καὶ υἱὸς τοῦ Δαὸὶδ ὀνομάζεται,
ἑκατέρας φύσεως τὴν ἁρμόττουσαν ἑλκούσης πφσο
ηγορίαν ο διά τοι τοῦτο καὶ Θεὸν αὐτὸν καὶ ᾇνΘροιπον
ἡ Θεία ὀνομάζει Γραφὴ, καὶ ὁ μακάριος lla-3104?»? ³
ι- Εἷς Θεὸς, εἷς καὶ μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπιον,
ἄνθ ρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς, ὁ δοὺς ἑαυτὸν ἀντίλυτρον
ἀντὶ πάντων. ι Ἀλλ’ ἐνταῦθα αὐτὸν ἄνθρωπον ὀνο-
μὰσας, ἑτέρωθι προσαγορεύει Θεόν. ι Προσδεχόμε-
νοι (78) γὰρ, φησὶ, τὴν μακαρίαν ἐλπίδα καὶ ἐπι-.ξὰ-
νειαν τῆς δόξης τοῦ μεγάλου Θεοῦ καὶ Σωτῆῳς ἡμῶν
Ἰησοῦ Χριστοῦ. ι Ἀλλαχοῦ δὲ ἀμφότερα κατὰ tau-
τὸν τίθησινο ι Ἐξ ὧν γὰρ, φησιν, ὁ Χριστος τὸ
κατὰ σάρκα, ὁ ὣν ἐπὶ πάντων Θεὸς είς τοὺς αἰῶνας.
’Δμήν. ι Καὶ τὸν αὑτὸν καὶ ἐξ Ἰουδαίων κέκληκε,
κατὰ σάρκα, καὶ ἐπὶ πάντων Θεὸν, ὡς Θεὸν. (litui;
ὁ προφήτης Ἠσαίας εἰρηκώςο ι Ἀνθρωπκ ἐν τελη-
Ὑῇ ὣνν καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν · οὗτος τὶς ἀνθ,
μίας ἡμῶν φέρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾰται · ι ἐπήγαγε
μετ’ ὀλίγα ο ι Τὴν γενεὰν αὑτοῦ τίς διηγήσεται ; τ
Τοῦτο δὲ οὐκ ἀνθρώπινον, ἀλλὰ θεῖον. υῦτω διὰ τοῦ
Μιχαίου φησὶν ὁ Θεόςο ι Καὶ σὺ, Βηθλεὲμ, fi} Ἰού
δα, οὐδαμῶς ἐλαχίστη εἷ ὲν τοῖς ἡγεμόσιν Ἰούδα· ἐκ
σοῦ γὰρ ἐξελεύσεται ἡγούμενος, ὅστις ποιμανεῖ τὸν
λαόν μου τὸν Ἰσραήλ. Καὶ αἱ ἔξοδοι αὑτοῦ ἀπ’ ἀρχῆς
ἀφ’ ἡμερῶν αἰῶνος. ι Καὶ τῷ μὲν εἰπεῖν , ε Ἐκ ς;;
γὰρ ἐξελεύσεταί μοι ἡγούμενος, ι τὴν τῆς ὲνανθρω-
πήσεως οίκονομίαν ὑπέδειξε’ τῷ δὲ προσύείναι, ι Δί
ἔξοδοι αὑτοῦ ἀπ’ ἁρχῆς,ἁφ’ ἡμερῶν αίῶνος, ι παρ-
D εδήλωσε πρὸ τῶν αίὼνων τὴν ὲκ τοῦ Πατῴς γενιηο
θεῖσαν θεότητα.
Ταῦτα παρὰ τῆς Θείας διθαχθέντες Γραςςῆς, καὶ
τοὺς ἐν διαφόροις διαλάμψαντας τῆς Ἐκκλησίεις δι-
δασκάλους ταῦτα φρονοῦντας εὑρόντες, ἄσυλον ς’..-
λάττειν, ὂν παρελάϐομεν, σπουδάζομεν κὶῆμιπ
καὶ ἕνα μὲν προσκυνοῦμεν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ ὡς
ἕνα Θεὸν Πατέρα, καὶ ἓν ἅγιον Πνεῦμαδ οιιργξς
μέντοι καὶ Οεότητος τὸ διάφορον ἐπιστάμεθα- Καὶ
ὥσπερ τοὺς εἰς δύο υἱοὺς μερίζοντας τὸν ἕνα RL-
ριον ήμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν, ἔξω βαίνειν φαμὲν
⁵⁸ Tit. ll, l3. ⁶⁷ Rom. Ix, 5. ⁵³15³. mu, 3.
(77) τοῦ abest a Mans.
(78) προσδεχόμενος Mans.