PG 84, col. 115
episcopum; Orientalibus mandatum, suam quemque Α tunditatem omnis terra: et habitantes in illa quasi
Theodoretus tulerit, prodit suis ad Ephesinos '
communi nomine litteris “. «Placuit pientissimo
regi post multas adhortationes, ut singuli ad pro-
pria redeamus: ut et Egyptius et Memnon Ephe-
sius in suis locis maneant. Sic enim potuit Egy-
ptius omnes exemeare muneribus suis, ut ille qui-
dem, cum innumera fecerit mala, ad thronum
suum redeat; iste vir innocens (Nestorium intel-
ligit) vix ad suam mansionem dimittatur. › Verba
tuaac Theodoreti, aliorum sex Orientis legatorum
nomine scribentis, manifestae ⁵⁷ suppositionis ar-
guunt editam nuper Theodosii Sacram ad Patres η esse naturam, ι etc.
orthodoxae synodi Ephesinae: tantum enim favet
Orientalibus, eorumque ita preces de disputatione
ineunda et querelas de Catholicis detrectantibus
probat, ut suam deseruisse causam Theodoretus
videretur, si non meminisset, atque etiam inde si-
bi triumphum fecisset. Quanti enim favoris istud
est erga Orientales, quantas exprobrationis in Ca-
tholicos? «Quoniam fieri non potuit ut conveni--
retis, et vestra pietas de quaestionibus motis in di-
sputationem venire noluit, decrevimus ut Orien—
tales ad suas regiones Ecclesiasque redeant, syno«
dus Ephesi collecta solvatur, repetat Alexandriam
Cyrillus, Memnon Ephesi maneat. Scire vero pie-
tatem vestram volumus, nos quandiu victuri su-
mus, non posse Orientales damnare: cum enim ο ratore dimissi revertunt, Tarsi in urbe Ciliciae
nemo eum ipsis disputare voluerit, in nullo coram
nobis convicti sunt. ι
Theodoretus porro discessurus, Chalcedone su-
premum habuit ad Nestorii studiosos sermonem ης
spreto illi PrOpontidis aestuario, confertis lembis
appulerant valedieturi defensoribus sui pastoris.
ultimumque audituri Theodoretum, cujus vocem
Nestoriana: imaginem vocabant. Ille Joanne 162
praesidente concionem habuit, pro qua laudavit
Nestorium quasi martyrem,et debacchatus est im-
potenter in Patres Ephesinos, velut in tyrannos.
Nihil porro hac oratione artificiosius ad commoven—
tlos populi animos, sive pastoris misericordia, sive
Patrum Ephesinorum odio; nihil imprudentius in
rem suam: nam adulando Nestorii sectariis, Deum θ dus autumnalis haberi debuit. Theodoretus oppor-
passum cum negaret, seipsum prodidit impietatis
socium. «Pagani, ι inquit, conversa ad Cyrillum
oratione, ι li‘gna et lapides venerantes, ut immortalia
illa salutant : tu autem illis praedicans, ea venerari
non debere, sed solum verum Deum, qui constituit
montes in statera, et silvas in libra, et metitur manu
aquam, et cmlum palmo, et omnem terram pugillo i;
qui constituit coelum quasi cameram, qui continet ro-
i lsa. xc, 12. ιε ibid. 22.
δέ Litteris: Has vide, t. Ill, p. _l357 seq. b‘?igtg‘gtgogfiamdemjententiam tuetur Carnerius in
Not. ad Epistolam,
quam Theodoretus ad Rufum scripsisse dicitur. Theodosii Sacram vide infra, in
1118?. 5, pust epist. ἐι. _ “ Suprenmm ———sermonem. Vidc‘supra, pag. seqq._:f_]oan_itcs—-—sermonem.
Vid.st-Ipia,p. Ἠο. "Ne φιῖερειρ. Vid. epist.
epist. ιη.
Theodoretus tulerit, prodit suis ad Ephesinos '
communi nomine litteris “. «Placuit pientissimo
regi post multas adhortationes, ut singuli ad pro-
pria redeamus: ut et Egyptius et Memnon Ephe-
sius in suis locis maneant. Sic enim potuit Egy-
ptius omnes exemeare muneribus suis, ut ille qui-
dem, cum innumera fecerit mala, ad thronum
suum redeat; iste vir innocens (Nestorium intel-
ligit) vix ad suam mansionem dimittatur. › Verba
tuaac Theodoreti, aliorum sex Orientis legatorum
nomine scribentis, manifestae ⁵⁷ suppositionis ar-
guunt editam nuper Theodosii Sacram ad Patres η esse naturam, ι etc.
orthodoxae synodi Ephesinae: tantum enim favet
Orientalibus, eorumque ita preces de disputatione
ineunda et querelas de Catholicis detrectantibus
probat, ut suam deseruisse causam Theodoretus
videretur, si non meminisset, atque etiam inde si-
bi triumphum fecisset. Quanti enim favoris istud
est erga Orientales, quantas exprobrationis in Ca-
tholicos? «Quoniam fieri non potuit ut conveni--
retis, et vestra pietas de quaestionibus motis in di-
sputationem venire noluit, decrevimus ut Orien—
tales ad suas regiones Ecclesiasque redeant, syno«
dus Ephesi collecta solvatur, repetat Alexandriam
Cyrillus, Memnon Ephesi maneat. Scire vero pie-
tatem vestram volumus, nos quandiu victuri su-
mus, non posse Orientales damnare: cum enim ο ratore dimissi revertunt, Tarsi in urbe Ciliciae
nemo eum ipsis disputare voluerit, in nullo coram
nobis convicti sunt. ι
Theodoretus porro discessurus, Chalcedone su-
premum habuit ad Nestorii studiosos sermonem ης
spreto illi PrOpontidis aestuario, confertis lembis
appulerant valedieturi defensoribus sui pastoris.
ultimumque audituri Theodoretum, cujus vocem
Nestoriana: imaginem vocabant. Ille Joanne 162
praesidente concionem habuit, pro qua laudavit
Nestorium quasi martyrem,et debacchatus est im-
potenter in Patres Ephesinos, velut in tyrannos.
Nihil porro hac oratione artificiosius ad commoven—
tlos populi animos, sive pastoris misericordia, sive
Patrum Ephesinorum odio; nihil imprudentius in
rem suam: nam adulando Nestorii sectariis, Deum θ dus autumnalis haberi debuit. Theodoretus oppor-
passum cum negaret, seipsum prodidit impietatis
socium. «Pagani, ι inquit, conversa ad Cyrillum
oratione, ι li‘gna et lapides venerantes, ut immortalia
illa salutant : tu autem illis praedicans, ea venerari
non debere, sed solum verum Deum, qui constituit
montes in statera, et silvas in libra, et metitur manu
aquam, et cmlum palmo, et omnem terram pugillo i;
qui constituit coelum quasi cameram, qui continet ro-
i lsa. xc, 12. ιε ibid. 22.
δέ Litteris: Has vide, t. Ill, p. _l357 seq. b‘?igtg‘gtgogfiamdemjententiam tuetur Carnerius in
Not. ad Epistolam,
quam Theodoretus ad Rufum scripsisse dicitur. Theodosii Sacram vide infra, in
1118?. 5, pust epist. ἐι. _ “ Suprenmm ———sermonem. Vidc‘supra, pag. seqq._:f_]oan_itcs—-—sermonem.
Vid.st-Ipia,p. Ἠο. "Ne φιῖερειρ. Vid. epist.
epist. ιη.